พริกไทย

ขอบคุณทุกคนที่่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ อ่านฟรีไม่ติดเหรียญแน่นอนคับ ขอแค่กดไลค์หรือคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ก็พอ แค่นี้ก็ดีใจแย้วว ^^

ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 61

ชื่อตอน : ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 61

คำค้น : ดอกไม้ของซาตาน,มินนี่,ราล์ฟ,พระเอกเลว,นางเอกน่าสงสาร,อีโรติก,ดราม่า,อ่านฟรี,ไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.9k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 06 มิ.ย. 2562 14:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 61
แบบอักษร

(Part : ไรอัน) 

ก๊อกๆๆๆ 

"ใครคะ?" เสียงหวานถามกลับมา ผมไม่ตอบอะไรแต่กลับยกมือขึ้นเคาะประตูห้องอีกครั้ง ครู่เดียวใบหน้าสวยก็เปิดประตูออกมา 

"ไรอัน!" เธอทำหน้าตาเหมือนเห็นผี ผมจึงดันตัวเธอเข้าห้องก่อนจะหันมาปิดประตูด้วยความรวดเร็ว 

"แนตตี้...เธอจะยืนจ้องหน้าฉันอีกนานมั้ย" ผมส่งเสียงเรียกเมื่อเห็นว่าร่างบางตรงหน้ายืนนิ่งมองผมอยู่ 

"นายมาที่นี่ทำไม?" 

"ฉัน...เอ่อ..." เออว่ะ! มาทำไมวะ ผมก็ไม่เข้าใจตัวเอง 

"ว่าไง?" เธอถามจี้ผมทันที 

"ฉันผ่านมาแถวนี้พอดี แล้วเผอิญว่าฉันง่วงมากๆ เลยแวะมาขอกาแฟกินน่ะ" ไอ้บ้าเอ๊ย..อยากตบปากตัวเองชิบหาย เหตุผลควายมาก 

"ง่วง! แวะมากินกาแฟ เหอะ...ร้านขายกาแฟมีเยอะแยะ ตลกน่าไรอัน และอีกอย่างตอนนี้มันสี่ทุ่มกว่าแล้ว ถ้านายง่วงนายควรไปนอนนะไม่ใช่หากาแฟกิน!" เธอแค่นยิ้ม 

"เออๆๆ ไหนๆ ก็มาแล้วไง เธอจะใจดำกับฉันได้ลงคอหรอวะ ขอกาแฟแก้วนึงดิ" ผมพูดตัดบทก่อนจะเดินหนีไปนั่งที่โซฟาพร้อมกับแสร้งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเล่นเพื่อหลบสายตาคนตัวเล็ก เธอเห็นดังนั้นจึงเลี่ยงไปชงกาแฟให้ผมอย่างเสียไม่ได้ 

"อ่ะ รีบกินแล้วรีบไปได้แล้ว" เธอวางแก้วกาแฟตรงหน้าผมก่อนจะเอ่ยปากไล่ 

"ไล่กันจัง" ผมบ่นอุบพลางหยิบแก้วกาแฟขึ้นจิบ 

 

"นายมีธุระอะไรกับฉันกันแน่ นายเข้าเรื่องเลยดีกว่า" 

"ก็ได้...ฉันอยากมาคุยเรื่องคืนนั้น" 

"ไรอัน ฉัน..." 

"ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอจะคิดยังไง แต่ฉันปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปโดยที่เหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่ได้หรอกนะ" 

"ถ้านายหมายถึงการที่นายต้องรับผิดชอบ ฉันว่าอย่าเลยดีกว่า" 

"ทำไมเธอถึงคิดว่าฉันมาเพื่อต้องการรับผิดชอบเธอล่ะ" 

"ก็..." แนตตี้ถึงกับพูดไม่ออก 

"ฟังฉันนะ ฉันรู้ว่าเรื่องของเรามันเกิดขึ้นจากความโง่ของฉัน ฉันอยากขอโทษเธอจริงๆ ขอโทษ.." 

"ไม่ต้องขอโทษฉันหรอกไรอัน ฉันเองก็มีส่วนผิด ทั้งที่ฉันน่าจะขัดขืนนาย แต่ฉันไม่ทำ เพราะว่าฉัน...ฉัน" 

"เธอชอบฉัน" ใช่ ผมรู้มาตลอดว่าคนตรงหน้ามีความรู้สึกดีๆ ให้ผม แต่ผมก็เลือกที่จะปิดหูปิดตา เพียงเพราะผมมีผู้หญิงอีกคนในใจ 

"นายรู้!!" 

"อื้ม ตั้งแต่แรก" ผมส่งยิ้มล้อเลียนจนคนตัวเล็กก้มหน้าหลบสายตา 

"..." 

