Hanata.ashi

1 คอมเม้นท์ ร้อยกำลังใจ 1 กดไลค์ ล้านคำขอบคุณ

ตอนที่ 43 หวังจะปรับความเข้าใจ

ชื่อตอน : ตอนที่ 43 หวังจะปรับความเข้าใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 197

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มิ.ย. 2562 15:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 43 หวังจะปรับความเข้าใจ
แบบอักษร

ตอนที่ 43

ในระหว่างที่ริวอยู่ในห้องพัก เขาคิดว่าอยากจะลองคุยกับริกะก่อนที่จะทำอะไรรุนแรงไป โดยเขาติดต่อขอคุยกับเธอเป็นการส่วนตัวที่ห้องอาหารของโรงแรม  

RRRRRRR 

"ริกะ ผมริว ผมอยากคุยกับคุณ" ริกะที่ได้ยินเสียงริวถึงกับยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจ  

"ริว ริกะคิดถึงริว อยากเจอริกะหรอคะได้ซิ ที่ไหนดี"  

"ที่ห้องอาหารของโรงแรม oOO" 

"แล้วเมียคุณจะไม่ว่าเอาหรอ" 

"เธอไม่อยู่ผม ผมเหงา หรือว่าคุณไม่อยากเจอผม" ริวเอ่ยถามออกไปรู้ว่าริกะอยากเจอเขาจนตัวสั่น  

"ไปซิคะ ริกะคิดถึงมาก มากที่สุด แล้วพบกันนะคะ ริกะจะรีบไป" หลังจากวางหูแล้วเธอก็รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เพื่อให้ตัวเองสวยที่สุด เซ็กซี่ที่สุดและคิดว่าริวเห็นแล้วต้องชอบ 

@ ที่โรงแรมห้องอาหารที่นัดเจอ @@@@ 

ริวเปิดประตูเข้าพบเห็นหญิงสาวนั่งรออยู่ เขายอมรับว่าวันนี้เธอสวย เธอเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนเยอะมาก แต่เสียดายที่หัวใจของเขายกให้มิกิไปหมดแล้วทั้งใจ  

"ริว ริกะคิดถึงคุณ" เมื่อริกะเห็นริวเปิดประตูเดินเข้ามาริกะรีบลุกขึ้นไป แล้วกอดสอดเขาทันที  

"ใจเย็นริกะ ที่ผมนัดคุณมาเพราะผมต้องการคุยกับคุณ"  

"คุณอะไรคะ ริวจะเลิกกับยัยมิกิแล้วกลับมาหาริกะหรอ ริกะยินดีนะ แล้วก็ไม่สนด้วยว่าคุณจะเคยผ่านการแต่งงานมาแล้วหรือเคยมีใคร ขอแค่ตอนนี้เวลานี้คุณมีแค่ริกะ ริกะยินดี" 

"เปล่า ผมรักมิกิ และรักเธอคนเดียว" ริวเอ่ยบอกออกไป  

ริกะที่ได้ฟังเริ่มฮึดฮัด และตาค่อยๆ แดงขึ้น พร้อมกับน้ำตาที่กำลังจะเอ่อไหล 

"ทำไมริว ทำไม ไม่ว่าจะอีก 10 ปี 20 ปี ริกะก็ยังรักริวเหมือนเดิม ทำไมริวถึงรักริกะไม่ได้ ริกะไม่ดีตรงไหน ไม่สวยตรงไหน บอกมาซิคะ ริกะจะไปทำตามที่ริวอยากได้ทุกอย่าง" แล้วริกะก็เริ่มถอดเสื้อ  

"หน้าอกเล็กไปหรอ ริกะทำไซด์ตามที่ริวชอบได้นะ" แล้วริกะก็เปิดหน้าอกให้ริวอยู่ เธอพร้อมพลีกายให้ริวทันทีหากเขาต้องการ 

"เดี๋ยวริกะ ผมบอกแล้วไงว่าผมรักเมียผม และผมก็ไม่อยากให้คุณเจ็บไปกว่านี้" 

