pick me up

ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะคะ <3

EP04 อยากรู้ก็เข้ามาสิ... 100% HOT!

ชื่อตอน : EP04 อยากรู้ก็เข้ามาสิ... 100% HOT!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.9k

ความคิดเห็น : 109

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มิ.ย. 2562 23:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP04 อยากรู้ก็เข้ามาสิ... 100% HOT!
แบบอักษร

 

 

 

EP04

 

"ถ้าไม่อยากโดนทำอย่างอื่นก็ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้ที่รัก!" คนตัวสูงกดเสียงต่ำขู่คนเมาที่ดื้อไม่ยอมทำตามที่เค้าบอกน้ำเสียงจริงจังของกวินทำให้ที่รักยอมลุกขึ้นอย่างจำใจไม่วายมองเค้าตาขวางที่มาขัดเวลานอนของเธอ แต่ตอนนี้มันใช่เวลานอนที่ไหนกันเล่า และนี่ห้องเค้านะ!

"ฮึ้ย อยากให้เช็ดนักก็เช็ดให้สิ" ด้วยความหงุดหงิดที่รักจึงลุกขึ้นยืนบนเตียงแล้วจัดการถอดเสื้อผ้าตัวเองออกจนหมดเหลือไว้เพียงชุดชั้นในสีดำสนิทอวดผิวขาวๆและหน้าอกอวบใหญ่ที่โผล่พ้นบราเซียตัวเล็กที่ปิดมันแทบไม่มิด กวินหันหน้าหลบภาพตรงหน้าแทบไม่ทันอยู่ดีๆก็มาแก้ผ้าต่อหน้าเค้าถ้าเค้าทนไม่ไหวจับเธอกดขึ้นมาจะทำยังไง

"ทำอะไรของเธอวะถอดทำไม"

"เช็ดตัวไง อยากให้เช็ดก็เช็ดให้ดิ เร็วๆด้วยง่วง"

"ก็เช็ดเองดิ ห้องน้ำอยู่นู่น"

"เร็วๆวินพี่ง่วง ไม่งั้นจะนอนทั้งที่เหม็นเหล้านี่เเหล่ะนอนให้เตียงแกเหม็นไปเลย" ว่าแล้วก็ทิ้งตัวลงนอนกับเตียงอีกครั้งแล้วกลิ้งไปมาเหมือนต้องการให้เตียงเค้าติดกลิ่นเหล้าจากตัวเธอให้ได้จนคนตัวสูงหมดความอดทนถ้าต่อรองกันอยู่แบบนี้ไม่ต้องนอนมันล่ะคืนนี้ โตกว่าเค้าซะเปล่าแต่ดื้อชะมัดเลยคนอะไร

"โว้ย เอาแต่ใจชิบหาย"

"เร็ว!"

"เออๆ"

.

.

.

Gavin's Part

 

"อ๊ะ แรงๆวิน"

"..."

"อ่าส์ ตรงนั้น...ฮื่ออ ดีจัง แรงขึ้นอีกหน่อย"

"..."

"อ๊า! แรงไป อื้อออ"

"..."

"อ๊ะ วะวิน มันจั๊กจี้ อื้อ ไม่เอาแล้วๆ"

"หยุดครางแล้วอยู่นิ่งๆสักที!" ผมตะคอกคนตัวเล็กที่นั่งหันหลังให้ผมเช็ดตัวให้อยู่อย่างหมดความอดทนแค่เช็ดตัวมันจำเป็นต้องครางขนาดนี้มั้ยวะแค่ใส่ชุดชั้นในยั่วผมก็จะบ้าตายแล้วนี่ยังต้องมานั่งฟังเสียงครางของเธอที่มัน 'เกินจริง' ไปมากอีกทำเอาลูกชายผมที่มันสงบอยู่เริ่มตื่นตัวแล้วสิ พอเริ่มสร่างเมามีสติขึ้นมาหน่อยก็เอาใหญ่เลยนะที่รักตั้งใจยั่วผม ดูออก!

"ฮื่ออ ก็มันจั๊กจี้พอก่อนๆ"

"เช็ดเองเลยไม่เช็ดให้แล้ว" ผมวางผ้าเช็ดตัวทิ้งแล้วลุกขึ้นจะเดินหนีออกไปข้างนอกแต่ยัยตัวเเสบก็ดึงแขนผมให้นั่งลงตามเดิม

"เดี๋ยวสิ!"

