Lady_P

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

20.น้อยใจ(ว่าที่)แฟน

ชื่อตอน : 20.น้อยใจ(ว่าที่)แฟน

คำค้น : พลอย คิง

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 21

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มิ.ย. 2562 19:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
20.น้อยใจ(ว่าที่)แฟน
แบบอักษร

 

เช้านี้ผมรีบออกมาจากบ้านเพื่อขับรถมารับเธอ ไปทำงานวันแรก ผมรู้สึกดีที่อย่างน้อยผมก็ได้อยู่ในช่วงชีวิตของเธอสำหรับการเริ่มต้นอะไรใหม่ๆ 

ปี๊ดดดด 

" มาแล้วๆ " 

"ทำไมใส่ชุดแบบนี้" 

" ทำไมอะ น่าเกลียดหรอ " 

"ไม่ เธอใส่แล้วมันน่ารักมาก เปลี่ยนได้ไหม " 

" ไม่ได้คะ รีบขึ้นรถเลยเดี๋ยวสาย" 

ฉันมองบนกับคำพูดของเขามาก ไม่รู้จะบ่นอะไรหนักหนา เรื่องชุดทำงาน บอกว่าใส่แล้วน่ารัก ใส่แล้วสั้น ใส่แล้วกลัวกระโปรงเปิด เหตุผลร้อยแปด 

" ตอนเย็นจะมารับนะ เดี๋ยวพาไปซื้อชุดใหม่ด้วย" 

ฉันฟังเขาบ่นมาตลอดการเดินทาง ไม่รู้เพราะอะไร ถึงจะต้องเครียดกับชุดฉันขนาดนี้ แต่พอถามเหตุผลที่แท้จริง เขากลับตอบมาว่า 

" ไม่ให้ใส่ พี่หวง ทำตัวน่ารักเดี๋ยวหนุ่มๆเข้ามาจีบ พี่ไม่ชอบ" 

" แค่เนี่ย " 

" ใช่ แล้วห้ามคุยกับผู้ชายด้วย เข้าใจนะ" 

ตลอดการทำงานทั้งวันจะมีทั้งหญิงและชายต่างก็เข้ามาทักทายพูดคุยกับฉัน 

แต่ส่วนใหญ่ แผนกฉันจะมีแต่ชายไม่แท้  ฉันคงไม่ผิดข้อตกลงกับเขาใช่ไหม 

ช่วงเย็นหลังเลิกงาน เขาส่งข้อความมาบอกฉันว่ากำลังออกมา ให้มารอที่หน้าบริษัทได้เลย ขณะที่ฉันกำลังยืนรอก็มีพี่ที่แผนกเข้ามาทัก เราทั้งสองยืนคุยกัน จนได้ยินเสียงใครบางคนเรียก โดยใช้สรรพนามที่คุ้นหู 

" ยัยแสบ" 

ใช่ เขากำลังมองมาที่ฉันกับพี่เจสซี่ 

"เอ่อ.." 

"กลับบ้าน!" 

"พลอยไปก่อนนะคะ พี่เจษ" 

" ครับ พรุ่งนี้เจอกันนะ" 

ตายๆๆพี่เขาพูดแมนมาก เมื่อกลางวันไม่พูดแบบนี้นี่ เอาแล้วไง เขามองมาที่ฉันเหมือนฉันทำผิดมาก 

" ขึ้นรถ" 

" ทำไมต้องเสียงดังด้วย " 

" ทำผิดแล้วยังเฉไฉ" 

" ฉันทำอะไรผิด" 

" เมื่อเช้าบอกว่าไง ห้ามคุยกับตัวผู้ หึ พี่เจษหรอ แค่เจอมันวันเดียวเรียกกันสนิทเลย" 

" เขาเป็นพี่ที่ทำงานไม่ให้เรียกแบบนี้แล้วให้เรียกยังไง อีกอย่างคุยกับผู้ชายมันผิดตรงไหน คนบนโลกมันก็มีแค่สองเพศ " 

ปัง!! 

เขาตอนนี้เริ่มหน้ากลัวมาก เรื่องแค่เพียงเล็กน้อย เขาก็ทำให้มันดูเป็นเรื่องใหญ่ 

" งั้นฉันลงเลยนะ ถ้าคุณอารมณ์เสียขนาดนี้" 

" ขอโทษ" 

" ห่ะ.." 

ผมกำลังควบคุมอารมณ์ตัวเองอยู่ ผมรู้ถ้าผมแสดงอาการมากกว่านี้ ผมจะกลายเป็นคนงี่เง่าในสายตาเธอ 

" เดี๋ยวพี่ไปส่งที่บ้าน" 

เราทั้งสองนั่งเงียบตลอดเส้นทางที่มาบ้าน ไม่มีใครเอ่ยอะไรออกมา 

" ขอบคุณมากๆนะคะ วันต่อไปไม่ต้องมารับฉันแล้ว" 

" อย่าไล่กันแบบนี้ พี่จะไปรับไปส่งทุกวัน ก็รู้แล้วนิ เวลาเราเหลือน้อยทุกที" 

" ก็ได้ กลับบ้านได้แล้ว ขับรถดีๆนะคะ" 

" เธอเข้าบ้านก่อนซิ ฝันดีนะ" 

เธอคงไม่เข้าใจความรู้สึกผมเลย คนมันหึงมันหวง ก็เลยน้อยใจ ทีกับผมไม่ยอมเรียกพี่  

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}