악마 ปีศาจเขียน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เมียมาเฟีย45

คำค้น : คริสยอล

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 48

ปรับปรุงล่าสุด : 04 มิ.ย. 2562 19:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียมาเฟีย45
แบบอักษร

 

 

เมียมาเฟีย๔๕ 

 

 

ย๊าสสสสสส์ 

 

เสียงที่ดังมาจากในห้องน้ำ ทำให้มาเฟียที่หลับอยู่ถึงกับสะดุ้งตื่นด้วยความตกใจ คริสลุกขึ้นแล้ววิ่งตรงไปยังห้องน้ำทันที แต่เขายังไม่ทันจะเปิดประตูเข้าไปดู คนด้านในก็เปิดประตูห้องน้ำออกมาเสียก่อน เขาจ้องมองใบหน้าน่ารักที่ตอนนี้มันพร้อมจะเอาเรื่องทุกคนที่กล้าขัดใจ 

 

”คุณคริส เมืื่อคืนคุณทำอะไรผมหรือเปล่า” เด็กแสบตะคอกถามด้วยความสงสัย มาเฟียนิ่งไปนิด 

 

”เปล๊า” มาเฟียตอบกลับพร้อมกับหันมองไปอีกทางเพราะไม่กล้าสบตาคนถาม มีพิรุธ เสียงสูงแบบนี้มีพิรุธ 

 

”มีพิรุธ” ชานยอลว่าคนตรงหน้าที่คอยแต่จะหลบสายตาของเขา 

 

”มีพิรุธที่ไหน ไม่มี๊ นี่ปกติที่สุดแล้ว” ใช่ เขาตอบแบบปกติแล้ว ไม่ได้มีพิรุธหรือร้อนตัวอะไรเลย เมื่อคืนไม่ได้เกิดอะไรขึ้นเลย เขาพาเด็กแสบขึ้นมานอนจริงๆ แต่ถ้าเป็นตอนเช็ดตัวให้เด็กแสบก็ไม่มีอะไรมาก แค่เขาทิ้งรอยคิสมาร์กเอาไว้ตรงขาหนีบขาวๆ แล้วมันก็ลามลงมายังต้นขาด้านใน จากนั้นมันก็จบลงตรงที่เขาแอบกินน้องชายของคนเมา เห็นไหม ไม่มีอะไรเลย จริงจริ๊ง  

 

“คุณคริส แล้วไอ้รอยที่มันเต็มต้นขาผมมันคืออะไร แล้วมันมาจากไหนถ้ามันไม่ใช่คุณ เนี่ย ผมตื่นขึ้นมาก็มีคุณนอนกอดอยู่ มีแค่คุณคนเดียวเลย....หรือว่า” ดุคนตรงหน้าเสียงดังอย่างหงุดหงิด แต่ก็ต้องอุทานออกมาเสียงดังมากกว่าเดิม ทำให้มาเฟียมองเด็กแสบอย่างตกใจ  

 

“อะไร” มาเฟียถามอย่างสงสัย 

 

”เมื่อคืนผมออกไปข้างนอก แล้วน่าจะเมา หรือผมจะถูกลักหลับ” ยิ่งพูดเด็กแสบก็ยิ่งทำตัวไม่ถูก หรือเมื่อคนเขาจะถูกทำอะไรจากข้างนอกบ้านแล้วไม่รู้ตัว เด็กแสบถอยห่างจากมาเฟียพร้อมกับส่ายหัวไปมา ไม่จริงหรอก เมื่อคืนเขาไม่ได้ถูกใครลักหลับหรอก 

 

”ชานบอล” คริสเรียกอีกคนที่เอาแต่ส่ายหัวตัวเองไปมาเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ เขาเรียกยังไงก็ไม่ยอมตอบ 

 

”ชานยอล ชานยอล” เด็กแสบยังคงส่ายหัวตัวเองไม่รับฟังเสียงของเขา 

 

”ชานยอลเมื่อคนเป็นฉันเอง ฝีมือฉัน ได้ยินไหม” มาเฟียคงคิดว่าเด็กหนุ่มคงสติหลุด แล้วคิดว่ารอยที่ต้นขาเป็นฝัมือของคนอีก เขาจึงรีบอธิบาย เด็กหนุ่มยืนนิ่งจ้องหน้ามาเฟีย 

