เสน่ห์อักษร

สวัสดีรีดเดอร์ทุกคนที่เข้ามาเป็นกำลังใจให้นะคะ ไรท์เป็นนักเขียนมือใหม่ แต่ละตอนที่เขียนอาจสรรหาคำศัพท์ให้รีดทุกคนอินได้ไม่มาก แต่ไรท์มีความตั้งใจที่จะพัฒนาฝีมือเพื่อผลิตนิยายสนุกๆให้ทุกคนได้อ่านอย่างมีความสุข ไรท์น้อมรับทุกคำติชม และรู้สึกดีทุกครั้งที่มีคอมเม้นต์ เพราะมันเป็นแรงผลักดันชั้นเยี่ยมที่ไรท์จะนำมาพัฒนาฝีมือ ช่วยเป็นกำลังใจให้ไรท์ตัวน้อยๆคนนี้ด้วยนะคะ ^^

EP.4 : ครั้งแรก (NC25+)

ชื่อตอน : EP.4 : ครั้งแรก (NC25+)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 770

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ส.ค. 2562 14:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.4 : ครั้งแรก (NC25+)
แบบอักษร

เมื่อในห้องที่หรูที่สุดในโรงแรม เหลือเพียงชายหนุ่มและหญิงสาวตามลำพัง ในใจที่เคียดแค้นและชิงชัง เขาจึงอยากจะสั่งสอนสาวเจ้าให้สาสม 

นฤดลนั่งอยู่เก้าอี้รับแขกตรงมุมห้อง เอ่ยถามเกวลินด้วยน้ำเสียงปริศนา "เธอต้องการอะไร" 

"คะ?" เกวลินตอบเพื่อทวนคำถาม 

"ฉันถามว่าเธอต้องการอะไร!!" นฤดลแสดงอาการไม่พอใจ เอ่ยถามซ้ำเป็นครั้งที่สอง ฝ่ามือใหญ่ตบลงบนโต๊ะอย่างแรง เขาหยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง และเดินตรงดิ่งมาหาเกวลินที่นั่งอยู่ปลายเตียง 

เกวลินถึงกับสะดุ้ง "เกวไม่เข้าใจที่คุณดลถาม ในเมื่อเกวไม่ได้ต้องการอะไรจากคุณ แล้วคุณจะให้เกวตอบว่าอะไรล่ะคะ" เกวลินถามกลับ พลางยกมือกุมหน้าอกด้วยความหวาดกลัว เธอไม่รู้ว่าคำตอบที่เขาอยากได้จากปากเธอคืออะไร 

นฤดลเข้าประชิดตัวเกวลิน จนเธอล้มหงายนอนราบบนเตียง เกวลินอยู่ใต้ร่างเขา เธอพยายามกระเสือกกระสนขยับหนี แต่เขาไม่ปล่อยให้เธอได้โอกาสนั้น 

"คุณดลจะทำอะไรคะ" 

"อยากมากใช่มั๊ย ?" 

"คุณดลพูดอะไร เกวไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้นนะคะ" เกวลินปฏิเสธเสียงแข็ง จ้องเขาตาเขม็ง คนอย่างเธอไม่ชอบเสียน้ำตาต่อหน้าใคร แม้ในใจเธอตอนนี้มันจะรู้สึกกลัวและตกใจมากก็ตาม 

"ชีวิตฉันเจอผู้หญิงมามาก ทำไมฉันจะดูไม่ออก ว่าผู้หญิงอย่างเธอมันมารยาสาไถ เจ้าวางแผน" 

"มันจะมากไปแล้วนะคุณดล เกวไม่ได้..." เกวลินพูดไม่ทันจบประโยค นฤดลใช้ริมฝีปากของเขาบดขยี้ริมฝีปากของเธออย่างเร่าร้อน  

"อื้อ คุณ.. อื้อ ปล่อย" เกวลินพยายามเบือนหน้าหนี แต่เขากลับหันหน้าบดขยี้ปากไปตามเธอ แขนที่กำยำกดไว้ที่ข้อมือเธอเหนือศีรษะ เธอหมดหนทางขยับตัว เธอเองไม่เชี่ยวชาญในการเอาตัวรอดในเรื่องแบบนี้ เพราะเธอยังไม่เคยเสียพรมจรรย์ให้กับใคร 

