Hanata.ashi

1 คอมเม้นท์ ร้อยกำลังใจ 1 กดไลค์ ล้านคำขอบคุณ

ตอนที่ 41 คนจ้างวาน

ชื่อตอน : ตอนที่ 41 คนจ้างวาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 171

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มิ.ย. 2562 15:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 41 คนจ้างวาน
แบบอักษร

ตอนที่ 41

เมื่อชุนกับเอมิ มาถึงห้องพักของมิกิแล้วเปิดประตูไป เขาเห็นริวนั่งคุยหัวเราะกับมิกิอย่างสนุกสนาน  

"เป็นไงเรา เจ็บไหม" ชุนเอ่ยถามเมื่อเดินเข้าไปลูบหัวน้องสาวที่เตียง 

"ตึง ๆ ค่ะ คงเพราะฤทธิ์ยา" มิกิเอ่ยตอบพี่ชาย 

"แต่ตอนนี้มิกิมีเรื่องอยากถาม เรื่องพี่ชุนกับเอมิ" มิกิพูดแล้วหันไปมองหน้าเอมิ แล้วสงสายตาถามพี่ชาย  

"ก็อย่างที่เห็น สักพักแล้ว" ชุนเอ่ยตอบ พร้อมกับรอยยิ้ม  

"เย่ๆๆๆๆๆ จะมีพี่สะใภ้กับเขาแล้ว ดีใจสุดๆ ลุ้นมาตั้งนานสมหวังแล้วเรา" มิกิร้องดีใจเสียงดัง พาให้ทั้งหมดหัวเราะกับมุมน่ารักของมิกิที่แสดงออกมา  

"ใครบอกมิกิคะว่า เอมิจะเป็นพี่สะใภ้ เร็วไปค่ะ" เอมิเอ่ยบอกอย่างอายๆ  

"สักวันก็ได้เป็นแน่ๆ ค่ะ ทำไมมิกิจะไม่รู้ พี่ชุนแอบชอบเอมิมาตั้งนาน อย่าเรียกชอบเลยเรียกว่ารักดีกว่า" ยิ่งเจอคำพูดมิกิเข้าไปเอมิได้แต่ก้มหน้าหงุดๆ อย่างขวยเขินแล้วเดินหลับไปซุกอยู่กับแผ่นหลังของชุน พาให้คนตัวโตได้แต่หัวเราะกับความน่ารัก  

"หิวไหม" ชุนเอ่ยถามมิกิ  

"นิดหน่อยค่ะ" เธอตอบ 

"งั้นเดี๋ยวพี่กับริวลงไปหาซื้อข้าวมาให้" เขาบอกเพราะรู้ว่ามิกิไม่ชอบทานอาหารโรงพยาบาล (หมายถึงอาหารคนป่วย)  

"เอมิอยู่กับมิกิไปก่อนนะ แล้วสองสาวห้ามเม้าส์แฟนตัวเองเข้าใจไหม" เขาหมุนตัวกลับไปจับเอมิเงยหน้าแล้วสั่ง พร้อมกับแหย่คนรักของตัวเองที่ตอนนี้หน้าแดงขึ้นมาอย่างหมั่นเขี้ยว  

"แล้วคุณผู้ชายทั้งสองก็ห้ามเหล่พยาบาลสวยๆนะคะ" มิกิเอ่ยแซวกลับ 

แล้วริวกับชุนก็เดินออกมาจากห้อง สีหน้าของชุนเปลี่ยนไปทันที  

"มีอะไรหรือเปล่าครับ"ริวเอ่ยถาม  

"ยามะหายไป ยูจิกำลังไปตามดูที่บ้านยามะอยู่ พี่กำลังรอโทรศัพท์จากยูจิ" 

แล้วไม่นานโทรศัพท์ของชุนก็ดังขึ้น เขาหยิบขึ้นมาดูเห็นชื่อเป็นยูจิ จึงรีบรับสายแล้วเอ่ยขึ้น  

"ได้เรื่องไหม" 

"ได้ครับ ยามะกลับมาที่บ้านจริง มันทำสัญลักษณ์ไว้ให้ผมตามไปเจอจดหมายครับ" 

"มันเขียนว่าไง"  

"มันบอกว่า ต้องเพิ่มความไว้วางใจ มันเลยแสร้งหนีออกจากโรงพยาบาลมาแล้วติดต่อกับคนนั้นเพื่อจะนัดเจอ เพราะทางนั้น ไลน์มาเมื่อคืนว่ามีงานให้ทำ"  

"นัดเจอที่ไหน?" 

"ห่างจากนี่ไป 5 กิโลครับทางทิศเหนือ นับจากจุดบ้านยามะครับ" ยูจิรายงาน  

"ได้ เดี๋ยวฉันจะส่งคนตามไปสมทบกับแก แกตามไปก่อนแต่ระวังตัวด้วยหละ" ชุนสั่งน้องชายไป  

"ได้ครับ เราจะได้รู้สักทีว่าใครเป็นคนว่าจ้าง" แล้วจากนั้นทั้งสองก็วางหู  

ชุนติดต่อไปยังเมจิให้ส่งคนตามยูจิไป  

(Line) 

ชุนจิ : เมจิเดี๋ยวส่งคนไปให้ยูจิสัก 3 คนนะ คัดฝีมือหน่อย 

เมจิ : ได้เฮีย ว่าแต่เอาไปทำไร  

ชุนจิ : จัดการเรื่องมิกิโดนทำร้าย  

เมจิ : เจอตัวคนว่าจ้างแล้ว?  

