BA-AM

นี่เป็นนิยายวายเรื่องแรกของไรท์ ฝากติดตามด้วยน้าา

ชื่อตอน : Intro

คำค้น : ออสติน เด็กโง่ณภัทร ออทัม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 104

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มิ.ย. 2562 13:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Intro
แบบอักษร

@XXX high school 

“ไอ้ตุ๊ดเอ้ย” 

“ไอ้ลูกไม่มีแม่” 

“มีผัวรึยังล่ะ ฮ่าฮ่า” 

เสียงด่าทอของเด็กมัธยมปลายหลายคนที่สาบส่งมายังเด็กผู้ชายตัวเล็กๆผิวขาวแดงอมชมพูเพราะโดนแดดประเทศไทย 

“แล้วมันหนักส่วนไหนของพวกแก”ณภัทรกอดกระเป๋าแน่นแล้วพึมพำออกมาเสียงเบา โดนบูลี่แบบนี้ทุกวันแต่ทำยังไงมันก็ไม่ชินเลยสำหรับเด็กโง่คนนี้ มันเป็นเรื่องใหญ่สำหรับเขา 

“เป็นฉัน ฉันคงไม่กล้ามาโรงเรียนอ่ะ ฮ่าฮ่า”เขาจะทนกับการดูถูกดูเหยียดแบบนี้ได้นานแค่ไหนกัน 

“คุณหนูครับ”ลุงสมศักดิ์คนขับรถคนเก่าคนแก่ของตระกูลเดินเข้ามาหาคนตัวเล็กที่กำลังตัวสั่นอยู่ 

“ครับ อึก”ณภัทรตอบรับก่อนจะเดินไปที่รถอย่างคนหมดแรง 

“คุณหนูอย่าคิดมากเลยนะครับ”ลุงสมศักดิ์กล่าวขึ้นหลังจากที่ทั้งคู่เข้ามาอยู่ในรถกันแล้วลุงได้ยินทุกคำด่าว่าที่พูดใส่คุณหนู คุณหนูไม่ได้เป็นคนเข้มแข็งขนาดนั้นอันนี้ลุงรู้เพราะแกเห็นณภัทรมาตั้งแต่ยังแบเบาะยิ่งเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นในชีวิต คุณหนูณภัทรต้องคิดมากแน่ๆ 

 “ผมทำไม่ได้ครับลุง ผมทำไม่ได้ ฮื่ออ”ณภัทรปล่อยโฮออกมาอย่างสุดจะกลั้นมันหนักเกินไปสำหรับผู้ชายตัวเล็กๆบอบบางแบบเขา 

“คุณหนูจะต้องสู้นะครับ คุณผู้หญิงคอยมองและให้กำลังใจคุณหนูอยู่” 

“คิดถึงแม่ ผมคิดถึงแม่จังครับ”ณภัทรปาดน้ำตาทิ้งอย่างลวกๆพรางคิดตามคำพูดของลุงสมศักดิ์ที่กำลังขับรถอยู่ 

“สู้นะครับคุณหนูลุงเป็นกำลังใจให้”รอยยิ้มอบอุ่นของคนรุ่นใหญ่ส่งมาให้ทำให้ณภัทรยิ้มตาม ยังดีที่มีคนคอยอยู่ข้างๆเขา 

“ขอบคุณครับลุง” 

 

 

@บ้านกุลธินันท์ 

“ไงตุ๊ดเด็ก เลิกเรียนแล้วหรอ”เสียงพริ้งพลอย ทักณภัทรด้วยน้ำเสียงไม่เป็นมิตรดังขึ้น พริ้งพลอยเป็นลูกติดแม่เลี้ยงอายุมากกว่าณภัทรอยู่ 3ปี  

“ครับ”ณภัทรก้มหน้าตอบก่อนจะก้าวเดินผ่านหน้าของพริ้งพลอยไปที่บันไดอย่างไม่อยากจะยุ่ง 

“พูดกับฉันก็มองหน้าสิย๊ะ!”พริ้งพลอยกระชากแขนเล็กอย่างแรงจนกระเป๋าที่ณภัทรถืออยู่หลุดออกจากมือ 

“ผม…” 

เพี๊ยะ! 