นฤดลส่งลิ้นของเขาเข้าไปตวัดเล่นกับลิ้นของเธอ ตอนนี้เธอรู้สึกอ่อนระทวยไปทั้งร่าง หมดเรี่ยวแรงขยับกาย เขาเลื้อยลงมาที่ซอกคอขาวระหง มือข้างนึงพลางสอดแทรกเข้าไปใต้แผ่นหลังของคนร่างบาง รูดซิปชุดเจ้าสาวลงและดึงลงมาอยู่เหนือเอวคอดและเปลื้องอาภรณ์ชิ้นเล็กชิ้นน้อยของเธอออกจนหมด แม้ตอนนี้เธอจะรู้สึกอับอายที่ต้องเปลือยเปล่าต่อหน้าชายหนุ่ม แต่ร่างกายที่อ่อนระทวยก็ไม่สามารถทำให้เธอมีแรงลุกขึ้นหรือขัดขืนต่อพละกำลังมหาศาลของเขาได้ 

ริมฝีปากหนาดูดดุนเม็ดทับทิมสลับกับขบเม้มจนเธอรู้สึกเจ็บ โดยมือข้างหนึ่งทำหน้าที่แกะกระดุมเสื้อตัวเองทีละเม็ดจนครบ และตามด้วยอาภรณ์ชิ้นอื่นๆจนหมด เขาค่อยๆขยับขาเธอขึ้นเป็นรูปตัว M ก่อนจะส่งเจ้ามังกรตัวใหญ่เข้าไปท่องราตรีในช่องทางรักที่คับแคบของเธอ 

"อ๊ะ คุณดล เกวเจ็บค่ะ อื้อ" 

"เจ็บหรอ ทีเรื่องแบบนี้ล่ะอ่อนหัด อื้อ ซี้ด ฉันจะสอนเธอเอง ซี้ด อ่าส์" มังกรยักษ์ขยับเข้าออกถ้ำของคนใต้ร่างไม่ยั้ง ปึก ! ปึก ! ปึก ! 

"อื้อ นี่มันครั้งแรกของเกวนะคะ อื้อ"  

"ซี้ด อ่าส์ เธอที่แน่นดีจริงๆ ซี้ดดด" 

เกวลินเจ็บจนแทบจะทนไม่ไหว แต่เขายังคงบรรเลงเพลงรักสไตน์ฮาร์ดคอต่อไปเรื่อยๆ 

"อื้อ อื้อ ซี้ด" แม้เพลงรักเพลงแรกจบลงแต่ชายหนุ่มยังคงบรรเลงต่อไปเรื่อยๆอีกหลายจบ แม้เธอจะร้องขอด้วยความเจ็บปวดแต่ต้องทนเป็นที่ระบายอารมณ์จนกว่าเขาจะพอใจ ซึ่งมันก็ใกล้จะรุ่งสางเต็มที 

เช้านี้จะมีคนขับรถมารับเกวลินและนฤดล เพื่อเข้าไปอยู่บ้านหลังที่นิภา แม่ของฝ่ายชายเตรียมไว้ให้เป็นของขวัญวันแต่งงาน แต่นฤดลกลับไม่รีรอ หลังเสร็จภารกิจเขาบึ่งบิ๊กไบค์ออกไปทันทีโดยไม่ใยดีเกวลินแม้แต่น้อย 

"สวัสดีครับคุณเกว เอ้า คุณดลล่ะครับ" คนขับรถเอ่ยถาม 

"คุณดลออกไปก่อนแล้วค่ะลุงชัด" 

"อ่อ ครับๆ ขึ้นรถเลยครับ มาครับ เดี๋ยวผมช่วยถือของ" 

"ขอบคุณค่ะ" 

ระหว่างนั่งรถเพื่อไปบ้านหลังใหม่ เกวลินนั่งเหม่อคิดทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืน เธอเสียพรมจรรย์ให้กับคนที่ไม่เห็นค่าเธอ เธอสับสนไปหมด และเธอเชื่อว่าคนอย่างเขาคงไม่จบเพียงแค่นี้แน่ 

Rrrrrrrrrrr เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น 

"ฮัลโหล คุณดล ปาร์ตี้สระว่ายน้ำ คืนนี้หรอคะ เกวไม่ไปไม่ได้หรอคะ" 

"ไม่ได้ ก็เพื่อนๆ ฉันอยากฉลองวันแต่งงานให้เราด้วยหนิ เตรียมตัวให้พร้อม ฉันจะกลับไปรับที่บ้าน" ตุ๊ดๆๆๆ ปลายสายชิงตัดบทสนทนาไปก่อน 

////////////////////////////////////////////////////////////////////// 

"ดล มาแล้วหรอ" 

"เอ้า ซาร่า" จ๊วบ จ๊วบ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น