"ทำไมคะริว ทำไมเรื่องของเราถึงเป็นไปไม่ได้ ริกะรักคุณมันยังไม่พออีกหรอ" ตอนนี้ริกะร้องไห้คร่ำครวญ และเริ่มที่จะควบคุมตัวเองไม่อยู่  

"ริกะ ฟังผม" 

"ไม่ริกะไม่ฟัง ริวใจร้าย" พร้อมกับเธอที่ทุบตีริว  

"ฟัง!!! คุณต้องฟัง เรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้" 

"ไม่ ริกะไม่ฟัง!!! ทำไม เพราะมัน ริวรักมันได้ทำไมถึงรักริกะไม่ได้ ทำไม!!!! กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด"แล้วริกะก็กรีดร้องลั่นห้อง  

"ริกะ ริกะใจเย็นแล้วฟังผม" 

"ไม่ฟัง ริวเป็นของริกะเถอะนะ ริกะรักริวนะ" แล้วริกะก็พยายามจู่โจมริวอีกครั้ง เธอพยายามจะจูบริวที่ซอกคอ ริมฝีปาก ริวได้แต่เบีียงหลบ และพยายามหยิบมือถือในกางเกงเพื่อต่อสายไปยังซาอิ  

RRRR  

"ริวโทรมา" ซาอิบอกเทนจิและฮามะที่กำลังนั่งดื่มเบียร์  

"นั่นเสียงอะไรริว ริวโว้ย มึงอยุู่ไหน" ซาอิพูดออกไป 

ไม่มีเสียงตอบ ได้ยินแต่เพียง 

"ริกะ ใจเย็นฟังผม หยุดก่อน หยุด!!!"  

"ทำไมริวใจร้าย หลอกให้ริกะมาหาคุณที่โรงแรม หลอกให้มาหาฉันอุตส่าห์ดีใจที่นึกว่าริวจะเปลี่ยนใจ"  

ซาอิที่ฟังเสียงในสายรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น รีบบอกเพื่อนและรีบไปตามยูจิที่ห้องพัก แล้วทั้งหมดก็ตรงไปยังห้องอาหารของโรงแรมทันที  

"ฉันมันไม่ดีตรงไหน ตอบฉันซิ ตอบ!!!!!" ในขณะที่ริกะเริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้ เธอหยิบมีดที่เหน็บไว้ที่ต้นขาเธอออกมาถือ  

"ฉันอุตส่าห์เปลี่ยนตัวเองอย่างที่คุณชอบ รูปร่างฉันก็ไปเฟิร์มจนหนุ่มๆ มอง แล้วทำไมริว ทำไม!!! ทำไมคุณไม่มองฉันบ้าง" ริวกะพูดไปด้วยร้องไห้ไปด้วย อาการของคนที่เสียสติ  

"ฉันต้องเสียใจให้กับคุณอีกกี่ครั้ง คุณรู้ไหมกว่าที่ฉันจะรูปร่างแบบนี้ หน้าตาแบบนี้ฉันทำอะไรเพื่อให้คุณสนใจไปบ้าง" 

"ริกะวางมีดลงนะ ใจเย็นเราค่อยๆ คุยกัน"  

"คุยหรอ นี่ไงคุย!! หึ หน้าอกนี่ชอบไหม หรือแม้แต่ส่วนนี้" เธอกระชากกระโปรงออก เผยให้เห็นแพนตี้อย่างไม่อาย "ฉันก็เก็บไว้ให้คุณ เพื่อให้คุณเป็นคนแรกของฉัน!!!"  

"ดูคุณทำซิ ขนาดฉันแก้ผ้าอยู่ต่อหน้าคุณ คุณยังไม่อยากมองเลย หึ" ริกะที่ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ มือที่ถือมีดไว้ปัดแกว่งไปมา 

"นั่งลงแล้วเรามาคุยกันดีๆ ไหมริกะ" ริวพยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบ คุยด้วยดี ๆ  

"คุยดีหรอ คุยดีแล้วได้อะไร ฉันจะได้คุณมาเป็นคนรักฉันไม่ ฉันไม่โง่!!!"  

