ใจดินสอ
email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

😊✏ว่าด้วยนิยายของไรท์นั้น>>>ไม่ใช่รักดราม่าหรือโรแมนติก ❤ ไม่ใช่รักใสๆวัยว้าวุ่นแต่เป็นรักวัยรุ่นที่มีอิโรติกรวมอยู่ด้วย😁 นอกจากจินตนาการแล้วโปรดใช้วิจารณญาณและศิลปะในการอ่านนะคะ📖 คุยกับไร์หรือแวะไปตามงานได้ที่ เพจ Writer ใจดินสอ

EP.14 บุคคลที่สาม

ชื่อตอน : EP.14 บุคคลที่สาม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มิ.ย. 2562 14:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.14 บุคคลที่สาม
แบบอักษร

 

 

ฟาเรนท์... 

 

" นี่น่ะหรอแฟนพี่ธัน " 

เสียงใครบางคนที่สวมชุดนักศึกษาพร้อมกับสวมเสื้อกราวน์ทับไว้อีกทีพูดขึ้นเมื่อเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน ฉันสำผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่บ่งบอกว่านางไม่ได้มาดี 

 

" ไอ้เราก็คิดว่าใคร...ที่ไหนได้เธอหรอกหรอ ไม่ได้เจอกันนานนมใหญ่ขึ้นเยอะนะ ไปอัพไซส์มาหรอ " 

ฉันยืนขึ้นประชันหน้ากับผู้หญิงตรงหน้าที่จ้องหน้าฉันอย่างไม่วางตา ศัตรูสมัยมัธยมของฉัน 

 

" อีนี่!! " 

 

" อี - ส้ม - เน่า " 

ฉันเรียกชื่อคนตรงหน้าเสียงต่ำพลางเน้นให้ชัดทุกพยางค์ 

 

" หึ ส้มเน่าแล้วไง...เธอคงไม่รู้สินะว่าพี่ธันน่ะ ชอบ - กิน - ส้ม " 

รอยยิ้มมุมปากของคนตรงหน้าทำให้ฉันต้อกัดฟันกรอดและกำมือไว้แน่น อยากจะระเบิดลงตรงนี้ชะมัดแต่ก็กลัวว่าธันวาจะเดือดร้อน 

 

" อีส้ม!! แก " 

 

" เอาซี้ตบฉันเลยถ้าแกอยากให้พี่ธันเดือดร้อน แกรู้มั้ยว่าพ่อฉันเป็นใคร " 

 

" ทำไม แม่จำพ่อไม่ได้หรอน่าสงสารจัง ไปตรวจดีเอ็นเอสิมาถามฉันทำไม " 

ฉันบอกคนตรงหน้ายิ้มๆ 

 

" กรี๊ด!! อีบ้านี่!! อย่าอยู่เลยแก " 

หมับ!! 

มือของยัยส้มเน่าที่กำลังจะง้างมาตบฉันถูกใครสักคนรั้งไว้กลางอากาศก่อนที่ฉันกับยัยส้มจะหันหน้าไปหาคนๆนั้นพร้อมกัน 

 

" ธันวา!! / พี่ธันวา!! " 

 

" ที่นี่โรงพยาบาลเป็นสถานที่ที่ใช้ในการรักษา ถ้าจะตบกันก็ไปที่ห้องดับจิต แล้วคนที่เป็นหมอก็ไม่ควรทำอะไรที่เป็นการทำร้ายชีวิตนะครับ " 

เสียงทุ้มต่ำสม่ำเสมอของธันวาที่คว้าข้อมือยัยส้มเอาไว้ทำให้ฉันอดมองหน้าเขาอย่างหวั่นๆไม่ได้ สีหน้าและแววตาของเขาเหมือนเป็นอีกคนที่ฉันไม่รู้จัก เขาไม่เหมือนคนที่ฉันเจอทุกๆวัน พูดจบธันวาก็ปล่อยมือยัยส้มเน่าแล้วมองมาที่ฉัน 

 

" มานี่ " 

ฉันเดินไปหาธันวาทีส่งสายตาดุๆมาให้ ฉันไม่ชอบบรรยากาศนี้เลยเหมือนเราไม่เคยรู้จักกัน 

 

" ธันมึงพาแฟนมึงกลับเถอะ หมดเวลางานแล้ว " 

เสียงผู้ชายที่ฉันเจอหน้าเขาเมื่อเช้าร้องบอกพลางเดินเข้ามาตบไหล่ธันวาเบาๆ ก่อนที่เขาจะดึงมือฉันให้เดินตามไปแต่ก็ไม่ได้ออกแรงอะไรให้ฉันรู้สึกเจ็บ 

 

" ทำไมมีเรื่อง อยู่เฉยๆไม่เป็นหรือไง " 

เสียงบ่นของธันวาดังขึ้นเมื่อขึ้นมานั่งในรถเรียบร้อยหากแต่ยังไม่ออกรถ 

 

" ฉันอยู่เฉยๆแล้ว อีนั่นมันมาหาเรื่องฉันก่อน " 

ฉันหันไปเถียงธันวาที่ตอนนี้ทำหน้าไม่สบอารมณ์อยู่ 

 

" เขาหาเรื่องเราแล้วเราต้องตามเขามั้ย มันจำเป็นขนาดนั้นเลยหรอฟาเรนท์ " 

ฉันไม่ชอบให้เขาเรียกชื่อฉันด้วยน้ำเสียงนี้เลย มันเหมือนคนที่ไม่คุ้นเคยยังไงก็ไม่รู้ 

 

" มันบอกว่านายชอบกินส้ม " 

ฉันว่า 

 

" ใช่ฉันชอบกินส้ม " 

 

" นายเคยนอนกับมัน!! " 

ฉันหันไปเหวี่ยงใส่เขาพลางจ้องหน้าอย่างเอาเรื่อง ให้ตายเถอะฉันเกลียดมัน 

 

" ไปกันใหญ่แล้วฟา แค่ชอบกินส้มแล้วทำไมต้องนอนกับเขา " 

ธันวาหันมาพูดกับฉันก่อนจะส่ายหัวไปมาเหมือนกำลังเบื่อฉันอยู่ 

 

" ก็นายบอกว่านายชอบกินส้มนิ " 

ฉันเถียงเสียงอ่อย ทำไมรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังแพ้เลย 

 

" ก็ใช่ไง ในส้มมีวิตามินซีเยอะจะตายมีเหตุผลอะไรที่ฉันต้องไม่ชอบกินส้ม " 

ให้ตายเถอะฉันจะเป็นบ้า 

 

" ก็อีนั่น... " 

 

" พูดเพราะๆไม่เป็นหรือไง ทำไมต้องเรียกเขาว่าอี " 

ธันวาหันมาดุฉันอีกทีด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย ทำให้ใจฉันหวั่นๆยังไงไม่รู้ 

 

" นายปกป้องมัน นายชอบมัน นายชอบมันใช่มั้ยธันวา!! " 

 

" ฟาเรนท์หยุด หยุด " 

ฉันทั้งตบทั้งตีเขาไปมาด้วยความโมโห ทำไมเขาจะต้องปกป้องอีบ้านั่นด้วย 

 

" นายชอบมันใช่มั้ย นายชอบมัน " 

 

" หยุดก่อนฟาเรนท์ หยุด ฟาเรนท์!! " 

 

" อึ่ก " 

 

" เงียบ!! " 

 

 

ความคิดเห็น