ชุนจิ : ยัง ยูมันกำลังตามไป เพราะยามะนัดกับคนว่าจ้าง  

เมจิ : งั้นเดี๋ยวผมโทรบอกลูกน้องที่อยู่สายนั้นให้ตามไปเลยครับ 

ชุนจิ : ยู ถึงแล้วแชร์โลเคต มาในห้องนี้ด้วย  

ยูจิ : ครับเฮีย ถึงแล้วผมจะแชร์ให้  

---------- end -------------- 

"เฮียให้ลูกน้องผมตามไปด้วยดีไหม" ริวเอ่ยเสนอ  

"อืมก็ดีนะเผื่อมีอะไรผิดพลาด" ชุนเอ่ยกลับ หลังจากนั้นริวก็โทรไปสั่งงานกับลูกน้องทันที  

"ปะกลับขึ้นข้างบนกันลงมานานละเดี๋ยวสาว ๆ จะสงสัย" ชุนเอ่ยบอกเพราะตั้งแต่ที่ลงมาจนตอนนี้ผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้ว  

พวกเขารีบซื้ออาหารที่ห้องอาหารของโรงพยาบาลแล้วรีบขึ้นไปทันที 

สองสาวที่กำลังหัวเราะกันอยู่ เพราะมิกิเล่าเรื่องของชุนให้เอมิฟังตั้งแต่ที่ชุนเพ้อถึงแต่เอมิย้อนไปเมื่อกว่า 7 ปีที่แล้ว  

"หัวเราะอะไรกันสาวๆ" ชุนที่เปิดประตูเข้ามาเอ่ยถาม  

"ไม่บอก เอาว่าพี่ได้คะแนนเพิ่มแน่นอน" มิกิเอ่ยตอบพร้อมทำหน้าขำขัน  

"มิกิคร้าบ มาทานข้าวกัน" ริวตัดเปลี่ยนเรื่องก่อนจะมีสงครามระหว่างพี่น้อง  

ชุนกับเอมิแยกออกมานั่งทานอยู่ที่ส่วนด้านนอกซึ่งเป็นห้องรับแขก ส่วนริวกับมิกินั่งทานกันอยู่ที่เตียงคนไข้  

Rrrrrrr 

ชุนมองไปที่โทรศัพท์เห็นเป็นชื่อยู เลยเดินเข้ามาหาริวแล้วชวนกันไปที่ระเบียง  

"ว่าไง" ชุนถามลงไปในโทรศัพท์  

"เจอตัวแล้วเฮีย คนที่มาเป็นผู้หญิงว่ะ" ยุนตอบกลับ 

"ใช่ที่ ผมสีทองหน่อยๆ หยิกๆ เป็นลอน บอดี้ศัลยกรรมปะเฮีย" เสียงริวถามไปอีกที 

"อืม" เสียงยุนตอบกลับ 

"งั้นชัด ริกะ เป็นยัยนี่หละ" ริวเอ่ย  

"เธอเป็นใคร ยังไงเล่ามา" ยุนถาม  

"เธอแอบชอบผมมานาน เป็นน้องสาวของเคนอิจิเพื่อนผม เมื่อก่อนสนิทกันผมไปเล่นบ้านมันบ่อย แล้ววันนึงริกะมาสารภาพรักกับผม แต่ผมไม่ได้คิดอะไรกับเธอ ผมรู้สึกแค่น้องสาว ผมก็ปฏิเสธไป เธอก็เข้าใจนะ ผมก็ไม่ได้คิดอะไร เข้าใจว่าเธอเข้าใจทั้งหมดดี ก็เพิ่งมารู้ทึหลังนี่หละครับว่า เธอเสียใจหนักจนเหมือนเป็นประสาทอ่อนๆ ผมสงสัยมานานละว่าทำไมเมื่อก่อนผมมีแฟนหรือคบหาใคร มักไปไม่รอด แต่ตอนนั้นผมก็ไม่ได้ติดใจอะไรมากเพราะผมนิ่งๆ คบเล่นๆ ไม่ได้คิดไรแต่มาไวไปไวหมด ผู้หญิงพวกนั้น หลังจากนั้นผมเลยไม่มีใครจนมาเจอกับมิกิ" ริวเล่าแค่นั้น  

"แล้วจะเอาไงต่อ" ยูถามกลับ  

"ตามต่อดูว่าเธอจะทำอะไร เฮียอยากรู้ ส่วนเรื่องอื่นเราค่อยว่ากันอีกที" ชุนตอบ แล้วจากนั้นก็วางสายไป  

"น้องกูต้องเจ็บอีกกี่ครั้งวะริว" ชุนพูดแค่นี้ แล้วเดินกลับเข้ามาในห้อง ปล่อยให้ริวยืนอยู่ข้างนอก  

ริวพูดอะไรไม่ออก ได้แต่ยืนนิ่งพร้อมกับน้ำตาที่เอ่อออกมาน้อยๆ เจ็บใจตัวเองที่ปกป้องมิกิไม่ดีพอ เขาสัญญากับตัวเองกว่าต่อไปจะต้องดูแลเมียรักอย่างดีที่สุด  

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น