ainfriend

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 5 ลิขิตรักนักเตะ (อันเดรส)

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 ลิขิตรักนักเตะ (อันเดรส)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 644

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 06 มิ.ย. 2562 02:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 ลิขิตรักนักเตะ (อันเดรส)
แบบอักษร

ตอนที่ 5 

อันเดรสมีเรื่องจะถามเฟรดเดอริกผู้เป็นพ่อ หลังจากกินมื้อเช้าเสร็จเขาก็ชวนพ่อของเขาออกมาเดินเล่น

“ไปจีบสาวบ้านไหนไม่ติดถึงต้องมาขอคำปรึกษาจากฉัน” เฟรดเดอริกเอ่ยแซวลุกชาย

“นี่พ่อรู้ด้วยเหรอครับว่าผมจีบสาวไม่ติด” อันเดรสแสร้งทำหน้าตกใจ

“ไม่ต้องมาทำเป็นเล่นเลยแก มีเรื่องอะไรจะคุยกับฉันก็ว่ามา” ผู้เป็นพ่อยกมือขึ้นตบหัวลูกชายเบาๆ

“ผมรู้จักผู้หญิงคนหนึ่งครับพ่อ...” อันเดรสมองหน้าผู้เป็นพ่อ ซึ่งพ่อของเขาก็ตั้งใจฟังและกำลังรอให้เขาเล่าต่อ

“เธอจะถูกแม่ของเธอทำร้ายถ้าเธอยุ่งเกี่ยวกับทุกอย่างที่เป็นฟุตบอล โดยเฉพาะคนที่มีอาชีพนักฟุตบอล”

“แม่แบบนี้ก็มีด้วยเหรอ” เฟรดเดอริกไม่อยากจะเชื่อ เขาคิดในใจว่าลูกของเขากำลังแต่งเรื่องขึ้นมาอยู่หรือป่าว

“มีสิครับพ่อ เธอคือผู้หญิงที่อยู่ข้างบ้านอาฟรานเชสไงครับ”

“...” เฟรดเดอริกทำหน้าครุ่นคิดก่อนจะนึกออก “อ๋อ”

“ก่อนหน้านั้นฟิลลิปห้ามไม่ให้ผมยุ่งกับเธอ ผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมจนกระทั่งวันนั้น...” เขาเล่าเหตุการณ์ที่ถูกแม่ของพรีมโรสปาข้าวของไล่ แล้วยังจะตอนที่เขาไปหาเธอเมื่อวานและก็พบว่าบนตัวของเธอมีรอยฟกช้ำ

“เธอทำร้ายลูกสาวเธอขนาดนั้น เธอเป็นแม่แท้ๆจริงๆเหรอ” เฟรดเดอริกสงสัย เขาไม่เคยจำทำให้ลูกของเขาต้องเจ็บตัวเลย

“เท่าที่ฟิลลิปรู้มาก็คือ พ่อของเธอซึ่งเป็นนักฟุตบอลทิ้งแม่ของเธอไป ดูท่าทางแม่ของเธอจะฝั่งใจกับเรื่องนี้จนไม่อยากให้ลูกสาวเข้าใกล้นักฟุตบอล”

“แล้วแกจะให้พ่อช่วยยังไง แจ้งตำรวจให้พาแม่ของเธอไปตรวจสุขภาพจิต” เขาเสนอลูกชายตาที่เขาคิด

“ไม่ใช่แบบนั้นครับพ่อ ฟิลลิปบอกผมว่าอาฟรานเชสรู้ว่าใครคือพ่อของเธอ ผมก็ลองมาถามพ่อดูเผื่อพ่อจะรู้”

“นักฟุตบอลมันมีสองสามคนในโลกมั้ยล่ะ” เฟรดเดอริกกำลังคิดว่าถ้าน้องชายของเขารู้จัก เขาเองก็น่าจะรู้จักด้วย แต่ทำไมน้องชายของเขาไม่ช่วยเด็กสาว