เสียงฝ่ามือกระทบแก้มขาวเนียนดังลั่นไปทั่วบริเวณทั้งๆที่ณภัทรยังพูดไม่จบ 

“ทำไมไม่ตายตามแม่ไปวะ เกะกะลูกตา!”พริ้งพลอยผลักณภัทรจนล้มลงไปกองกับพื้นแล้วพูดจาเสียดสีใส่อย่างไม่สนใจว่าคนที่โดนว่าจะรู้สึกยังไง 

“ผมทำอะไรผิด ฮื่ออ ผมทำอะไรผิด”ณภัทรปล่อยโฮออกมาอีกคราหลังจากที่เพิ่งหยุดร้องไห้ไปหมาดๆ เขาผิดอะไรอย่างนั้นหรือ ทำไมถึงทำกับเขาแบบนี้ 

“ผิดที่มึงไม่ตายๆไปซักทีไง!”พริ้งพลอยใช้นิ้วชี้เรียวผลักหัวณภัทรอย่างไม่ใยดีก่อนจะเดินออกไปทิ้งให้ณภัทรนั่งร้องไห้อยู่ที่พื้นอย่างเจ็บปวด เจ็บทั้งกายทั้งใจเลย เขาทำอะไรผิดนักหนาหรือว่าเขาจะต้องตายจริงๆ 

อยากตาย นี่คือความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของณภัทร 

ในเมื่ออยู่ไปมันก็ไม่มีอะไรดีขึ้นเลยถ้าจะตายก็คงจะไม่มีใครเสียดายชีวิตของคนโง่อย่างเขาอยู่แล้ว แค่คนโง่ที่ไม่สำคัญตายไปมันไม่มีอะไรสำคัญอยู่แล้ว 

 

 

 

“แม่ ผมกำลังจะไปหาแม่นะครับ”ณภัทรร้องไห้พูดถึงผู้เป็นแม่ที่จากไปเพราะความมักง่ายของพ่อ พ่อมีเมียน้อยทั้งๆที่ยังมีแม่อยู่ทำให้แม่ต้องตรอมใจตาย และตั้งแต่นั้นมาพ่อเขาก็เปลี่ยนไป รักเมียใหม่กับลูกติดมากกว่าเขาที่เป็นลูกแท้ๆในไส้ สปอยกันทุกอย่างจนกลายเป็นว่าเขาเองที่เป็นคนผิดทุกอย่าง 

“พ่อไม่รักผม ไม่มีใครรักผมแล้ว ฮื่ออ”ขาเล็กก้าวลงแม่น้ำใหญ่ตรงหน้าอย่างไม่เกรงกลัวเขาว่ายน้ำไม่เป็นถ้าลงไปเดี๋ยวก็คงจะจมตายไปเองนั่นแหละ 

 

 

“ครับป๊า”ร่างสูงสมส่วนของผู้ชายสวมชุดนักศึกษานามว่า ออสติน กำลังยืนคุยกับพ่อบังเกิดเกล้าอยู่ 

[เลิกคิดมากได้แล้วออสติน] เสียงของผู้ชายวัย 39ปีกรอกมาตามสายบอกให้คุณลูกชายเลิกคิดมาก 

“ผมจะพยายามครับ”ออสตินตอบพ่อแต่ตากลับเหลือบมองไปเห็นคนบ้าคิดสั้นที่กำลังจะเดินลงน้ำ ตอนนี้เขาอยู่บนสะพานXX และมองเห็นคนกำลังเดินลงน้ำและระดับน้ำก็กำลังจะเลยคอไปแล้วสำหรับเขาเขาคิดว่าไม่ใช่เล่นน้ำแน่ๆ 

“ป๊าแค่นี้ก่อนนะครับ!”ออสตินตัดสายคุณเตชินทร์ไปก่อนจะรีบวิ่งลงไปหาคนๆนั้นทันที 

เขาไม่รู้หรอกว่าเป็นใครแต่เขาไม่อยากเห็นคนตายต่อหน้าต่อตาอีกแล้ว 

“เฮ้ย! ทำอะไรบ้าๆวะ!”ออสตินวิ่งลงไปกระชากตัวคนตัวเล็กอย่างแรงแล้วตะคอกใส่หน้าเสียงดัง 

“ฮึก ปล่อยผม ผมอยากตาย ฮื่ออ”คนตัวเล็กในอ้อมแขนร้องไห้สั่นจนตัวโยน 

“มึงคิดดีๆดิวะ ยังใส่ชุดนักเรียนอยู่เลยคิดจะฆ่าตัวตายไปทำหอกไร!” 