 

”นึกแล้ว ผมก็ไม่คิดว่าเด็กพวกนั้นจะทำแบบนี้หรอก คุณนี่มันจริงๆเลยนะคุณมาเฟีย จำกันไม่ได้แล้วมาทำแบบนี้มันใช่ที่ไหนกันเล่า” ชานยอลโวยวายขึ้นมาพร้อมกับผลักมาเฟียถอยออกหาจากหน้าประตูห้องน้ำ จากนั้นจึงเดินไปเปลี่ยนชุดอย่างรีบๆเพราะมีสายตาของมาเฟียคอยจ้องมองเขาอยู่  

 

“แล้วนั่นจะไปไหน” ชานยอลเดินตรงไปยังประตูห้อง ทำให้มาเฟียต้องร้องถามขึ้น  

 

“นี่มันจะแปดโมงแล้วมั้ง ผมหิว จะไปหาอะไรทาน คุณก็รีบๆตามลงมาก็แล้วกัน” พูดจบแล้วเปิดประตูออกไป ทำให้มาเฟียรีบวิ่งเข้าห้องน้ำ ชานยอลเดินหน้ามุ่ยลงมาจากบนห้อง เดินตรงไปยังห้องอาหารเพื่อหาอะไรทานลองท้องรออีกคนที่ยังไม่ลงมา แต่พอเขาเดินเข้ามาก็ต้องหยุดฝีเท้าลง เมื่อเห็นหญิงสาวสามคนนั่งอยู่ในห้องรับแขก แถมยังมีกลุ่มผู้ชายอีกห้าคนที่นั่งและยืนอยู่ในห้องด้วย แต่ละคนถือแก้วกาแฟคนละใบ  

 

“คุณชานยอลจะรับอะไรดีคะ” คุณป้าแม่บ้านเอ่ยถามเมื่อเห็นชานยอลเดินเข้ามาในห้องรับแขก 

 

”มีอะไรลองท้องไหมครับ” เขาถามแม่บ้านก่อนจะนั่งลงตรงหัวโต๊ะที่เป็นที่ประจำของมาเฟีย แต่ตอนนี้เขาไม่สน เพราะเขาสนกลุ่มคนเหล่านี้มากกว่า 

 

”มาตั้งแต่เมื่อคืน ยังไม่กลับกันอีกเหรอครับ” ถามด้วยน้ำเสียงสุภาพพร้อมกับรอยยิ้มน่ามอง แต่คนที่ได้ยินกลับหน้าสั่นเหมือนถูกด่า 

 

”เอ่อ...ฉันชื่อเจียงเถียง เรียกพาสเตอร์ก็ได้ แล้วนาย” หนึ่งในคนกลุ่มนั้นพูดขึ้นเหมือนเกรงใจเพราะสิ่งที่เห็นเมื่อคืน เด็กหนุ่มที่นั่งอยู่หัวโต๊ะตอนนี้ท่าจะไม่ธรรมดา  

 

“ผมชื่อชานยอลเคยเป็นลูกหนี้ของคุณมาเฟีย แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว” เขาตอบ แต่ตอบไม่หมด เพราะไม่รู้ว่าคนที่ยังไม่ลงมาจะอยากให้เขาบอกหรือเปล่าว่าเป็นอะไรกัน 

 

”ใช่หนี้หมดแล้ว” ผู้หญิงในกลุ่มถามขึ้น ชานยอลส่ายหัว ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาใช้หนี้หมดหรือยัง เพราะตั้งแต่แต่งงานกัน เขาก็ไม่เคยต้องใช้หนี้เลย 

 

”มาร์ค” ชานยอลหันไปมองคนถูกเรียก มาร์คที่เดินเข้ามาหยุดฝีเท้าลงแล้วหันไปมองหญิงสาวที่เรียกตัวเองอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย 

 

”ครับ?” มาร์คขานรับอย่างไม่เข้าใจ 

 

