ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Why?...... ภาค 2......ตอนที่ 3 [100%]

ชื่อตอน : Why?...... ภาค 2......ตอนที่ 3 [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 87k

ความคิดเห็น : 490

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มิ.ย. 2562 00:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 10,600
× 0
× 0
แชร์ :
Why?...... ภาค 2......ตอนที่ 3 [100%]
แบบอักษร

 

Why? ทำไมต้องร้าย ทำไมต้องรัก ภาค 2 ...ตอนที่ 3 

Author : 여 님 (ยอนิม) 

                         

                

 

“อื้อออ” เมื่อแม็คกับนันกลับเข้ามาในห้อง ทันทีที่ปิดประตู นันก็ดึงแม็คเข้ามาประกบจูบทันที นันใช้มือล็อคท้ายทอยของแม็คเอาไว้ แม็คเองก็ไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างไร ซ้ำยังยกแขนไปโอบรอบคอของนันไว้ด้วยต่างหาก ไม่ต้องพูดทั้งสองก็รู้ว่าต่างโหยหากันและกันมากแค่ไหน แม็คจูบตอบนันไปอย่างไม่ยอมแพ้เช่นเดียวกัน ปลายลิ้นทั้งสองต่างกระหวัดรัดเลียกันไปมา เสียงจูบก็ดังขึ้นมาให้ได้ยินเป็นระยะ นันดันตัวของแม็คไปที่เตียง ขณะที่ยังคงจูบกันอยู่ แล้วรั้งตัวของแม็คให้นอนลงไปบนเตียงกว้าง โดยที่นันคร่อมทับอยู่ด้านบน  

 

“ฮึ่มมม” เสียงคำรามในลำคอของนัน บ่งบอกถึงอารมณ์ของนันได้เป็นอย่างดี  

 

กึก.. 

“อื้ออ เจ็บ” แม็คดันหน้าของนันออก เพราะนันกัดที่ริมฝีปากล่างของเขาอย่างแรง จนแม็คสะดุ้ง นันเลียริมฝีปากตัวเองด้วยสีหน้าหื่นกระหาย จนแม็ครู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วร่างกาย 

 

“มันเขี้ยวฉิบหาย พร้อมจะโดนลงโทษรึยัง” นันถามขึ้นเสียงพร่า แม็คเม้มปากนิดๆ  

 

“อย่าทำแรง” แม็คพูดไม่เต็มเสียงนักพร้อมกับเบนสายตาไปมองทางอื่น นันยกยิ้มอย่างพอใจ ก่อนที่เขาจะยกตัวขึ้น โดยที่เข่าของเขาคร่อมลำตัวของแม็คเอาไว้อยู่ พร้อมถอดเสื้อออกจากร่างกายทันที แม็คมองกล้ามหน้าท้องของคนรักอย่างนึกทึ่ง เพราะมันดูชัดเจนกว่าทุกครั้งที่เห็น ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะแม็คไม่ได้เห็นมันใกล้ๆแบบนี้มาร่วมสามเดือน 

 

“ชอบก็จับดิ” นันจับมือแม็คมาลูบที่กล้ามหน้าท้องของเขา แม็คขืนมือเล็กน้อย เพราะรู้สึกเขิน ก่อนที่นันจะเป็นฝ่ายลอกคราบแม็คจนร่างกายเปลือยเปล่าอย่างรวดเร็ว โดยที่แม็คก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี  

 

“ทำไมมึงไม่ถอดให้หมด” แม็คประท้วงขึ้น เพราะตอนนี้แม็คตัวเปลือยเปล่า แต่นันยังเหลือกางเกงยีนส์อยู่ นันยกยิ้มนิดๆ 

 

“งั้นมึงก็ถอดสิ” นันผละไปนั่งพิงหัวเตียงเอาไว้ ร่างกายขาวโพลนของแม็คที่ขยับลุกนั่งอยู่ในสายตาของนันตลอดเวลา จนร่างกายขาวนั้นค่อยๆขึ้นสีแดงระเรื่อ เพราะความขัดเขินจากสายตาของนันที่มองอยู่ แม็คดึงผ้าห่ม มาปิดกลางกายขอตัวเองเอาไว้ก่อน 

“จะปิดทำไม เห็นกันมาจนชินแล้ว” นันพูดขึ้น  

 

“กูไม่ชิน” แม็คเถียงกลับไป แต่ก็ขยับไปนั่งตรงระหว่างขาของนัน พร้อมกับเอื้อมมือไปปลดกระดุมกางเกงยีนส์ของนันไปด้วย 

 

“ไม่ชินให้กูเห็น แต่ชินกับการถอดกางเกงจังเลยนะ ไปถอดให้ใครนอกจากกูรึเปล่า” นันแกล้งถามขึ้นมา ทำให้แม็คชะงักมือพร้อมกับทำหน้าตึงใส่นันทันที 

 

“พูดแบบนี้ไม่ต้องทำดีกว่ามั้ง” แม็คพูดเสียงขุ่น ก่อนจะทำท่าจะชักมือกลับ แต่นันก็คว้าเอาไว้ก่อน พร้อมกับหัวเราะขำในลำคอ 

 

“กูพูดเล่น ของขึ้นง่ายนะมึง ขึ้นง่ายแบบนี้ เดี๋ยวขึ้นให้หน่อยสิ” นันพูดกำกวมออกมา ซึ่งแม็คก็เข้าใจดีว่านันหมายถึงอะไร 

 

“มึงแม่ง..” แม็คโวยวายไม่ดังมากนัก นันจับมือแม็คมาวางไว้ตรงกระดุมกางเกงยีนส์ของเขาเหมือนเดิม 

 

