@I am_novice

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๑๕

ชื่อตอน : ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๑๕

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 580

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มิ.ย. 2562 21:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๑๕
แบบอักษร

ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๑๕ คดีฆาตรกรรม ณ ห้องนักร้องสาว ตอนที่หนึ่ง  

สารวัตรเมงูเระที่มาพร้อมกับเจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐานที่ตอนนี้กำลังตรวจสอบสถานที่เกิดเหตุอย่างละเอียดว่าที่มีไหน ที่ยังไม่ได้เข้าตรวจสอบบ้าง และสารวัตรร่างอ้วนก็พบสิ่งผิดปรกติอย่างแรงที่เกิดขึ้นฝ่ายในห้องนี้จนได้ 

"แต่ว่าห้องนี้มันร้อนจังแฮะ...เปิดเครื่องทำความร้อนขนาดนี้ทุกทีรึ?...." 

โอกิโนะ โยโกะ เจ้าของห้องเธอก็เรียบตอบคำถามของสารวัตรอย่างทันท่วงที 

"เปล่าค่ะ ไม่ถึงขนาดนี้...ตอนออกไปฉันก็ปิดไฟหมดแล้วด้วยนะคะ..." 

สารวัตรเมงูเระ เท้าคางใช้ความคิด 

"งั้นก็แปลก...." 

"ที่น่าแปลกไม่ได้มีแค่นั้นนะฮะ สารวัตรเมงูเระ ถ้าไม่สังเกตก็คงไม่เห็นรอบๆ ศพมีคราบน้ำด้วย แล้วก็เก้าอี้ที่ข้างศพนี่...."ชินอิจิ ที่กำลังใช้แว่นขยายส่องตามพื้นห้องในบริเวณใกล้ๆกับศพของผู้ตาย ก่อนขะชี้นิ้วไปยังเก้าอี้ตัวหนึ่งข้างๆ ศพที่ยังตั้งตรงอยู่ แล้วก็ยังอธิบายเพิ่มตามต่อไป 

"ห้องกระจายขนาดนี้ ทำไมเก้าอี้ตัวนี้ตั้งอยู่แล้วห้องก็ร้อนอบอ้าว.....จะอำพรางการสันนิษฐานเวลาในการตาย....อ๊ะ ไม่สิ...ถ้าทำยังงั้นเอาศพไปแช่น้้ำ...จะได้ผลดีกว่า..." 

คำพูดของเด็กหนุ่มทำให้ห้องทั้งห้องต้องตั้งสติ...เพราะขนาดมีเจ้าหน้าที่ตำรวจมากมายในขนาดนี้ก็ยังสู้กับตัวคนๆ เดียวยังไม่ได้เลย แล้วจะเอาหน้าที่ไหนไปบอกใครต่อใครว่านี้คือผลงานการคลี่คลายคดีในครั้งนี้เป็นผลงานของตัวเองบ้าง...ถ้าไม่บุคคลที่คุ้นเคยกันก็จะมีลักษณะท่าทีแบบนี้กันทั้งนั้น ยกเว้นพวกเขาที่ทำงานด้วยกันมาหลายคดีแล้วจนเกิดภาพแบบนี้จนชินตา ยกเว้นผู้หมวดสาว ที่ตอนนี้กำลังปฏิบัติหน้าที่สำคัญอยู่นั้นเอง ที่ยังไม่เคยชินกับเรื่องแบบนี้สักที 

อีกด้านหนึ่งผู้หมวดสาวที่มาด้วยกัน และกำลังรู้สึกว่าตัวเองกำลังพ่ายแพ้คำท้าทายของเด็กหนุ่ม ก็กำลังออกไปหาข้อมูลเพิ่มเติมจากเพื่อนบ้านว่ามีใครน่าสงสัยมาที่ห้องแห่งนี้หรือเปล่า...แต่กลับถูกสารวัตรเมงูเระหยุดเอาไว้ซะก่อน เพราะตอนนี้เธอต้องเลิกพฤติกรรมของตำรวจชั่วคราว ซึ่งเป็นเรื่องที่ยากเอาไว้มากพอสมควร 

ชินอิจิ ที่เห็นแบบนั้นแล้วอยากจะทำให้ผู้หมวดสาวแสนสวยมีบทบาทหน้าในฐานะผู้ช่วยคนสนิทก็เลยเริ่มแผนการในครั้งนี้ขึ้นโดยมีชื่อว่า "ผู้ช่วยสาวมัธยมปลาย" หรือในภายในหลังจะกันเรียกกันปากต่อปากว่า "สาวน้อยผู้มอบความตาย" แต่ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลาที่จะเริ่มแผนการ... 

