pick me up

ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะคะ <3

EP01 อ่อยครั้งที่2 100% HOT!

ชื่อตอน : EP01 อ่อยครั้งที่2 100% HOT!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.7k

ความคิดเห็น : 74

ปรับปรุงล่าสุด : 05 มิ.ย. 2562 19:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
EP01 อ่อยครั้งที่2 100% HOT!
แบบอักษร

 

 

EP01

 

T-rak's Part

 

@ คอนโดที่รัก

 

ปัง!

"อุ้บส์ อื้ออ"

เสียงประตูห้องถูกปิดลงอย่างแรงตามมาด้วยร่างฉันที่ถูกดันให้แผ่นหลังชิดกับประตูก่อนที่ริมฝีปากจะถูกคนที่ฉันขอให้มาส่งครอบครอง กวินบดขยี้ริมฝีปากใส่ฉันอย่างรุนเเรงเหมือนต้องการจะลงโทษที่วันนี้ฉันไปก่อกวนเค้าจนพลาดเหยื่อชิ้นโตไป ตอนอยู่บนรถเค้าเงียบไม่พูดไม่จาแต่พอมาถึงคอนโดฉันก็พุ่งใส่จนฉันไม่ทันตั้งตัวเลย มาถึงก็จูบเอาๆ กลิ่นบุรี่และเหล้าจากปากเค้าทำเอาฉันมึนมันไม่ได้น่ารักรังเกียจกลับกันมันทำให้เค้าดูเซ็กซี่จนยากที่จะปฏิเสธจูบที่เเสนเอาแต่ใจนี้ไปได้

"อื้ม"

เสียงครางหลุดออกมาจากคนตัวสูงอย่างพอใจเมื่อฉันจูบตอบยกมือขึ้นกอดคอแกร่งไว้ขยุ้มกำเส้นผมสีดำสนิทเเน่นเพื่อระบายอารมณ์ สงสัยละสิว่าไม่ใช่เเฟนกันเเล้วจูบกันทำไม ความสัมพันธ์ของเราสองคนน่ะจะเรียกว่ายังไงดีละ

 

รุ่นพี่รุ่นน้องร่วมมหาลัยเดียวกัน?

รุ่นน้องที่สนิท?

กิ๊ก?

คู่นอน?

 

ไม่ใช่สักอย่างอะเราสองคนรู้จักและสนิทกันเพราะน้ำตาลเพื่อนของฉันเป็นแฟนกับซีเพื่อนของกวินเวลาไปเที่ยวก็มักจะเจอกันอยู่บ่อยๆจนเราพลอยสนิทกันไปด้วย สนิทแบบที่ว่ากวนกันไปมาอย่างที่ทุกคนเห็นแต่ไม่ได้คิดอะไรนะ เราเล่นกันแบบนี้เป็นปกติอยู่แล้วฉันก็ไม่ได้จริงจังเค้าก็ไม่ได้จริงจังแค่แกล้งหยอกกันเล่นๆ

กวินน่ะเจ้าชู้เจ้าตาย อ่า ฉันเจ้าชู้ด้วยนิดนึงก็ได้ ก็ไม่คิดจะจริงจังกับใครคนที่ผ่านเข้ามาก็คุยแก้เหงาเท่านั้นไม่อยากผูกมัดแบบนี้มันสบายใจกว่าการมีเเฟนเยอะนี่นา

"อื้ออ วินพอ อ๊ะ!"

คนตัวสูงไม่ฟังที่ฉันพูดสักนิดเค้าผละริมฝีปากออกแล้วย่อตัวลงช้อนตัวอุ้มร่างฉันขึ้นเดินตรงเข้าไปยังห้องนอนก่อนจะวางฉันลงบนเตียงแล้วตามมาขึ้นคร่อมร่างฉันไว้ สายตาของเค้าตอนนี้เหมือนเสือที่พร้อมกับฉีกเหยื่อเป็นชิ้นๆและไม่มีท่าทีจะหยุดเลย คือเราเล่นกันแบบนี้ก็จริงแต่เราไม่เคยมีอะไรกันนะเพราะฉันไม่ยอม ถึงจะเจ้าชู้คุยหลายคน ขี้อ่อยด้วยอันนี้รู้ตัวแต่ฉันก็ไม่นอนกับคนที่ 'ไม่ใช่แฟน' และใช่ฉันยังไม่เคยมีเเฟน!