“พ่อว่าเราคงต้องไปจัดปาร์ตี้ที่บ้านของอาแกสักวันแล้วล่ะ” เมื่อลูกชายมาขอความช่วยเหลือจากผู้เป็นพ่อขนาดนี้ คนเป็นพ่ออย่างเขาจะใจร้ายใจดำได้ยังไง อีกอย่างงานนี้อาจจะได้ลูกสะใภ้ก็ได้

***************************** 

พรีมโรสยืนรดน้ำต้นไม้อยู่ข้างบ้านก็เห็นฟิลลิปทำท่าทางลับๆล่อๆอยู่ริมรั้ว

“พี่ฟิลลิปมีอะไรหรือป่าวคะ” เธอเอ่ยถาม

“พอดีพรุ่งนี้เย็นบ้านพี่มีปาร์ตี้ พรีมานะ” ฟิลลิปเอ่ยชวน

“จะดีเหรอค่ะ” เธอรู้สึกเกรงใจ อีกอย่างแม่ของเธอก็อยู่ที่บ้านด้วย

“ดีสิ ไม่เห็นเป็นไรเลย คนกันเองทั้งนั้น มานะ”

“แต่ว่า...” พรีมโรสกลัวว่าถ้าหากแม่เธอรู้จะเป็นเรื่องใหญ่

“ไม่มีแต่ เรื่องแม่ไม่ต้องเป็นห่วง พี่มีวิธี” ฟิลลิปบอกอย่างมีแผนการ

“มั่นใจเหรอค่ะ เดี๋ยวแม่รู้พรีมก็โดนตีอีก” เธอไม่กล้าที่จะรับปากเพราะรอยช้ำที่โดนคราวก่อนยังไม่หายเลย

“มั่นใจสิ เดี๋ยวพี่ไปบอกแม่ก่อนนะว่าเราตกลงจะมาแม่จะได้ทำอาหารให้พอกับจำนวนคน” ฟิลลิปวิ่งตรงไปที่บ้านของตัวเองทันที เพราะกลัวว่าหากคุยต่อเธอจะปฏิเสธ

“แล้วคราวนี้จะโดนแม่จับได้มั้ยเนี้ย” พรีมโรสยืนมองดูฟิลลิปวิ่งเข้าไปในบ้าน

******************************* 

พรีมโรสถือจากใส่เค้กมาที่บ้านของฟิลลิป วันนี้แม่ของเธอไม่อยู่ออกไปข้างนอกกับเพื่อนกว่าจะกลับก็คงจะค่ำๆ

“หนูพรีม...” พริสซิล่าเห็นพรีมโรสมาที่บ้านก็ดีใจ

“สวัสดีค่ะ หนูเอาเค้กมาให้ค่ะ” มือบางยื่นจานเค้กให้กับพริสซิล่า

“ขอบใจมากเลยนะ น่าตาน่ากินเชียว”

“ชีสเค้ก” เฟลิเซียทำตาโตเมื่อเจอของโปรด “พรีมรู้มั้ยเฟลี่ไปกินชีสเค้กที่ไหนก็ไม่อร่อยเท่าพรีมทำเลย”

“ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ” พรีมโรสยิ้มอ่อนเมื่อถูกชม เธอมองดูเฟลิเวียแอบตักกินเค้กที่เธอเอามาให้อย่างเอร็ดอร่อย

“ยัยเฟลี่กินอะไรก็ว่าอร่อยหมดแหละ” ฟิลลิปยกมือขึ้นขยี้ผมของน้องสาวด้วยความเอ็นดู

“เฟลี่อย่าเพิ่งกินสิ เดี๋ยวเค้กก็หมดพอดี” พริสซิล่าบ่นลูกสาว ทำให้เฟลิเซียต้องหยุดกิน “ยกออกไปวางที่โต๊ะในสวนเลย”

“ค่ะแม่” เฟลิเซียทำตามที่ผู้เป็นแม่บอกอย่างว่าง่าย

พรีมโรสมองดูแล้วก็รู้สึกถึงแม้ว่าพริสซิล่าจะดุลูกอยู่บ่อยครั้งแต่เธอก็เห็นว่าสายตาที่ผู้เป็นแม่มองลูกด้วยความรักและเอ็นดู ซึ่งแตกต่างจากเธอที่ไม่เคยได้เห็นสายตาแบบนั้นจากผู้เป็นแม่เลย