”น้องเตนล์ไม่อยู่เหรอ ฉันมาตั้งแต่เมื่อวานแล้วไม่เห็นเลย” ลี่คุนถามขึ้น ก่อนจะหันไปยิ้มให้กับชานยอล ชานยอลส่ายหัว ผู้หญิงนี่มันผู้หญิงจริงๆ รู้จักใครแล้วก็เอามาพูดเหมือนว่าตัวเองสนิทกับคนในบ้านซะอย่างนั้น 

 

”คุณเตนล์อยู่ที่มาเก๊าครับ ไปเยี่ยมคุณเหว่ยถิง ไม่รู้จะกลับวันไหน” มาร์คตอบ 

 

”คุณชานยอลคะ ป้ามีน้ำเต้าหู้กับปลาท่องโก๋ทอด รับไปก่อนนะคะ เดี๋ยวคุณคริสลงมาป้าจะได้เสริฟข้าวต้มหมู” ป้าแม่บ้านเดินเข้ามาพร้อมกับเสริฟอาหารว่างให้เขาก่อนที่จะได้ทานข้าว เพราะต้องรอเจ้าของบ้าน ชานยอลพยักหน้ารับพร้อมกับหยิบปลาท่องโก๋ทอดเข้าปาก เขาชอบฝีมือการทำปลาท่องโก๋ของป้าแม่บ้านมาก เวลาที่ทานพร้อมกับข้าวต้มยิ่งอร่อย 

 

”ใครมา” ชานยอลพูดขึ้น เพราะตั้งแต่กลับมาไม่รู้ว่าใครเป็นใครที่มายังคฤหาสน์หลังนี้ เขาหันไปมองตามเสียงของรถที่มาจอดอยู่หน้าบ้าน แต่เขาก็ไม่ได้ลุกไปดู มีเพียงมาร์คที่เดินออกไป คนอื่นๆก็นั่งดื่มกาแฟกับปลาท่องโก๋อยู่ในห้องอาหาร 

 

”พี่ชานยอลลลล” เสียงที่ดังมาจากหน้าบ้าน สักพักเจ้าของเสียงก็วิ่งเข้ามาสวมกอดชานยอลจากทางด้านหลังอย่างแรง เล่นเอาคนที่กำลังกินอยู่ถึงกับทำของกินในมือหล่น  

 

“คิดถึงจังเลยครับ พวกพี่ไปอิตาลีกันเป็นเดือนๆ ทิ้งผมไว้ที่บ้านคนเดียว เฮียถิงก็เลยมารับผมไปอยู่ที่มาเก๊า โคตรเบื่อ เฮียถิงไม่ให้ผมออกไปไหนคนเดียวเลย”  

 

“ฟ้องเหรอตัวแสบ” เจ้าของคำพูดเดินตามเข้ามา ชานยอลจึงรีบลุกขึ้นเพื่อนทักทาย โดยการโค้งหัวลง 

 

”สบายดีนะน้องสะใภ้” ชานยอลถอนหายใจดังเฮือก เพราะมาเฟียแห่งมาเก๊าชอบเรียกเขาว่าน้องสะใภ้โดยไม่สนว่าใครจะอยู่ด้วยเลย 

 

”ครับ” ชานยอลขานรับเพียงเท่านั้น 

 

”เตนล์ พี่ว่าเราขึ้นไปเปลี่ยนชุดก่อนดีกว่าไหม ทำไมถึงตัวเปียกมาแบบนี้” ชานยอลหันมาพูดกับเด็กน้อยที่ยังคงกอดรอบคอของเขาอยู่ เด็กน้อยทำหน้ามู่ทู่ก่อนจะพยักหน้าแล้วขึ้นไปเปลี่ยนชุด ชานยอลหันมองเหว่ยถิงที่ตอนนี้เดินไปคุยกับเพื่อนๆของคริส  

 

“แล้วคุณป้าเหม่ยลี่ไปไหนเหรอครับ” เขาถามถึงป้าแม่บ้านอาวุโสที่สุดในบ้าน 

 

”อยู่ที่บ้านของคุณจื่อเทานะคะ ไปช่วยดูน้องจื่อเถา เพราะกลัวว่าทั้งสองคนจะเลี้ยงเจ้าตัวเล็กไม่เป็น” ป้าแม่บ้านที่คอยอำนวยความสะดวกให้พูดขึ้น ชานยอลจึงฉีกยิ้ม 

