@I am_novice

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๑๔

ชื่อตอน : ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๑๔

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 655

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มิ.ย. 2562 21:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๑๔
แบบอักษร

ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๑๔ นักร้องชื่อดัง โอกิโนะ โยโกะ ตอนที่สอง 

คำถามที่ทำให้บรรยากาศภายในสำนักงานนักสืบโมริมาถึงจุดเคร่งเครียดถึงขีดสุด แต่มีหรือยอดนักสืบม.ปลายผู้นี้จะหาทางออกไม่ได้ 

"คุณพี่สาว..ถามคำตอบผมแบบนี้ แล้วผมจะตอบยังไงหล่ะครับ...เอาเป็นว่าพวกคุณทั้งสามคนสวยในคนละแบบโดยรัน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเธอนั้นสวยมากและยิ่งเวลาเล่นคาราเต้เธอจะสวยมากเป็นพิเศษเวลาไล้ต้อนฝ่ายตรงข้าม และรอยยิ้มของเธอเวลาที่เอาชนะคู่ต่อสู้ได้มันสวยที่สุดเลย" 

รันพอได้ฟังคำชมจากปากแฟนหนุ่มเธอกับใบหน้าแดงกล่ำและจ้องมองมายังรอยยิ้มของแฟนหนุ่มของด้วยความรักที่เต้มจนล้นอก..แต่กลับไม่ใครสังเกตุเห็นท่าทางของการแสดงออกทางสายตาของรันแม้แต่คนเดียว ยกเว้นแฟนหนุ่มของเธอ 

"ต่อมาก็มาที่คุณพี่สาว...คุณก็สวยมากเช่นเดียวกัน ไม่งั้นจะมีคนมาคอยมาตามจีบคุณทุกวันแบบนี้ได้ยังไง และทุกวันนี้มีจดหมายรักมาส่งที่นี้ทุกวันจนมันล้นตู้จดหมายจนต้องเอาเก็บไว้กล่องแยกที่อยู่ตรงมุมห้องนั่งเล่นอย่างที่พวกคุณอยู่ใช้มั้ยหล่ะครับ?.... แล้วสุดท้ายก็เวลาที่ไล้ตามคนร้าย ในคดีต่างๆ มันเท่มากเลยคร้บพี่สาว ถ้าผมอายุมากกว่านี้ก็คงต้องตามจีบคุณอยู่เหมือนกันอย่างแน่นอนครับ" 

ผู้หมวดที่ภายนอกเข้มแข็งแต่ภายในตอนนี้นั้นอ่อนปวกเปียกไปหมดแล้ว...ได้แต่คิดในว่าก็ตอนนี้เธอก็กำลังตามจีบ ฉันอยู่ไม่ใช่หรือ... 

แล้วเขาก็หันไปมองใบหน้าที่สวยงามของนักร้องสาว 

"ส่วนคุณโยโกะ...ไม่ต้องพูดถึงมีคนอยากไปเดตกับร้อย....เออ ไม่ใช่สิ ต้องบอกว่าประชากรชายตั้งแต่ 14 ปี ขึ้นอยากไปเดตกับคุณสักครัั้งในชีวิตก็ยังดี ถึงขนาดบอกว่าถ้าเดตกับโยโกะจัง ตายไปก็ไม่เสียชาติเกิดก็อยู่เยอะแยะถมเถไป และตอนนี้คุณร้องเพลงท่ามกลางแสงไฟจากสปอตไลท์บนเวที มันก็คือการแสดงของนางฟ้าบนสวรรค์ชัดๆ เลยครับ" 

โอกิโนะ โยโกะ ที่ได้ฟังแบบนั้นถึงกับทำอะไรไม่ถูกเลยทีเดียวได้แต่ยืนตัวตรงกลายเป็นหิน และมาพร้อมกับใบหน้าที่แดงกล่ำ 

'เด็กคนนี้ซินะ...ที่ทำให้เธอคนนั้นชอบได้ ก็ต้องไม่ธรรมดา ขนาดเรายังใจเต้นแรงขนาดนี้เลย' 