"ผมเห็นคุณมาตั้งแต่เล็ก ผมคิดกับคุณแค่น้องสาว ให้ได้แค่ความเป็นพี่น้องกัน ผมให้ได้แค่นี้" 

"ไม่ ม่ายยยยยยยยย ฉันไม่ต้องการ ฉันไม่ได้อยากให้คุณเป็นพี่ชายฉันริว ในเมื่อคุณทำให้ฉันเจ็บ ฉันก็ทำให้คุณเจ็บบ้างเหมือนกัน"  

"คุณจะทำอะไรริกะ" ริวเอ่ยถามหลังจากที่เธอพูดแบบนั้นออกมา 

"หึ ครั้งล่าสุดที่เมียคุณเข้าโรงพยาบาล เป็นไง ฉันนี่โคตรสะใจเลยฮ่าๆๆๆๆ" เธอพูดแล้วหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง 

"ยอมรับแล้วซินะว่าเป็นฝีมือคุณ"  

"ใช่!!! ฉันเป็นคนสั่งให้คนไปทำร้ายนังนั่นเอง ฮ่าๆๆๆๆ แต่เสียดายมันไม่ตาย"  

"ทำไมริกะ ทำไม" 

"ก็เพราะแก!! แกทำให้ฉันเสียใจไง ฉันก็จะให้แกเสียใจบ้าง แล้ววันนี้ก็อีกครั้ง ฮ่าๆๆๆๆ" 

ริวที่พยายามเข้าไปแย่งมีดจากริกะ เกิดพลาดดูริกะเอามีปาดไปที่แขนจนได้เลือด  

"ไงหละ เจ็บไหม รู้สึกยังไง ฮ่าๆๆๆๆ"  

ในระหว่างที่ยูจิ ซาอิ เทนจิ ฮามะ รอดูสถานการณ์อยู่ด้านนอก ซาอิก็โทรไปหาเคนอิจิให้รีบมาที่โรงแรมโดยด่วน  

ประตูห้องถูกเปิดออก ริกะที่ตอนนี้โนบรา ส่วนด้านล่างมีแพนตี้ปิดอยู่ ทุกคนตะลึงไม่คิดว่าริกะจะแก้ผ้าต่อหน้าริว  

"เฮ้ยริวเลือดออกเป็นไงบ้างวะ" เทนจิเอ่ยถาม 

"ไม่ลึกพอไหว" ริวเอ่ยตอบ  

"พวกมึงออกไปให้หมด กูมีเรื่องต้องเคลียร์กับริว ออกไป!!!" ริกะออกคำสั่งแล้วตะโกนอย่างบ้าคลั่ง  

"ใจเย็นนะริว เดี๋ยวเคนอิจิกำลังมา" ฮามะเอ่ยบอก 

"โทรไปตามมันด้วยหรอ ตามมันมาทำไม มันไม่เคยสนใจฉันหรอก เสียเวลา" ริกะที่พูดแบบนั้นเพราะเธอไม่เคยรู้เลยว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมา เคนอิจิเป็นห่วงเธอแค่ไหน เธอรู้แต่เพียงว่า ในวันที่เธอเสียใจที่สุด พี่ชายหลงระเริงอยู่กับผู้หญิง โดยไม่สนใจเธอแม้แต่น้อย ไม่กลับมาปลอบ ไม่กลับมาดูแล เธอเสียใจที่ริวไม่รับรักแล้วยังเสียใจที่พี่ชายเฮ็งซวยของเธอติดผู้หญิงไปอีก 

