tanatorn

เรื่องราวของฟิกส์หนุ่มจอมนิ่ง😐 ที่มาเจอกับเชอรีนสาวสวยอารมณ์ดี😆 พูดตรง จริงใจ เรื่องราวจะจบอย่างไร ไปอ่านกันเลยจ้า♥️♥️ ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคร้าาาา : )

ตอนที่ 17 จับคนโกหก(100%)

ชื่อตอน : ตอนที่ 17 จับคนโกหก(100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 594

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ส.ค. 2562 08:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 17 จับคนโกหก(100%)
แบบอักษร

 

"พี่คงรู้นะว่าต้องทำอย่างไง"ครับ เข้าใจเเล้วครับ 

จัดการหาหมอนหาผ้าห่มออกมานอนนอกห้อง ห้องผมเเท้ๆ เพราะคำว่าเมียคำเดียวผมไม่เคยยอมใครขนาดนี้มาก่อน กุญเเจก็มีเเต่รอให้เธอใจเย็นลงสักพักก่อนเดี๋ยวก็มาง้อผมเองเเหละ ผมไม่ได้ผิดเเต่ก็ไม่คิดที่จะเถียงเมีย😑  

"โซฟาเพื่อนรัก วันนี้นอนด้วยกันสักวันเนอะ"รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้ผมจะบ้าขึ้นทุกวัน คุยได้กับทุกอย่างคุยคนเดียวก็ได้อีีก?  

Rrrrrr Rrrrrr. 📳📳 

📲พ่อ... 

เสียงโทรศัพท์ที่วางอยู่ที่โต๊ะกระจกดังขึ้น ผมเลือบมองเล็กน้อยเห็นว่าเป็นสายจากพ่อ ร้อยวันพันปีไม่เคยโทรหาผมเเต่พอเชอรีนมาฝึกงานกับผมโทรบ่อยมากนับได้ว่าโทรทุกวัน ถามว่าหนูเชอทานข้าวยัง เป็นไงบ้าง งานหนักมั้ย เหนื่อยรึเปล่า? เหอะ!😑ถึงจะเป็นพ่อเเต่ผมก็หึงนะ 

"ครับ" 

(เป็นไงไอ้ลูกชาย วันนี้วันหยุดเตรียมตัวยัง) 

"เตรียมเเล้วครับ" 

(ดีๆ เเล้วหนูเชออยู่ข้างๆมั้ยพ่อออยากคุยด้วย) 

"ไม่ครับนอนไปเเล้ว"ผมตอบไป พ่อเเม่เราสองคนไม่ว่าอะไรเรื่องอยู่ด้วยกัน ออกจะยินยอมพร้อมใจกัน ซึ่งมัดต่อผมไงได้นอนกอดเมียทุกวัน เเค่วันนี้คงได้กอดเเค่หมอนข้างอยู่บนโซฟา~ 

"งั้นวางล่ะเดี๋ยวน้องจะตื่น"ห่วงกันจังๆ ทีกับลูกล่ะไม่เคยถามเคยไถ่พอกับลูกสะใภ้? ห่วงนั่นห่วงนี่ 

"ไม่ตื่นหรอกครับ ผมนอนข้างนอก" 

(บร๊ะ!ลูกสะใภ้คนนี้ ดีจริงๆทำให้คนอย่างเเกนอนข้างได้) 

เเทนที่จะถามไถ่คนเป็นลูกว่าทำไมออกมานอนข้างนอกได้ กลับถามว่าเชอรีนทำให้ผมออกมานอนข้างนอกได้ไง  

(พรุ่งนี้ตอนเย็นเเกพาหนูเชอมาทานข้าวด้วยนะ ฉันชวนคุณประสิทธิกับคุณนีมาทานข้าว) 

"ครับ งั้นเดี๋ยวผมไปอาบน้ำนอนก่อน เเค่นี้นะครับ" 

(อืม) 

... 

เเกร๊ก!เสียงผมฟรอมไปเปิดประตูห้อง...ไม่ได้ล็อค😉เสร็จผมล่ะทีนี้ 

 

 

 

เชอรีนtalk  

เมื่อกี้ได้ยินเสียงเขาเปิดประตูห้องเข้ามา เเล้วก็เดินหายไปในห้องเเต่งตัว คงจะไปอาบน้ำล่ะมั้ง จะว่าอย่างงั้นอย่าง งี้เหอะ...ก็เเอบรอพี่ฟิกส์เหมือนกันนะ ที่ไม่ล็อคประตูนั่น เเหละ เพราะตอนนี้อารมณ์ฉันดีกว่าเดิมเเล้ว

ฟึบ! รู้สึกว่าเตียงฝั่งตรงข้ามยุบตัวลง คงอาบน้ำเสร็จเเล้วมั้ง อยากคุยด้วยอ่ะเเต่ก็ยังงอนอยู่เลยนอนเงียบๆรอเค้าคุยด้วย...

.

.

.10นาทีผ่านไป 

.อีกนิด 

. 

. 

. 

.15นาทีผ่านไป 

.อีกหน่อยหน่าาา 

. 

. 

. 

.30นาทีผ่านไป 

.นานไปเเล้วนะ! 

"พี่ฟิกส์~😆" 

เอ๊ะ!หลับไปเเล้วหรอ ชะโงกหน้าไปมองนอนหลังหน้าให้ซะด้วย 

"หลับเเล้วหยอ~" 

"..." 