"วะ วิน... จะทำหรอ?"

"ก่อนมาส่งเธอบอกว่าจะยอม" เสียงทุ้มพูดอยู่ข้างหูฉันจนรู้สึกขนลุกไปหมดเมื่อคนตัวสูงซุกหน้าลงกับซอกคอฉันแถมยังกดจูบไปตามลำคอขาวเบียดชิดร่างกายเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้นจนต้องยกมือขึ้นดันหน้าอกแกร่งเอาไว้

"ไม่ทำได้มั้ยพี่ง่วง..."

"เก่งให้เหมือนตอนอ่อยหน่อยดิ"

"วินนนนน" ฉันเรียกชื่อคนตรงหน้าเสียงหลงตะครุบมือเค้าไว้แทบไม่ทันเมื่อเค้าเริ่มรูดซิปชุดเดรสของฉันลงจนเกือบสุดแล้วแหวกมันออกทำให้เห็นหน้าอกที่ห่อหุ้มด้วยบราเซียสีดำปรากฏตรงหน้าเค้าเต็มๆ อ่อยเค้าบ่อยก็จริงแต่มากสุดก็แค่จูบไม่เคยมาจนถึงขั้นนี้เลยนะ

"ไม่ต้องห้าม! วันนี้ไม่รอดแน่"​

"อะ อื้อออ"

 

Gavin's Part

 

พูดจบผมก็ประกบปากจูบริมฝีปากบางของคนขี้อ่อยอีกรอบ ที่รักดูงงๆมึนๆเหมือนยังจับทางไม่ค่อยถูกว่าครั้งนี้ผมเอาจริงหรือแค่แกล้งเล่นๆเหมือนทุกทีปกติผมจูบแล้วก็หยุดไงแต่ครั้งนี้... 'เครื่องติด' ซะแล้วสิ

ตอนแรกก็แค่ว่าจะเเกล้งเฉยๆนะแต่ตัวหอมๆผิวขาวๆของเธอทำเอาผมเสียอาการไปเหมือนกัน 'น่าขย้ำ' นี่คือสิ่งที่อยู่ในหัวผม ร่างกายของที่รักเริ่มตอบโต้สัมผัสของผมจากตอนแรกปฏิเสธตอนนี้กลายเป็นว่าที่รักตวัดลิ้นจูบตอบผมกลับมาอย่างร้อนแรงแล้วค่อยๆพลิกตัวขึ้นนั่งทับบนตักผมแทนจนอะไรๆของเราแนบชิดกันผ่านเนื้อผ้าบางๆ เธอนั่งคร่อมผมโดยที่ใส่กระโปรงนึกออกมั้ยแอบเห็นว่ายัยขี้อ่อยสะดุ้งนิดๆด้วย

"หึ"

"อื้อ อย่าขำ" พอผมหัวเราะที่รักก็กัดปากผมแล้วดึงแรงๆจนรู้สึกเจ็บแถมยังแกล้งขยับสะโพกขึ้นลงช้าๆจนลูกชายผมที่ซ่อนอยู่ภายใต้กลางเกงยีนส์เเข็งคัดพองตัวใหญ่ขึ้นกว่าเดิม

ไม่ทน!

ผมกระชากชุดท่อนบนของที่รักออกจนเหลือเพียงบราเซียปิดบังร่างกายส่งมือร้อนไปบีบเค้นเต้าอวบผ่านเนื้อผ้าแรงๆจนคนตัวเล็กครางอื้ออึง

นุ่มชิบหาย...