 

”งั้นผมจะไปทานเข้าที่บ้านหลังโน่นนะครับ ถ้าคุณคริสลงมาบอกให้ทานข้าวได้เลย” ชานยอลพูดแล้วลุกขึ้นเดินตรงไปยังหลังบ้านที่ต้องผ่านสระว่ายน้ำที่มีปาร์ตี้เมื่อคืน แต่ตอนนี้มันกลับเป็นปกติแล้วด้วยฝีมือของเหล่าแม่บ้านที่มาทำความสะอาด 

 

”ดูมีความสุขจังเลยนะ” เสียงที่ดังมาตามหลัง ทำให้ชานยอลต้องหยุดเดินแล้วหันกลับไปมอง ลี่คุน ชานยอลทำสีหน้าสงสัย เพราะไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้เดินตามเขามาหรือมันเป็นเพียงแค่ความบังเอิญเท่านั้น 

 

”ครับ? คุณพูดกับผมหรือเปล่า” เขาถามเพื่อความแน่ใจ ทำให้หญิงสาวตรงหน้าแสดงท่าทางออกมาอย่างไม่พอใจ เพราะเธอคิดว่าชานยอลกำลังจะกวนประสาทเธอแน่ๆ  

 

“อยู่กันแค่สองคน ฉันคงคุยกับสระว่ายน้ำมั้ง” หญิงสาวตะคอกตอบ 

 

”อ้าว คุยกับสระว่ายน้ำก็ไม่บอก” พูดจบแล้วอมยิ้มอย่าน่ารัก เขาไม่ใช่พวกที่ชอบปะทะคารมกับผู้หญิง แต่คนตรงหน้ากลับทำให้เขาอยากจะปะทะด้วยซะอย่างนั้น ก็ดูสีหน้าของเธอสิ น่าแกล้งซะอย่างนั้น ผู้หญิงอะไร เวลาโกรธแล้วน่ารักจริงๆ แต่ผู้หญิงที่เขาเคยเห็นแล้วจนต้องตกตะลึงมีเพียงคนเดียวก็คืออดีตคู่ควงของคนรัก คุณอี้เฟ่ย นางแบบสาวสวยและรวยเสน่ห์ ที่ตอนนี้ผันตัวมาเป็นพี่สาวที่น่ารักของเขาแล้ว 

 

”นายกำลังกวนโมโหฉันเหรอ” หญิงสาวตะคอกออกมาเสียงดังพร้อมกับสาวเท้าเข้าใกล้ชานยอล ทำให้ชานยอลถอยหลังชัาๆ เขาไม่ได้กลัวหญิงสาวตรงหน้า เพียงอยากรู้ว่าเธอจะทำอะไรต่างหาก ในความคิดของเขา เธอเพียงต้องการจะระบายอารมณ์โมโหเท่านั้นแหละ คงไม่มีอะไรมาก แต่ใครจะคิดว่าเธอจะแกล้งเขาด้วยการ 

 

ตู้ม 

 

“สมน้ำหน้า” เธอตะโกนตามหลังชานยอลที่ตกลงไปในสระว่ายน้ำที่มีขนาดลึกพอสมควร ด้วยความตกใจ ทำให้ชานยอลรีบตะเกียกตะกายขึ้นเหนือน้ำ 

 

”ชะ ช่วย” พูดได้เพียงเท่านั้น ร่างของชานยอลก็หายลงไปในน้ำอีกครั้ง 

 

”ผะ ผมว่าน้ำไม่เป็น” เมื่อศรีษะขึ้นมาเหนือน้ำอีกครั้ง เขาจึงรีบตะโกนบอกหญิงสาวด้านบน 

 

”อย่ามาหลอกฉัน ฉันไม่เชื่อนายหรอก” ลี่คุนตะโกนกลับ ใครจะไปเชื่อว่าคนในน้ำจะว่ายน้ำไม่เป็น รูปร่างท่าทางก็ดูเหมือนว่าจะว่ายน้ำเป็น คงจะหลอกให้เธอลงไปช่วยล่ะสิไม่ว่า 

 

”ชะ ช่วย”  

 

ตู้ม 

 