ตัวชายหนุ่มก็ขอทำหน้าที่คลี่คลายคดีในครั้งนี้ให้ได้เสียก่อน 

สารวัตรเมงูเระเห็นว่าเสียเวลาไปนานพอสมควร จึงหันไปสอบถามกับเจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐานที่ใกล้กับศพของผู้ตาย 

"ว่าไง? พบสาเหตุการที่ทำให้ตายรึยัง?" 

เจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐานร่างอ้วนใบหน้าเกรดต่ำดูไม่ได้ ดูยังไงก็เหมือนโจร ก็ตอบแบบไม่มั่นใจว่า 

"ก็คงเป็นมีดปักกลางหลังนี่ล่ะครับ....." 

หลังเจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐานอีกคนหนึ่งที่หน้าตาพอใช้ระดับกลางต่ำ ก็ช่วยเสริมคำพูดเพื่อนของเขา 

"รู้สึกจะตายทันทีด้วย?" 

สาเหตุการตายเพียงแค่นี้ไม่พอให้สารวัตรเมงูเระนั้นพอใจได้ ก็ทำการกดดันนักร้องสาวผู้จัดการส่วนตัวของต่อไป และยังบังคับให้คนทั้งสองเข้าไปใกล้ศพของผู้ตายอย่างใกล้ชิดติดขอบจอ ก่อนที่คนทั้งสองจะแสดงตื่นตกใจเมื่อได้ใบหน้าของผู้เสียชีวิตอย่างชัดเจน 

เพียงแค่ความตื่นตกใจเล็กน้อยสารวัตรร่างอ้วนก็ทำการไล่ตอนต่อไป 

"มีดที่ปักลงพูดตายก็เป็นของคุณผู้หญิง...แถมพวกคุณทั้งสองคนก็ทำตัวน่าสงสัย นั้นแสดงว่าพวกคุณทั้งสองต้องรู้จักผู้ตายมาเป็นอย่างดี"สารวัตรเมงูเระ ทำการโชว์ความสามารถในการไล่ต้อนคนทั้งสองราวกับหนึ่งในสองคนนี้ต้องเป็นฆาตกรอย่างแน่นอน 

ชินอิจิที่ยืนกุมมือแฟนสาวคอยปลอบประโลมเธอก็อดคิดในใจไม่ได้ว่า 'สารวัตรเมงูเระ...รอบนี้คุณได้ทีเล่นใหญ่เลยนะ' 

ในขณะที่คนทั้งห้องการคำพูดที่มันเปล่งออกมาจากปากของคนทั้งสองกับชายคนหนึ่งเขาเดินเข้าไปใกล้กับศพของผู้ตายโดนการทำแกล้งทำเป็นลื่นคราบเลือดที่ไหลเจืองนองอยู่บนพื้น และล้มลงบนตัวของศพแบบพอดิบพอดี ก่อนที่เขาจะมาแก้ตัวทีหลังว่าต้องที่เห็นของคนร้ายชัดๆ จึงเดินเข้าใกล้ผู้ตาย 

ชินอิจิที่เห็นแบบก็แสดงรอยยิ้มที่มุมปากแต่เพียงแป๊บเดียวเท่านั้นมันเร็วมากจนไม่มีใครสังเกตุเห็นแม้แต่คนเดียว และด้วยเขาเป็นคนช่างสังเกตจึงเห็นเส้นที่ยาวราวกับเส้นผมของผู้หญิงอยู่ที่มือของคนร้าย ก่อนที่ตัวของชายหนุ่มผู้ซึ่งเป็นผู้จัดการส่วนตัวของนักร้องสาวจะหยิบขึ้นมา โดยแกล้งลื่นล้มบนตัวของผู้ตายแบบตอนที่เพิ่งเกิดขึ้นมาไม่นานนี้เอง 

นักสืบหนุ่มแกล้งเดินไปคุยอะไรเล็กน้อยกับผู้จัดการส่วนตัว โดยที่เขาไม่ทันได้ระวังตัวเส้นผมที่เขาเก็บมาได้นั้นหลุดออกจากกระเป๋าเสื้อคลุมตัวนอกของลงพื้นห้องไปเสียแล้ว และไม่ว่าสารวัตรเมงูเระจะพยายามไล่ต้อนพวกเขาทั้งสองยังไง...พวกเขาก็ยืนยันหนักแน่นว่า "ไมรู้จัก...ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน" ทุกครั้งไป 