"อ่าส์ ที่รัก..." ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากและเกินคาดจนผมหลุดครางออกมาเมื่อโดนคนตัวเล็กดันให้นอนราบใบกับเตียงในขณะที่เธอวุ่นวายกับการปลดหัวเข็มขัดของผมออกจากกันเสื้อยืดสีเข้มที่ใส่อยู่หล่นขึ้นจนหน้าท้องเปลือยเปล่าของผมสัมผัสโดยมือเธอทำเอาขนลุกไปหมด

เล่นตัวมาตั้งนานบทจะได้ก็ง่ายๆแบบนี้เลยหรอวะ

"เด็กหื่น!" คนตรงหน้าตาโตเมื่อดึงกางเกงยีนส์จนพ้นตัวผมเหลือเพียงบ็อกเซอร์ตัวบางจนทำให้เห็นแก่นกายของผมที่มันเเข็งคัดขึ้นเป็นลำ ทำเหมือนไม่เคยเห็นไปได้อย่างเธอน่าจะผ่านมาเยอะสิท่า

"อ่าห์ อย่าเล่น ถอดเร็ว" ผมสั่งเมื่อเธอเอาแต่ลูบวนตรงเป้ากางเกงที่คับตึงแต่ไม่ยอมดึงมันลงสักทีลูบมือวนอยู่นั่นจนผมจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว

"ใจเย็นๆซี่..."

"อืม ที่รัก..." บดจนเเข็งแล้วยังมาบอกให้ใจเย็น เย็นได้ก็แย่แล้ว คนตัวเล็กลุกขึ้นมานั่งทับบนหน้าท้องผมอีกครั้งพร้อมกับริมฝีปากเล็กที่กดจูบไปตามริมฝีปากใบหน้าและปลายคางของผมมืออีกข้างเอื้อมไปด้านหลังเพื่อลูบคลึงแกนกายร้อนส่วนอีกข้างถูกยกขึ้นมาปิดตาผมไว้

มือนุ่มจังวะ

เธอทั้งจูบทั้งลูบจนผมเริ่มเคลิ้มหลับตาพริ้มให้เธอใช้มือปรนเปรอหลายวินาทีจนรู้สึกตัวเบาๆสัมผัสที่เเสนวาบหวามเมื่อครู่อยู่ดีๆก็หายไป

.

.

.

"ที่รัก!!!!" ผมลืมตาขึ้นก็พบกับร่างบางที่ชิงวิ่งหนีเข้าห้องน้ำไปล็อคประตูเสร็จสรรพทิ้งให้ผมค้างเติ่งอยู่บนเตียง ยัยตัวแสบ!

ปังๆๆ !!!!

 

"ที่รักออกมา!" ผมรีบวิ่งตามไปเคาะประตูเรียกยัยตัวดีออกมารับผิดชอบกับสิ่งที่ทำไว้

"ไม่ แกกลับไปก่อน"

"อ่อยจนขึ้นแล้วทิ้งกันแบบนี้ก็ได้หรอวะ"

"ไม่เอาพี่ไม่ให้แกทำนะ"

"แล้วหมาตัวไหนมันรับปากว่าจะให้ทำวะ"

"อย่ามาหยาบคายนะ!" อันที่จริงผมก็รู้อยู่แล้วว่าคนอย่างที่รักไม่มีทางยอมผมหรอกที่รับปากก็รับปากไปงั้นเพราะอยากให้ผมมาส่งมากกว่าแต่ตอนนี้ผมดันมีอารมณ์จริงไง แล้วถ้าจะไม่ให้ทำไมต้องยั่วขนาดนี้ด้วยวะยิ่งค้างยิ่งหงุดหงิด แม่ง

"ยัยคนขี้โกหก"

"นะวิน... กลับไปก่อนเดี๋ยวพรุ่งนี้เลี้ยงข้าวไถ่โทษ" คนในห้องน้ำพูดเสียงออดอ้อนเพื่อให้ผมกลับให้ได้

"อยาก 'เอา' ไม่ได้อยากกินข้าว" มันแทนกันได้ที่ไหนวะถามหน่อย

"วินนน จริงจังนะไม่ให้ทำ"

"ออกมา!"

"วินนนนนน"

"เออไม่ทำ! แต่ออกมาดิ๊ มันแข็งแล้วเนี่ยจะเข้าไปเอาออกจะให้กลับทั้งๆที่มันโด่อยู่หรือไง"

"อะ ไอ้เด็กบ้า!" พอผมพูดแค่นั้นเเหล่ะเธอถึงได้ยอมออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพที่ใช้ผ้าเช็ดตัวพันร่างไว้เหมือนซอมบี้เหมือนกลัวโดนผมจับถอดอีก

ผมมองยัยตัวเเสบอย่างคาดโทษแล้วรีบเข้าห้องนำ้ไป 'จัดการ' กับลูกชายตัวเองให้มันสงบลงสักที วันนี้อุตส่าห์ได้เหยื่อแล้วทำไมผมต้องมาช่วยตัวเองด้วยวะ จำไว้นะที่รักถ้าได้กินเมื่อไรจะเอาให้สาสมเลย !

