กิ๊ก'จ๋าา
email-icon facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

สิบทิศหนีเที่ยว

ชื่อตอน : สิบทิศหนีเที่ยว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ส.ค. 2562 09:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สิบทิศหนีเที่ยว
แบบอักษร

17:30 น.

"เดียกลับก่อนนะคะพี่แจง"

 

"ให้พี่ไปส่งมั๊ยจ๊ะ บ้านอยู่ใหนเอ่ย"

 

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่แจง อยู่ใกล้ๆแค่นี้เองค่ะ ขอบคุณนะคะ"

 

หลังช่วยพี่แจงเก็บร้านเรียบร้อยก้ต่างแยกย้ายกันกลับ ร่างบางเดินกลับบ้าน ก่อนถึงบ้านเธอไม่ลืมที่จะแวะซื้ออาหารสดเพื่อไปทำให้น้องชายตัวแสบกินกว่าจะถึงบ้านก็ เกือบหกโมงเย็น เธอเปิดประตูรั้วเข้าบ้าน เห็นไอคิวนอนดูโทรทัศน์อยู่บนโซฟาตัวเก่าอย่างสบายใจ

 

"ไอคิวเด็กแสบ" ร่างบางเรียกชื่อน้องชายเพื่อหยอกล้อ

 

"เจ้ คิดถึงจังเลย"

 

เด็กหนุ่มเห็นพี่สาวจึงลุกจากโซฟาพลันวิ่งเข้ามากอดคอ พร้อมหอมแก้มทั้งสองข้างของพี่สาวฟอดใหญ่อย่างดีอกดีใจ เพราะนานๆทีเข้าจะกลับมาบ้าน แล้วอีกอย่างช่วงนี้ใกล้สอบ ทำให้เขาต้องอ่านหนังสือทุกวัน จึงไม่ค่อยมีเวลากลับบ้าน จะโทรมาหาพี่สาวบ้างก็บางเวลานึกอยากออดอ้อน

 

"พอเลยๆโตเป็นหนุ่มแล้วนะเราทำตัวเป็นเด็กอยู่ได้ เดี๋ยวพี่จะทำกับข้าวให้กิน หิวรึยัง" ไอเดียพูดพร้อมยกนิ้วเรียวเล็กจิ้มไปที่ปลายจมูกของน้องชายเบาๆเพราะหมันเขี้ยว

 

"หิวแล้วครับ งั้นคิวไปอาบน้ำรอนะ" ไอคิวพูดพร้อมปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาออก แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเจอสายตาดุๆของไอเดีย

 

"ไปถอดบนห้องเลย ไม่อายพี่หรือไง พี่เป็นผู้หญิงน่ะคิว"

 

"ฮ่าๆ ครับ คิวลืม ไปละ พี่เดียขี้บ่น แบร่"

 

ไอคิววิ่งขึ้นบันไดไปห้องของตนที่อยู่ข้างบน ไอเดียมองตามหลังน้องชายอย่างเอ็นดู เธอมีแค่น้องชายคนเดียว เธอเลี้ยงไอคิวมาตั้งแต่ 10 ขวบ ทั้งสองจึงรักกันมาก สนิทสนมกัน มีอะไรก็สามารถปรึกษากันได้ ตอนพ่อกับแม่แยกทางกัน พ่อของเธอเป็นฝ่ายมีแฟนใหม่ก่อน พอแม่จับได้ จึงทะเลาะกัน แม่เก็บเสื้อผ้าหนีพ่อกลางดึก ตอนเช้าพ่อรู้เข้าจึงไม่พอใจอย่างมาก จึงออกจากบ้านแล้วไม่กลับมาอีกเลย เธอจึงต้องเลี้ยงน้องเองตามลำพัง แต่ก็ยังมีน้าศร ป้าข้างบ้านที่รักและเอ็นดูพวกเธอสองคนมาตั้งแต่เด็ก คอยช่วยเหลือบ้างนิดหน่อย เธอจึงรักป้าศรเหมือนแม่แท้ๆของเธอคนนึง ป้าศรมีลูกชายคนเดียว ชื่อ ศรันย์ สนิทสนมกับเธอเหมือนกัน แต่เขาไปเรียนมหาลัยจึงไม่ค่อยได้เจอกัน ร่างบางเข้าครัวทำกับข้าวให้น้องชาย ซึ่งเป็นของโปรดเขากับเธอ ชายหนุ่มเดินลงบันไดมาด้วยกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียว ไอเดียเห็นถึงกับต้องส่ายหัวกับอาการที่ไม่รู้จักอายของน้องชาย

 

"หู้ววว ผัดกระเพราหมูสับ ต้มจืดตำลึงใส่ไข่เยอะๆ ของโปรดคิวทั้งนั้น" ไอคิวทำแก้มป่องพอเห็นอาหารตรงหน้า

 

"รีบกินจะได้พักผ่อน เป็นเด็กเป็นเล็กนอนดึกไม่ดีน่ะครับคิว"

 

"คิวโตแล้วน่ะพี่เดีย แล้วอีกอย่างคิวไม่เล็กแล้วน่ะ คิวว่าพี่เดียอุ้มคิวไม่ได้แล้วละ ฮ่าๆๆ"

 

"ไม่เด็กได้ไง เสื้อก็ไม่ใส่ เป็นเด็กน้อยขี้ร้อนไปได้นะเรา"

 

"คิวโชว์ซิกแพคนี่ไง ฮ่าๆๆ"

 

"รีบกินเลย พรุ่งนี้เดี๋ยวพี่ไปส่งโรงเรียน"

 

"พี่เดียไม่ไปทำงานหรอ"

 

"พรุ่งนี้วันอาทิตย์เรือนจำปิด และก็เป็นวันหยุดพี่ด้วย"

 

"ครับบบบบบ"

 

 

สิบทิศ....