ผู้จัดการส่วนตัวของนักร้องสาวเห็นว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมาไกลกว่าที่ควรจะเป็นแล้วเขาก็เลยวกกลับมาเข้าสู่เนื้อหาหลัก ที่เดินทางมาที่นี้ด้วยใบหน้าที่ตื่นตัวผิดปกติวิสัยอย่างเห็นได้ชัด และขอให้เป็นเล่าเรื่องราวทั้งหมดเองแทนที่จะเป็นตัวของนักร้องสาวเจ้าของเรื่อง 

"คือช่วงที่ผ่านมา...เหมือนมีคนเฝ้ามองโยโกะจังอยู่ตลอดเวลาเลยครับ ตอนแรกๆ ผมก็คิดว่าโยโกะจังคิดไปเองเสียอีก แต่มาช่วงหลังๆ ผมก็เริ่มสังเกตเห็นถึงความผิดปกติรอบตัวโยโกะจังมากขึ้น"ไอจิ ยามากาชิ ผู้เล่าเรื่องอย่างไม่มีความติดขัดแต่กับเป็นตัวของนักร้องสาวเองที่แสนความหวาดกลัวอยู่ให้เห็นมาบ้างเล็กน้อย 

ผู้หมวดสาวที่อยู่ด้วยก็กำลังจำลองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาภาพร่างสามมิติอยู่ภายในหัว และกำลังจะเป็นฝ่ายสอบถามข้อมูลเพิ่มเติม แต่กับหมดคำถามเมื่อกับการคาดการณ์แม่นยำราวกับตาเห็น 

"ถ้าผมเดาไม่ผิดของที่ส่งมาให้คุณโยโกะ...ก็คงหนีไม้พ้นภาพรูปถ่ายถูกแอบถ่ายจากมุมต่างของคุณโยโกะ อย่างแน่นอนใช้มั้ยครับ?..."ชินอิจิพูดตามการคำนวณจากระบบว่าพวกโรคจิตจะต้องมาแนวพวกนี้อย่างแน่นอน 

โอกิโนะ โยโกะ ถึงกับทึ่งในความสามารถของเด็กหนุ่มตรงหน้า เพราะไม่คิดว่าการวิเคราะห์เรื่องราวต่างๆ จากปากของผู้จัดการส่วนตัวของเธอเพียงอย่างเดียวก็สามารถนำมาปะติดปะต่อเรื่องราวได้มากมายขนาดนี้...โดยเธอลืมไปว่าการก่อกวนของพวกโรคจิตส่วนใหญ่มักมาในรูปแบบเรื่องราวแบบนี้ทั้งนั้น 

"ใช่คะ....แล้วคุณนักสืบทราบได้ยังไงคะ..."โยโกะ อดสงสัยไม่ได้จึงสอบถามขึ้นมา 

ชินอิจิ ได้ยิ้มแบบขำๆ ก่อนจะเริ่มอธิบายพฤติกรรมของพวกโรคจิต "ไม่ว่าจะแอบเข้าปรับเปลี่ยนของที่อยู่ภายห้องพักของเรา มีสายโทรศัพท์แปลกโทรมาบ้าง หรือแม้กระทั่งมีความรู้สึกว่า ว่ามีใครกำลังวิ่งไล่ตามตัวเราอยู่ ซึ่งมันเป็นรูปแบบโดยทั่วไปของพวกโรคจิตทั้งนั้นหล่ะครับ...คุณโยโกะ ถ้าไม่เชื่อลองฟังผู้มีประสบการณ์อย่างเรื่องแบบนี้อย่างคุณตำรวจหญิงข้างตัวผมสิครับ ที่ตอนนี้เธอลาพักร้อนหลังจากทำงานมาหลายปี" 

ชินอิจิ ทำท่าทางพร้อมผายมือไปทางผู้หมวดสาวแสนสวย หลังจากนั้นก็เป็นการพูดคุยกันระหว่างผู้หญิงสาวแสนสวยทัั้งสามคน 