“หึหึ อย่าหงุดหงิดน่า ถอดต่อดิ มันอยากออกมาทักทายมึงจะแย่แล้ว” นันพูดพร้อมกับเลื่อนมือแม็คไปตรงกลางกายของเขา ซึ่งแม็ครับรู้ถึงความแข็งขืนได้เป็นอย่างดี แม็คจึงไม่รอให้นันพูดซ้ำ เขาจัดการปลดกระดุมกางเกงของนัน แล้วช่วยถอดออกมา โดยมีนันยกสะโพกพร้อมกับช่วยถอดด้วย จนตอนนี้นันเหลือเพียงบ็อคเซอร์เท่านั้น นันดึงแม็คมานั่งคร่อมทับตักของเขา แล้วรั้งแม็คเข้ามาจูบต่อ พร้อมกับดึงผ้าห่มออก ร่างกายของทั้งสองคนแนบชิด จนรับรู้ถึงอุณหภูมิในร่างกายของกันและกันได้เป็นอย่างดี นันเลื่อนริมฝีปากไปซุกไซ้ซอกคอของแม็คอย่างรุนแรงนิดๆ พร้อมกับดูดเม้มและขบกัดจนเกิดรอย 

"อื๊ออ" แม็คร้องครางในลำคอ เมื่อรับรู้ถึงแรงเจ็บจี๊ดๆตามซอกคอและไหปลาร้าของตนเอง ถึงแม้ว่ามันจะเจ็บนิดๆ แต่มันก็ปะปนไปกับความเสียวซ่านที่เกิดขึ้น แม็คยอมรับว่าเขามีอารมณ์ร่วมกับนันเต็มที่มาก เพราะไม่ได้รับสัมผัสแบบนี้มาหลายเดือนแล้ว มือแกร่งของนันดันแผ่นหลังของแม็คเพื่อประคองแผ่นหลังของแม็ค ยามที่เขาโน้มใบหน้าไปดูดเม้มยอดอกเล็ก จนแม็คต้องแอ่นตัวนิดๆเพราะความเสียว  

จุ๊บ จุ๊บ 

นันดูดเม้มยอดอกของแม็คจนเกิดเสียง พร้อมกับใข้ปลายลิ้นละเลงระรัว จนแม็คตัวสั่นสะท้าน พร้อมกับห่อไหล่เล็กน้อยด้วยความเสียวซ่าน 

"อื๊ออ..อ๊าา" แม็คร้องครางออกมาอย่างกลั้นไม่ได้ กลางกายของเขาแนบชิดกับหน้าท้องแกร่งของนันและแข็งขืนขึ้นมาเต็มที่เหมือนกัน แม็ครับรู้ถึงกลางกายของนันที่ดุนดันบั้นท้ายของเขาอยู่ในตอนนี้ นันละเลงลิ้นที่ยอดอกเล็กทั้งสองข้างสลับไปมา มือของแม็คก็ขยุ้มเส้นผมของนันเพื่อระบายความเสียว  

"อ๊ะ" แม็คสะดุ้งเมื่อนันกัดยอดอกของเขา ก่อนที่นันจะรั้งใบหน้าของแม็คให้รับจูบของเขาอีกครั้ง เมื่อจูบจนพอใจ นันก็ผละออกมา ทั้งสองมองตากันด้วยสายตาฉ่ำปรือ 

 

"บทลงโทษของมึง ออนท็อปกูหน่อย" นันพูดเสียงพร่า ก่อนจะโน้มตัวไปด้านข้าง เพื่อเปิดลิ้นชักแล้วหยิบเจลหล่อลื่นออกมา แม็คเม้มปากนิดๆ ใบหน้าและลำคอร้อนผ่าวๆ นันยกยิ้มนิดๆเมื่อเห็นสีหน้าของคนรัก เขาเอนตัวไปพิงหัวเตียงอีกครั้ง พร้อมกับเป็นฝ่ายจับแท่งร้อนของตัวเองขึ้นมารูดรั้ง เพื่อเพิ่มอารมณ์ให้มากขึ้น แม็คหยิบเจลมาบีบใส่มือตัวเอง แล้วเป็นฝ่ายมาชะโลมแท่งร้อนของนันให้ และรูดรั้งให้นันด้วยเช่นเดียวกัน 

"ซี๊ดดด" นันร้องครางออกมาด้วยความเสียว มือของแม็คทั้งนิ่มและอุ่นจนนันแทบคลั่ง เขากัดฟันสะกดอารมณ์ตัวเองเอาไว้ก่อน จนเส้นเลือดที่ขมับปูดขึ้นมาให้เห็น เมื่อชะโลมเจลที่แท่งร้อนของนันแล้ว แม็คก็เอาเจลมาป้ายวนที่ช่องทางด้านหลังของตนเองเช่นเดียวกัน เวลา ณ ตอนนี้ แม็ครู้ดีว่าการจะขยายช่องทางตัวเองก่อน มันไม่ทันใจนันแน่ๆ รวมทั้งตัวของเขาด้วย ทั้งสองฝ่าย ต่างอยากจะแนบชิดกันมากกว่านี้ ให้เร็วที่สุด แม็คขยับตัวมาอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม พร้อมกับจับแท่งร้อนของนันไปจ่อที่ช่องทางด้านหลังของตัวเอง โดยมีนันคอยช่วยประคองบั้นท้ายของแม็คเอาไว้ด้วย แม็คกดตัวลงช้าๆ พร้อมกับกัดปากเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์เสียดเจ็บในช่วงแรก นันคอยบีบเค้นนวดบั้นท้ายของแม็คให้ด้วยเช่นเดียวกัน จนนันต้องดึงแม็คมาจูบเพื่อช่วยแม็คระบายความเสียด แม็คกดตัวลงช้าๆ จนแท่งร้อนของนันค่อยๆเข้าไปในร่างกายของแม็ค  

