ปากกาเปื้อนหมึก

เรื่องที่6ของไรท์แล้วนะ ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ

ตอนที่5 แฟนหรอ?

ชื่อตอน : ตอนที่5 แฟนหรอ?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 250

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มิ.ย. 2562 00:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่5 แฟนหรอ?
แบบอักษร

ตอนที่5 แฟนหรอ?

 

 

 

 

 

 

NICHA TALK

 

สวัสดีวันหยุดของฉัน ตอนนี้เป็นเวลาสี่โมงเช้ากว่าๆ ขอตื่นสายนิดนึง ฉันตื่นมาด้วยความสดชื่น(มั้ง)

 

"มีเวลาอีกเยอะ กว่าพี่หมอกจะมา เก็บห้องหน่อยละกัน" ฉันมองดูนาฬิกา ก่อนจะลงมือเก็บกวาดห้องรอพี่หมอก

 

"ฮืมม~~ ความหวานในใจฉันนั้นเหมือนมันต่ำไป กลับมารักกันทีได้ไหม ขาดเธอแล้วฉันอยู่ไม่ไหว~~" ฉันร้องเพลงไป ปัดกวาดห้องไป จนผ่านไปชั่วโมงกว่าๆ ทุกอย่างก็เสร็จลง

 

 

"ทีเหลือก็อาบน้ำสินะ" ฉันวางชุดที่จะใส่ลงที่เตียง พร้อมกับเดินไปอาบน้ำ

 

 

 

จนใกล้ถึงเวลานัด ฉันทิ้งตัวลงบนโซฟาก่อนจะนั่งเล่นโทรศัพท์รอพี่หมอก

 

IG : Nicha.tnc

 

 

♡ 991 LIKES

 

Nicha.tnc wait...

 

Lookwaä รอใครๆ?

 

minkk สวยจังเลย

 

jjprarin น่ารักครับ😍

 

Thiwa.tw ไปไหน?

 

 

ฉันอัพรูปลงไอจีเรียบร้อย สักพักก็มีเสียงเคาะประตูสองสามครั้ง ฉันเลยลุกไปเปิดประตูทันที

 

"อ้าวพี่ภูผา มีอะไรหรือป่าวคะ" ไม่ใช่พี่หมอกแต่เป็นพี่ภูผาแทน ทำไมยังไม่มาอีกนะ

 

 

"เอ่อ..กินข้าวหรือยัง พี่จะมาชวนเราไปกินข้าวน่ะ" พี่ภูผาเอ่ยถาม

 

 

"เอ่อ.. คือว่า"

 

 

"นิชา เฮียขอโทษทีพอดีรถติดเลยมารับเราช้า" ฉันยังพูดไม่ทันจบ เสียงบุคลที่สามก็ดังแทรกขึ้นมา

 

 

"เฮียหมอก มาถึงแล้วทำไมไม่โทรหาชาก่อนอะ" ฉันหันไปพูดกับพี่หมอก

 

 

"กะจะมาเซอร์ไพรท์เรานั่นแหละ แล้วนี่ใครหรอ" พี่หมอกถามฉัน แล้วหันไปมองพี่ภูผา

 

 

"เอ่อนี่พี่ภูผา เป็นพี่ที่คณะแล้วก็เป็นพี่รหัสชาด้วยค่ะ พี่ภูผาคะนี่เฮียหมอกเป็น.."

 

 

"จะเป็นอะไรก็ชั่ง หิวข้าวหรือยัง เฮียหิวแล้วรีบไปกันเถอะ" พี่หมอกคว้ากระเป๋าสะพายฉันไปถือ จากนั้นก็ปิดประตูล็อคห้องฉัน คว้าข้อมือฉันให้เดินตามไปทันที โดยที่ฉันยังไม่ได้ร่ำลาพี่ภูผาเลย

 

ฉันหันไปมองพี่ภูผา เห็นพี่เขามองนิ่งๆ คิ้วขมวดเข้าหากัน ก่อนจะเดินไปเข้าลิฟต์อีกตัวของคอนโด

 

END TALK

 

 

 

 

 

 

PHUPHA TALK

 

ครับ หลังจากที่นิชาถูกไอ้หมอกครึ้มลากตัวไป ผมก็เดินตามนิชาไปแต่ไม่ได้เข้าลิฟต์ตัวเดียวกันนะ ผมเดินไปเข้าอีกตัว วันนี้อุตส่าห์ตั้งใจจะพานิชาไปกินของอร่อยๆ กลับก่อยพังไม่เป็นท่าเอาซ่ะเลย เซ็งครับเซ็ง😬

 

ผมขับรถคู่ใจมายังห้างสรรพสินค้า เดินดูของใช้ หนังสือต่างๆอย่างที่เคยชอบทำในวันว่างๆ ผมเดินวนห้างไปสองรอบ ก็จบอยู่ที่ร้านอาหารญี่ปุ่นแห่งนึง

 

 

"เฮ้ออ อุตส่าห์ไปชวนถึงห้องแท้ๆ โดนตัดหน้าไปซ่ะงั้น" ผมนั่งกินอาหารตรงหน้า ปากก็พึมพำไปเรื่อย

 

 

IG : Phupha

 

 

♡ 812 LIKES

 

Phupha Alone!!!