พรึ่บ!

ก่อนจะตามขึ้นมานั่งทับบนตักผมจนหน้าอกที่ถูกบราเซียตัวเล็กปิดบังไว้เพียงน้อยนิดอยู่ตรงหน้าผมพอดี ขาว...อวบชิบหาย

"จะหนีหรอ?"

"เปล่า จะออกไปสูบบุหรี่"

"อย่าเพิ่งสิเช็ดตัวให้พี่ให้เสร็จก่อนค่อยไป" แขนเรียวทั้งสองข้างยกขึ้นคล้องคอผมไว้หลวมๆพร้อมกับขยับตัวมาชิดกับผมมากขึ้นจนหน้าผมแทบจะจมหายเข้าไปในหน้าอกเธอ กลิ่นกายหอมๆของเธอเริ่มทำผมปั่นป่วนสายตาเยิ้มๆของที่รักที่มองดูก็รู้ว่าคนตัวเล็กไม่ค่อยมีสติสักเท่าไรเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ยิ่งทำให้เธอดู น่า...ขย้ำ แต่ผมทำแบบนั้นไม่ได้

"ไม่! ลงไปเลย"

"ไม่ลง เมื่อกี้เช็ดไปแค่ข้างหลังเองเช็ดข้างหน้าด้วยสิ"

"เห้ยๆ เดี๋ยวๆจะทำอะไร ปลดบราทำไม" นอกจากจะไม่ยอมลงจากตักผมแล้วแขนเรียวทั้งสองข้างยังเอื้อมไปด้านหลังแอ่นอัดหน้าอกขึ้นเพื่อปลดตะขอบราเซียออกก่อนจะสลัดมันออกให้พ้นตัวจนเต้าอวบอัดเด้งออกมาปรากฏอยู่ตรงหน้าผมเต็มๆ ความขาวความอมชมพูของยอดอกสีหวานของเธอที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อนทำเอาผมตาพร่า วันนี้เธอเล่นแรงเกินไปแล้วนะ

"เอ้า ก็เช็ดตัวไง มันก็ต้องเช็ด 'ทุกซอกทุกมุม' สิ" ย้ำแล้วก็จับมือผมที่มีผ้าขนเช็ดตัวอยู่ในมือขึ้นมาถูไปมาบนหน้าอกของตัวเองเบาๆ ผมเผลอเกินน้ำลายอึกใหญ่อย่างสะกดกลั้นอารมณ์เมื่อโดนยั่วอย่างไม่ทันตั้งตัวแต่คนบนตักกลับไม่สะทกสะท้านเหมือนเรื่องที่ทำมันเป็นเรื่อง 'ปกติ' ของเธอ

"เกินไปแล้วนะที่รัก"

"ทำไมอ่า แค่เช็ดตัวเองไม่ใช่หรอเช็ดสิเร็วๆ"

"เธอแม่ง..."

"ทำไม? ไม่กล้าเช็ดกลัวอดใจไม่ไหวหรอ?" ร่างบางเอียงคอมองหน้าผมอย่างท้าทายเมื่อผมชักมือออกจากหน้าอกเธอ

"วันนี้ไม่เล่นนะที่รัก พอได้แล้ว"

"เช็ดก่อนสิ เหลือแค่ตรงนี้ก็เสร็จแล้วเร็วๆ"

"จะไม่หยุด?"

"อื้อ เช็ดก่อนๆ"

"ได้อยากเช็ดนักใช่มั้ย"

พรึ่บ!

"ทะ ทำอะไรแกถอดเสื้อทำไมเนี่ย" ยัยขี้อ่อยมองผมตาโตเมื่ออยู่ดีๆผมก็ถอดเสื้อยืดสีเข้มที่สวมอยู่ออกจนท่อนบนเปลือยเปล่า อยากเช็ดนักเดี๋ยวได้เช็ดสมใจแน่

"คิดว่าปั่นเป็นคนเดียวหรอ ถ้าอยากให้เช็ดให้เธอก็เช็ดให้วินด้วยสิครับ ที่รัก :)"

"แต่ว่ามัน..."