"ฮึ่มมมม" นันคำรามในลำคอด้วยความเสียว ช่องทางของแม็คตอดรัดแท่งร้อนของเขาตุบๆ ใจของเขาก็อยากจะรุนแรงไปเลย แต่ก็เห็นใจแม็คอยู่บ้าง เขาอดทนจนแม็คกดร่างกายลงมาจนช่องาทงของแม็คกลืนกินแท่งร้อนของนันเข้าไปได้จนหมด แม็คฟุบหน้าลงกับไหล่แกร่งของนันทันที นันก็พรมจูบไปที่แก้มและขมับของแม็คอย่างเอาใจ นันรู้ว่าแม็คกำลังผ่อนคลายตัวเองอยู่ เพาะห่างหายเรื่องนี้ไปร่วม 3 เดือนที่ไม่ได้เจอกัน นันจูบซับและขบเม้มที่ไหล่ของแม็คไปเรื่อยๆ จนแม็คเงยหน้าขึ้นมาด้วยดวงตาที่ฉ่ำปรือ 

"พร้อมยัง" นันถามขึ้น แม็คพยักหน้ารับ ก่อนที่นันจะขยับตัวให้ตัวเองนอนหงาย โดยที่แม็คก็คร่อมทับอยู่ด้านบน แม็คเอามือตัวเองข้างหนึ่ง ยันหน้าท้องแกร่งของนันเอาไว้ แล้วค่อยๆ โยกตัวขึ้นลง นันยกขาทั้งสองข้างขึ้นมาตั้งเข่าเอาไว้ เพื่อประคองร่างกายของแม็คจากการโยกตัวขึ้นลง  

 

"อึ่ก..อื้อออ" แม็คกัดปากและส่งเสียงออกมาจากลำคอ โดยมีนันมองใบหน้าที่แสดงความเสียวซ่านของแม็คไม่วางตา นันเด้งสะโพกขึ้นรับเวลาที่แม็คกดตัวลงมา ทำให้การสอดใส่เข้าไปลึกขึ้น ทำให้แม็คทั้งจุกทั้งเสียว ลมหายใจของเขาขาดช่วงเป็นระยะเนื่องจากความเสียวซ่านที่เกิดขึ้น แม็คขย่มร่างกายตัวเองเร็วขึ้น โดยที่นันก็ขยับสะโพกรับไปด้วยเช่นเดียวกัน 

 

ปึ่ก ปึ่ก ปึ่ก 

แรงกระแทกที่นันเด้งสวนขึ้นไปทำให้เกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อ และเป็นนันเองที่ทนไม่ไหว เขาจับบั้นท้ายของแม็คไว้มั่น แล้วจัดการเด้งสะโพกสวนขึ้นระรัว จนแม็คต้องโน้มตัวเอามือดันไหล่แกร่งของนันเอาไว้ เพราะตอนนี้ร่างกายของแม็คกระตุกสั่นระรัวจากแรงกระแทกขึ้นมาของนัน 

 

"อ๊ะ..อื๊ออ..นัน..อ๊าาา" แม็คครางเรียกคนรักด้วยความเสียวซ่าน ร่างกายของเขาโยกตามแรงของนัน 

 

"ซี๊ดด..อืมมมม" นันเองก็ครางด้วยความเสียวเช่นเดียวกัน ความรู้สึกเต็มอิ่มในใจและร่างกาย มันกำลังปะทุขึ้น พอๆกับแม็คที่กำลังสุขสมกับสิ่งที่นันกำลังทำอยู่  

 

"บะ..เบาหน่อย... อื้อออ...นัน..ระ..เร็วไป..อ๊าา" แม็คร้องประท้วงออกมา เพราะนันสวนสะโพกขึ้นระรัว จนแม็คแทบหายใจไม่ทัน 

 

"ฮึ่มม" นันส่งเสียงจากลำคอเพราะแรงอารมณ์ ก่อนที่เขาจะประคองแม็คให้นอนหงาย โดยที่ช่วงล่างยังคงสอดประสานกันอยู่ เหงื่อทั้งสองเริ่มซึมออกมา นันจับขาของแม็คให้เกี่ยวพันรอบเอวของเขา นันโน้มตัวลงไปบดจูบแม็คอีกครั้ง โดยที่สะโพกก็ค่อยๆขยับ บั้นท้ายของนันเกร็งจนเห็นกล้ามเนื้อ ยามที่เขากระแทกตัวเข้าใส่แม็ค แม็คจิกไหล่ของนันด้วยความเสียวสุดๆ  

 

"ฮ้าา..อึ่ก..." แม็คโกยอากาศเข้าปอด เมื่อนันถอนจูบออกมา แล้วเร่งสะโพกระรัว นันซุกไซ้แม็คทั้งกัด ทั้งดูดเม้ม แม็คเองก็ซุกไซ้นันกลับเช่นเดียวกัน โดยที่ช่วงล่างของนันก็ทำงานไม่หยุดพัก มีสลับช้าเร็วบ้างในบางช่วง มือของนันไปช่วยรูดรั้งแก่นกายของแม็คไปด้วย 

"นะ..นัน มะ..ไม่ไหวแล้ว...เร็วอีกสิ..แรงอีก" แม็คร้องขอออกมา เมื่อเขาใกล้จะปลดปล่อยเต็มที ในเมื่อแม็คึร้องขอ มีหรือที่นันจะไม่จัดให้ เพราะเขาเองก็อยากปลดปล่อยเต็มที่แล้วเหมือนกัน นันกระแทกสะโพกระรัว จนร่างกายของทั้งสองโยกคลอนอย่างรุนแรง มือแกร่งของนันบีบเค้นไปทั่วร่างกายของแม็ค ริมฝีปากก็พรมจูบไปแทบทุกที่ ที่จะจูบได้ สร้างความเสียวซ่านรัญจวนใจให้กับแม็คไม่น้อย เสียงหอบหายใจกระเส่าของทั้งสองก็ดังขึ้นมาให้ได้ยินแทบจะตลอดเวลา 

"อื๊อออ นัน..อ๊าาาา" แม็คตัวกระตุกเกร็ง พร้อมกับปลดปล่อยน้ำรักออกมาใส่มือและหน้าท้องของนัน  

 