เวลาผ่านไปได้สักพักผู้หมวดสาวก็เห็นว่าตนเองเริ่มไม่มีอะไรทำกเริ่มเบื่อ 

"รันจัง..เดี๋ยวฉันตัวลงไปซื้อน้ำดื่มและของว่าง ที่ร้านสะดวกซื้อใกล้ๆ แมนชั่นนี้ก่อนนะ รันจังอยู่กับพวกสารวัตรเงูเระไปพลางๆ ก่อน"ผู้หมวดสาวไปขออนุญาตเจ้านาย(แค่ฉากบังหน้า) ก่อนขอตัวเดินออกไปจากห้องพักของนักร้องสาวซึ่งเป็นสถานที่ที่ใช้ในการฆาตกรรม 

รันที่เห็นว่าผู้หมวดซาโต้ไปคนเดียวและที่ถือของจำนวนมากก็เลยออกปากแฟนหนุ่มของเธอไปเป็นผู้หมวดซาโต้แทนตัวเธอหน่อย แต่มีหรือว่าตัวชินอิจิจะยอมง่ายๆ ก่อนจูงมือของรันไปยังห้องนอนแขกภายห้องพักของนักร้องสาวแล้วล็อคประตู และการกระทำของเขาทั้งสองคนกับไม่มีใครสังเกตเห็นแม้แต่นิดเดียวเพราะตอนนี้พวกเขาทั้งหมดกำลังนั่งคิดปัญหากันอย่างหนักที่ห้องนั่งเล่นซึ่งเป็นจุดเกิดเหตุฆาตกรรมขึ้น 

ภายในห้องนอนแขก....เมื่ออยู่กันสองต่อสอง 

"รันหายกลัวแล้วหรือยัง..."ชินอิจิกำลังกอดร่างของหญิงสาวในอ้อมอกในขณะยืนอยู่หน้าประตูของห้องนอนแขก 

"อืออ์...เพราะมีเธออยู่ ฉันถึงได้ไม่กลัวไง...ขอบคุณนะที่คอยอยู่เคียงข้างตลอดมา"รันกำชับอ้อมกอดให้แน่นยิ่งขึ้นเข้าไปอีก 

ชินอิจิก็ตอบรับของเธอด้วยความมั่นใจสัญญา 

"ตลอดไป...ตราบเท่าชีวิตจะหาไม่....." 

เมื่อพวกเขาทำให้คำมั่นสัญญารักเสร็จพวกเขาก็ออกมาจากห้องนอนแขก และแยกไปกันคนละทาง ทางด้านของรันโทรโทรศัพท์มือถือของสารวัตรเมงูเระ ทำการโทรออกไปแม่ของเธอ ส่วนทางด้านชินอิจิ เขาก็เดินตามไปหาผู้หมวดสาว 

ภายในร้านสะดวกซื้อแถวแมนชั่น....ภายในร้านค่อยข้างใหญ่ มีคนเข้าออกจำนวนมากและยังเปิดเป็นห้องสมุดอยู่บนชั้นของร้านสะดวกซื้อแห่งนี้ มันใช่ห้องสมุดธรรมดา แต่มันห้องสมุดที่การผสมธุรกิจโรงแรมเข้าไว้ด้วยพร้อมมีบาร์เล็กๆ ให้ผู้ใช้บริการได้ผ่อนคลาย แต่ตั้งแต่เกิดคดีฆาตกรรมที่แมนชั่นใกล้นี้ จีงทำให้ไม่มีมาใช้บริการ 

ภายในห้องที่นอนให้เช่าอ่านหนังสือห้องที่ 2 บล็อค 1 ได้มีชายหญิงคู่หนึ่งกำลังนอนคร่อมตัวกันอยู่โดยมีฝ่ายหญิงอยู่ด้านหลังของฝ่ายชาย 

"นี้มันอะไรกัน...ทำไมร่างกายของฉันถึงเล็กลง?...คุโด้คุง เอาอะไรฉันกินเนี้ย?"ผู้หมวดซาโต้กำลังตกใจเมื่อเห็นความเปลี่ยนแปลงสภาพร่างกายภายนอกของร่างกายของเธอ 

ส่วนตัวชายหนุ่มที่กำลังคร่อมร่างกายของเธออยู่นั้นหัวเราะชอบใจ 

"หึหึ...ก็คุณอยากมีส่วนรวมในการคลี่คลายคดีแต่ทำไม่ได้ ผมก็เลยช่วยคุณไง และก็เป็นคุณเองที่อยากลองเสี่ยงทำตามเอง นั้นมันก็ช่วยไม่ได้ เอาหล่ะสุดท้ายคุณจะยอมทำตามข้อตกลงของเราหรือไม่ ส่วนข้อตกลงของเราสองคนที่คุยกันนอกเรื่องนี้...เอาไว้ผมนึกได้ว่าจะให้คุณพี่สาวทำให้แล้วผมจะบอกหล่ะกันครับ" 

 

จบไปแล้วครับ....แล้วกันใหม่ตอนหน้าครับ 

ความคิดเห็น