"ไม่กล้า? กลัวเเพ้?" ผมเลิกคิ้วถามคนตัวเล็กที่เอาแต่ก้มหน้าไม่ยอมมองผม ปากดีเมื่อกี้ยังยั่วเก่งอยู่เลยพอโดนผมเอาคืนทีไรก็แบบนี้ทุกที

จริงๆแล้วความสัมพันธ์ของผมกับที่รักน่ะไม่ใช่แค่คนรู้จักกันที่มาอ่อยกันเล่นๆหรอกนะ เอาจริงๆตอนแรกก็แค่เล่นๆแหล่ะแต่มีครั้งหนึ่งที่เราเกือบจะมีอะไรกันจริงๆทุกอย่างกำลังไปได้ดีแต่อยู่ดีๆที่รักก็ห้ามผมแล้วชวนผมเล่นเกมส์ที่เธอบอกว่ามัน 'น่าสนุก' ซะก่อน

 

'ลองเล่นกันดูมั้ย ถ้าใครทนไม่ไหวปล้ำใครก่อนคนนั้นเเพ้'

'ทำไมต้องเล่น เสียเวลาเอากันเลยมาให้มันจบๆ'

'เอาแกจะเอากับใครก็ได้ป่ะไม่ต้องเป็นพี่ก็ได้มั้ง แต่แบบนี้น่าสนุกกว่าอีกไม่คิดงั้นหรอ'

'เล่นไปแล้วจะได้อะไร'

'ได้ความสนุกไง ถ้าแกปล้ำพี่ก่อนแกเเพ้แต่ถ้าพี่ปล้ำแกก่อนแกชนะถ้าเป็นแบบนั้นพี่จะยอมทำตามใจแกทุกอย่างเลย'

'...'

'แต่ถ้าเเกปล้ำพี่เมื่อไร เราเลิกยุ่งกันตกลงมั้ย?'

'ไร้สาระ'

'ว่าไง?'

'หึ ก็ลองดู'

 

นั่นคือบทสนทนาของเราเมื่อหลายเดือนก่อนไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมเธอถึงอ่อยถึงยั่วผมขนาดนี้เพราะเธออยากชนะผมไงล่ะส่วนผมน่ะหรอถ้าผมจะ 'เอา' เธอไม่รอดตั้งเเต่วันนั้นแล้วล่ะ ยอมเล่นตามเกมส์เธอไปก่อนเพราะชอบเห็นเวลาเธอยั่วแล้วไม่ได้ดั่งใจมันสนุกดีคิดว่าผมจะเเพ้หรอพอผมจะเอาจริงทีไรก็เห็นวิ่งหนีทุกทีนี่หรอวะคนที่บอกว่าตัวเองเก่งนักหนา แต่ผมเองก็ไม่ได้เก่งไปกว่าเธอมากหรอกนะเพราะโดนเธอยั่วทีไรสุดท้ายก็ต้องกลับไปโลกสวยด้วยมือเราทุกที

'สนุก' 'ท้าทาย' 'หาอะไรทำแก้เบื่อ' ก็เป็นแค่เหตุผลบางส่วนเท่านั้นเพราะที่ผมยังไม่ปล้ำเธอซักทีน่ะมันเป็นเพราะ...

 

 

T-rak's Part

 

"เก่งแต่ปากจริงๆด้วยสินะ"

ฉันเงยหน้าขึ้นเผชิญกับคนตัวสูงที่กำลังเหยียดยิ้มมองฉันเหมือนคนขี้เเพ้ จากตอนแรกที่เมาตอนนี้เริ่มจะสร่างจนสติกลับมาเกือบเต็มร้อยเพราะมัดกล้ามเนื้อหกลอนบนหน้าท้องของกวินที่สุดแสนจะเซ็กซี่ขยี้ใจจนฉันเผลอกัดปากแน่น

พอเริ่มรู้ตัวว่าตัวเองกำลังนั่งเปลือยอกอยู่บนตักเค้าก็เริ่มรู้สึกเขินขึ้นมาแต่ตอนนี้ฉันมาไกลจนกู่ไม่กลับแล้ว ยอมรับว่าวันนี้เล่นเเรงไปเพราะแอลกอฮอล์ในเลือดที่มันทำให้ฉันกล้าอ่อยกวินขนาดนี้ แต่ไม่รู้สึกผิดหรอกนะเพราะส่วนหนึ่งมันก็มาจากความตั้งใจฉันเองด้วย วันนี้กวินน่ารักจนฉันอยากให้รางวัลเค้าอุตส่าห์ไปพาฉันออกมาจากห้องน้ำเลยนะทั้งๆที่จริงเค้าจะปล่อยเบลอฉันก็ได้ที่ทิ้งเค้าไปหาคนอื่น เป็นห่วงสินะความห่วงใยที่ไม่ค่อยได้รับจากผู้ชายคนไหนนอกจากเข้ามาเพื่อหวังจะได้ตัวฉันอย่างเดียวทำให้ฉันรู้สึกอุ่นใจ นั่งเปลือยอกให้ท่าอยู่ตรงหน้าขนาดนี้ถ้าเป็นคนอื่นฉันคงไม่รอดแน่ๆ แต่กวินยังทนอยู่อีกสุดยอดจริงๆเลยนะคนนี้น่ะ