น้ำในสระแตกกระจาย เมื่อมีคนกระโดดลงไปในน้ำ เจ้าของร่างว่ายลงไปในน้ำเพื่อดึงคนที่จมอยู่ให้ขึ้นมาเหนือน้ำด้านบน 

 

แค่กๆๆ แค่กๆๆ 

 

ชานยอลทั้งไอทั้งสำลักน้ำ สองมือก็กอดรอบคอคนรักเอาไว้  

 

“เป็นอะไรมากเหรอเปล่า” คริสถาม พร้อมกับมือข้างขวาที่ยกขึ้นลูบใบหน้าของชานยอลที่มีน้ำเปียก ส่วนมื่อซ้ายกอดรอบเอวคนรักเอาไว้ คนถูกถามส่ายหัว เพราะยังตอบไม่ได้ คริสถอนหานใจออกมาอย่างโล่งอก เพราะตอนที่เขาได้ยินเสียงร้องให้ช่วยตอนที่เดินออกมาจากในบ้าน เพราะต้องการที่จะตามชานยอลไปยังบ้านอีกหลัง แต่พอสาวเท้ามาถึงเขากลับเห็นชานยอลที่ตะเกียกตะกายอยู่ในน้ำ ทำให้ภาพชานยอลที่เคยถูกผลักลงจากเรือฉายขึ้นมาในหัวของเขา เขาจำไม่ได้ว่าตัวเองได้ฆ่าคนทำหรือเปล่า แต่เขาจำได้ว่าตัวกระโดดลงไปช่วยไอ้ตัวแสบเอง เหมือนกับในตอนนี้ 

 

แค่กๆๆๆ 

 

”คิดว่าจะตายซะแล้ว” พูดติดตลกแล้วฉีกยิ้มให้คนลงมาช่วย แต่ใบหน้านิ่งๆของมาเฟีย ไม่มีตรงไหนที่บอกว่ามันตลกเลย  

 

“มันใช่เรื่องที่จะต้องมาพูดหรือเปล่า” น้ำเสียงเข้มดังขึ้นมาอย่างไม่สบอารมณ์ ทำให้คนถูกว่าใบหน้าสลดลงทันที  

 

“ขอโทษ ก็ผมไม่ได้ตั้งใจ” พูดแล้วซบใบหน้าลงที่ไหล่กว้างของคนรัก 

 

”ถ้ารู้ว่าอยู่ห่างแล้วชอบเกิดเรื่อง ต่อไปคงต้องผูกติดไว้กับตัว” มาเฟียพูด ทำให้ชานยอลที่ซบหน้าอยู่ฉีกยิ้มกว้างออกมา  

 

“ผูกผมไว้กับตัว ถ้าคุณไหวที่จะปวดหัว ผมก็ยอมที่จะให้ผูก”  

 

อะแฮ้มๆ 

 

”ขึ้นมาจากน้ำเถอะ ตอนนี้ฉันคิดว่าในน้ำคงจะกลายเป็นน้ำตาลอยู่แล้ว” ทั้งสองหันมองคนพูด ทำให้รู้ว่ามาเฟียแห่งมาเก๊าทำสีหน้าหมั่นไส้ให้เขาสองคนขนาดไหน แต่ถ้ามองดีๆ ใบหน้านิ่งของคริสจ้องมองหญิงสาวที่เขาคิดว่าคือต้นเหตุทำให้เด็กดื้อของเขาต้องลงมาตะเกียกตะกายอยู่ในน้ำ 

 

 

1 คอมเมนท์ 1 กำลังใจในการลงต่อฝากด้วยนะคะ 

 

มันก็จะหวานๆหน่อย มาเฟียยังคงจำน้องไม่ได้เท่าไหร่นะ แต่จะค่อยๆจำได้ไปทีละนิด แล้วก็จะหลงน้องไปพร้อมกับการจำน้องไม่ได้นี่แหละ เราอยากให้อิพี่มันรักน้องทั้งๆที่ยังจำน้องไม่ได้ แต่พอจำได้ก็กลายเป็นทั้งคนเก่าและคนใหม่ที่ยังคงตกหลุมรักน้องคนเดิม 

mage

ความคิดเห็น