 

Maysa miss you guy😙

 

Beena พี่ภูอยู่ไหนคะ?

 

Atomm เพ้อไรวะ555

 

Topp หาเมียครับเพื่อน555

 

 

 

ผมนั่งดูแต่ละคอมเม้น ถ้าหาได้หานานไปแล้วครับ ใครจะทนหมอแบบผมได้ เวลายังไม่ค่อยมีให้ เหนื่อยมาก็นอน วันหยุดก็แทบไม่ได้ไปไหน ใครจะทนได้ละครับ เฮ้ออ

 

 

"กลับห้องดีกว่า" แล้วผมก็จ่ายเงิน แล้วเดินออกมาจากร้าน

 

 

"พี่ภูผาคะ มาเที่ยวห้างด้วยหรอคะเนี่ย" จู่ๆรุ่นน้องที่ชื่อแพรก็เดินเข้ามาทักผม เธอคนนี้สินะที่แกล้งนิชาวันนั้น

 

 

"ครับ มาซื้อของกำลังจะกลับแล้ว" ผมตอบไป

 

 

"หรอคะ เอ่อพี่ภูผาจะเป็นไรมั้ยถ้าแพรจะขอติดรถพี่ไปด้วย" ผมหันไปมองเธอทันที

 

 

"พะ...พอดีแพรไม่ได้เอารถมา ส่วนเพื่อนแพรมีธุระด่วนกำลังจะกลับกันพอดี ถ้าไม่ก็ไม่เป็นไรค่ะ" เธอพูดแล้วทำหน้าตาเศร้าๆให้เห็นใจ

 

 

"..เธอบอกทางก็แล้วกัน" จะให้ผมปฏิเสธเธอก็กะไรอยู่ แล้วผมก็ไปส่งเธอที่คอนโด แต่ไม่ได้ขึ้นห้องเธอไปนะครับ ส่งแล้วก็กลับเลย

 

 

ผมขับมาถึงคอนโดก็รีบขึ้นห้องเลย ผมนั่งเล่นโทรศัพท์ไปสักพักก็ได้ยินเสียงเปิดปิดประตูจากห้องตรงข้าม คงกลับมาแล้วแน่ๆ

 

ผมก็ไม่รอช้ารีบเดินไปหยุดตรงห้องตรงข้ามพอดี

 

ก๊อกก ก๊อกก ก๊อกก

 

ผมเคาะที่ประตูห้องเธอ ลืมไปว่าห้องเธอก็กริ่งให้กดเสือกไม่กด เออดี สักพักนิชาก็เดินมาเปิดประตู เชิญผมเข้าไป

 

 

"พี่ภูผามีอะไรหรือป่าวคะ" นิชาถามผม

 

 

"คนที่ชื่อหมอกกลับไปแล้วหรอ" ผมนั่งสำรวจรอบๆห้องเธอ แล้วเอ่ยถาม

 

 

"ค่ะ มาส่งแล้วก็กลับ"

 

 

"วันนี้หมอนั่นพาไปเที่ยวไหนบ้าง" ผมเอ่ยถาม อยากรู้จริงๆว่าหมอนั้นมันพาเธอไปไหนบ้าง

 

 

"ก็พาไปเที่ยวธรรมดา กินข้าว ดูหนัง ซื้อเสื้อผ้าทั่วไปค่ะ" เธอตอบ พลางหยิบแอปเปิ้ลขึ้นมากัดกิน

 

 

"พี่ขอดูเสื้อผ้าเราหน่อย" ผมรู้ว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัว แต่อดไม่ได้ครับ ตอนไปตลาดกับผมเธอก็เลือกชุดที่มันแหวกโน่นโชว์นี้ ผมไม่ชอบครับ หวงน้องรหัส...

