Manatchanok

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : special 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.8k

ความคิดเห็น : 42

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มิ.ย. 2562 12:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
special 4
แบบอักษร

 

 

หมายความว่าไงมีเด็กอีกคนผมมองร่างเล็กที่ทำหน้าตกใจออกมาเมื่อได้ยินพยาบาลพูดแบบนั้นก่อนที่คุณหมอจะเดินกลับมาประจำที่เดิมอีกครั้ง

“ดูเหมือนว่าคุณจะได้ลูกแฝดนะคะ เดี๋ยวออกแรงเบ่งอีกครั้งนะคะ” เธอไม่ได้ตอบอะไรออกไปได้แต่พยักหน้าเป็นการตอบรับ ส่วนผมคงช่วยอะไรเธอไม่ได้นอกจากเป็นกำลังใจให้เธอเท่านั้น ผมบีบมือของเธอเบาๆเพื่อเป็นการบอกกับเธอว่าผมจะอยู่ข้างเธอตลอดไป

“ฮึบ กริ๊ดดด”

“อุ๊แว้ อุ๊แว้” ครั้งนี้เธอออกแรงเบ่งไม่กี่ครั้งลูกก็ออกมาคนนี้ออกง่าย เก่งมากตัวเล็กขอบคุณนะที่ไม่ทำให้ม๊าของเราต้องทรมาน

“ผู้หญิงค่ะคุณหมอ”

“พี่เมฆเราได้แฝดหญิงชายค่ะ” เธอบีบมือผมเบาๆพร้อมกับเขย่าแขนผมที่ยืนมองลูกทั้งสองนิ่ง ผมก้มลงมองร่างบางที่มีน้ำตาไหลออกมาทางหางตา

“ขอบคุณนะ” ผมพูดจบก็ก้มลงไปจูบซับน้ำตาให้เธอ อย่างที่ผมเคยบอกขอบคุณที่เธอเข้ามาในชีวิตผม

“เดี๋ยวคุณพ่อออกไปรอด้านนอกก่อนนะคะเดี๋ยวหมอขอเย็บแผลให้คุณแม่ก่อน”ผมพยักหน้ารับแล้วหันมาคุยกับเมญ่าแทน

“พี่รอด้านนอกนะคนเก่ง”ผมเดินไปเปลี่ยนชุดแล้วออกมาด้านหน้าห้องทันที

“ป๊าม๊า” พอออกมาก็เจอกับป๊ามาแล้วก็คนอื่นๆอีกมากันคบเลย

“แกคิดว่าบอกป๊าไหมไอ้เมฆว่าเมียแกจะคลอด” ป๊าพูดขึ้นด้วยสีหน้าโกรธๆแต่ก็ไม่มากเท่าไหร่

“ป๊าก็มันตกใจนิมีเวลาคิดเรื่องนั้นที่ไหน”

“พี่บอส เหมือนตอนที่ทิพย์คลอดพี่ก็ตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูกเหมือนกันนั้นแหละค่ะ เมฆน้องเป็นไงบ้าง ม๊าเข้ามาจับมือป๊าเอาไว้แล้วหันมาคุยกับผมต่อหลังจากที่ดุป๊าเสร็จเรียบร้อยแล้ว

“ปลอดภัยแล้วครับ”

“เฮียๆฟ้าใสได้น้องสาวหรือน้องชาย”

“น้ำใสอยากได้น้องสาวล่ะ”

“แต่ฟ้าใสอยากได้น้องชายนะ”

“เจ้เลิกเถียงกันได้แล้ว ฟังเฮียบ้าง” ไอ้ลูคัชเดินมาห้ามน้ำใสส่วนลีโอก็ดึงฟ้าใสออก

“นั้นสิสรุปหลานป๊าเป็นหญิงหรือชาย”

“พี่ริทว่าจ๋อมจะมีหลานเช้าเพิ่มมั้ย”