"ฮึ่มมมมม" นันคำรามออกมา พร้อมกับปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปในร่างกายของแม็ค จนแม็ครู้สึกร้อนวูบที่ช่องท้อง ด้วยความที่โหยหากันและกัน ทำให้นันลืมใส่ถุงยางอนามัย เพื่อที่คนรักจะได้ไม่ต้องลำบากล้าง แต่ในใจเขาก็รู้สึกดีมากๆที่ไม่ได้ใส่มัน นันฟุบตัวลงไปกอดรัดแม็คพร้อมกับจูบขมับของแม็คไม่แรงมากนักด้วยความมันเขี้ยว 

"บทลงโทษยังไม่จบนะ กูให้พัก 2 นาที" นันพูดข้างหูของแม็คเสียงแผ่วเบา ทำให้แม็คขนลุกวาบไปทั่วร่างกาย แต่เขาก็รู้อยู่แล้วว่านันคงไม่จบในรอบเดียวแน่นอน และแม็คก็เต็มใจที่จะยอมรับบทลงโทษของนันเช่นเดียวกัน 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 

 

นันตื่นขึ้นมาในช่วง 9 โมงเช้า เพราะเมื่อคืนกว่าเขาจะลงโทษแม็คเสร็จก็ปาเข้าไปตี 3 กว่า นันจำไม่ได้แล้วว่าเขาลงโทษแม็คไปกี่รอบ ตรงไหนของห้องบ้าง แต่ที่แน่ๆ รอบสุดท้ายคือในห้องน้ำ เพราะเขาต้องการล้างตัวให้แม็คก่อนจะนอน เลยจัดไปให้อีกรอบเบาๆ พอแต่งตัวกลับขึ้นเตียงได้ แม็คก็หลับไปทันทีด้วยความเพลีย นันเลยตั้งนาฬิกาปลุกเพื่อจะลงมาสั่งอาหารให้แม็คเอาไว้ก่อน นันเดินตัวเปลือยช่วงบนลงมาโดยใส่กางเกงนอนขายาว 1 ตัวเท่านั้น ตามไหล่แกร่งและซอกคอของนันมีรอยแดงจากการขบกัดและดูดเม้มของแม็คเช่นเดียวกัน รวมไปถึงรอยเล็บด้วย นันคิดไว้ว่า วันนี้เขาคงต้องสั่งให้แม็คตัดเล็บ เพราะแม็คข่วนแผ่นหลังของเขาจนเลือดซิบเหมือนกัน 

“หืม มาทำไมแต่เช้า” นันถามพี่ชายตัวเองขึ้นมา หลังจากลงมาถึงชั้นล่างก็เห็นเอื้อนั่งอยู่ที่ห้องรับแขก  

 

“ก็ไม่เช้านะ นี่มันก็สายแล้ว” เอื้อตอบกลับด้วยท่าทีสบายๆ  

 

“พี่ชายเฮียมาถึงได้สักพักแล้ว แต่ผมไม่ได้ขึ้นไปปลุกเฮีย” ไวที่เดินออกมาจากครัวพูดขึ้น 

 

“อืม ไว มึงได้ทำข้าวเช้าไว้มั้ย” นันถามคนสนิทของตัวเองขึ้นมา 

 

“ทำไว้แล้วเฮีย ผมรู้หรอกว่าวันนี้เฮียกับไอ้แม็คต้องตื่นมาหิวโซแน่ๆ” ไวพูดแซวขึ้น นันยกยิ้มมุมปากนิดๆ 

 

“ขอบใจมึงมาก อ่อ ส่วนมึง มาเอาน้ำหอมที่ฝากซื้อใช่มั้ย เดี๋ยวกูขึ้นไปเอามาให้” นันพูดกับไวเสร็จก็หันมาพูดกับเอื้อต่อ 

 

“แล้วแม็คยังไม่ตื่นรึไง” เอื้อถามขึ้น เพราะนึกว่าแม็คตื่นขึ้นมาพร้อมนัน 

 

“เมื่อคืนกูเอามันหนักไปหน่อย ยังไม่ตื่น และไม่คิดจะปลุกมันด้วย” นันตอบพี่ชายตัวเองไปตรงๆ  

 

“อืม เห็นสภาพแกแล้วก็พอจะรู้ว่าคงหนัก” เอื้อตอบกลับด้วยท่าทีปกติ ไม่ได้เคืองอะไรที่น้องชายพูดจาห่ามๆกับตนเอง  

 

“รู้ก็ดี รอแป๊บหนึ่ง” นันพูดขึ้น ก่อนจะเดินกลับขึ้นไปบนห้องของตัวเองอีกครั้ง เขาไปหยิบน้ำหอมที่แม็คหิ้วมาจากต่างประเทศลงไปให้เอื้อที่ห้องรับแขก แต่ก่อนลง นันก็เดินไปห่มผ้าให้แม็คแล้วจูบลงไปที่ขมับของแม็คเบาๆ แล้วถึงจะลงไปหาพี่ชายตัวเอง 

“อ่ะ นี่ของมึง บิลอยู่ในถุง” นันส่งถุงกระดาษที่ใส่น้ำหอมให้กับเอื้อ เอื้อก็หยิบออกมาดู นันเลิกคิ้วนิดๆ เพราะเขาไม่ได้เปิดดูว่าน้ำหอมที่เอื้อฝากซื้อเป็นแบบไหน 

“น้ำหอมผู้หญิง?” นันพูดขึ้นลอยๆ เมื่อเห็นรูปลักษณ์ของขวดน้ำหอม 

 

“ก็..อืม พอดีจะซื้อไปฝากคนรู้จักน่ะ” เอื้อตอบกลับ นันยกยิ้มมุมปากนิดๆ  

 

“ให้เงินเมียกูยัง ค่าหิ้วด้วย” นันทวงค่าน้ำหอมทันที 

 

“รู้แล้วน่า จะเอาเงินสดหรือให้โอน” เอื้อถามพร้อมกับหยิบบิลออกมาดู 

 

“โอนมาเหอะ น้ำหอมมึงต้องแพงน่าดู” นันบอกออกมา เอื้อเลยค่าเงินไทยกับนัน พร้อมโอนเงินรวมค่าหิ้วให้แม็คด้วย โดยโอนเข้าบัญชีของนัน 