 

 

ร่างบางนั่งปิดหูหน้าแดงอยู่ในห้องนั่งเล่นรอกวินจัดการธุระตัวเองให้เสร็จแต่เสียงครางของเค้าที่เรียกชื่อเธอขณะช่วยตัวเองหลุดรอดออกมาทำให้ที่รักอายจนหน้าเเดง วันนี้เหมือนจะเล่นเยอะไปจนอันตรายต่อร่างกายและหัวใจของตัวเองที่มันยังเต้นรัวและยังจำสัมผัสวาบหงามที่เค้ามอบให้ได้อยู่เลย... ฮื่อ นี่เธอทำอะไรลงไปนะไปทำตัวก้านโลกแบบนั้นใส่เด็กนั่นได้ยังไงตอนทำเห็นเค้าเคลิ้มมันก็สนุกดีไงอยากแกล้งให้ทรมานเล่นๆแต่ตอนนี้กลายเป็นเธอนี่สิที่ทรมานทั้งรู้สึกผิดทั้งอาย

 

ผ่านไปหลายนาที

"กลับเลยนะ เดี๋ยวลงไปส่ง" คนตัวเล็กรีบพุ่งไปเปิดประตูห้องเชิญรุ่นน้องหนุ่มให้กลับไปทันทีที่เค้าออกมาจากห้องน้ำ วันนี้เธอทนรับมือกับเค้าต่อไม่ได้แน่ๆต้องรีบให้เค้ากลับไปเร็วที่สุด อันตรายๆๆ

"รีบไล่เลยนะ" กวินหรี่ตามองที่รักอย่างไม่พอใจสักเท่าไร แต่ก็ยอมเดินออกจากห้องไปแต่โดยดีเพราะถ้าอยู่ต่อเค้าได้จับคนตัวเล็กกดลงเตียงอีกแน่ๆ ถึงจะเจ้าชู้ยังไงเค้าก็ไม่เคยขืนใจใครนะถ้าผู้หญิงไม่ยอมเค้าก็ไม่ทำ นี่คงเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ที่รักยอมให้เค้าเข้ามาขนาดนี้ละมั้ง

 

Line

 

T-rak: ถึงยัง

 

Read

 

T-rak: ไอ้นี่

T-rak: อย่ามาอ่านไม่ตอบนะ

T-rak: ถึงยังเร็วๆพี่จะได้นอนสักที

Gavin: เป็นห่วง?

T-rak: ก็แกมาส่งพี่ ถ้าเป็นไรไปจะทำยังๆ

Gavin: ถึงแล้ว

T-rak: ถึงไหน ถึงห้องแกหรือห้องใคร

Gavin: ยุ่ง ง่วงก็ไปนอนไป

T-rak: เออๆ ใส่ถุงด้วยนะยังไม่อยากช่วยแกเลี้ยงลูกตอนนี้

 

Read

 

 

ที่รักพิมพ์ข้อความสุดท้ายไว้แค่นั้นก็ปิดหน้าจอแล้วทิ้งตัวลงนอน แอบหงุดหงิดนิดๆที่เห็นสตอรี่ไอจีล่าสุดของกวินอยู่ที่คอนโดใครสักคนที่ไม่ใช่ของเค้า ไม่ต้องเดาก็รู้ว่ากลับจากเธอไปเค้าก็ไปหาคนอื่นต่อ เจ้าชู้แบบนี้จะให้เธอยอมง่ายๆได้ยังไงล่ะ เสือร้ายแบบนี้มันน่าปราบให้หมอบนะว่ามั้ย?

.

.

.

Talk: ใจเย็นๆน้าาาอย่าเพิ่งกินกันเลยเดี๋ยวจบเร็ว 555555555 คู่นี้เค้าก็จะเล่นกันเเรงๆแบบนี้แหล่ะค่ะทุกคน

เปิดแอคทวีตแล้วค่าาา ไปตามฟอลกันได้น้า @pickmeup_writer

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น