“ไม่รู้สิ”แสดงความดีใจกับหลานคนนี้หน่อยครับน้าริท

“พัชๆมิกค์จะได้หลานสาวหรือหลานชายนะถ้าได้หลานชายมิกค์คงคิดถึงไอ้เมฆาน้อยแน่ๆฮ่าๆ”

“ใช่ๆ ตอนเด็กๆนะแสบมากเลยเมฆาน้อย” น้าพัชตอบน้ามิกค์แล้วทำถ้าคิดถึงตอนผมเด็กๆให้มันได้แบบนี้สิ

“ได้ลูกแฝดครับ”

“ห๊ะ แฝดจะแสบเหมือนลูกสาวป๊ามั้ยเนี่ย” ป๊าพูดกับผมแต่ยืนมือไปลูบผมน้ำใสกับฟ้าใสอย่างเอ็นดู

“ได้แฝดล่ะ เชื้อพ่อแกแรงมากเมฆา” น้าริทหันมาแซวผมแล้วยิ้มอบอุ่นมาให้ผม นานๆทีผมจะเห็นนักฆ่าอย่างน้าริทนะครับ

“ใช่แต่ทุกคนไม่มีใครผิดหวังแน่นอน”

“หมายความว่าไงลูก ไม่มีใครผิดหวังตอนนี้ทุกคนก็ดีใจนะที่ได้หลานตั้งสองคน” ม๊าพูดขึ้นแต่ตัวเองนี้เดินไปกอดเอวป๊าเรียบร้อยแล้วครับส่วนป๊าหรอก็โอบสิครับรอไร

“ก็ผมได้แฝดหญิงชายนิครับ”

“นี้ผมมีหลานเป็นผู้หญิงกับผู้ชายหรอ ไอ้ลีแกเลี้ยงผู้หญิงฉันจะเลี้ยงผู้ชาย” ลูคัชพูดขึ้นพร้อมกับทำสีหน้าตื่นเต้น

“ได้ๆเฮียผมเลี้ยงหลานสาวนะ” ลีโอมันดูตื่นเต้นที่จะได้เลี้ยงหลานนะ ก็ตอนนี้ในครอบครัวผมมันสองคนเด็กสุดนิครับ

หลังจากที่พวกเราคุยกันมานานก็พากันย้ายมาที่ห้องพักฟื้นของเมญ่าเด็กทั้งสองคนแข็งแรงปลอดภัยดีเลยไม่ต้องเข้าตู้อบ

“ดูป๊ากับม๊าจะเห้อหลานนะคะ” ผมมองป๊ากับม๊าที่อุ้มลูกผมอยู่ ป๊าอุ้มลูกชายครับม๊าอุ้มลูกสาวโดยมีสองแสบนั้งเล่นด้วย

“คงงั้นแหละเมญ่าอยากตั้งชื่อลูกมั้ย” ผมจับมือของเธอไว้แล้วถามเธอออกไปใช่ครับตอนนี้ผมยังไม่ได้ชื่อลูกเลย

“เมญ่าขอตั้งให้ผู้หญิงก็แล้วกันค่ะ”

“งั้นผู้ชายชื่อ วายุ ก็แล้วกันพี่ชอบชื่อนี้” วายุความหมายมันอาจจะคล้ายๆกับพายุนะครับเขาอาจจะเป็นพายุที่พัดพาความโชคร้ายออกไปจากชีวิตของเราสองคนแล้วพาความสุขมาให้เราแทน

“เพราะดีนะคะ ผู้หญิงก็ชื่อ ปุยเมฆ แล้วกันค่ะ”

“ทำไมถึงเลือกชื่อนี้ละครับ”

“ปุยเมฆ ก็คงจะเป็นเมฆหลังฝนที่มีความสดใสมั้งคะและที่สำคัญ ถ้าไม่มีเมฆาก็ไม่มีปุยเมฆค่ะ”