"ทำไมพูดแบบนั้นหละ เคนอิจิห่วงเธอมากกว่า" ฮามะเอ่ยบอก 

"ห่วงหรอ มันไม่เคยห่วงฉันจริงหรอก มันหลงแต่ผู้หญิง มันเคยสนใจน้องมันไหม บอกเลยไม่ ฉันเจ็บ ฉันปวดมันเคยรับรู้ไหม ตอบได้เลยไม่ ฉันนี่ เจ็บเองต้องหายเอง แล้วฉันเป็นใคร ไม่ใช่นางฟ้า" สติของริกะที่หลุดออกไปทุกอย่างที่เก็บกลั้นไว้ เธอพูดออกมาหมด ทันที่เคนอิจิจะมาได้ยินพอดี เขาเสียใจที่ในวันที่น้องสาวเค้าล้ม เขาไม่อยู่คอยปลอบ แต่ไม่ใช่ติดหญิงอย่างที่เธอกล่าวหา วันนั้นเขามีคุยงานกับลูกค้าต่างประเทศ จึงต้องบินด่วนไปหา ครั้นจะให้เลื่อนนัดก็ทำไม่ได้เพราะลูกค้ารายใหญ่ของบริษัท  

"ริกะ" เสียงของเคนอิจิเอ่ยเรียกร้องสาว  

"มึงมาทำไม มาสมน้ำหน้ากู หรือมาให้กูเห็นว่่ามึงไม่เคยสนใจกูเลย สะใจไหมที่กูโง่มาหามันอีกแล้วหน่ะฮ่าๆๆๆๆ" ริกะหัวเราะออกมาอย่างคนเสียสติอีกครั้ง  

"พี่ขอโทษ ที่ผ่านมาพี่อาจจะทำเหมือนไม่สนใจริกะ แต่พี่รักเธอนะ"  

"รักหรอ รักแบบไหนที่ปล่อยให้น้องสาวตัวเองเจ็บเจียนตาย ส่วนตัวเองนอนกกผู้หญิงอย่างไม่ใยดี" 

"วันนั้นพี่ไม่ได้ไปกับใครเลย พี่มีบินด่วนไปคุยงาน" 

"โกหก กูไม่เชื่อ"  

"พี่พูดจริง เธอต้องฟังพี่"  

"ไม่ ฉันไม่ฟัง ฉันไม่ฟังใครทั้งนั้น อีกครั้งแล้วซินะ ที่ฉันต้องเจ็บเองหายเอง ฮืออออ ริว ริวขา เห็นไหมว่าริกะเจ็บปวดแค่ไหน"  

"ริวรักริกะสักนิดได้ไหม ริกะไม่มีใครแล้ว มันไม่ไหวแล้ว ริวขา" เธอเรียกร้องหาริวอย่างคนเสียสติเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย  

สายตาริกะตอนนี้เลื่อนลอย จนยูจิมองออก เขาส่งสัญญาณให้เทนจิอ้อมไปทางด้านหลังของริกะ แล้วเดินให้เบาที่สุด พร้อมกับถือผ้าไปผืนนึงเพื่อห่อหุ้มร่างกายเธอ  

"ริว ริวอยู่ไหน มากอดริกะหน่อย ริว" เคนอิจิที่กำลังจะเดินไป  

"ไม่มึงไม่ใช่ริว มึงออกไปเลยนะ มึงออกไป!!!!"  

"ฮือออออ ไม่มีใครรักเลย ฮือออออ ริว ริกะถูกคนใจร้ายรังแกอีกแล้ว ฮือออ" ในระหว่างที่ริกะเผลอ เทนจิที่เดินใกล้จะมาถึงตัวริกะ รีบเอาผ้าตะครุบห่อตัวเธอไว้  

"ปล่อยนะ ปล่อย !!!!!!!!!!!! กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!! แล้วริกะก็ดิ้นจนหมดสติไปหลังจากที่กรีดร้อง  

เคนอิจิที่เห็นภาพตรงหน้าถึงกับหลั่งน้ำตาพร้อมกับตรงไปอุ้มริกะ  

"พวกมึงถอยไป มึงเห็นไหมริว น้องกูเป็นแบบนี้เพราะใคร มึงจำไว้นะ" เคนอิจิพูดคาดโทษไว้ แล้วรีบพาริกะออกไปจากตรงนั้นทันที  

........................................................... to be continue.................................................... 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น