Hanata.ashi

1 คอมเม้นท์ ร้อยกำลังใจ 1 กดไลค์ ล้านคำขอบคุณ

ตอนที่ 39 ผู้ว่าจ้าง

ชื่อตอน : ตอนที่ 39 ผู้ว่าจ้าง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 166

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มิ.ย. 2562 15:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 39 ผู้ว่าจ้าง
แบบอักษร

ตอนที่ 39

หลังจากทีทั้งคู่ทานอาหารเสร็จกำลังจะเดินกลับไปขึ้นรถ ในระหว่างที่ริวกับมิกิกับจะข้ามถนน มีมอเตอไซด์คันนึงวิ่งมาด้วยความเร็วและเฉี่ยวเข้ากับมิกิที่เดินช้ากว่าริวเล็กน้อย ริวหันกลับไปพอดีกับที่มิกิล้มลงไปนั่งกับพื้น บอดี้การ์ดที่ติดตามเห็นโดยไม่ต้องออกคำสั่งรีบตามมอเตอไซด์คันดังกล่าวไปในทันที  

ส่วนริวที่รีบลงมาประคองมิกิ ก็ตกใจที่แขนเธอมีเลือดไหลออกมาเป็นทางยาว ถูกต้องค่ะมีเลือดไหล แค่เฉี่ยวแต่ที่จริง คนขับใช้มีดที่ถือไว้ปาดแขนมิกิจนได้รับบาดเจ็บค่ะ อีกทั้งแผลถลอกที่เฉี่ยวให้เธอล้มลงไปกับพื้นอีก ริวรีบอุ้มมิกิขึ้นรถแล้วไปโรงพยาบาลทันที  

ยูจิที่เข้าเวรพอดีรีบลงมาที่ห้องฉุกเฉิน จัดการบาดแผลให้น้องสาวสุดที่รัก  

"ใครกันริว ใครทำกับน้องผมอย่างนี้" ยูจิหันไปถามริวทันทีหลังจากทำแผลให้มิกิเรียบร้อย  

"ไม่ทันเห็นหน้าครับ ขับมาเร็วแล้วปาดแต่คนของผมตามไปแล้ว ตอนนี้จับตัวได้แล้วผมสั่งให้พาไปไว้ที่โกดังแล้วครับ" ริวเอ่ยตอบ  

"ฉันจะไปเค้นความจากปากมันเอง" ยูจิเอ่ยบอก 

ตอนนี้มิกินอนหลับอยู่ด้วยฤทธิ์ยาชาและยานอนหลับที่ยูจิให้ คงจะตื่นอีกที่พรุ่งนี้เช้า แต่เธอต้องเจ็บแผลเป็นแน่เพราะเย็บหลายเข็มแผลค่อนข้างลึกพอสมควร เพราะคนขับตั้งใจ  

"เดี๋ยวผมให้พลอยแฟนซาอิมาอยู่เป็นเพื่อนครับผมโทรบอกซาอิแล้ว" ริวเอ่ยบอก 

"งั้นเดี๋ยวขอไปสั่งให้พยาบาลมาเฝ้าก่อนระหว่างรอ" ยูจิเอ่ยบอกและพร้อมกันนั้นก็โทรไปหาชุนจิเพื่อแจ้งให้ทราบ  

Rrrrrr 

"ว่าไง" ชุนจิรับสายด้วยอารมณ์หงุดหงิดเล้กน้อยที่โทรมาขัดจังหวะความสุขของเขากับเอมิ  

"น้องเกิดเรื่อง ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล" ยังไม่ทันได้พูดอะไรกันต่อ ชุนลุกขึ้นแต่งตัว พร้อมกับใส่เสื้อผ้าให้เอมิแล้วพาไปโรงพยาบาลด้วยกัน  

ที่โรงพยาบาล  

"อ้าวเอมิ ทำไมมากับชุนได้" ยูจิเอ่ยถาม  

"เอ่อ...คือ" เอมิได้แต่ก้มหน้าไม่กล้าพูด แต่ยูจิ ที่รู้จักกับเอมิตั้งแต่สมัยเรียน รวมถึงสนิทกับพี่ชายตัวเองมาก แกล้งทำเป็นถามทั้งที่รู้อยู่แล้วถึงความสัมพันธ์ของทั้งคู่ เพราะสายตามันบ่งบอก และเขาก็แอบเชียร์อยู่ห่างๆ เพราะไม่อยากออกหน้ามาก เขาคิดเสมอว่า ความรักเป็นเรื่องของคนสองคน ต่อให้รอบข้างช่วยยังไง ถ้าคนไม่มีใจให้กันมันก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น  

"เราแหย่เล่นนะเอมิ เรารู้หรอก รู้นานแล้วโดยไม่ต้องมีใครบอก แต่ตอนนี้เราฝากเอมิดูน้องสาวเราด้วย เรากับชุนจะไปทำธุระกันนิดหน่อย"  

