ใจดินสอ
email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

😊✏ว่าด้วยนิยายของไรท์นั้น>>>ไม่ใช่รักดราม่าหรือโรแมนติก ❤ ไม่ใช่รักใสๆวัยว้าวุ่นแต่เป็นรักวัยรุ่นที่มีอิโรติกรวมอยู่ด้วย😁 นอกจากจินตนาการแล้วโปรดใช้วิจารณญาณและศิลปะในการอ่านนะคะ📖 คุยกับไร์หรือแวะไปตามงานได้ที่ เพจ Writer ใจดินสอ

ชื่อตอน : EP.6 มัดมือชก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 05 มิ.ย. 2562 20:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.6 มัดมือชก
แบบอักษร

ธันวา... 

 

หลังจากที่สงครามของเราสองคนสงบลง ผมก็ขับรถกลับคอนโดโดยมีคนขี้เมานอนหลับอยู่บนรถ ครั้งแรกที่เจอเธอในผับผมก็คิดอยู่ตั้งนานว่าใคร ที่ไหนได้น้องสาวไอ้คนที่แย่งน้ำแข็งไปจากผมนี่เอง  

 

" นี่เธอตื่นได้แล้ว " 

 

" อื้อ จะนอน รำคาญ!! " 

เอ้าคนเขาอุตส่าห์ปลุก 

 

" ถึงคอนโดเธอแล้ว " 

ผมเขย่าคนที่หลับอยู่ให้ลุกขึ้น เพราะถึงที่พักของเธอแล้ว  

 

" อย่ามามั่ว นายไม่รู้จักคอนโดฉัน " 

เสียงเหมือนคนละเมอพูดเอื่อยๆก่อนจะหลับต่ออย่างสบายใจ 

 

" ก็เธอเป็นคนบอกทางฉันเอง จะไม่ใช่ได้ไงยัยเบ๊อะเอ๊ย " 

 

" .......... " 

 

" ปลุกแล้วไม่ตื่น พรุ่งนี้ค่อยไปฟื้นที่บ้านพี่นะน้อง " 

. 

. 

. 

" ว๊ายตายแล้ว!! ตาธันนี่แกไปฉุดลูกใครมา " 

เสียงแม่บังเกิดเกล้าที่นั่งดูซีรีส์เกาหลีเวลาตีสามกว่าๆทำท่าตกใจเมื่อผมอุ้มใครบางคนพาดไหล่เข้าไปในบ้าน ซึ่งต้องผ่านห้องนั่งเล่นที่แม่นั่งอยู่ 

 

" ไม่ได้ฉุดครับแม่ เห็นหลับอยู่เลยเอากลับมาด้วย " 

ผมยิ้มกวนๆวอนถูกตีหัวให้แม่ไป 

 

" เลิกได้ก็เลิกนะตาธัน ไอ้นิสัยหลอกฟันคนอื่นเนี่ย " 

 

" โธ่แม่ นี่น่ะลูกสะใภ้แม่เลยนะ ผมเอามาฝากแม่โดยเฉพาะ " 

แม่พูดด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย ซึ่งจริงๆแล้วมันก็เป็นนิสัยของผมเองแหละ น้อยคนนักที่จะรู้ 

 

" แกพูดจริงหรอ!! " 

 

" จริงครับแม่ " 

 

" ไหนๆแม่ขอดูหน้าหน่อย " 

แม่พูดพลางลุกจากโซฟาแล้วเดินวนไปมา จับๆลูบๆคลำๆ คนที่ผมพาดไหล่ไว้ 

 

" เป็นไงครับ ถูกใจแม่มั้ย " 

 

" หืม ถูกใจมากเลยล่ะตาธัน เอางี้รีบๆเอาไปเก็บในห้องแกเร็วๆ เดี๋ยวแม่จะไปหาชุดมาเปลี่ยนให้ " 

แม่พูดเสียงตื่นเต้นก่อนจะดันหลังผมให้แบกคนที่หลับอยู่ขึ้นไปห้อง 

 

 

ฟาเรนท์... 