"ใครบอกว่ากลัวกันล่ะ มาดิเช็ดเลย"

โดนดูถูกขนาดนี้คนอย่างที่รักยอมไม่ได้หรอกนะ ฉันคว้าผ้าชุบน้ำอีกผืนขึ้นมาตะปบลงบนอกแกร่งของคนใต้ร่างแล้วเริ่มเช็ดตัวให้เค้าอย่างไม่ยอมแพ้ กวินหัวเราะในลำคออย่างพอใจก่อนจะเริ่มเช็ดตัวให้ฉันบ้างกลายเป็นว่าตอนนี้เราสองคนกำลังสลับกันเช็ดตัวให้กันและกันอยู่ ซึ่งทำไปเพื่ออะไรก็ไม่รู้ -*-

"วะ วินมันเย็น"

"อ่า เธออย่าขย่มดิ"

ฉันเผลอแอ่นอกขึ้นจนชิดกับแผ่นอกเเกร่งเพื่อหาที่หลบความเย็นเมื่อความเย็นจากเครื่องปรับอากาศทำให้ผ้าที่ชุบน้ำอุ่นมาเริ่มเย็นพอสัมผัสโดนเนื้อตัวฉันก็สะดุ้ง กวินเองก็ดูจะไม่ค่อยมีสติสักเท่าไรเพราะสะดุ้งทีไรมันก็เหมือนกับว่าฉันกำลังขย่มอยู่บนตักเค้าทั้งๆที่จริงแล้วไม่ใช่ ก็ตอนนี้มันเย็นจนฉันเริ่มสั่นควบคุมตัวเองไม่ได้แล้วเหมือนกันเค้าปรับเเอร์เท่าไรกันนะทำไมมันถึงเย็นขนาดนี้

"ฮื่อ พะ พอได้มั้ย"

"พอได้ไง ตรงนี้ยังไม่เช็ดเลย" คนตัวสูงว่าแล้วก็จับมือฉันให้เช็ดไปตามหน้าท้องของเค้าจนมาหยุดอยู่ที่ขอบกางเกงหน้าท้องแกร่งกดเกร็งทุกครั้งที่โดนผ้าเย็นๆลูบสัมผัสไปทั่วตัว ฉันได้แต่นั่งกัดปากแน่นมืออีกข้างที่ว่างจากการเช็ดตัวให้เค้าก็ยกขึ้นมากอบกุมปิดบังยอดอกของตัวเองเมื่อเริ่มรู้สึกเขินต่อสายตาของเค้า กวินจ้องมันเหมือนจะกลืนกินจนฉันทำตัวไม่ถูก เค้ากำลังเอาคืนที่ฉันแกล้งเค้าสินะพอโดนเค้าแกล้งกลับฉันไปไม่เป็นเลย

นี่สินะเค้าถึงบอกว่า 'อย่าเล่นกับไฟ' เพราะถ้าไม่แกร่งพอคนที่จะโดนไฟไหม้ก็คือคุณนั่นเเหล่ะ

"วะ วิน"

"อืม" สายตาคมจ้องลึกเข้าไปในตาของคนตรงหน้าอย่างสื่อความหมาย ตอนนี้เส้นความอดทนของเค้ามันกำลังจะขาดลงแล้วเพราะหน้าอกเปลือยเปล่าของคนตรงหน้าเเละสะโพกกลมคลึงที่นั่งทับอยู่บนอะไรๆของเค้าในตอนนี้

เเขนเรียวที่ยกขึ้นปิดบังหน้าอกถูกกวินกระชากออกอย่างเเรงก่อนที่ยอดอกสีหวานจะถูกริมฝีปากร้อนครอบครองไว้เต็มอุ้งปากแล้วดูดดึงเเรงๆ