"อืม เดี๋ยวเราดูแลมิกิให้"  

"อ้อเดี๋ยวพลอยแฟนของซาอิจะมาอยู่เป็นเพื่อนด้วย ฝากด้วยนะ"  

แล้วชุนจิ ยูจิ และริวก็รีบตรงไปยังโกดังทันที เมื่อไปถึงคนของริวรีบรายงาน  

"อยู่ข้างในครับ ถูกพวกผมซัดไปยังไม่ฟื้น"  

"ผู้ชายหรือผู้หญิง"ริวเอ่ยถาม เพราะถ้าเป็นผู้หญิงเขาไม่กล้าทำอะไรที่รุนแรงต่อให้เป็นคนผิดก็ตาม  

"ผู้ชายครับ" 

"ดีจะได้จัดการได้เต็มที่หน่อย"  

ซ่า!!!! เสียงน้ำที่ซาดใส่ร่างที่ถูกมัดอยู่กับเก้าอี้ คนผู้นั้นค่อยๆ รู้สึกตัวและลืมตาขึ้น  

"ไงมึง ตื่นแล้วซิ" ชุนเอ่ยปากขึ้น  

"ใครส่งมึงมา" ยูจิถามต่อพร้อมกับเดินเข้าไปใกล้ๆ  

"......." ไม่มีคำตอบออกมาจากปากคนถูกมัด 

"กูให้โอกาศมึงมีครั้ง ตอบมาใครส่งมึงมาทำร้ายน้องกู" ชุนที่เริ่มโมโหพูดขึ้นด้วยเสียงที่ทรงพลังอย่างน่ากลัว น้อยคนนักที่จะเห็นเขาในพาร์ทนี้ ถ้าไม่ถึงที่สุด ชุนไม่เคยแสดงด้านมืดแบบนี้ออกมาให้ใครได้เห็น  

"ตอบ!!!! กูสั่งให้ตอบ!!!!" พร้อมกับกระชากหัวมันให้เงยหน้าขึ้นมา  

ทั้งชุนและยูต่างตกตะลึงไปตามกัน เพราะคนที่เขาดึงให้เงยหน้าขึ้นมาคือ "ยามะ" รุ่นน้องที่พวกเขาสนิทด้วยนั่นเอง 

"ทำไม????" คำถามที่เกิดขึ้นหลุดออกมาจากปากของยูจิ  

ยามะที่ตอนนี้พยายามจะเอ่ยปากแต่แทบจะไม่มีแรง "ผม....ขอโทษ" เสียงยามะที่เอ่ยออกมาแผ่วเบา  

พวกเขารู้ดีกว่ายามะเป็นคนยังไง สมัยเรียนสนิทกับมาก เรื่องที่เกิดขึ้นต้องมีคำตอบ เขาเห็นยามะสภาพนี้ จึงเอ่ยบอกริวให้พาไปที่โรงพยาบาลก่อน พวกเขาจะจัดการเรื่องนี้เอาคำตอบจากยามะเอง  

ส่วนริวที่ยืนอยู่เงียบๆ ก็รับคำพี่ชายทั้งสองของมิกิ แล้วจัดการส่งยามะไปที่โรงพยาบาล จนกระทั่งเช้าวันใหม่ ชุนจิ ริว ยูจิ ที่รวมตัวอยู่ห้องพักของยามะ กำลังรอให้เขาฟื้นตื่นขึ้น เพื่อจะสอบถามเรื่องราวทั้งหมด  

และเมื่อยามะตื่นขึ้นมา เขามองมาที่ชายทั้ง 2 คนพร้อมกับเอ่ยเรียก 

"ชุนจิ ยูจิ" เสียงเรียกของยามะทำให้ทั้งสองหันกลับมาพร้อมกัน  

"ตื่นแล้วหรอ ไหนเล่ามาเกิดอะไรขึ้นมำไมเป็นนายที่ทำร้ายน้องสาวฉัน"  

"ผมขอโทษครับพี่ ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นจริงๆนะครับ คือผมติดต่อเขาผ่านทางไลน์ ยังไม่เคยเจอหน้า แค่คุยกันแล้วก็รับงานเพราะค่าจ้างเยอะพอสมควร  

"แล้วทำไมถึงรับ ร้อนเงิน?" ยูจิถามกลับ 

"เอ่อ....ครับ" ยามะตอบโดยที่ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาคนทั้งสอง  

"เกิดอะไรขึ้น?" ชุนจิเอ่ยถาม เพราะอันที่จริงยามะไม่ได้มีฐานะยากจน เพียงแต่อยู่ในชนชั้นกลางที่ไม่ได้รวยล้นฟ้า แต่ก็ไม่ได้ยากจนสิ้นเนื้อประดาตัว มีแต่เพียงระยะหลัง 5-6 เดือนที่ผ่านมาเขาเงียบหายไปจากกลุ่มบ้าง อีกทั้งติดต่อก็ไม่ค่อยได้ ทำให้ชุนจิและยูจิไม่ได้ข่าวสารจากยามะเลย 