"ถ้าผมเดาไม่ผิดที่คุณโยโกะ....ไม่แจ้งความกับตำรวจก็เพราะผู้จัดการส่วนตัวของคุณ กลัวคุณตกเป็นข่าวและจะทำให้คุณโยโกะเสียชื่อเสียงใช้มั้ยครับ?..."ชินอิจิ กล่าวขึ้นมาหลังจากที่เขาถูกทอดทึ้งโดยการจับกลุ่มกันของพวกสาวๆ และพวกเขาทั้งหมดก็เดินทางมายังที่บ้านพักของโยโกะจัง 

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนมาถึงที่พักของนักร้องสาวจนได้ 

แมนชั่นที่ของนักร้องสาวโอกิโนะ โยโกะ เธออาศัยอยู่ชั้นที่ 25 ที่สามารถชมวิวรอบตัวเมืองอยู่อิสระและสวยงามราวกับศิลปะภาพวาดจากจิตรกรเอกแห่งยุค แต่พอพวกเขาทั้งหมดเปิดประตูเข้ามาในห้องพักของโอกิโนะ โยโกะ ก็พบกับศพผู้ชายนอนเสียชีวิตไปเสียแล้ว โดยมีมีดปักเสียบไว้กลางหลังของผู้ตาย พร้อมกองเลือดกองหนึ่งไหลท่วมตัวของผู้เสียชีวิตไหลมาพื้นห้องเป็นทางยาว 

เสียงกรี๊ดร้องของนักร้องสาวดังสนั่นด้วยความตื่นตกใจกับเรื่องสยองขวัญตรงหน้า.....มันช่วยเรียกชาวบ้านชาวช่องเปิดประตูห้องพักมากับเจออันน่าสยดสยองด้วยกันแทบทั้งสิ้น และก็เป็นไปตามสูตรตำรวจมาพร้อมกับความวุ่นวายเสมอ แต่คราวนี้มีภาพต่างจากทุกทีนั้นก็คือ ภาพของสารวัตรแห่งกรมตำรวจนครบาล กรุงโตเกียว มาในสภาพชุดผู้ป่วยคนไข้ 

ทันทีที่สารวัตรร่างอ้วนเดินเข้ามาให้และเห็นเด็กหนุ่มผู้คุ้นเคยได้ร้องทักออกมาอย่างเซ็งๆ 

"ทำไมเป็นเธออีกแล้ว...หล่ะนี้ ท่านเทพมรณะแห่งกรมตำรวจโตเกียว" 

ชินอิจิ ทำหน้าเบื่อหน่ายกับคำทักทายของสารวัตรร่างอ้วนผู้ถูกเขาทำการ NTR ภรรยาแสนของเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว 

"สารวัตรเมงูเระ...ทำไหมพักผ่อนก่อนหล่ะครับ...น่าจะให้คนอื่นมาแทน" 

สารวัตรเมงูเระก็บอกจุดประสงค์ที่แท้จริง..ที่เขาเดินทางมาด้วยตัวเอง 

"ก็มันช่วยไม่ได้นิ...ช่วงนี้ได้เธอช่วยแก้ปัญหาให้บ่อย ทางเบื้องบนก็เลยออกคำสั่งว่าถ้าในคดีนั้นๆ มีเธออยู่ด้วยต่อให้ฉันกำลังจะกำลังจะเข้าผ่าตัดใหญ่ ก็ต้องมาช่วยเธอในการคลี่คลายคดีให้ได้...แถมยังมีการออกคำสั่งมาว่า เธอสามารถในใช้งานตำรวจที่อยู่ภาคคดีนั้นๆ ได้อย่างเต็มที แล้วแบบนี้ฉันจะไม่มาได้ยังไงกัน...และที่สำคัญยิ่งฉันอยู่กับเธอมากเท่าไหร่ฉันก็สามารถโอ้อวดผลงานของพวกเราต่อหน้าต่อตากับเจ้านากาโมริ ที่วันๆ เอาแต่ไล่จับจอมโจรที่ดังคนนั้น" 

ชินอิจิรู้สึกเหมือนถูกใช้งานฟรีและแถมยังไม่ได้ผลตอบแทน 

"แบบนั้นหรอครับ...นั้นเรามาเริ่มทำงานกันดีกว่าคุณคู่หู" 

 

จบไปแล้วครับ....แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าครับ 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น