“ความหมายดีนิ วายุกับปุยเมฆ” เสียงป๊าดังขึ้นข้างหลังผม ผมเลยหันไปมองท่านที่ส่งยิ้มอบอุ้นมาให้ผมกับเมญ่า

“ป๊ามาตั้งแต่เมื่อไหร่”

“ป๊าก็ว่าจะมาถามชื่อหลานแต่ได้ยินแล้วป๊ากลับไปหาม๊าเราก่อนนะ” ผมที่เป็นพ่อแท้ๆยังไม่มีโอกาศได้อุ้มลูกตัวเองเลยครับป๊ากับมายังไม่ยอมวางลูกผมเลย

“อยากอุ้มลูกหรอคะ”

“ครับ”

“เดี๋ยวป๊ากับม๊ากลับก็ได้อุ้มแล้วค่ะ” พอสิ้นเสียงพูดของเมญ่า ป๊ากับม๊าก็ส่งลูกให้เธอทันที

“ป๊ากับม๊ากลับแล้วนะ เดี๋ยวม๊าจะไปส่งน้องที่บ้านแล้วบินกลับเลย เดือนหน้าจะมาหาใหม่” ม๊าลูบหัวผมเบาๆแต่สายตากลับจับจ้องไปที่หลานทั้งสองคนแทน

“เดินทางปลอดภัยนะครับ ผมคิดว่าป๊ากับม๊าจะอยู่ที่นี้อีกหลายวัน”

“จริงๆม๊าก็อยากอยู่แต่ป๊าแกมีงานค้างอยู่” ผมกอดป๊ากับม๊าก่อนที่เปลี่ยนให้สองแสบจะกอดท่านต่อ

“ขอบคุณนะคะป๊าม๊าที่มา”

“จ๊ะ ป๊ากับม๊าไปก่อนนะ” ท่านหันไปหาเมญ่าแล้วเดินออกไปจากห้องพร้อมกับสองแสบ

 

“อาคัช”

“อาลี” ฉันมองลูกทั้งสองคนที่วิ่งไปหาอาของตัวเอง พี่เมฆเคยบอกว่าลูคัชจะเลี้ยงวายุส่วนลีโอจะเลี้ยงปุยเมฆ มันเลยทำให้ลูกฉันติดสองคนนี้มากค่ะอย่างเช่นตอนนี้

“ไอ้แสบของอา” ลีโอย่อตัวอุ้มปุยเมฆขึ้นมาก่อนที่จะหอมแก้มซ้ายแก้มขวาของหลานสาว

“ไอ้มึนของอา”ส่วนวายุที่ไม่ชอบให้ใครอุ้มก็เดินไปจับมือของลูคัชเอาไว้

“ไงเราสัญญากับม๊ามาสิว่าเราจะไม่ดื้อ” พี่เมฆกับฉันพาทั้งสองมาหาลีโอกับลูคัชที่ร้านของลีโอ ตอนนี้ทั้งสองก็เรียนจบแล้วเลยเข้ามาดูกิจการของครอบครัวอย่างเต็มตัว

“เราชื่อได้หรอว่าลูกเราจะไม่ผิดสัญญา” พี่เมฆเดินมาโอบไหล่ฉันก่อนจะพูดขึ้นแล้วมองไปที่ลูกทั้งสอง

อ่อตอนนี้ฟ้าใสกับน้ำใสก็มีลูกกันไปหมดแล้วนะคะ ลูกน้ำใสพึ่งได้สองขวบ ลูกฟ้าใสก็พึ่งจะหนึ่งขวบเองค่ะ ส่วนสองหนุ่มนี้ก็ยังโสดอยู่เลยค่ะ

“ป๊าม๊า เราสองคนจะไม่ดื้อครับ” วายุตอบเราสองคนแล้วมองหน้าน้องสาว

 

“ฮ่าๆ เฮียรอปุยเมฆด้วย” นั้นไงไม่นานทั้งสองคนก็วิ่งเล่นกันให้ทั่วร้านไปเลยค่ะ

“ปุยๆ วิ่งระวังนะเดี๋ยวชนคนอื่น”

