oilps
Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ไม่ใช่น้อง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ย. 2562 17:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไม่ใช่น้อง
แบบอักษร

Part : ฟานี่

08.34 น.

“อื้อ~ ปวดหัวชิบ-...” แท! ทำไมมานอนข้างฉัน ทำไมตื่นมาเจอหน้ากัน...

เมื่อคืน...ฉันเมา เดินแทบคลานออกมาจากร้าน รู้สึกหวิวๆที่ใจ ตอนรู้ว่าไอ้เด็กบ้านี่ขายให้คนอื่น แล้ว...ยังไงต่อนะ

นึกไม่ออก แต่รู้สึก...ปวดเนื้อปวดตัวไปหมด เอ๊ะ! เสื้อผ้าที่เธอใส่มันเป็นของฉันนี่ ไอ้เด็กนี่ถือวิสาสะเอามาใส่ได้ไงเนี่ย

โฮ่ง!

“ชู่ว~ เงียบเลยพลินส!” ฉันแค่อยากมองหน้าเด็กนี่นานๆหน่อย

จะว่าไปก็...น่ารักนะ ไม่รู้ว่าเพราะหน้าตาหรือเพราะสิ่งที่เธอทำให้ ถ้าเราตื่นมาเจอกันทุกวันจะเป็นยังไงนะ ถ้าฉันขอให้เธอไม่ขาย ขอให้เธอมีแค่ฉั-

“คิดอะไรเนี่ย บ้าบอ” ฉันยันตัวเองลุกขึ้นแล้วเดินไปเข้าห้องน้ำ สิ่งแรกที่เห็นในกระจกคือรอยช้ำไปทั่วตัว ไปฟัดกับหมาที่ไหนมาเนี่ย

อาการปวดหัวเพราะเมาดีขึ้นทันทีที่โดนน้ำ เมื่อคืนฉันอาบน้ำมั้ยนะ เธอเป็นคนดูแลฉันงั้นหรอ? แล้วทำไมเธอไม่ไปตามนัดล่ะ เดี๋ยวคงนึกออกเองแหละมั้ง

เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงกับอาหารมื้อเช้าที่ฉันพยายามทำ ไม่รู้สิ อยู่ๆก็ขยันขึ้นมาซะงั้น แถมใจดีทำให้คนที่ยังนอนไม่ตื่นซะด้วย

ฉันจัดโต๊ะอาหารเสร็จ กะจะมาปลุกเด็กน้อยแต่เธอดันตื่นพอดี สภาพเหมือนไร้วิญญาณ

“เอาเสื้อผ้าฉันมาใส่ได้ขอรึยัง?” ฉันเอ่ยถามคนบนเตียงที่ตอนนี้นั่งหลับตาอยู่

“...ก็พี่หลับ จะให้ขอยังไง”

“ไม่มีมารยาท ไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อย แล้วลงไปทานข้าว” แอบเอ็นดูเหมือนกันนะ เหมือนเด็กเล็กๆที่กำลังงัวเงียตอนตื่นเลย

“...”

“แท! ตื่น!” นั่งหลับซะงั้นเด็กคนนี้

“ไม่มีแปรงสีฟันค่ะ ไม่มีชุดเปลี่ยนด้วย”

“เฮ้อ~ แปรงอยู่ในตู้ เสื้อผ้าก็เลือกเอา ให้ยืม” ฉันพูดแค่นั้นแล้วเดินนำมาก่อน จริงๆไม่ต้องรอกินพร้อมกันก็ได้อะ แต่ฉันรอ ไม่รู้ทำไม

เธอใช้เวลาครึ่งชั่วโมงจัดการตัวเอง เดินลงมาพร้อมเสื้อผ้าฉันที่อยู่บนร่างกายเธอ น่ารัก... ไงนะ! อยู่ๆก็มองน่ารักเฉยเลย ไม่ๆๆ

“พี่รอแทหรอ?”

“เปล่า ฉันแค่ยังไม่หิว แต่ตอนนี้หิวแล้ว” จริงๆหิวนานแล้ว แต่ก็นั่นแหละ กินก่อนดูไม่มีมารยาท “รีบๆเลย เดี๋ยวฉันไปส่ง”

“พี่รีบหรอคะ? ไปส่งแทที่มหาลัยก็ได้ใกล้กว่าบ้านเยอะ”

“โอเค” เธอตักข้าวเข้าปากแล้วเคี้ยวแก้มป่อง อยากถามว่าอร่อยมั้ยฝีมือฉันเองก็กลัวจะดูดี๊ด๊าเกินไป

“มองทำไมคะ สงสัยอะไร? อ่อ...อร่อยค่ะ มากๆ” ไม่พูดเปล่าแถมยิ้มตาหยีให้ด้วย อ่า...ภูมิใจจัง ฉันทำให้เธอกินได้ทุกวันเลยนะ เอ๊ะ คิดอะไรเนี่ย

“ฉันสวยไง” จริงๆอยากบอกว่าขอบคุณค่ะ แต่จะดูชอบคำชมของเธอมากเกินไปหน่อย

“...ค่ะ สวยจริงๆ”

ไปไม่ถูกเลยทีนี้ ทำไมไม่มองบนหรือเบะปากใส่เพราะหมั่นไส้อะไรแบบนี้ล่ะ “เอ่อ...เมือคืนเธอมาส่งฉันหรอ?”

