พริกไทย

ขอบคุณทุกคนที่่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ อ่านฟรีไม่ติดเหรียญแน่นอนคับ ขอแค่กดไลค์หรือคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ก็พอ แค่นี้ก็ดีใจแย้วว ^^

ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 62 NC20++

ชื่อตอน : ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 62 NC20++

คำค้น : ดอกไม้ของซาตาน,มินนี่,ราล์ฟ,พระเอกเลว,นางเอกน่าสงสาร,อีโรติก,ดราม่า,อ่านฟรี,ไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 40.2k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 06 มิ.ย. 2562 14:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 62 NC20++
แบบอักษร

ห้องสวีทของโรงแรมโอเคอร์เนล 

หมับ! ราล์ฟคว้าแขนของมินนี่ไว้ก่อนที่เธอจะเดินหนีออกไปด้านนอกและเหวี่ยงตัวเธอขึ้นไปบนเตียงอย่างแรง 

"เธอคิดว่าจะเดินหนีฉันไปง่ายๆ หรอ" 

"ก็ในเมื่อคุณเกลียดฉัน จะมายุ่งกับฉันทำไม" 

"เกลียดแล้วไง ฉันไม่ถือหรอกนะถ้าจะนอนกับคนที่เกลียด ฉันขอแค่ได้ปลดปล่อยมันก็พอ!!" ร่างสูงปลดผ้าขนหนูออกอย่างรวดเร็ว มินนี่เห็นดังนั้นจึงรีบถดตัวหนี แต่มือหนาก็ลากขาเธอมาอยู่ใต้ร่างจนได้ 

"อย่า!!!" 

"อย่าทำเป็นเล่นตัวไปหน่อยเลย ของมันเคยๆ กันอยู่" เขาไม่พูดเปล่าแต่กระชากชุดนอนของเธอจนขาดวิ่น เศษผ้าบาดผิวขาวจนเป็นรอยแดงไปหมด แต่ดูท่าราล์ฟจะไม่สนใจเลยว่าเธอจะเจ็บแค่ไหน 

"อื้อ...." หญิงสาวเบี่ยงหน้าหลบเมื่อคนตัวสูงก้มลงมากดจูบที่ปากของเธออย่างแรง เธอเม้มปากแน่นเพื่อไม่ได้เขารุกล้ำเข้ามา แต่เขาเองก็รู้ทันเธอเช่นกัน เขาใช้มือลูบไล้ไปที่ถ้ำน้ำหวานก่อนจะกดนิ้วไปยังช่อดอกไม้ที่ชูช่อล่อตา นั่นทำให้ร่างบางเปิดปากร้องด้วยมา 

"หึ! ฉันก็นึกว่าจะแน่!!" ชายหนุ่มจูบเธออย่างกักขฬะ เธอรู้สึกเจ็บทั้งตัวเจ็บทั้งใจ ไม่เหลือแล้วคนที่เคยบอกรักเธอ ไม่เหลือแล้วคนที่บอกว่าจะคอยดูแลทะนุถนอมเธอ 

"ขอร้อง...ปล่อยฉันไปนะคะ" เธออ้อนวอนเขาทั้งน้ำตา 

"ได้สิ..." 

"..." 

"ฉันปล่อยเธอแน่ เมื่อฉันเบื่อเธอเมื่อไหร่ฉันถีบเธอหัวส่งแน่ เธอไม่ต้องห่วง" เขาพูดจบก็ส่งเอ็นร้อนที่พองตัวเต็มที่เข้าไปในช่องรักเธอทันที หญิงสาวสะดุ้งสุดตัวพร้อมกับห่อริมฝีปากด้วยความเจ็บ เขาใจร้าย ใจร้ายมากจริงๆ รู้ทั้งรู้ว่าร่างกายของเธอยังไม่พร้อมแต่เขาก็ยังทำ 

"ฉันเจ็บ..." 

"ซี้ด...แน่นชิบหาย...อ่า..." ร่างสูงไม่ได้สนใจเลยว่าเธอร้องด้วยความเจ็บ เขากลับสนใจแต่ความรู้สึกของตัวเอง ราล์ฟกระแทกใส่เธออย่างหนักหน่วงและรุนแรง 

"อื้ม..." เธออุดปากตัวเองเมื่อความรู้สึกอีกอย่างเริ่มเข้ามา ถึงแม้ว่ามันจะยังเจ็บอยู่ก็ตาม 

"ปลดปล่อยมันออกมา" 

"ไม่!!" 

"แล้วเราจะได้รู้กันว่าเธอจะทนได้แค่ไหน" เขาโหมกระหน่ำใส่เธออย่างบ้าคลั่ง พร้อมกับก้มลงใช้ริมฝีปากดูดเม้มไปยังดอกบัวคู่งามทั้งสองข้าง บางครั้งเขาก็อดหมั่นเขี้ยวไม่ได้ จึงใช้ฟันขบที่ยอดปทุมถันแรงๆเพื่อต้องการแกล้งเธอ 

 

"โอ๊ย...ฉันเจ็บนะ" 

"อ่า...ซี้ด...ของเธอแม่งตอดโคตรดี" 

"ฉัน..เกลียด..คุณ!!!" เขาชะงักไปทันทีเมื่อได้ยินก่อนจะชักสีหน้าแล้วถอนตัวตนออกจากเธอ 

"เกลียดฉันนักใช่มั้ย งั้นฉันก็คงไม่ต้องถนอมแล้วมั้ง!!" ราล์ฟจับคนตัวเล็กให้นอนคว่ำก่อนจะกดหน้าเธอลงไปแนบกับหมอนและช้อนสะโพกเธอขึ้น พร้อมกับจ่อท่อนเอ็นไปที่ช่องรักของเธอ 