“โอ้ย ใครเอาลูกมาปล่อยไว้แถวนี้เนี่ย”

“ปุยเมฆเจ็บมั้ย” พวกเราสี่คนนั่งมองเด็กผู้ชายที่วิ่งเข้าไปช่วยน้องสาวอย่างรีบร้อน

“เฮีย พี่คนนี้เดินชนปุยเมฆเองนะ”

“นี้มันร้านอาหารนะไม่ใช่สนามเด็กเล่นที่พวกเธอจะมาวิ่งเล่น”

“แต่คุณเดินชนน้องผม คุณไม่มีสิทธิ์มาว่าน้องผมแบบนี้” วายุพยุกปุยเมฆขึ้นยืนแล้วเอาตัวเองปังน้องเอาไว้ก่อนที่จะพูดกับผู้หญิงคนนั้น เด็กทั้งสองจะห้าขวบแล้วฉันอยากรู้ว่าวายุจะปกป้องน้องยังไง แต่ปุยเมฆก็เป็นผู้หญิงที่เก่งเหมือนกันไม่ว่าจะเจ็บแค่ไหนเธอก็ไม่เคยร้องไห้เลยสักครั้ง

“นี้ไอ้เด็กบ้า”

“นี้ดาว คุณจะมาว่าเด็กแบบนี้ไม่ได้นะ” ลีโอรีบลุกออกไปจากโต๊ะแล้วเดินไปที่ผู้หญิงคนนั้นทันที

“ลีโอคุณก็ดูเด็กสองคนนี้สิคะวิ่งเล่นกันให้วุ่นดาวก็แค่มองไม่เห็นเลยชน”

“เจ็บตรงไหนมั้ยตัวแสบ” ลีโอย่อตัวลงไปอุ้มปุยเมฆขึ้นมา

“คุณจะไปอุ้มมันทำไมคะลูกใครก็ไม่รู้”

“อาลีโอ ถ้าอายังไม่จัดการให้ผม ผมจะไปฟ้องอาลูคัช” เอาล่ะสิความขี้ฝ้องนี้ติดอาคนไหนมานพฟ้าใสหรือน้ำใสกันนะ

“เห้ยไอ้ลี หลานพูดแล้วนะเว้ย”ลูคัชที่เห็นว่าเรื่องเริ่มสนุกแล้วรีบลุกออกไปหาลีโอทันที

“พี่เมฆไม่ไปช่วยลูกหน่อยหรอคะ”

“ไม่ล่ะลูกโตแล้ว พี่จะต้องปล่อยลูกได้แล้วอนาคตข้างหน้าทั้งสองต้องเข้มแข็ง”ฉันพยักหน้ารับรู้แล้วหันไปมองเหตุการณ์ตรงหน้าต่อ

“ช่างเขาเถอะค่ะ ปุยเมฆไม่เป็นอะไรม๊าเคยสอนปุยเมฆว่า อย่าไปถือสาคนบ้าอาลีโอกับอาลูคัชอย่าสนใจเลยนะคะ” เอิ่มฉันเคยสอนลูกแบบนั้นด้วยหรอเนี่ยให้ตายสิปากร้ายไม่เบาเลย

“กริ๊ดดดด นางเด็กบ้า”

“อาลี บอกคนของป๊าออกรถเร็ว”

“จะไปไหนหรอปุยเมฆป๊ากับม๊ายังไม่มาเลย” ปุยเมฆดิ้นลงจากอกของลีโอแล้วไปยืนข้างๆกับวายุ

“เฮียกับอาๆไม่เห็นหรอว่าเขากำลังคุ้มคลั่งต้องนำตัวส่งโรงพยาบาลด่วนค่ะ”