“...”

“แล้ว...ทำไมเธอไม่ไปตามนัดล่ะ”

“พี่จำอะไรไม่ได้เลยหรอ... จริงป่ะเนี่ย! พี่ถามแทไปแล้วไง”

“เสียงดังทำไม ยัดเข้าปากไปเลย” จำไม่ได้นี่หว่า ไม่ถามก็ได้... ดูหงอยไปเลย ฉันผิดอะไรล่ะ

...

เธอเงียบตลอดการกินจนหมดจาน ตอนนี้มานั่งบนรถแล้วก็ยังเงียบ...

“นี่ฉันไปตบหัวหมาเธอรึไง ทำไมไม่พูดไม่จา” ดูสีหน้าก็รู้ว่าไม่พอใจอะไรซักอย่างอยู่

“เปล่าค่ะ”

“แท ฉันไม่มีเวลามางุ้งงิ้งกับเธอนะ มีอะไรพูด” ดูทำหน้าเข้าดูไม่ออกก็บ้าแล้ว

“พี่ลืมเรื่องเมื่อคืน... แทไม่ชอบที่พี่ลืม”

“...ก็ฉันนึกไม่ออกจริงๆ ฉันผิดหรอ”

“...”

“แล้วแต่เธอนะ” ฉันเหวี่ยงกระเป๋าตัวเองไปเบาะหลัง เตรียมออกรถแต่ก็ต้องชะงักเพราะเสียงเรียกเด็กน้อย

“พี่ หยุด. เอของเบาะหลังให้ที”

“เอาเองสิ” เป็นเด็กเป็นเล็กใช้ผู้ใหญ่

“ไม่ได้ค่ะ เพราะมันเป็นของพี่ มันอยู่หลังเบาะแท ตรงพื้น”

“...เธอนี่จริงๆเลย ยุ่งวุ่นวาย-...” สมองฉันประมวลผลภายในสามวินาที บราตัวโปรดของฉันกองอยู่กับพื้น จริงอย่างที่เธอบอกว่าเป็นของของฉัน

ทำอะไรไม่ถูกได้แต่ค้างนิ่งอยู่แบบนั้น ฉันเมา เธอกลับมาหาฉัน เรา...มีอะไรกันบนรถ! และนี่คือหลักฐาน!

“พอจะจำได้มั้ยคะ? รึว่ายังจำไม่ได้”

“...”

“แม่เสือสาว...” โอ้โห ภาพหลายแหล่วิ่งเข้ามาในความคิดฉันตีกันไปหมด ทุกท่า ทุกความรู้สึก ความเสียวก็ไม่วายตามมาติดๆ

ฉันหน้าแดงใช่มั้ย อากาศในรถเปลี่ยนเป็นร้อนมากทันทีทันใด อายรึเขิน รึอะไรกันแน่เนี่ย!

“ย...หยุดพูดเลย”

“จำได้แล้วใช่มั้ยคะ งั้นไปกันเลยค่ะ!” เด็กบ้ายิ้มตาแทบปิด ดูดีอกดีใจที่ฉันนึกถึงเรื่องเมื่อคืนได้ ฉันคว้าบราที่นอนอยู่กับพื้นขึ้นมาแล้วยัดใส่ไว้ในช่องเก็บของหน้าเธอ

“...” พูดไม่ออกจริงๆ ภาพที่ฉันบดเอวกับนิ้วเธออย่างชอบใจฉายวนๆในหัวจนตัวฉันเองกัดปากแน่น ร้อน!

“ไปสิคะ แม่เสือสาว~”

“หยุดพูดเลยแท! นั่งเฉยๆไปเลย” ล้ออยู่ได้ เธอเป็นคนเรียกเองมั้ยล่ะ ฉันก็แค่เป็นเสือ... โวย!ไม่คิดแล้ว!

...

12.19 น.