 

 

"เอ่อ...ค่ะ" แล้วเธอก็หยิบถุงเสื้อผ้าเอามาให้ผมดู แล้วผมก็หยิบขึ้นมาดูทีละชิ้น โอเคทุกตัวจะเปิดบ้างแต่ไม่โป๊ ผ่าน ส่วนกางเกงผ่านครับ

 

 

"เฮ้ยยพี่ภูผาถุงนั้นมัน.." นิชาเหมือนจะห้ามอะไรผมบางอย่าง แต่ไม่ทันแล้วครับผมหยิบขึ้นมาดู เป็นชุดชั้นในครับสีดำ สีแดง บางตัวก็เป็นหลายลูกไม้

 

 

"สามสิบหก" จู่ๆผมก็พูดขึ้นมา แล้วนิชาเธอก็รีบคว้าพวกชุดชั้นไปเก็บใส่ถุงเหมือนเดิม

 

 

"เอ่อพี่ขอโทษนะ ไม่คิดว่ามันจะเป็นชุดชั้นในเรา พี่จะลืมๆไปแล้วกันนะ"

 

 

"ค่ะ 😳" เธอก้มหน้าลง สงสัยจะเขินหน้าแดงๆด้วย

 

 

"ผู้ชายคนนั้นแฟนหรอ" ผมเอ่ยถามออกไป

 

 

"ไม่ใช่ค่ะ เฮียหมอกเป็นลูกพี่ลูกน้องนิชาค่ะ พวกเราสนิทกันเลยไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ" นิชารีบตอบผมทันที ดีใจยังไงก็ไม่รู้ว่ะ

 

 

"อืม วันนี้พี่เจอคนที่แกล้งเราในห้องน้ำวันนั้นด้วยนะ คนที่ชื่อแพรใช่มั้ย"

 

 

"อ๊ะพี่ภูผา ใช่ค่ะอีแพร อีนี่กัดไม่ปล่อยสักที"

 

 

"โอ้ยยชาพี่เจ็บ" ผมตอนแรกที่นอนตักนิชาอยู่ดีๆ พอผมพูดถึงคนที่ชื่อแพรขึ้นมา เธอกำผมผมแน่นจนเจ็บ ผมจึงเรียกเธอ

 

 

"เฮ้ยพี่ภู หนูขอโทษหนูลืมตัว เจ็บมากมั้ยคะ" นิชารีบปล่อยผมทันที

 

 

"ไม่เป็นไรครับ พี่ขอนอนหนุนตักสักพักนะ อ้อเย็นนี้พี่คงฝากท้องไว้กับเราด้วยนะ" ผมว่าเสร็จก็เคลิ้มหลับเพราะนิชาลูบหัวผมอยู่

 

แน่นอนนิชาคือผู้หญิงคนที่สองรองจากแม่ผม ที่ผมสามารถให้เธอเล่นหัวผมได้ ผมก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน

 

 

ผมตื่นมาอีกทีก็รู้สึกตัวว่าผมกำลังนอนหนุนหมอนที่ไม่ใช่ตักนิชาอยู่ ผมได้ยินเสียงคนทำอาหาร ผมจึงเดินตามเสียงและกลิ่นไป ผมเห็นนิชายืนหันหลังให้ผม และกำลังทำอาหารอยู่

 

ผมเดินเข้ายืนอยู่ข้างหลังเธอ ยืนหน้าไปใกล้ๆเธอ แล้วทักเธอเบาๆ

 

 

"ทำอะไรอยู่หรอ"

 

 

"ทำ..อ๊ะ" ทันทีที่เธอหันมาตอบผม จมูกผมก็โดนที่แก้มของเธออย่างจัง หอมครับ นุ่มนิ่ม

 

จนผมเคลิ้มเลื่อนปากไปบรรจบที่ริมฝีปากของเธอ ผมบรรจงจูบเธอเบาๆ กัดริมฝีปากอมชมพูนั่น ก่อนที่ผมจะสอดลิ้นเข้าไปในปากเธอ ผมเก็บต้อนความหวานภายในปากของเธอ สักพักนิชาก็ทุบที่อกผม บ่งบอกว่าเริ่มหมดลมหายใจ ผมต้องจำใจหยุดจูบเธออย่างเสียดาย ผมลูบหัวเธอเบาๆ

 

 

"หนูว่า...ทำอาหารต่อดีกว่า พี่ภูไปรอที่โซฟาก่อนก็ได้นะคะ" นิชาว่า ก่อนจะรีบหันหลังให้ผมอย่างไว

 

 

"รีบๆทำนะ พี่หิวแล้ว" ผมแกล้งยืนหน้าไปใกล้กกหูเธอแล้วพูด อดใจไม่ไหวขอหอมอีกครั้งแล้วกัน แล้วผมก็เดินไปรอที่โซฟา

 

 

สักพักเธอก็เรียกผมไปกินข้าว หลังจากนั้นผมก็ช่วยเธอล้างจาน แล้วขอตัวกลับห้องไป

 

END TALK

 

 

 

 

**ยังไม่ได้ตรวจคำผิด**

 

1เม้น=1ล้านกำลังใจ💬

 

 

พบกันตอนหน้า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}