“เมญ่าว่าคนที่เราต้องระวังคงไม่ใช่วายุแล้วล่ะค่ะรายนั้นยังไงก็ร้ายแต่ดูแล้วลูกสาวพี่จะร้ายกว่านะคะ”

“พี่ก็ว่างั้นไอ้นิสัยปากร้ายเนี่ยไม่รู้ว่าไปติดมาจากใคร”

“ปุยเมฆวายุม๊าว่าเราเข้าไปหาป๊าข้างในกันเถอะป๊ารอแล้วนะ” ฉันเดินออกมาห้ามลูกเมื่อดูเหมือนว่าอาทั้งสองจะดูอึงกับคำพูดของหลานสาวจนพูดอะไรไม่ออก

“วายุปุยเมฆม๊าขอถ่ายรูปหน่อย”หลังจากที่ฉันพาลูกทั้งสองกลับเข้ามาด้านในได้แล้วฉันก็จับลูกถ่ายรูปทันที

 

ถูกใจ 12,345 คน

เมฆา🔫🔫: รักน้องมากขอจุ๊บน้องที @เมญ่า📸📸

 

 

 

ถูกใจ 24,312 คน

เมญ่า📸📸 : เฮียคนหล่อของปุยเมฆ🥰🥰 @เมฆา🔫🔫

 

“อะไรอ่า เมญ่าเป็นคนถ่ายนะพี่แย่งเมญ่าลงได้ไง” ฉันหันไปดุร่างสูงที่แย่งฉันลงรูปลูก

“พี่ชอบรูปนี้นิ”

“พี่เมฆขอบคุณนะคะที่รักเมญ่า” ตลอดแปดปีที่ผ่านมาถ้าไม่มีเขาไม่รู้ชีวิตฉันจะเป็นยังไงไม่รู้ว่าฉันจะต้องเจอกับอะไร

“พี่ก็ต้องขอบคุณเมญ่าเหมือนกันที่รักคนเลวๆแบบพี่”

“เฮียเจ้ เกรงใจผมกับไอ้ลีโอบ้างดิสงสารคนโสดบ้าง”

“ใช่ๆปุยเมฆดูป๊าเราสิหวานต่อหน้าอาอีกแล้ว”

“ฮ่าๆ ฮ่า เฮียปุยเมฆรักเฮียนะรักเท่าฟ้าเลย”

“เฮียก็รักปุย รักเท่าที่ปุยรักเฮียเลย”

“โอ้ยบอกรักกันให้หมด”ลีโอปล่อยปุยเมฆให้เป็นอิสระแล้วนั่งทำหน้างอนแทน

“ปุยเมฆก็รักป๊ามา รักอาลีอาคัช รักอาน้ำอาฟ้ารัก ปู่จ๋าย่าจ๋าทุกคนเลย”

“ใช่ๆอาลีกับอาคัชอย่างอนเป็นเด็กไปเลย”

ฮ่า ฮ่า นี้สินะความสุขของคำว่าครอบครัวสองคนที่แสบมากๆกับหลานอีกสองคนที่โคตรแสบถ้าวันไหนอยู่ด้วยกันนะฉันนี้ปวดหัวมากบอกเลยขอบคุณพระเจ้าที่ส่งพวกเขาทุกคนเข้ามาในชีวิตฉัน แม่อยู่บนนั้นสบายดีมั้ยตอนนี้ไม่ต้องห่วงเมญ่าแล้วนะ เมญ่าสบายดีรักและคิดถึงแม่เสอม

 

 

มาแล้วๆมาอีกหนึ่งตอนตามสัญญาลูกนางน่ารักนะแถมร้ายตั้งแต่เด็กๆยังเหลือ special อีกสองตอนฝากติดตามกันด้วยนะคะ

ปล. ไรท์ยังไม่ได้ตรวจคำผิดนะคะ

ขอบคุณที่ติดตามนะคะ

“หนึ่งไลค์ หนึ่งเม้น หนึ่งกำลังใจนะคะ”

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น