“คุณไม่เข้าใจผม ปล่อย!!”ณภัทรพยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมแขนแกร่งแต่ดิ้นยังไงก็ดิ้นไม่หลุด 

“แม่งเอ้ย!!”ออสตินยกร่างเล็กขึ้นเหนือน้ำก่อนจะพาขึ้นฝั่ง เด็กใจแตกรึไงวะถึงอยากคิดฆ่าตัวตาย 

“ปล่อย คุณอย่ามายุ่ง!”ณภัทรดิ้นอย่างแรงให้หลุดแต่ทำยังไงเจ้าของอ้อมแขนแกร่งก็ไม่มีทีท่าว่าจะยอมปล่อยเขาง่ายๆ 

“มึงคิดว่าทำแบบนี้ทุกอย่างมันจะดีขึ้นรึไงวะ!”ออสตินอุ้มร่างเล็กที่ไม่สมกับเป็นเด็กผู้ชายตรงไปยังรถที่จอดอยู่บนสะพาน ดีนะจากสะพานลงมามันไม่ไกลมากแล้วน้ำมันก็ไม่ได้ลึกขนาดนั้นด้วยเพราะตอนเขาลงไปน้ำมันอยู่แค่ระดับหน้าอกเขาเองแต่มันดันจะท่วมหัวคนคิดสั้นไปแล้ว 

ดูสิขนาดจะฆ่าตัวตายยังทำไม่เป็นเลยริอาจอยากจะตาย 

“ไม่มีใครรักผม ฮื่ออ ปล่อย!!” 

“มึงหยุดดิ้น! ก่อนที่กูจะยิงมึงไส้ไหล”ออสตินขู่เสียงดังทำให้ณภัทรที่ดิ้นสู้อยู่เมื่อกี้สงบลง ยิงไส้ไหล? เลยหรอ มันน่ากลัวนะ 

“คุณมันใจร้าย! คุณจะมาห้ามผมทำไม ฮื่อ”พอหยุดดิ้นณภัทรก็เปลี่ยนมาเป็นร้องไห้โวยวายแทน นี่เขาช่วยไว้นะยังจะมาบอกว่าเขาใจร้ายอีก เด็กนี่มันประสาทรึไงวะ 

“ไปหัดฆ่าตัวตายมาใหม่ก่อนมั้ย ฆ่าตัวตายยังทำไม่เป็น”พอเห็นว่าณภัทรสงบออสตินก็ปล่อยร่างเล็กที่ส่วนสูงแค่หน้าอกเขาลง 

“เป็นไม่เป็นก็ไม่ใช่เรื่องของคุณ ถ้าคุณไม่มาห้ามป่านนี้ผมตายไปแล้ว!”ณภัทรตะคอกใส่ก่อนจะหันหลังไปเตรียมจะกระโดดสะพานแต่ก็โดนมือเรียวของออสตินคว้าเอาไว้ก่อน 

“แม่งเด็กโง่เอ้ย!”ออสตินตะคอกกลับก่อนจะกระชากแขนเล็กแรงๆแล้วจะลากขึ้นรถจากัวร์สีขาวคันหรูที่จอดเทียบอยู่ตรงฟุตบาท 

“นี่จะพาผมไปไหน ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วยผมด้วย!”ณภัทรตีมือที่จับแขนตัวเองอยู่อย่างแรงแล้วตะโกนให้คนช่วยแต่โชคร้ายหน่อยที่ตรงนี้มันไม่มีคนอยู่เลย 

“โอ้ยย!”ออสตินเผลอปล่อยแขนเล็กออกเมื่อณภัทรเด็กโง่ดันมาฉลาดกัดมือเขาซ่ะจนจะจมเขี้ยว 

“สมน้ำหน้าคนใจร้าย”พอเป็นอิสระณภัทรก็แลบลิ้นใส่ทั้งน้ำตาก่อนจะวิ่งหนีคนตัวโตที่กุมมือตัวเองไว้ด้วยความเจ็บปวด แต่เขาแอบเห็นเลือดซิบๆด้วยผู้ชายใจร้ายจะเป็นอะไรมั้ยนะ 

“ฝากไว้ก่อนเถอะไอ้เด็กเหี้ย!” 

ความคิดเห็น