 

“ให้ค่าหิ้ว 3 พัน โอเคมั้ย” เอื้อถามขึ้น นันยกยิ้มมุมปากนิดๆ 

 

“เออ โอเค” นันตอบกลับ  

“จะกลับเลยใช่มั้ย” นันถือโอกาสไล่พี่ชายตัวเอง ตอนนี้เขาไมได้โกรธ ไม่ได้เกลียดอะไรเอื้อแล้ว ซึ่งเอื้อก็รู้ดี นันแค่เป็นตัวของตัวเองเท่านั้น 

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++ 50% +++++++++++++++++++++++++++++ 

 

“ไล่จัง จะกลับละ อ่อ ปู่กับย่าอยากเจอแกกับแม็คน่ะ พอดีชั้นบอกไปว่าแม็คกลับมา เค้าก็บ่นอยากเจอแกกับแม็ค ยังไงก็เข้าไปหาหน่อยละกัน” เอื้อพูดขึ้น เพราะนันไม่ได้เข้าไปหาตากับยายตัวเองบ่อยนัก แต่ก็ถือว่าเข้าไปทุกเดือน แค่เดือนละครั้งเท่านั้น

“พรุ่งนี้ละกัน วันนี้เดี๋ยวมันต้องไปงานเลี้ยงกับพ่อมันอีก” นันตอบกลับไป เอื้อยิ้มรับนิดๆ ก่อนจะขอตัวกลับและฝากขอบคุณแม็คเอาไว้ด้วย พอเอื้อกลับ นันก็เดินไปกินข้าวในครัวก่อน เพราะเขาคงไม่หิ้วท้องรอแม็คให้ตื่นก่อนแน่นอน

“ที่ไม่ใส่เสื้อเพราะอยากให้ผมอิจฉาใช่มั้ยเฮีย” ไวแกล้งแซวขึ้นมา นันยกยิ้มนิดๆ

“อกแตกตายไปเลยนะมึง” นันสวนกลับไป ไวก็หัวเราะขำเล็กน้อย ก่อนที่นันจะคุยเรื่องรถและงานประมูลที่จะมีเร็วๆนี้ เพราะนันตั้งใจจะไปร่วมงานนี้ด้วย พอกินข้าวเสร็จคุยเสร็จก็ปาไปร่วมเที่ยง นันกลับขึ้นไปบนห้องนอนของตัวเองอีกครั้ง แม็คยังคงหลับอยู่เหมือนเคย นันขึ้นไปบนเตียงแล้วล้มตัวลงนอนข้างๆคนรัก พร้อมกับโอบกอดแม็คเอาไว้ ทำให้แม็คเริ่มรู้สึกตัวขึ้นมา

“อื้ออ” แม็คส่งเสียงออกมาจากลำคอ ทำให้นันยกยิ้มนิดๆ แล้วแกล้งกรอดรัดคนรักแน่นขึ้นอีก จนแม็คต้องปรือตาขึ้นมา แล้วหันไปมองนันที่กอดตนเองอยู่ทางด้านหลัง แม็ครู้ดีว่าคนที่กอดตนเองเป็นใคร เพราะคงไม่มีใครกล้าขึ้นมานอนกอดเขาแบบนี้นอกจากนัน

“อึดอัด” แม็คบอกออกมาเสียงติดแหบเล็กน้อย

“ตื่นได้แล้ว เที่ยงกว่าแล้ว ไม่หิวรึไง” นันส่งเสียงถามออกไป

“กูง่วง ปวดตัวด้วย อื้ออ ปล่อย หายใจไม่ออก”แม็คโวยออกมาอีกครั้ง นันจึงคลายอ้อมกอดลง แม็คจึงพลิกตัวหันมาหานันด้วยใบหน้าบึ้งๆ

“มึงนอนเกือบ 8 ชั่วโมงแล้ว เต็มที่แล้ว ลุกไปอาบน้ำ นอนมากๆมันก็ไม่ดีหรอกนะ” นันดุออกมาไม่จริงจังนัก แม็คนอนปรับสายตานิ่งๆสักพัก โดยมีนันนอนมองหน้าอยู่

“มีอะไรกิน” แม็คถามขึ้นด้วยความอยากรู้

“ลงไปดูเอง” นันแกล้งยียวนกลับไป

“ก็บอกหน่อยไม่ได้รึไงล่ะ” แม็คก็เถียงกลับไปอีก

“หึหึ ทำไม ถ้าไม่ถูกใจก็จะไม่กินรึไง” นันถามกลับ เขาชอบที่จะนอนคุยกับแม็คแบบนี้ คุยกันเถียงกัยเรื่องไร้สาระไปเรื่อย มันทำให้รู้สึกดีไม่น้อย

“อยากกินหมูหวาน” แม็คพูดขึ้นมาอีก เมื่อนึกถึงเมนูที่อยากกิน นันหัวเราะในลำคอกับเมนูโปรดของแม็ค

“ไวมันทำให้แล้ว รีบไปอาบน้ำซะ” นันบอกออกมาอีกครั้ง ทำให้แม็คตาโตขึ้นมาทันที

“จริงดิ” แม็คพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้ม เมื่อรู้ว่ามีเมนูโปรดของเขาด้วย ก่อนที่แม็คจะค่อยๆลุกจากเตียง อาการปวดตัว ปวดบั้นท้ายก็ยังมีอยู่ แต่แม็คก็ทนได้ เขาลงจากเตียงเพื่อไปอาบน้ำทันที โดยมีนันนอนเล่นมือถือรออยู่บนเตียงไปด้วย นันเข้าไปสมัครเป็นสมาชิกการประมูลรถผ่านทางเวป และดูรีวิวไปเรื่อยๆ จนแม็คอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย

“ทำไมไม่ใส่เสื้อ” แม็คถามขึ้น เมื่อหันมาสังเกตเห็นว่าคนรักนอนถอดเสื้ออยู่

“อยากโชว์” นันตอบพร้อมกับยักคิ้วใส่แม็ค แม็คแกล้งเบะปากใส่อย่างหมั่นไส้ ก่อนที่นันจะลุกลงจากเตียง แล้วเดินกอดคอแม็ค เพื่อลงไปที่ห้องครัว เมือ่ไปถึง แม็คเปิดฝาชีที่ครอบกับข้าวออกแล้วยิ้มกว้างออกมา เพราะมีหมูหวานจริงๆด้วย แม็คดินไปตักข้าวใส่จานด้วยตัวเอง เพราะเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วว่าคนที่นี่จะไม่ทำอะไรให้แม็คมากจนเกินไป เพราะนันต้องการให้แม็คช่วยเหลือตัวเอง

“มึงกินยัง กูตักให้เอามั้ย” แม็คหันมาถามนันเมื่อนึกได้

“กูกินแล้ว ไม่หิ้วท้องรอมึงอยู่หรอก” นันตอบกลับ แม็คไม่ได้มีความรู้สึกน้อยใจอะไร ที่นันกินข้าวก่อนตัวเอง เพราะเขาเองก็คงไม่อยากให้นันหิ้วท้องรอเขาเหมือนกัน เมื่อตักข้าวเสร็จแล้ว แม็คก็มานั่งกินข้าวทันที

“ไอ้เอื้อมาเอาน้ำหอมไปแล้วนะ โอนเงินค่าน้ำหอมกับค่าหิ้วมาให้แล้ว อยู่ในบัญชีกู” นันพูดขึ้น

“อ่าว มาเมื่อไร” แม็คถามกลับไป

“ตอนเกือบๆ 10 โมง มันโอนค่าหิ้วมา 3 พัน เดี๋ยวกูโอนเข้าบัญชีมึงให้อีกที” นันบอกกลับ แม็คตาโตเมื่อได้ยิน

“ค่าหิ้วอะไรวะ ตั้ง 3 พัน ความจริงไม่ต้องก็ได้” แม็คตอบกลับอย่างตกใจ

“หึหึ มันเต็มใจให้เอง กูไม่ได้ไปขู่เข็ญมันสักหน่อย เอาๆไปเหอะ มันรวย แค่นี้ขนหน้าแข้งมันไม่ร่วงหรอก” นันตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ แม็คก็ไม่ได้เถียงอะไรออกมาอีก เพราะกำลังฟินกับกับข้าวที่กำลังกิน

“มันบอกว่าตากับยายอยากเจอมึงกับกู” นันบอกออกมาอีก

“อืม ไปดิ แต่คงต้องเป็นพรุ่งนี้นะ เพราะวันนี้ต้องไปงานเลี้ยงกับพ่อ” แม็คพูดขึ้น ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้สนิทสนมกับทางบ้านตายายของนันมากนัก แต่เมื่อทางนั้นเอ่ยปากว่าอยากเจอ เขาก็คิดว่าเข้าไปหาสักหน่อยจะได้ไม่เสียมารยาท

“กูบอกไอ้เอื้อไปละ ว่าจะไปพรุ่งนี้” นันตอบกลับไป

“มึงนั่งกินข้าวไปก่อนละกัน กูจะออกไปดูพวกนั้นมันซ่อมรถหน่อย” นันพูดขึ้น แม็คพยักหน้ารับ ก่อนที่นันจะเดินออกไป นันเดินไปหน้าบ้านก็พอดีกับที่โอมขับรถเข้ามาจอด

“ไงมึง เดินโชว์รอยที่ตัว กลัวคนอื่นไม่รู้รึไงว่ามีเมียแล้ว” โอมแกล้งแซวขึ้นมา นันยกยิ้มมุมปากนิดๆ

“มึงนี่มาได้เวลาดีจริงๆ ไอ้แม็คมันตื่นเมื่อสักพักนี่เอง กำลังกินข้าวอยู่ในครัว มึงกินอะไรมารึยังล่ะ เข้าไปกินกับมันก็ได้” นันพูดทักกลับไป

“กูกินมาเรียบร้อยละ แล้วกูก็กะเวลามา เพราะคิดว่าเมื่อคืนมึงคงแสดงความคิดถึงไอ้แม็คมันดึกแน่ๆ เลยไม่อยากมาแต่เช้ายังไงล่ะ” โอมแซวออกมาอีกครั้ง นันก็แค่ยักไหล่โดยไม่นึกอายอะไรที่โดนแซว

“มันอยู่ในครัวน่ะ มึงเข้าไปหามันก่อนก็ได้ กูจะดูรถสักหน่อย” นันพูดขึ้น โอมเลยเดินเข้าไปในบ้านของนัน เพื่อไปหาแม็คในครัวทันที

“อ่าว มาเมื่อไรวะ นั่งก่อนดิ กินข้าวมั้ย” แม็คชวนขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนเดินเข้ามาในครัว

“เรียบร้อยมาละ ไงมึง เมื่อคืนหนักรึไง ท่าทางดูเพลียนะ” โอมแซวแม็คขึ้นมาอย่างขำๆ แม็คถลึงตาใส่เพื่อนตัวเองกลับไป แต่ไม่คิดจะเถียงออกมา เพราะรู้ว่าถ้าเถียง โอมก็จะแซวตนเองต่อแน่ๆแม็คก็ชวนคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้ไปเรื่อย จนกินข้าวอิ่มก็เก็บจานไปล้าง แล้วชวนโอมไปนั่งเล่นที่บ่อปลาข้างบ้าน

“นึกว่าจะตายยกบ่อไปละ” แม็คพูดอย่างขำๆ เมื่อวานกลับมา เขาก็ยังไม่มีเวลาได้มาดูว่าบ่อปลาของเขาเป็นยังไงบ้าง

“ไอ้นันมันคงไม่ยอมให้ปลาสุดที่รักของเมียมันตายหรอก” โอมพูดแซว พอดีกับที่นันก็เดินมาสมทบ