 

แสงแดดยามเช้าที่เล็ดลอดผ่านม่านส่องเข้ามาในห้อง ทำให้ฉันรู้สึกตัวตื่นขึ้นและนี่ก็น่าจะเกือบๆบ่ายโมงได้ดูจากนาฬิกาที่ตั้งอยู่บนหัวเตียง แต่...เดี๋ยวนะนี่มันไม่ใช่ห้องฉัน!! 

 

" ไอ้หมอโรคจิต!! ไอ้ธันวา!! ไอ้บ้า!! " 

 

" ว่าไงสาวน้อยตื่นสายนะเรา " 

เสียงของคนที่เปิดประตูห้องพร้อมกับถือถาดอาหารเข้ามาพูดขึ้น 

 

" นี่ ทำไมนายไม่ไปส่งฉันที่ห้อง " 

ฉันก้าวสามขุมไปหาคนที่ยืนทำหน้ากวนๆก่อนจะวางถาดอาหารลง 

 

" ไปแล้ว แต่ไม่ลงเองก็เลยพามาที่นี่ " 

พูดได้หน้าตาเฉยมาก 

 

" แล้วทำไมนายไม่ปลุกฉัน!! " 

 

" เธอไม่ตื่นเองช่วยไม่ได้ " 

 

" นี่!! " 

 

" แหกปากอีกทีฉันจะเอาลิ้นฉันอุดปากเธอซะ " 

ฉันหุบปากแทบไม่ทันก่อนจะกรี๊ดในใจมองแผ่นหลังของไอ้หมอบ้าเดินออกไป นี่ฉันยังไม่ได้ซะสางเรื่องที่เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ฉันเลย เดินหนีไปซะแล้ว แล้วเมื่อคืนเขาทำอะไรฉันบ้าง โอ๊ยให้ตายสิ!! 

 

" ทำไมไม่ออกจากหัวซะทีวะ " 

ฉันสบถกับตัวเองเมื่ออาบน้ำเรียบร้อยแล้ว ก็ภาพเมื่อคืนของฉันกับนายนั่นยังติดตาฉันอยู่เลย ให้ตายเถอะไม่เสียตัวก็เหมือนเสียตัวนั่นแหละ 

 

" โธ่โว้ย!! " 

 

" อาบน้ำ กินข้าวเสร็จแล้วก็ลงไปข้างล่างได้แล้ว " 

เสียงของคนที่ฉันไม่อยากเจอหน้าพูดขึ้นพลางเดินเข้ามา 

 

" ฉันจะกลับบ้าน " 

ฉันบอก 

 

" เดี๋ยวไปส่ง แต่ต้องอยู่กินมื้อเย็นก่อน " 

 

" นี่!! นายจะทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร นายต้องการอะไร " 

ฉันชักจะเหลืออดกับเขาแล้วนะ 

 

" ก็บอกไปแล้วว่าชอบ พูดไปแล้วว่าจะจีบ แล้วเมื่อคืนก็เป็นแฟนกันแล้วด้วยอย่าลืมสิ " 

 

" .......... " 

 

" ลงไปข้างล่างได้แล้ว แม่ทำขนมไว้รอ " 

เขาพูดก่อนจะลุกขึ้นแล้วดึงแขนฉันให้ลุกตาม 

 

" นายว่าไงนะ " 

 

" ก็บอกว่าแม่ทำขนมไว้รอเธอ " 

 

" แม่... " 

ฉันมองหน้าเขาอย่างอึ้งๆ 

 

" ใช่ แม่ฉันเอง ท่านตื่นเต้นมากเลยนะที่ได้เธอมาเป็นสะใภ้ " 

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั่นมัน... 

 

" นี่นายบ้าไปแล้วหรอ!! " 

 

" หรือว่าเมื่อคืน...ยังทำให้เธอเป็นสะใภ้ไม่ได้ งั้นฉันทำมากกว่าเมื่อคืนก็ได้นะ...เธอจะได้เป็นสะใภ้อย่างสมบูรณ์แบบไง " 

 

" .......... " 

 

ความคิดเห็น