"ฉันยอมรับว่าฉันมันก็ไม่ใช่คนดีนัก จะว่าเพลย์บอยก็ได้ ผ่านผู้หญิงมาก็มาก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันไม่อยากหยุดที่ใครนะ" 

"..." เธอยังคงเงียบ เหมือนรอฟังสิ่งที่ผมจะพูด 

"ฉันอยากมาขอโอกาสจากเธอ เดี๋ยวสิ! ฟังฉันพูดก่อน" แนตตี้ขมวดคิ้วใส่ผมทันทีพร้อมกับทำท่าจะพูดขัดขึ้นมา แต่ผมก็เบรคความคิดเธอเอาไว้ก่อน 

"เห้อ..ว่าต่อสิ" 

"ก็อยากขอโอกาส จะได้มั้ย" 

"โอกาส? ยังไงหรอไรอัน นายอยากได้แบบไหน คู่นอน? หรือเพื่อนที่สามารถมีเซ็กส์กันได้? หรือ.." 

"คบกัน เธอกับฉัน เป็นแฟนกัน" 

"!!!" ช็อคครับ...เธอช็อคไปแล้ว 

"เฮ้!!" ผมดีดนิ้วใส่หน้าเธอ 

"เอ้อ..หา! ว่าไงนะ" 

"555 ฉันกำลังขอคบเธอยัยบ๊อง" 

"ตลกละ ฉันชอบนาย แล้วไง? นายก็ไม่ได้ชอบฉันอยู่ดี หัวใจของนายมีใครอยู่นายกับฉันต่างรู้ดี อย่าพาฉันเข้าไปในเกมส์นายเลยไรอัน นายไม่สงสารฉันหรอ" ดวงตาคู่สวยที่มองผมเริ่มมีน้ำตาเอ่อขึ้นมา ผมจึงขยับไปใกล้เธอพร้อมกับดึงคนตัวเล็กให้มานั่งที่ตักของผมและโอบเอวบางหลวมๆ 

"ฉันไม่ได้จะเล่นเกมส์นะ ฉันรู้ว่าตอนนี้ฉันอาจจะทำใจให้ลืมไม่ได้ แต่ฉันก็ปล่อยเธอไม่ได้เหมือนกัน เหตุผลฉันไม่มีให้หรอกนะแนตตี้ ฉันรู้แค่ว่าต้องเป็นเธอ เธอเท่านั้นที่ช่วยฉันได้ ขอร้อง" ผมไม่รู้เหมือนกันว่าตั้งแต่ตอนไหนที่สายตาของผมเอาแต่จับจ้องเธอ 

ตอนแรกผมคิดว่าอาจจะเป็นเพราะผมกำลังเฮิร์ตเลยอยากมีใครสักคนอยู่ข้างๆ ผมรู้ว่ามันอาจไม่แฟร์กับคนตัวเล็ก แต่ความรู้สึกลึกๆ ก็บอกผมเหมือนกันว่าผมปล่อยเธอไปไม่ได้จริงๆ 

"อึก..." ตัวของแนตตี้สั่น เธอกำลังร้องไห้ 

"วันนี้เธออาจจะได้เป็นเจ้าของแค่ตัวฉัน แต่ฉันสัญญาว่าหัวใจของฉันมันก็จะเป็นของเธอ ขอแค่เธอรอฉันอีกนิด รอฉันนะคนดี" ผมกดจูบไปบนขมับพร้อมกับกระชับกอดให้แน่นขึ้น ร่างบางเอื้อมมือมากอดวงแขนผมไว้เบาๆ พร้อมกับสะอื้นออกมา 

"ฉันเชื่อใจนายได้ใช่มั้ย" 

"ฉันสัญญา" ผมรั้งใบหน้าหวานเข้ามากดจูบเบาๆ และใช้มือเช็ดนำ้ตาของเธอ ก่อนจะล้มตัวนอนลงบนโซฟาพร้อมกับรั้งคนตัวเล็กให้มานอนหนุนแขน เวลาผ่านไปไม่นานคนข้างๆ ผมก็เริ่มหายใจสม่ำเสมอ บ่งบอกว่าเธอหลับสนิทแล้ว 

"รอฉันอีกนิดนะแนตตี้ แล้วฉันจะเป็นของเธอโดยสมบูรณ์ทั้งตัวและหัวใจ" 

(End : ไรอัน) 

 

******************************** 

หนีมาม่ามากินของหวานทางฝั่งไรอันบ้างนะคะ ไรท์เขียนเองยังหน่วงเองเลย >_< 

อยากได้ตอนที่ 4 ขอเม้นสัก 10 เม้นนะคะ ไม่งั้นเจอกันวันจันทร์เลยเด้อ 

จงเม้นๆๆๆๆๆๆ 555+ (รีดทั้งหลาย...ฉันกำลังสะกดจิตเธอ) 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น