"อย่า..พอแล้ว" 

"..." เขาไม่ตอบอะไรแต่กลับกระแทกใส่เธออย่างแรง ดอกไม้แสนสวยที่แดงจากการกระทำที่รุนแรงตอนแรก ตอนนี้มันเริ่มบวมและแดงมากขึ้นจากความป่าเถื่อนของเขา 

"ม่ายยยย พอที ฉันเจ็บ!!...ฮีก..." เธอขอร้องเขาด้วยน้ำตา แต่ดูเหมือนว่าคนตัวโตจะหน้ามืดไปเสียแล้ว เขายังคงเดินหน้าอัดกระแทกใส่เธออย่างแรง หญิงสาวจึงปล่อยให้ชายหนุ่มทำตามใจต้องการ เพราะเธอหมดปัญญาที่จะห้ามหรือข้อร้องชายหนุ่มแล้ว ได้แต่นอนกัดฟันรับความเจ็บปวดที่เขามอบให้ทั้งน้ำตาและภาวนาขอให้มันจบลงสักที 

. 

. 

. 

เช้าวันต่อมา 

"ตื่นสักที จะนอนไปถึงไหน!" มินนี่ลืมตาอย่างยากลำบาก เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเมื่อวานเธอสลบไปตอนไหน ความจำเดียวที่เธอจำได้คือคนตรงหน้าทรมานเธอหลายต่อหลายครั้ง จนร่างกายเธอไม่ไหวและสลบไปในที่สุด 

"..." 

"ตื่นแล้วก็ลุก ขี้เกียจ!!" เขายังคงบริภาษใส่เธอไม่หยุด 

"ค่ะ ก็กำลังลุกอยู่นี่ไง" 

"อย่าปากดี ไม่งั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน" 

"..." 

"ลุกแล้วก็รีบไปอาบน้ำแล้วกลับบ้านไปซะ นั่นเงินค่าแท็กซี่ หรือเธอจะคิดว่าเป็นค่าตัวเมื่อคืนก็ได้นะ" เธอหันไปมองที่โต๊ะข้างเตียงก่อน เธอเห็นเงินจำนวนหนึ่งวางอยู่ น้ำตาเธอรื้นขึ้นมาเฉยๆ เขาเห็นเธอเป็นตัวอะไร! หญิงสาวกัดริมฝีปากแน่นพร้อมกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ไหลออกมาก่อนจะหันมาสบตากับเขา 

"ค่ะ" เธอรับคำเพียงสั้นๆ เพราะไม่ต้องการทำให้คนตรงหน้าโมโหอีก เธอไม่พร้อมที่จะรับศึกตอนนี้เพราะร่างกายเธอไม่ไหวแล้ว เธอเจ็บไปทั้งตัวและยังรู้สึกปวดหัวราวกับหัวจะระเบิด นี่เธอคงเป็นไข้อย่างแน่นอน 

"คุณพ่อคุณแม่จะกลับวันนี้ เธอต้องดูแลท่านอย่างดี แล้วอย่าทำตัวให้มีพิรุธเด็ดขาด เข้าใจมั้ย" 

"เข้าใจค่ะ แล้วพี่...เ่อ่อคุณไม่ไปส่งท่านหรอคะ" 

"ฉันมีธุระ" 

"ที่ไหนคะ" 

"ฉันจะไปไหนกับใครมันก็เรื่องของฉัน คู่นอนอย่างเธอไม่มีสิทธิรู้!!!" 

"อึก..." 

"อีกอย่าง คืนนี้ฉันไม่กลับบ้าน เธอรีบไปจัดการตัวเองแล้วกลับบ้านไปได้แล้ว อ้อ...แล้วก็รู้นะ ว่าควรตัวยังไง" เขาชี้หน้าพร้อมกับออกคำสั่งกับเธอ จากนั้นร่างสูงก็เดินออกไปจากห้องทันที 

มินนี่นั่งสงบสติอารมณ์สักครู่ ก่อนจะค่อยๆ พาร่างที่บอบช้ำเข้าไปในห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตัว เธอมองดูตัวเองหน้ากระจกก่อนจะร้องไห้ออกมาอย่างหนัก มือบางจับไปตามตัวที่มีรอยแผลและรอยช้ำเป็นจ้ำๆ 

"ฉันควรทำยังไงดี ฮึก...ฮือ...ฉันจะทำยังไงดี" เธอทิ้งตัวนั่งลงกับพื้นและร้องได้เสียงดัง อย่างน้อยมันก็ช่วยระบายความอึดอัด ความเจ็บปวดทั้งหมดออกมาได้บ้าง ราวครึ่งชั่วโมงหญิงสาวจึงตั้งสติและลุกขึ้นเพื่อเตรียมตัวอาบน้ำ เธอจ้องมองตัวเองในกระจกและยิ้มให้กับตัวเอง 

"เธอต้องเข้มแข็ง เธอต้องสู้ และเธอจะต้องไม่ใช่มินนี่คนเดิม!!” 

 

********************************* 

จ้ะ!! เอาให้หนัก อย่าให้ถึงคราวลูกสาวฉันบ้างละกัน ทีใครทีมันนะบอกเลย!!! 

ครบตามสัญญา จัดไปโลด 4 ตอน ขอบคุณที่ติดตามกันน้าาา จุ๊ฟๆๆๆๆ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น