“กูเพิ่งล้างบ่อเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว” นันพูดขึ้น เมื่อเห็นแม็คกำลังนั่งมองปลาในบ่ออยู่ โอมก็นอนเอนไปกับพื้นไม้ข้างบ่อปลา

“มึงจะกลับบ้านพ่อแม่มึงเมื่อไรวะ” นันถามโอมเมื่อนึกได้

“ว่าจะกลับไปเย็นนี้แหละ คิดถึงหลาน” โอมตอบกลับ

“ช่วงนี้เรื่องเรียนเป็นไงบ้างวะ เรียนหนักมั้ย” นันถามโอมขึ้นมา

“ทำไมไม่ถามเมียมึงวะ ก็เรียนด้วยกันกับกู” โอมถามกลับอย่างขำๆ ที่นันเลือกจะถามโอม มากกว่าถามแม็ค

“เดี๋ยวมันโกหก” นันพูดยิ้มๆ เพราะบางทีแม็คเรียนหนัก แต่บอกนันว่าไม่หนัก แล้วแม็คก็ฝืนตัวเองจนล้มป่วย ทำให้นันหงุดหงิดเป็นอย่างมาก เพราะเขาไม่สามารถไปดูแลได้

“มึงก็เหมือนกันแหละ” แม็คเถียงออกมา เพราะนันเองก็ชอบปิดบังบางเรื่องเพื่อไม่ให้แม็คไม่สบายใจ

“กูว่าพอกันทั้งผัวทั้งเมีย” โอมพูดออกมาอย่างอ่อนใจ แต่ก็รู้ดีว่าทั้งสองคนต่างเป็นห่วงกันและกัน แต่ไม่เคยที่จะพูดกันตรงๆสักเท่าไร

“ช่วงที่ผ่านมาเรียนไม่ค่อยหนักเท่าไร แต่เมียมึงขยันหางานทำหนักเกินไป นอกจากจะทำงานร้านอาหาร  ช่วย ดร.สตีฟแล้ว เมียมึงก็ไปรับจ้างไปสอนภาษาให้กับบรรดาคนไทยที่ไปได้ผัวได้เมียที่นั่นอีก ไม่รู้จะขยันไปไหน” โอมบอกออกมายิ้มๆ แม็คหันไปมองจิกเพื่อนตัวเองทันที เพราะเขายังไม่ได้บอกนันเรื่องนี้ ทำให้นันขมวดคิ้วเข้าหากัน แล้วหันมามองหน้าแม็คอย่างขอคำตอบ

“อ่าว มึงยังไม่ได้บอกมันเหรอวะ” โอมถามกลับมา เมื่อเห็นสีหน้าของนัน

“ยัง” แม็คตอบไม่เต็มเสียงนัก เมื่อเห็นสายตาดุๆของนันที่มองมา

“ตั้งแต่เมื่อไร” นันถามกลับเสียงนิ่ง

“เพิ่งทำได้สองอาทิตย์เอง กูสอนช่วงเย็นวันเสาร์อาทิตย์ พอดีเจอคนไทยที่เค้าได้ผัวที่นั่น เค้ายังไม่เก่งภาษา เลยขอให้กูช่วยสอนให้ ก็คิดค่าจ้างเป็นรายชั่วโมง แต่ตอนนี้ต้องพักก่อน เพราะกูต้องกลับมาไทย” แม็คตอบออกมาตามตรง

“มีอีกกี่เรื่องที่ยังไม่ได้บอกกู” นันถามกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ

“ไม่มีแล้ว ก็มีแค่นี้แหละ ก็ว่าจะบอกอยู่ แต่ไอ้โอมชิงบอกก่อน” แม็คตอบกลับ พร้อมกับหันไปคาดโทษเพื่อนตัวเองที่หลุดพูดเรื่องนี้ก่อนที่เขาจะบอกกับนัน โอมยกมือสองข้างขึ้นมาทันที

“กูไม่รู้นี่หว่า” โอมบอกออกมายิ้มๆ เขารู้ว่าสองคนนี้ไม่ทะเลาะกันรุนแรงเพราะเรื่องแค่นี้แน่นอน แม็คแค่อาจจะโดนนันบ่นใส่บ้างก็เท่านั้น

“ไม่ต้องไปโทษไอ้โอมหรอก มึงนี่นะ ทำอะไรไม่ปรึกษากูเลยนะ ถ้ามีอีก มึงโดนดีแน่” นันชี้หน้าขู่แม็ค

“รู้แล้วน่า” แม็คตอบออกมา ก่อนจะโยนกิ่งไม้ใส่หัวเพื่อนตัวเองอย่างหมั่นไส้ นันก็ไม่ได้ว่าอะไรแม็คออกมาอีก เพราะไม่อยากพูดว่าให้แม็คเสียหน้าต่อหน้าเพื่อนสักเท่าไรนัก โอมนั่งเล่นคุยเล่นอยู่กับแม็คและนันสักพักก็ขอตัวกลับ เพราะต้องเดินทางไปบ้านพ่อแม่ตัวเองต่อ นันกับแม็คก็เดินออกมาส่งที่หน้าบ้าน เพราะก็ใกล้เวลาที่แม็คจะต้องอาบน้ำแต่งตัว ไปงานเลี้ยงกับพ่อตนเองเหมือนกัน

“มึงโกรธกูรึเปล่า” แม็คถามขึ้น เมื่อเขากับนันขึ้นมาบนห้องนอน

“มึงจะหางานทำเพิ่มให้เหนื่อยทำไม” นันถามกลับเสียงจริงจัง แม็คเม้มปากนิดๆ

“ก็..กูอยากช่วยแบ่งเบาภาระมึง ค่าใช้จ่ายที่นั่นกับที่ไทย มันต่างกันมากนะเว้ย ไหนจะค่าบ้านเช่า ค่าน้ำค่าไฟ ค่ากิน ค่าใช้จ่ายอื่นๆอีก ถึงแม้ว่าค่าบ้านค่าน้ำค่าไฟจะหารกับไอ้โอมก็เหอะ” แม็คบอกออกมา