"อ๊ะ. วะ วิน ไม่...อื้อออ" ดูดดึงยอดอกสีหวานไปได้ไม่กี่วินาทีก็ผละออกเงยหน้าขึ้นกดท้ายทอยของคนบนตักลงมาประกบปากจูบเพื่อดูดกลืนเสียงห้าม ที่รักเริ่มไม่มีสติอีกครั้งเพราะจูบเผ็ดร้อนที่กวินมอบให้ เค้าตวัดลิ้นดูดดึงลิ้นเธอรัวๆเหมือนต้องการจะลงโทษที่ทำให้เค้าเป็นแบบนี้

"อื้อออ"

เสียงความชื้นแฉะจากริมฝีปากทั้งสองที่ปะทะกันดังขึ้นเป็นระยะยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ของคนทั้งคู่ให้ลุกโชน จูบแสนร้อนแรงผสมรสชาติเเอลกอฮอล์จากคนตรงหน้ากำลังมัวเมาซึ่งกันและกันจนที่รักไม่สามารถต้านทานความต้องการได้อีกต่อไป เคยจูบมาก็เยอะแต่ไม่เคยมีใครที่จูบจนเธอ 'ใจสั่น' ได้เหมือนกวินสักคน

แขนเรียวยกขึ้นกอดคอขยุ้มกำเส้นผมสีเข้มแน่นขยับริมฝีปากเอียงศีรษะปรับองศาให้รับจูบจากคนตัวสูงได้ถนัด ฝ่ามือร้อนยกขึ้นบีบเค้นลูบไล้ไปตามร่างบอบบางจนเจ้าของร่างบางสะดุ้ง แต่ไม่ได้ผลักออกกลับกันยังเเอ่นอัดหน้าอกขึ้นให้เค้าบีบเค้นมันได้อย่างถนัดมือจนกวินยกยิ้มอย่างพอใจเมื่อได้บีบเค้นเต้าอวบจนมันล้นมือไม่ลืมสะกิดเขี่ยยอดอกจนมันชูชันสู้มือเรียกเสียงครางเเหบพร่าจากคนตรงหน้าที่จูบเค้าอยู่จนเค้าพอใจ

จ๊วบ!

"อ๊ะ วิน อื้อออ"

เสียงริมฝีปากทั้งสองถอนออกจากกันเมื่อกวินถอนจูบออก จูบมาราธอนนานหลายนาทีทำเอาน้ำลายเลอะเต็มปลายคาง กวินผละออกมาดูดฟัดเต้าอวบอัดอีกครั้งซึ่งครั้งนี้ที่รักยอมแอ่นอกให้ความร่วมมืออย่างดี มือเรียวยกขึ้นขยุ้มกำผมเค้าเเน่นเชิดหน้าขึ้นอ้าปากครางด้วยความกระสันทุกครั้งที่ปลายลิ้นร้อนลากผ่านยอดอกไปมาจนมันเเข็งเป็นไตสู้ปากเค้า

"อื้มม จ๊วบ..."

"อ๊า วิน เบาๆ อื้ออ" ร่างบางถูกประคองดันให้นอนราบไปกับเตียงช้าๆ กวินกดจูบลงบนริมฝีปากบางอีกครั้งเร็วๆแล้วก้มลงดูดดึงเต้าอวบอัดต่ออย่างรุนเเรงจนที่รักต้องจิกเล็บลงบนไหล่เค้าแรงๆเพื่อระบายความเจ็บและความเสียวกระสันที่เค้ามอบให้

"ที่รัก...อื้มม หวานจังวะ"

"วิน อ๊า วิน" ยิ่งได้ยินเสียงครางหวานหูที่เรียกแต่ชื่อเค้ามันยิ่งทำให้เลือดในการลุกโชน กวินรีบผละออกมาถอดกางเกงยีนส์ตัวใหญ่ออกจากตัวพร้อมกับจ้องหน้าคนใต้ร่างที่กำลังมองเค้าอย่างสับสน

ถ้ามันเกิดขึ้นมันจะจบลง...

พรึ่บ!