ทุกคนช่วยกันยกจานอาหารมาวางไว้ที่โต๊ะตัวยาว ดูเหมือนว่าอาหารจะมีมากกว่าจำนวนคน หรือว่าจะมีคนมาเพิ่ม

พรีมโรสเพิ่งเสียงของอันเดรสก็ดังขึ้นมา

“สวัสดีครับทุกคน” อันเดรสเอ่ยทักทายพร้อมกับถืออาหารและเครื่องดื่มเดินเข้ามา

“ว่าไงน้องชาย” เฟรดเดอริกเอ่ยทักทายฟรานเชส

หลังจากที่ทุกคนทักทายกันเสร็จก็ร่วมตะรับประทานอาหารด้วยกัน พรีมโรสรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยที่ต้องมานั่งใกล้อันเดรส ทั้งหมดนี่ต้องเป็นแผนของเขาแน่ๆ

“นี่เด็กๆ แม่ว่านะ เรามาเล่นเกมส์สนุกๆกันดีกว่า” พริสซิล่าเสนอ

“เกมส์อะไรคะแม่” เฟลิเซียเอ่ยถาม ทุกคนเองก็สนใจกับข้อเสนอของเธอ

“เกมส์นี่มีชื่อว่าคิสฟองดูว์” พริสซิล่าบอกพร้อมกับอธิบาย “แม่เห็นว่าฟองดูว์ที่แม่ทำไม่มีใครแตะเลย แม่ก็เลยคิดอะไรออก”

“แล้วมันเล่นยังไงครับแม่” ฟิลลิปเอ่ยถาม

“ง่ายมากเลยจ๊ะ ก็หยิบส้อมขึ้นมาใช่มั้ยแล้วก็จิ้มลงไปบนขนมปังที่แม่เห็นเป็นชิ้นเล็ก แล้วก็จุ่มลงบนฟองดูว์ชีส” พริสซิล่าทำเป็นตัวอย่างให้ทุกคนดู “ถ้าใครทำขนมปังตกคนนั้นจะต้องหันไปจูบคนที่อยู่ทางซ้ายมือของตัวเอง”

“งั้นผมเริ่มก่อนเลย” ฟิลลิปเสนอตัวเพราะคนที่นั่งอยู่ตรงซ้ายมือของเขาก็คือมีนาภรรยาของเขาเอง

“...” พรีมโรสไม่กล้าเล่นแต่ก็ปฏิเสธไม่เป็น ถ้าเธอทำตกเธอจะต้องจูบกับอันเดรสเหรอ โอ้ย....ไม่อยากจะคิด

เฟลิเซียเห็นว่าพรีมโรสกำลังจุ่มขนมปังลงไปในฟองดูว์ชีส เธอแกล้งทำช้อนตกเพื่อเรียกความสนใจจากพรีมโรส

เมื่อพรีมโรสละสายตาจากหม้อฟองดูว์เธอก็รีบใช้ส้อมเขี่ยขนมปังให้อยู่ที่ปลายส้อม

“เดี๋ยวพรีมไปหยิบช้อนให้ค่ะ” พรีมโรสเสนอตัวเพราะไม่อยากเล่นเกมส์นี้

“ไม่เป็นไรเฟลี่ไปเอาเองได้” เฟลิเซียรีบลุกจากโต๊ะ

“...” พรีมโรสหันมามองดูขนมปังที่ถูกส้อมเสียบอยู่ก็ตกใจ เพราะเธอเห็นแค่ส้อมที่เปื้อนชีสเท่านั้น

หมายความว่าขนมปังของเธอตกลงไปในหม้อเหรอ เธออยากจะร้องไห้ออกมา

*****เอาไว้ให้ค้างเล่นๆ ไรท์ใกล้หายป่วยแล้วนะคะ กำลังจะกลับมาอัพบ่อยๆแล้ว"

ความคิดเห็น