กิ๊ก'จ๋าา
email-icon facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พี่คนดุอยู่ใหน

ชื่อตอน : พี่คนดุอยู่ใหน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มิ.ย. 2562 08:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พี่คนดุอยู่ใหน
แบบอักษร

11:30 น.

"พี่แจงคะ เดียไปทานข้าวก่อนน่ะคะ" ฉันบอกพี่แจงมือบางพลางลูบหน้าท้องแบบราบแบบคนหิว

"จ๊ะ น้องเดียไปทานเลยจ้า" พี่แจงพูดขำๆเพราะเห็นท่าทางอันน่ารักของไอเดีย

ฉันเดินไปเอาอาหารที่มีแม่ครัวคอยตักให้ ฉันถือถาดมานั่งเงียบๆคนเดียว สายตากวาดมองไปรอบๆโรงอาหารหวังจะได้เห็นใบหน้าคมเข้มอีกครั้ง แต่ก็ยังคงว่างเปล่าเหมือนเดิม

"เฮ้อออ " ฉันจะคิดถึงพี่คนดุทำไมน่ะ ฉันถอนหายใจ พร้อมสะบัดหัวไล่ความคิดในสมองออก พร้อมก้มหน้าหงุดลงทานอาหาร ไม่นานก็ทานเสร็จ ฉันยกถาดไปเก็บ ในโรงอาหารนี่อึดอัดจัง ออกไปสูดอากาศข้างนอกหน่อยดีกว่า เพราะมีเวลาพักตั้ง 2 ชั่วโมง นี่เหลืออีกตั้ง 1 ชั่วโมงครึ่ง ฉันเดินออกมาจากโรงอาหารได้ไม่ไกล สายตาเหลือบไปเห็นสระน้ำสวยจัง ฉันเดินไปนั่งข้างๆสระ สูดหายใจเข้าลึกๆ อากาศดีจังแฮะ

Rrrrrrrrrr Rrrrrrrrr

เสียงโทรศัพท์อันคุ้นเคยของฉันดังขึ้น ฉันหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าสะพาย แล้วกดรับ ติ้ด..

(เจ้ ทำไรอยู่บ้านหรือเปล่า) เสียงน้องชายตัวแสบของฉันเอง ไอคิว

"เจ้ทำงานแล้ว ไม่ได้อยู่บ้าน มีไรหรือเปล่า"

(คิวคิดถึง ว่าจะกลับบ้านไปกินข้าวฝีมือเจ้คนสวยสักหน่อย)

"ฮ่าๆๆได้สิตัวแสบ พูดแบบนี้ต้องการอะไรอีก"

(ก็ค่าเทอมที่แล้วยังไม่ได้จ่ายเลย เทอมนี้ก็ใกล้สอบแล้ว อาจารย์บอกว่าต้องเคลียร์ก่อนสอบ ไม่งั้นคิวจะไม่ได้สอบ) ปลายสายพูดเสียงเบาลงต่างจากเสียงตอนรับสายสิ้นเชิง ฉันเงียบไป กลัวว่าปลายสายจะเสียใจ

"เดี๊ยวเจ้ไปจ่ายให้"

(เย้ๆๆ ครับเจ้ ตอนเย็นเจอกันน่ะ) เสียงคิวดีใจจนดังแสบแก้วหู ฉันจึงกดวางสาย ฉันจะไปหาเงินจากใหนจ่ายค่าเทอมให้คิว งานที่เรือนจำฉันพึ่งทำวันแรก คิดแล้วก็ปวดหัว ถ้ามีพ่อแม่อยู่ก็ดีสิเนอะ เขาอาจจะช่วยพวกเราได้ บางทีฉันก็ท้อต่อความจนของตัวเองเหมือนกัน แต่พอนึกถึงคิวขึ้นมาก็รู้สึกว่าต้องเข้มแข็ง ต้องสู้เพื่อใคร ฉันพึ่งอายุ 20 เอง เปรียบเทียบคนในวัยเดียวกับฉันป่านนี้เขาคงได้เรียนมหาลัยดีๆไปแล้ว ฉันว่าภาระของฉันมันหนักไปสำหรับวัยแบบฉัน

 

 

ความคิดเห็น