พรึ่บ! 

ฉันพลิกขึ้นไปนอนหงายซ้อนบนตัวเค้า ไม่ต้องเเกล้งหลับหรอกน่า ส่ายหัวไปมาตรงอกเค้าทำให้ผมกระจายเต็มหน้าเลย อิอิ^^ 

"อื้อ"มาอื้อมาเอ้อ ไม่ยอมตื่นเองอ่ะ 

"ตื่นซะทีสิ น้องรู้นะว่าพี่อ่ะไม่ได้หลับ"พูดไปด้วยก็ส่ายหัวไปด้วย ไม่ยอมหยุดหรอก😎 

"อ๊ะ!" 

 

ฟิกส์talk  

"อ๊ะ"

ผมไม่ได้หลับอย่างที่เชอรีนว่านั่นเเหละ ใครจะหลับลงยังไม่ได้เคลียกันเลยเเล้วคนข้างๆนี่ก็พลิกไปพลิกมาดิ้นยุกยิกๆอยู่ตลอด เเต่ผมเลือกที่จะเงียบ อยากรู้ว่าเชอรีนจะทำอยากไงถ้าผมไม่พูดด้วยคนอย่าเชอหรือจะยอม เเต่ก็ผิดคลาดซะที่ไหนครึ่งชั่งโมงผ่านไป เห็นมั้ยล่ะมีคนบอกมาว่าช้าๆได้พล้าเล่มงาม เเล้วดูเหมือนพล่าเล่มนี้จะงามเเบบไม่มีที่ติซะด้วย😏

"เป็นอะไรจ้ะ~"

"อื้อ...ลุกก่อนน้องหนักหายใจไม่ออกเเล้ว"เชอรีนร้องประท้วงให้ผมลุกออกจากตัวเธอเพราะตอนนี้เราสองคนอยู่ในท่านอนคว้ำโดยที่ผมทับอยู่บนตัวเธอ ถือว่าหายกันนะที่รัก

"เวอร์พี่สูง185หนัก76เองนะ"ไอ้เพื่อนตัวเท่าควายของผมมันหนักกว่านี้อีกนะ

"นั่นมันพี่เเต่นี่น้องงง!!น้องไงมันหนักเข้าใจมั้ย"

"เเหนะ.พูดเพราะอยู่เมื่อกี๊ตอนนี้พูดเเบบนี้อีกล่ะ มันไม่น่ารักรู้มั้ย?"

"ถ้าน้องพูดไม่เพราะเเล้วมันไม่น่ารักก็ไม่ต้องรักเลย ไปรักป้านมโตกับพี่น้ำตาลหวานชื่นของพี่โน่นเลยไม่ต้องมารักน้อง"ที่พูดมานี่น้อยใจชัดๆจริงๆก็ไม่อยากให้ผมไปหรอกรู้นะ ไอ้คำว่าน้องอ่ะโครตตรึงใจผมเลยไปไหนไม่ได้จริงๆ

ส่วนเรื่องน้ำตาล มันนานมามากเเล้วเเละผมก็ไม่อยากกลับไปเจ็บปวดกับมันอีก ผมอยากเริ่มใหม่ กลับมาเป็นฟิกส์คนใหม่ที่มีหัวใจไม่ใช่ คนเก่าที่ไม่มีหัวใจเเละรักใครไม่เป็นเเบบในอดีต

"เอ่อ...พี่น้องขอโทษ คะ...คือไม่ได้ตั้งใจ"เธอรีบบอกอย่างรุกรนคงกลัวว่าผมจะรู้หรือไม่ก็กลัวว่าผมจะโกรธที่ยุุ่งเรื่องส่วนตัวมากเกิน เเต่สำหรับเชอรีนเเล้ว ไม่มีอะไรเกินไป มีเเค่มันยังไม่พอ ผมยังอยากให้เธอมาเติมเต็มส่วนที่ขาดหานงยของผมอย่างสมบูรณ์สะที

"ไม่เป็นไร...เเล้วเชอรู้จักคนชื่อน้ำตาลได้อย่างไง"

"อะ..เอ่อ เเหมมมนี่มันยุคไหนเเล้วพี่ฟิกส์น้องก็ฉลาดๆอย่างงี้ไม่ยากหรอกที่จะรู้อ่ะ"โครตมีพิรุธนี่ขนาดฟังเเค่เสียงนะถ้ามองหน้าพิรุธจะเยอะขนาดไหน รู้ตัวว่าโกหกไม่เก่งก็ยังจะโกหกอีก

"มันไม่ยากหรอกเเต่น้ำตาลเป็นเเฟนตอนที่พี่ยังเรียนอยู่ที่ต่างประเทศเชียวนะ เเล้วมันก็นานมามากเเล้วด้วย"

"คือ...น้อง"

"บอกมาสะดีๆ"

 

 

 

...............................................................

อย่าเค้นมากคุณเพ่ น้องยิ่งโกหกไม่เนียนอยู่ 

 

ฝากติดตามนิยายเรื่องใหม่ด้วยเน้อ~ เรื่องเมียอุ้มบุญ ถ้าหาไม่เจอกดที่ชื่อไรท์ที่หน้านิยายนี้เลยค่า~ 

รักส์ทุกคน😘♥️ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น