"คือ..พ่อผมต้องฟอกไตครับ เงินที่เก็บของครอบครัวก็เริ่มจะไม่เพียงพอ แล้วพอดีมีคนนี้โทรมาว่าจ้าง เขาบอกว่าเพื่อนแนะนำมาเห็นผมต้องใช้เงิน ผมไม่รู้จริงๆ ว่าคนที่เขาส่งให้ผมไปทำร้ายเป็นน้องของเฮียๆ ผมขอโทษจริงๆครับ" 

"งั้นนายต้องร่วมมือกับพวกฉัน" ยูจิเอ่ย 

"ส่วนเรื่องพ่อนายทำเรื่องย้ายมาโรงพยาบาลนี้ซะ แล้วฉันจะจัดการที่เหลือให้เอง" ชุนจิเอ่ยบอก 

"ขอบคุณครับ ขอบคุณมากๆ" ยามะเอ่ยตอบ 

"ส่วนนาย ไว้เรื่องเรียบร้อยก็เข้ามาทำงานที่นี่ซะเดี๋ยวฉันจะดูตำแหน่งงานให้"  

"ขอบคุณครับ ผมยินดีจะช่วยทุกอย่าง" ยามะเอ่ยบอกพร้อมกับยกมือไหว้ รุ่นพี่ของเขาทั้งสองคนที่ไม่ถือโทษเขา แถมยังให้ความช่วยเหลือเขาอีก 

"ผมว่า ให้ยามะไปทำกับผมก็ได้ครับ" ริวเอ่ยขึ้น ส่วนที่พักเดี๋ยวผมจัดการให้ เพราะกันไว้ก่อนถ้าจบเรื่อง บ้านที่เคยอยู่อาจจะโดนตามเอาคืน มันอันตรายเกินไป  

"เอาง้ั้นก็ได้ริว ไงฉันฝากดูด้วย" ชุนจิเอ่ยบอก 

"อย่างแรกนายต้องพาแม่นายย้ายไปอยู่ที่ที่ฉันจะจัดไว้ให้เพื่อความปลอดภัย 2.ย้ายพ่อนายมารักษาที่๋โรงพยาบาลนี้ (แล้วริวก็หันไปทางชุนจิ เรื่องนี้คงต้องใช้ชื่อปลอมของคนไข้เข้ารับการรักษานะครับ ไม่งั้นมันจะตามตัวได้ง่าย" ริวหันไปบอกกับชุนจิ  

"ได้ทางนี้พี่จัดการเอง ส่วนยามะยังอยู่บ้านเดิมใช่ไหมม โทรบอกแม่ให้เก็บของแล้วเตรียมย้ายได้เดี๋ยวฉันจะให้คนไปรับ" 

"ครับ"ยามะเอ่ยตอบรับ 

"ฉันอยากรู้ใครกันมันจ้างนายมา" ยูจิยังคิดไม่ตกกับเรื่อ่งนี้  

"เอ่อ ผมขอใช้โทรศัพท์ก่อน จะส่งข่าวรายงาน" ยามะเอ่ยบอก 

แล้วเขาก็หยิบโทรศัพท์ส่งข้อความไปแจ้ง  

ยามะP "งานเรียบร้อย ขอโทษที่แจ้งข่าวช้า เพราะอยู่ตามงานเพื่อความมั่นใจ"  

kkkk : ตายไหม? 

ยามะP : เจ็บหนัก แผลลึกได้ยินว่าเย็บ 4 เข็ม 

kkkkk : ดี เรื่องค่าจ้าง จะโอนให้ส่งเลขบัญชีมา 

ยามะP : ธนาคาร...... เลขบัญชี....................  

kkkkk : แล้วจะจัดการโอนให้ ไม่เกิน 10 นาที  

ติ๊ง  

SMS : คุณมียอดเงินโอนเข้าบัญชีจำนวน xxxxxxxxxxxx เยน ยอดเงินคงเหลือ ...................เยน 

ยามะ P "มีงานอะไรให้ผมทำอีก ตอนนี้ผมต้องการเงิน บอกมาได้เลย"  

kkkkk : แล้วจะติดต่อกลับไป 

ยามะ P : แล้วเราจะไม่เจอกันหน่อยหรอ 

รอจนเวลาผ่านไป ไม่มีการตอบกลับจากคู่สนทนา  

"งั้นเราคงทำได้แต่รอ ไงฝากด้วยนะยามะ ถ้ามันติดต่อกลับมาอีกรีบบอกฉัน" ยูจิเอ่ยสั่ง 

"ครับ"  

แล้วทั้งหมดก็ออกจากห้องพักไปปล่อยให้ยามะพักผ่อน โดยมีการ์ดริวเฝ้าอยู่หน้าห้อง  

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น