“จอดหน้าคณะนี่แหละค่ะ”

“ไม่กลับบ้านหรอ ลงหน้ามหาลัยก็ได้นี่” ฉันเอ่ยถามหลังรถตัวเองจอดหน้าคณะที่คุ้นเคย ฉันเองก็ศิษย์เก่าที่นี่เหมือนกันนะ

“แทมีงานให้เคลียร์นิดหน่อยค่ะ ขอบคุณนะคะที่มาส่ง”

“อื้ม”

“แล้วเจอกันใหม่นะคะ แม่เสือสาว~”

“ไอ้เด็กบ้า! ไปเลย!” เด็กน้อยอมยิ้มเดินคิกคักเข้าคณะไปอย่างชอบใจ ล้อเข้าไป ทีใครทีมัน

ก๊อกๆๆ

“หืม? ไอ...” เธอเรียนที่นี่หรอ

“ไงคะคนสวย มาหาใครเอ่ย?” เด็กเก่าที่เบี้ยวนัดฉันวันนั้นยืนพิงรถแล้วโน้มหน้าเข้ามาใกล้หลังฉันลดกระจกลง

“เรียนที่นี่หรอเรา?”

“ค่ะ บังเอิญจังนะคะ ว่าแต่พี่มาหาเด็กใหม่หรอ”

“...เปล่า มาส่ง...น้องน่ะ” ฉันไม่อยากให้ใครรู้เรื่องของฉันมากมายนัก บอกว่าแทเป็นน้องน่ะดีที่สุดแล้ว

“งั้นหรอคะ ไอเลิกเรียนพอดี ทานข้าวกันมั้ยคะ?”

“ฉันอิ่มแล้ว” มันใช่แค่กินข้าวหรอกฉันรู้ ร่างกายฉันยังไม่พร้อม เพราะพอนึกถึงเรื่องเมื่อคืนอยู่ๆก็หมดแรงซะอย่างนั้น อีกอย่างฉันยังไม่อยากเสียเงิน ทั้งค่าข้าวและค่าตัว

“งั้นไว้เจอกันค่ะ ไอใช้เบอร์เดิมนะ บายค่ะ”

ไอเดินหายไปในกลุ่มนักศึกษาด้วยกันแล้ว และฉันเองก็ต้องไปงานต่อเหมือนกัน... แต่ทำไมไม่อยากไปเลย

แต่ก็ต้องไปล่ะนะ รีบเคลียงานแล้วกลับไปนอน เพลียจะแย่แล้ว เพราะเด็กบ้านั่นแท้ๆ แบร่ เอ๊ะ? แลบลิ้นทำไม บ้าไปแล้วฉัน แยกย้าย...

...

Part : แท

“นึกว่าจะไม่มา เห็นหายเงียบ” เพื่อนสนิทคนเดียวทักฉันหลังจากเดินเข้าห้องมา “ทำไมทำหน้าเหมือนเจ้าของไม่เล่นด้วยงั้นอะ?”

“...เยริ...”

“เออๆ โทษ เป็นอะไร?” อาการขุ่นมัวเกิดขึ้นหลังจากลงรถคนสวยแล้วไม่ยอมเดินออกมา ดันไปแอบหลังเสารอดูคนสวยขับออกไป ไม่คิดว่าเธอก็มีเด็กเรียนที่นี่ด้วย

“ที่นี่ใครขายบ้าง”

“หมายถึงขายตัว?”

“เออ ใครขายบ้าง” ฉันรู้ว่าเพื่อนต้องรู้บ้างแหละ เพราะอาของเธอสนิทกับพี่ฟานี่ไง ต้องคุยกันเรื่องเด็กอยู่แล้ว

“เยอะนะ เท่าที่เห็น”

“ถามอาแกให้หน้อยดิ ว่าใครเคยขายให้พี่ฟานี่บ้าง” ฉันซีเรียสและจริงจัง เหมือนกำลังตามสืบว่าใครเป็นกิ๊กแฟนฉันทั้งที่ตัวฉันเองก็เป็นแค่เด็กเขา

“อยากรู้ทำไม? นี่คืออาการของหมาหวงก้างหรอ?” ฉันหันควับมองค้อนเพื่อนตัวดีไปทีนึง แต่ดูแล้วมันไม่ได้แคร์อะไรทั้งนั้น “สรุปเมื่อคืนไปกับพี่ฟานี่มาใช่ป่ะ”

“อืม”

“แกนี่ไม่เคยทำตามที่บอกได้เลย แล้วแบบนี้จะรู้มั้ยว่าพี่เขาคิดยังไง” ก็จริง แต่ฉันเป็นห่วงมากกว่าจะปล่อยไว้แบบนั้น ไม่ไว้ใจใครทั้งนั้นนอกจากตัวฉันเอง

“ไว้คราวหน้า” ฉันพูดปัดๆแล้วเคลียงานของตัวเองที่ค้างไว้ต่อ ในหัวเอาแต่คิดว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร เรียนคณะไหน ทำอะไร ได้กับคนสวยของฉันกี่ครั้ง แล้วเธอชอบเซ็กส์ของใครมากกว่่ากัน

ฉันต้องรู้ให้ได้ แล้วตามเก็บไปทีละคน... เหมือนจะไปฆ่าเขา แต่ไม่ใช่ ฉันแค่หวงของ ของๆฉัน...

