Solomon No.9

นักเขียนหน้าใหม่นะครับ หากใครอ่านแล้วชอบหรือมีข้อแนะนำใดๆ ช่วยคอมเมนต์บอกเราหน่อยน้าาาา #ขอบคุณครับ ♥

Bloody Mary : รักร้าย(ตอนที่1)

ชื่อตอน : Bloody Mary : รักร้าย(ตอนที่1)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 20

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มิ.ย. 2562 15:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Bloody Mary : รักร้าย(ตอนที่1)
แบบอักษร

‘ฉันรักของฉัน กี่สิบกี่ปีมา... ไม่เคยเปลี่ยน’ 

. 

. 

. 

“เกล....เกล ยัยเกลลลลลลลลล!!!”

เสียงตะโกนเรียกของคนสองถึงสามคนจากทางด้านหลัง ทำให้ ‘เกล’ หญิงสาวผิวขาวใบหน้าเรียวสวย ตัดผมทรงหน้าม้าสีดำสนิทรับกับดวงตากลมโตสีดำของเธอ สะดุ้งสุดตัว แล้วหันกลับไปมองอย่างทันที ด้านหลังของเธอนั้นเป็นเพื่อนสาวของเธอเองซึ่งมาให้เธอติวข้อสอบวิชาภาษาอังกฤษ เพื่อที่จะไปใช้สมัครเข้าทำงานที่เดียวกันกับเธอ

“มัวนั่งเหม่ออะไรของแก พวกเราเรียกจนคอจะแตกอยู่แล้ว” มิว สาวมาดเท่ที่ตัดผมซอยสั้นจนถึงท้ายทอย แต่งกายด้วยเสื้อกล้ามสีขาวคลุมทับด้วยเสื้อแจ๊กเก็ตยีนส์สีเข้ม และกางเกงยีนส์ขาสั้น เพื่อนสนิทของเกลได้ถามขึ้นเมื่อพวกเขามาถึงและนั่งลงที่โต๊ะเดียวกันกับเกลเป็นที่เรียบร้อย

“มัวแต่คิดว่าจะสอนอะไรพวกแกนี่แหละ”

“จริง? ฉันคิดว่าแกมัวแต่เหม่อคิดถึงเรื่องผู้ชายซะอีก”

“เดี๋ยวจะโดนนะเบล” เบล เพื่อนในกลุ่มอีกคนของเกล มีนิสัยที่ขี้เล่น ในหน้ารูปไข่บวกกับผมรวบตึงมัดหางม้าสูง และการแต่งกายชุดเดรสลูกไม้สีขาว ทำให้เบลเป็นหญฺงสาวที่ใครๆก็ต่างแอบมองมากที่สุดในกลุ่ม

“พวกแกสอนยากจะตายไป ฉันก็คิดหนักสิว่าจะสอนอะไรพวกแกได้...หรือว่าจะไม่สอนดี?”

“ใจเย็นนนนนนนนน... ฉันแค่หยอกๆเองน้า”

“เดี๋ยวก็แย่เอาหรอกเบล ฉันอยากเข้าบริษัทที่เกลมันทำจะแย่”

“ทำไมแกอยากเข้าที่นี่ขนาดนั้นละมิว? ปกติฉันไม่เห็นแกจะสนใจเป็นพนักงงานออฟฟิศแบบนี้เลย ยิ่งต้องสอบภาษาด้วย... ไม่มีทางอ่ะ!”

“แกคิดดูนะเบล บริษัทชั้นนำขนาดนี้ เงินเดือนขั้นต่ำ 50,000+ เป็นแกไม่อยากทำหรอ….แล้วอีกอย่างฉันคิดถึงพวกแกด้วย ไหนๆก็ไหนๆละ ทำที่เดียวกันไปเลยดิวะ”

“เอาน่า...จะยังไงก็ช่างเถอะ ฉันช่วยแกสองคนอยู่แล้ว ถ้าได้ทำด้วยกันก็คงสนุกดีนะ พูดแล้วก็คิดถึงตอนเรียนมหาลัยด้วยกันจริงๆ”

“ฮ่าๆๆๆๆๆ/ฮ่าๆๆๆๆๆ/ฮ่าๆๆๆๆๆ” ทั้งสามคนหัวเราะเสียงดังพร้อมกันทันทีเมื่อเกลพูดจบ ทำเอาคนด้านข้างหันมามองกันใหญ่

“เอาไว้ค่อยรำลึกทีหลังละกัน มาๆๆ ฉันจะเริ่มสอนพวกแกแล้ว พวกแกเปิดหนังสือหน้า 25 นะ ข้อแรก...............”

.

.

“เห้อออออ.... เหนื่อยจังเลยยยย” เบลบ่นพลางทำมือเหยียดแขนไปด้านหน้าเพื่อเป็นการคลายความเมื่อยล้า

“อดทนเอาหน่อยนะแก อีกไม่กี่วันก็จะสอบเข้าบริษัทแล้ว ถ้าพวกแกตั้งใจกันแบบนี้ ฉันว่ายังไงเราต้องได้ทำที่นี่ด้วยกันแน่ๆ สู้ๆนะ” เกลให้กำลังใจเพื่อน เพื่อที่จะได้มีแรงในการติวข้อสอบกันต่อไปจนถึงวันสอบรับเข้าพนักงานของบริษัทที่เธอทำอยู่

“แก....นั่นใช่ไคที่เรียนกับเราตอนมหาลัยป่ะวะ?”

“ไหนใคร?” เบลรีบมองตามมือของมิวที่ชี้ไปตรงร้านน้ำปั่นที่อยู่ห่างไปเพียงไม่กี่ร้อยเมตร

“นั่นไง...ตรงร้านน้ำปั่นนั่นน่ะ เกล...แกมาช่วยฉันดูหน่อยสิว่าใช่ไหม?”

เกลมองไปยังร้านน้ำที่อยู่ข้างหน้า ตรงนั้นเธอเห็นผู้ชายผอมสูงมาดนายแบบ ผมสีทองปาดเรียบไปด้านหลัง ดวงตาสีฟ้าอมเขียวน้ำทะเล ท่าทีที่สุขุมแบบนั้น...เธอไม่เคยลืม

‘ใช่...จริงๆด้วย’ 

ด้านข้างของชายหนุ่มนั้นมีหญิงสาวอยู่ด้วยอีกหนึ่งคน ผมยาวสลวยสีทอง ท่าทีที่น่ารักน่าเอ็นดูแต่แอบแฝงความเอาแต่ใจไว้ เธอก็ไม่ลืมเช่นกัน

‘นั่นก็...มิเชลล์สินะ’

“ใช่ไหมแก? สรุปว่าใช่ไหม?”

“ชะ...ใช่”

“เข้าไปทักทายกันหน่อยดีกว่า” มิวพูดจบก็ดึงมีเพื่อนทั้งสองคนวิ่งเข้าไปหาไคและมิเชลล์อย่างรวดเร็วด้วยท่าทีที่ตื่นเต้นที่ได้เจอเพื่อนเก่าอีกครั้ง

.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}