 

 

19:00 น. เรือนจำวิวัฒน์

 

ผมรอจังหวะที่ท้องฟ้ามืดและผู้คุมตรวจเวรเสร็จจึงค่อยหนีออกมา ผมบอกให้ไอ้รบแล้วว่าถ้ามีอะไรให้รีบโทรหาตามเบอร์ที่ผมให้ไว้ ซึ่งก็เป็นเบอร์ของเตชิน ลูกน้องที่มารับผม ไม่นานผมปีนกำแพงต่ำๆออกมานอกรั้ว ก็เห็นรถสปอร์ตหรูสีดำจอดหลบอยู่มิดชิด ผมค่อยๆย่องเข้าไปเปิดประตูรถที่มีเตชินนั่งประจำตำแหน่งคนขับอยู่ เตชินหันมาสบตาผมเล็กน้อย

 

"นายน้อยจะไปใหนครับ"

 

"ถนนสำราญ ซอย 14 หลังสุดท้าย หน้าบ้านมีต้นไม้เยอะๆ"

 

ผมบอกพิกัดเป๊ะเหมือนที่ร่างบางบอกผม เพราะผมจำได้ขึ้นใจ

 

"ครับ" เตชินพูดพร้อมออกรถ ผมไม่รอช้ารีบเปลี่ยนเสื้อผ้าตามที่ลูกน้องคนสนิทเตรียมมาให้

 

 

"แล้วไม่ต้องบอกพ่อกับแม่น่ะว่าฉันแอบออกมาข้างนอกอีก"

 

 

"ทำไมล่ะครับนายน้อย"

 

 

"ใครสอนให้แกย้อนฉันแบบนี้ว่ะ" ผมเริ่มหงุดหงิดกับคำถามที่ย้อนกลับมา

 

 

"ขอโทษครับนายน้อย"

 

 

ไม่นานรถสปอร์ตคันหรูแล่นมาหยุดอยู่บ้านหลังนึง สภาพบ้านที่ดูเก่า หลังเล็กกว่าบ้านผมหลายเท่า ผมจึงคิดไปว่าเธอคงจะลำบากไม่น้อยเลยสิน่ะบ้านเธอนี่ต้นไม้เยอะจริงๆสงสัยคงรักธรรมชาติน่าดู ผมมองไปในบ้านก็เห็นร่างบางนั่งกินข้าวกับเด็กผู้ชายอย่างสนุกสนาน นี่คงเป็นน้องเธอสิน่ะ น้องชายเธอคงเป็นทุกอย่างของเธอจริงๆ ผมนั่งมองร่างบางอยู่ไม่นานนักเธอแยกย้ายกับน้องเธอ เธอเก็บโต๊ะอาหาร น้องชายเธอยืนล้างถ้วยชาม สักพักจึงเดินขึ้นห้อง ส่วนร่างบางเดินหายเข้าไปที่ห้องๆหนึ่งอยู่ชั้นล่างสงสัยจะเป็นห้องเธอ ผมเห็นทางสะดวกจึงค่อยๆลงจากรถโดยไม่ลืมหยิบซองสีน้ำตาลที่บรรจุธนบัตรปึกนึงเหน็บเอวมาด้วย ผมค่อยๆย่องเข้ามาในบ้าน ใช้ลวดเส้นเล็กสะเดาะกุญแจที่ล็อคอยู่ออกอย่างง่ายดาย ก็ผมเป็นมาเฟียนี่นา ผมเก่งทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องความรัก หรือจีบหญิง ผมค่อยๆย่องมาหยุดอยู่หน้าประตูห้องๆหนึ่ง ผมรวบรวมความกล้าที่จะเปิดมันออก

 

แกร๊ก...

 

ผมสะดุ้งโหยง เมื่อเสียงประตูห้องของเธอมันเสียงดัง ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่ เพราะโล่งอก ไม่มีใครอยู่ในห้อง ผมค่อยๆปิดประตูอย่างเบามือที่สุด ผมมองสำรวจห้องโทนสีขาวราบเรียบ ที่นอนสีชมพู ของทุกอย่างจัดเป็นระเบียบร้อยดีมาก ผมกำลังจะเดินไปข้างหน้าแต่เท้าเจ้ากรรมดันไปเตะโดนเจ้าอี้

 

ปึก..

 

ผมขบกรามด้วยความเจ็บปวด เพราะขืนร้องออกไปเธอต้องตกใจแน่ๆ

 

 

 

 

เฮียสิบใจเย็นๆน๊าาา บุกเข้าห้องน้องเดียงี้ได้ไง รีดเค้าใจหายใจคว่ำหมดแย๊ววว ตอนต่อไปจะมี NC18+ ดีมั๊ยน๊าาา รีดคอยลุ้นเอาน่ะจ๊ะ ขอบคุณที่ติดตามและตามติด❤❤❤❤

 

 

 

ความคิดเห็น