...

14.25 น.

“กลับเลยมั้ย?”

“เออ กลับ” กว่างานจะเสร็จเล่นเอาซะปวดไปทั้งตัว แต่กลิ่นหอมๆจากเสื้อผ้าคนสวยทำให้ฉันยิ้มออกมาได้บ้างบางครั้ง เรื่องผู้หญิงคนนั้นยังคงวนเวียนอยู่ในหัว ก็เลยดูเหมือนเป็นไบโพล่าร์

ฉันเดินอ้อยอิ่งมาหน้าคณะ ร่างแทบไร้วิญญาณก็ไม่ปาน แต่หมดพลังงานชีวิต

“อุ้ย! ขอโทษค่ะ...” อ่า จนได้ ฉันเดินชนใครซักคนจนของในมือเขาและฉันหล่นไปกองรวมกัน

รีบก้มลงเก็บเพราะกลัวโดนด่าว่าซุ่มซ่าม แต่แล้วอารมณ์ก็มาครุหัวร้อนปุดๆขึ้นมาเหมือนอยากให้หัวใจฉันทำงานหนักบ้าง

“น้องพี่ฟานี่หรอคะ?”

“อะไรนะ?” อยู่ๆมาถามฉันเป็นน้องคนสวย ผู้หญิงคนเมื่อเช้าไง ที่หยุดคุยกับเธอ สายตาอ้อร้อมากๆฉันจำได้

“พี่เห็นน้องเมื่อเช้าน่ะ แล้วพี่ก็จำกลิ่นน้ำหอมพี่เขาได้” คนตรงหน้าชี้มาที่เสื้อผ้าบนร่างกายฉัน ใช่ ฉันแอบฉีดมาเพราะมันหอมดี แล้วก็อยากมีกลิ่นคนสวยติดตัวตลอดเวลาด้วย

แล้วมันเรื่องอะไรต้องบอกด้วยล่ะว่าฉันเป็นใคร เอ๊ะ รึบอกดี ‘ฉันเป็นผัวพี่เขาค่ะ’ ไม่น่าจะดี

“...ค่ะ มีอะไรรึเปล่าคะ?”

“เปล่าค่ะ แค่คิดว่ามันบังเอิญจัง เมื่อเช้าเจอพี่ตอนนี้เจอน้อง”

“น้อง?” น้องอะไร พูดอะไรเนี่ย

“ค่ะ ก็พี่ฟานี่บอกว่ามาส่งน้องเมื่อเช้า ก็น้องไงที่ลงจากรถพี่ฟานี่เมื่อเช้า”

“...” น้อง...แค่น้อง หน้าฉันชาวาบ มือเริ่มเย็นแต่กลับมีเหงื่อออก

“พี่คิดว่าเด็กใหม่ของพี่เขาซะอีก พี่น้องกันใช้เสื้อผ้าร่วมกันไม่แปลกหรอกค่ะ น่ารักดี” พี่น้องบ้านเธอสิ! ฉันรำคาญคนตรงหน้า และโมโหคนที่บอกฉันเป็นแค่น้อง เธอคิดแค่นั้นจริงๆใช่มั้ย!?

“...”

“น้อง น้อง... ชื่ออะไรเราอะ”

“...แทค่ะ แทยอน” ฉันตอบไปไร้ซึ่งความสนใจคนตรงหน้า คำถามเดิมวนซ้ำอยู่ในหัว พี่น้องหรอ เจ็บที่ใจดีจัง

“โอเค ฝากบอกพี่ของแทด้วยนะ ว่าไอรีนคนนี้อยากเป็นพี่เขยของน้องเธอ”

“...ค่ะ” เธอยีหัวฉันเบาๆ ก่อนจะลุกยืนแล้วเดินหายไป เธอแก่กว่าฉันรู้ แต่ที่บอกว่าอยากเป็นพี่เขยน่ะ เสียใจด้วย...

ฉันเป็นผัว ไม่ใช่น้อง...

...

-เปิดศึกชิงตำแหน่งกันไปเลยจ้ะ ตบแย่งผู้ชายมันดูไม่ดี แล้วตบแย่งผู้หญิงล่ะ? น่าคิด

-อย่าลืมกดไลท์ คอมเม้นท์ให้กำลังใจกันด้วยนะคะ ติดตามกันด้วยน้า~ ขอบคุณล่วงหน้าค่า~🙏🏻

 

ความคิดเห็น