"อ๊ะ วินทำอะไร"

"นอนไปไม่ต้องตามมา" แต่ก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ กางเกงที่กำลังจะถูกถอดออกก็ถูกดึงขึ้นใส่อีกครั้งพร้อมกับผ้าห่มผืนใหญ่ถูกดึงขึ้นมาคลุมร่างบางที่เกือบเปลือยเปล่าก่อนที่คนตัวสูงจะลุกเดินออกจากห้องนอนไปทิ้งให้ที่รักนอนงงตาปริบๆกับการกระทำของเค้าปล่อยให้เธอค้างกับอารมณ์เมื่อสักครู่ที่เค้าจุดมันขึ้นจนคนตัวเล็กหงุดหงิด... มองตามร่างสูงด้วยความสงสัยแต่ตอนนี้เธออ่อนปวกเปียกหมดแรงที่จะลุกตามเค้าออกไปได้แต่นอนนิ่งๆหอบหายใจอยู่บนเตียงเพราะสัมผัสที่กวินมอบให้เมื่อเมื่อครู่

.

.

.

ลมแรงๆจากคอนโดชั้นบนสุดปะทะเข้ากับใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ริมระเบียง หลังจากที่เดินออกมาจากห้องนอนนี่เป็นมวนที่เท่าไรเเล้วก็ไม่รู้ที่กวินสูบเพื่อดับอารมณ์ของตัวเองเเม้ว่ามันจะช่วยไม่ได้มากก็เถอะ เค้าอยากทำแบบนั้นกับที่รักใจจะขาดแต่พอมองหน้าเธอแล้วเงื่อนไขที่ว่าถ้าเค้าปล้ำเธอเรื่องระหว่างเราต้องจบเค้าต้องเลิกยุ่งกับเธอเค้าถึงได้รีบหนีออกมาก่อนที่มันจะเกิดขึ้น ใช่เค้าไม่อยากจบเค้ายังอยากมีเงื่อนไขให้ได้ยุ่งกับเธออยู่ถึงได้ไม่ทำ

ชอบเธอหรอ?

เค้าน่ะเกินคำว่าชอบไปมากแล้วมันเกิดขี้นก่อนที่เธอจะเสนอให้เค้าเล่นเกมส์แบบนั้นกับเธอซะอีก เพราะว่าชอบมากไงล่ะถึงได้ปล่อยให้เธอรอดมาจนถึงทุกวันนี้

ยืนให้หน้าปะทะลมไปได้สักพักตัวต้นเหตุที่ทำให้เค้าอารมณ์ครุกรุ่นอยู่ตอนนี้ก็รัวไลน์เข้ามาไม่หยุดจนเค้าต้องหยิบโทรศัพท์ที่เอาติดมืออกมาด้วยขึ้นมาตอบเธอกับไป

 

 

Line

T-rak: วินเข้ามา ออกไปทำอะไรข้างนอก

Gavin: ช่างเถอะน่า นอนไป

T-rak: แล้วแกจะนอนไหนทำไมไม่เข้ามาข้างใน

Gavin: นอนไหนก็ได้ เธอนอนไปเถอะ

T-rak: แต่พี่ไม่มีเสื้อผ้าใส่

Gavin: อยู่ในตู้หาเอง ใส่อะไรก็ใส่ไป

T-rak: มาหาให้หน่อยสิ

Gavin: บอกให้หาเองอย่าเรื่องเยอะ

Read

 

T-rak: งั้นใส่ตัวนี้ได้มั้ยอ่า

T-rak: ส่งรูป

 

 

Gavin: ...

Gavin: จะเอาแบบนี้ใช่มั้ยที่รัก ยั่วแบบนี้ถ้าทำขึ้นมาจริงๆไม่มีคำว่าเลิกยุ่งกันแล้วนะเพราะเธอยั่วเอง

T-rak: ทำไมต้องเลิกยุ่งด้วยล่ะ แกไม่ได้ปล้ำพี่สักหน่อยนี่พี่ยอมแกเอง

Gavin: หมายความว่าไง

T-rak: อยากรู้ก็เข้ามาสิ

T-rak: พี่รออยู่นะ :)

.

.

ของจริงมันเริ่มต่อจากนี้ต่างหากล่ะ :)

 

.

.

.

 

Talk: ต่างคนก็ต่างมีอะไรในใจค่อยๆเฉลยค่อยๆเป็นค่อยๆไปกันนะคะ แอ้ ค้างไปสิอย่าตีโผมมมมนะ TT

 

Twitter: @pickmeup_writer <<<< แจ้งอัพนิยาย พูดคุยกันได้ในนี้ค่ะ

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น