จริงๆแล้ว ค่ากิน ค่าของใช้ส่วนตัวนั้นแม็คจะหาจากการทำงานพิเศษ บวกกับนันให้ไว้ด้วยอีกนิดหน่อย ส่วนนันจะจ่ายค่าเรียน ค่าเช่าบ้าน ค่าน้ำค่าไฟให้กับแม็ค ซึ่งเดือนๆหนึ่งก็เยอะอยู่ แม็คจึงอยากหารายได้เพิ่มมาช่วยนันอีกแรง

“มึงไม่เชื่อในตัวกูเลยรึไง ว่ากูส่งมึงได้ มึงมีหน้าที่เรียนก็เรียนไป ทำในส่วนของตัวเองเท่าที่ทำได้ ไม่ใช่มาฝืนทำงานเพิ่มแบบนี้ จริงๆมึงทำแค่ร้านอาหารก็พอแล้ว” นันว่าออกมาเสียงจริงจัง จริงอยู่ที่นันอยากให้แม็คทำงานพิเศษเพื่อหาเงินกิน เงินใช้ ด้วยตัวเอง นั่นก็เพราะเขาอยากให้แม็คมีความรับผิดชอบในตัวเองให้มากขึ้น แต่ไม่ได้อยากให้คนรักไปทำงานหลายๆที่เพื่อหาเงิน

“หรืออยากได้เงินใช้มากขึ้น หรือมีอะไรที่อยากได้” นันถามกลับ แม็คส่ายหน้าไปมาทันที

“กูไม่อยากได้อะไร ก็แค่คิดว่าถ้าช่วยมึงออกค่าน้ำค่าไฟก็ยังดี” แม็คตอบกลับเสียงอ่อนลง นันมองหน้าคนรักแล้วถอนหายใจออกมาอย่างอ่อนใจ จริงอยู่เขาควรดีใจ ที่แม็คมีจิตสำนึกอยากจะช่วยแบ่งเบาภาระเขา แต่นันก็ไม่อยากให้คนรักต้องมาเหนื่อยมากกว่าเดิมอยู่ดี เขาพยายามสอนแม็คในการใช้ชีวิต ให้อยู่ในลิมิตที่แม็คพอไหว แต่กลายเป็นแม็คที่ฝืนเกินลิมิตที่เขาวางไว้ซะงั้น

“กูเชื่อในตัวมึง ว่ามึงส่งกูเรียนได้ แต่มันอยู่ที่ความรู้สึกของกูนี่ อะไรที่กูคิดว่าทำได้ กูก็อยากจะทำ กูไม่ได้ฝืนตัวเองเลยนะ” แม็คบอกให้นันเข้าใจ

“กูเข้าใจ แต่ยังไงกูก็ไม่ยอมให้มึงทำงานพิเศษเกินสองที่ มึงไปเลือกเอาเองละกัน ว่ามึงจะทำอะไร แล้วไม่ต้องมาต่อรองกับกู กูพูดคำไหนคำนั้น แล้วห้ามแอบไปทำลับหลังกู ถ้ากูรู้ มึงโดนหนักแน่แม็ค” นันพูดขู่ขึ้นมา แม็คหน้ามุ่ยเล็กน้อย แต่ก็ยอมพยักหน้ารับ

“ไปอาบน้ำได้แล้ว เดี๋ยวต้องไปรับพ่อมึงอีก” นันไล่ให้คนรักไปอาบน้ำ แล้วหยุดการพูดคุยเรื่องงานพิเศษของแม็คเอาไว้ก่อน เพราะนันเองก็ไม่อยากหัวร้อนไปมากกว่านี้ แม็คจึงยอมเข้าไปอาบน้ำเพื่อเตรียมตัวไปงานเลี้ยงกับพ่อตัวเองทันทีอย่างไม่อิดออด นันเองก็เปลี่ยนเสื้อผ้า โดยใส่กางเกงยีนส์สีซีดตัวโปรดกับเสื้อยืดสีดำสนิท เพราะยังไงเขาก็ไม่ได้เข้าไปในงานอยู่แล้ว จึงไม่ต้องแต่งตัวอะไรมากนัก ส่วนแม็คอาบน้ำเสร็จก็ออกมาใส่ชุดสูทลำลองสีเทา จัดทรงผมจนดูดีโดยมีนันนั่งมองแม็คอยู่ที่ปลายเตียง

นันคิดว่าถ้าคนอื่นมองเขากับแม็คในตอนนี้ ก็คงเปรียบเหมือน ดอกฟ้ากับหมาวัด หรือไม่ก็หมาเห่าเครื่องบิน เพราะแค่การแต่งตัวก็ต่างกันมากแล้ว แล้วเพลงๆหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวของนัน

รู้ว่าเสี่ยงแต่คงต้องขอลอง 

รู้ว่าเหนื่อยถ้าอยากได้ของที่อยู่สูง 

ยังไงจะ... ขอลองดูสักที 

รู้ว่าเราแตกต่างกันเท่าไร 

รู้ว่าเธออยู่ไกลอยู่สูงขนาดไหน 

ใครๆ ก็รู้เป็นไปไม่ได้ หรอก 

แต่คำว่ารักมันสั่งให้ฉันต้องปีนขึ้นไป....” 

 

(เพลงเล่นของสูง : BigAss) 

 

“หยุด!” แม็คร้องห้ามออกมาก่อนที่นันจะร้องท่อนต่อไป นันเลิกคิ้วนิดๆ 

“จะปีนทำเหี้ยอะไร กูก็ลงมาอยู่กับมึงแล้วนี่ไง” แม็ครีบเบรคนันทันที  

 

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++ 100% +++++++++++++++++++++++++++++++ 

 

 

2 Be Con 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 

 

ฮ่าๆๆๆ ความนัน ชะงักเลยวุ้ยยย 

ปล. ใครอยากกดดาวหน้านิยายให้ยอนิม ก็กดได้แล้วเน้อออ คึคึ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น