KlaKawii

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ข้อแม้ที่ง่ายนิดเดียว

ชื่อตอน : ข้อแม้ที่ง่ายนิดเดียว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 917

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มิ.ย. 2562 14:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ข้อแม้ที่ง่ายนิดเดียว
แบบอักษร

ข่าวอันไม่น่าโสภาของอลิสายังคงมีออกมาอีกระลอกหนึ่งหลังจากที่ข่าวการเอาตัวเข้าแลกกับงานเดินแบบค่อยๆ จางหายไปได้ไม่นาน แต่ข่าวใหม่ครั้งนี้ทำเอาเพื่อนๆ ต่างก็อยู่กันไม่เป็นสุข เพราะอลิสาถูกหามส่งโรงพยาบาลสาเหตุเพราะกินยาฆ่าตัวตาย ซึ่งธัญพิมลเป็นอีกคนที่ถูกโทรเรียกตามตัวจากแม่ของอลิสา หญิงสาวหน้าซีดกับข่าวร้าย แม้ว่าอลิสาจะรอดปลอดภัย แต่ธัญพิมลจำเป็นต้องลางานด่วนเพื่อไปหาเพื่อนที่โรงพยาบาล และหล่อนก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่าเขาจะอนุญาต ชายหนุ่มนิ่วหน้าไม่ชอบใจสักเท่าไหร่  

“จำเป็น...ต้องไปเลยใช่ไหมครับ” เขารู้ว่านั่นคือคำถามที่เขาไม่ควรจะถามหรอก แต่ก็เผื่อว่าหล่อนจะเปลี่ยนใจ ยังไงเสียอลิสาก็พ้นขีดอันตรายแล้ว เขาไม่เห็นว่าคนรักของเขาจะต้องไปตอนนี้เลย คอยเป็นวันหลังก็น่าจะได้ 

“ฉันรู้ค่ะ แต่ว่าฉันเป็นห่วงเพื่อนมาก” หล่อนใจคอไม่ค่อยดีกับอาการเมินเฉยของเขา แล้วชายหนุ่มก็ก้าวเดินมายืนข้างๆ คนที่มีใบหน้าร้อนรน เขาเข้าใจดีว่าหล่อนเป็นกังวลแค่ไหน 

“ไปนานแค่ไหน จะกลับมาทานข้าวกับผมไหม” 

“ยังไม่รู้เลยค่ะ ต้องดูก่อน” 

“ผมจะทำอาหารเย็นคอยก็แล้วกันนะครับ คุณต้องกลับมา” 

“ถ้าดึกล่ะคะ” 

“ถ้าดึกโทรบอกผม ผมจะไปรับเองห้ามขับรถคนเดียวดึกๆ ดื่นๆ” หญิงสาวซาบซึ้งในน้ำใจของแฟนของตัวเองซะเหลือเกิน เขาน่ารัก ใจดีและเอาใจใส่อย่างไม่น่าเชื่อ 

“ถ้ามีอะไรเดี๋ยวฉันโทรกลับได้ไหมล่ะคะ” 

“อืมม จะอนุญาตดีไหมเนี่ย” เขาเย้าแหย่เล่นเมื่อหล่อนไม่รับปากว่าจะกลับมาหรือเปล่า แล้วเขาก็เอียงแก้มสากลงต่ำ ธัญพิมลรู้ในทันทีว่า เขาหมายถึงอะไร หล่อนถอนหายใจให้อย่างขัดเคืองกับการต่อรองที่เขาต้องการ ทั้งที่เขาเองก็เพิ่งโดนตักเตือนไปแล้วในเรื่องความสัมพันธ์กับคนงานของตัวเอง  

แต่เพื่อแลกกับการได้รับอนุญาต หญิงสาวก็จำใจต้องเขย่งเท้ายื่นจมูกไปยังแก้มสากที่ยื่นคอยท่าอยู่ก่อน แต่แล้วคนจอมเจ้าเล่ห์ก็หันหน้ามาประกบปากตัวเองเข้ากับปากคู่สวยที่ยื่นอยู่ก่อน พร้อมรัดเอาร่างระหงเข้ามาในอ้อมกอดอย่างเอาแต่ใจตัวเอง หล่อนดันอกเขาออกเบาๆ แต่ชายหนุ่มกลับไม่สนใจขยี้บดจูบมายังเรียวปากทั้งนุ่มนวลและดุดันในเวลาเดียวกัน  

“อื้อ...” หล่อนครางคัดค้านแต่สุดท้ายก็ต้านทานการจูบเรียกร้องจากเขาไม่ได้ หล่อนจูบตอบโอบรอบคอคนตัวใหญ่ไว้ เผยอเรียวปากปล่อยให้ลิ้นทั้งสองได้สัมผัสกัน เสียงเขาครางฮือราวกับความต้องการมันได้เอ่อล้นขึ้นมา รสสัมผัสแสนหวานเริ่มกลายเป็นเร่าร้อนและมันทำให้เขาได้ใจไม่คิดจะหยุด จนหล่อนคิดว่าการจูบดุดันนั้นมันชักจะนานเกินไปเสียแล้ว ทำให้หล่อนเริ่มประท้วงอีกครั้งหนึ่ง  

“พอได้แล้วค่ะ เพิ่งโดนตักเตือนมาเดี๋ยวฉันก็โดนด้วยหรอก” หล่อนขู่เขาเสียงเขียวพร้อมกับทุบไปยังอกแกร่งอย่างหมั่นไส้ เพราะครั้งแรกมีแต่เขาคนเดียว หากแต่ครั้งที่สองนี้ทางผู้บริหารอาจจะเรียกหล่อนไปด้วยคงได้อับอายขายขี้หน้ากันพอดี 

“เอ้า...พอก็ได้” 

“ฉันไปได้แล้วใช่ไหมคะ” 

ชายหนุ่มไม่ตอบซะทีเดียว แต่แสร้งทำสีหน้าว่าครุ่นคิดหนักแต่สุดท้ายก็ต้องอนุญาตเพราะขืนเขายื้อไว้นาน ธัญพิมลคงได้โกรธขึ้นมาจริงๆ แล้วท่านประธานอย่างเขาก็คงต้องหาดอกไม้ช่อใหญ่ไปง้อพนักงานของตัวเองทุกเช้าจนกว่าจะหายละมัง 

“อนุญาตก็ได้แต่มีข้อแม้” 

“ว่ามาเลยค่ะ” หล่อนรับคำง่ายดายโดยที่ยังไม่ได้ยินเลยว่าอะไรที่เขาต้องการเอามาเป็นข้อแม้ที่จะให้หล่อนวิ่งแจ้นไปหาเพื่อนอย่างเร่งด่วนในเวลางาน 

“คุณต้องอยู่กับผม” 

“ได้ค่ะ” ธัญพิมลคิดว่ามันไม่เห็นจะยากตรงไหนเลย แม้จะไม่เข้าใจลึกซึ้งนักว่าเขาหมายถึงอะไร แล้วหล่อนก็หมุนตัวอย่างรวดเร็ว แต่ไม่ทันที่จะได้ไปไกลจากเขา ชายหนุ่มก็รวบเอาร่างของหล่อนไว้จากด้านหลังดึงเข้ามากอดแนบแน่นจูบไปยังซอกคอโดยที่หล่อนไม่ทันได้ตั้งตัว เกิดตกใจขึ้นมาจากการกระทำของเขาและไม่ทันจะได้พูดอะไร ชายหนุ่มก็กระซิบมายังข้างหู 

“ผมหมายถึงคุณต้องอยู่กับผม ทั้งวันทั้งคืน! 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}