พริกไทย

ขอบคุณทุกคนที่่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ อ่านฟรีไม่ติดเหรียญแน่นอนคับ ขอแค่กดไลค์หรือคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ก็พอ แค่นี้ก็ดีใจแย้วว ^^

ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 53

ชื่อตอน : ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 53

คำค้น : ดอกไม้ของซาตาน,มินนี่,ราล์ฟ,พระเอกเลว,นางเอกน่าสงสาร,อีโรติก,ดราม่า,อ่านฟรี,ไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 31.7k

ความคิดเห็น : 32

ปรับปรุงล่าสุด : 03 มิ.ย. 2562 14:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 53
แบบอักษร

"ไม่จริง!!!!" เสียงเจสสิก้ากรีดร้องดังลั่น ราล์ฟจึงหันไปหาเธอ 

"มีอะไรไม่พอใจรึเปล่าเจส" 

"ทำไมถึงเป็นนังนี่!!! มันควรจะเป็นฉันสิ ต้องเป็นฉัน!!!" หญิงสาวสติแตกไปแล้ว เธอเดินมาคว้าแขนชายหนุ่มไว้ก่อนจะผลักมินนี่ไปอีกทางจนเธอเกือบจะล้ม หากไม่ติดว่ามีมือมาคว้าเธอไว้ซะก่อน 

"ว้าย!!....พี่ไรอัน!!!" มินนี่อุทานด้วยความตกใจ 

"เกือบไปแล้วมินนี่" ไรอันบอกอย่างโล่งอก เพราะหากเขาเข้ามารับร่างบางไม่ทันเธอคงล้มไปทับแจกันใบใหญ่แน่นอน ชายหนุ่มกลับมาถึงได้สักพักแล้ว ทันทีที่คนตัวสูงกลับถึงนิวยอร์กก็รีบบึ่งมาที่บ้านทันทีเพราะเป็นห่วงหญิงสาว แต่กลับได้มาฟังเรื่องของเธอกับผู้เป็นพี่ชาของเขาแทน เขาได้แต่ยืนนิ่งดั่งถูกสาป แต่งงานงั้นหรอ? เธอกำลังจะแต่งงาน เธอกำลังจะเป็นของคนอื่นตลอดกาล 

"ไรอัน นายมาตั้งแต่เมื่อไหร่" ราล์ฟถามผู้เป็นน้องด้วยน้ำเสียงหวั่นใจ 

"ผมมาถึงสักพักแล้วก็เผอิญได้ยินเรื่องแต่งงานพอดี" เขาพูดเสียงเรียบ 

"เอ่อ..พี่ไรอันคะ คือว่า..." 

"พี่ดีใจด้วยนะคะมินนี่ เดี๋ยวอีกหน่อยเราก็เป็นครอบครัวเดียวกันจริงๆ แล้วน้าาา" 

"พี่ไรอันไม่โกรธมินนี่หรอคะ?" 

"ไม่ครับ พี่รู้ว่าหัวใจของมินนี่อยู่ที่ใคร ทำตามที่ใจต้องการเถอะนะ" เขายิ้มให้เธอถึงแม้ในใจของเขาอยากจะตะโกนออกไปดังๆ ว่าเขาไม่ยินดีด้วย เขาอยากเป็นคนที่อยู่ข้างเธอ แต่ชายหนุ่มรู้มาตลอดว่าหญิงสาวรักราล์ฟ และไม่เคยคิดกับเขามากกว่าเพื่อนหรือพี่ชายเลย คงถึงเวลาที่เขาควรจะยอมแพ้เสียที 

"ไรอัน..." 

"ผมยินดีด้วยนะพี่ ยินดีด้วยจริงๆ ผมขอแค่พี่สัญญากับผมก็พอว่าจะดูแลมินนี่ให้ดี จะไม่ทำให้เธอเสียใจ" เขาฝืนพูดกับพี่ชาย ราล์ฟพยักหน้ารับก่อนจะเดินไปสวมกอดเขาไว้ 

"ขอบใจนายจริงๆ แต่นายโอเคใช่มั้ย? ยังไงนายก็เป็นน้องฉันนะ" เขากระซิบกับไรอันให้ได้ยินกันเพียงสองคน 

"ผมไม่เป็นไรพี่ เดี๋ยวผมก็ดีขึ้น ผมโอเค" ไรอันกระซิบพลางยกมือกอดตอบเขาก่อนจะผละออกมายิ้มให้กัน 

"ฉันสัญญา...ฉันจะดูแลเธอให้ดีที่สุด" เขาพูดพลางปรายตาไปมองมินนี่ 

"ใครจะยอมก็ยอม แต่ฉันไม่ยอม!!!" เจสสิก้ายังคงไม่ยอมเลิกรา 

"เจส! เรื่องของเรามันผ่านไปแล้ว" 

"เจสไม่เชื่อ! ราล์ฟยังรักเจสอยู่ เจสรู้...ใช่มั้ยคะ? ราล์ฟรักเจสใช่มั้ย" หญิงสาวผลุนผลันเข้าไปกอดชายหนุ่มไว้อย่างน่าสมเพช ราล์ฟแกะมือเธอออกก่อนจะผลักเธอออกไปเบาๆ 

"เจสอย่าทำอย่างนี้" 

"ไม่!!! เจสรักราล์ฟนะ เราจะกลับไปรักกันเหมือนเดิมนะคะ" เจสสิก้ายังไม่ยอมแพ้ เธอถลาจะเข้าไปหาชายหนุ่มอีกครั้ง 

"แต่เราไม่ได้รักเจส!!!" เขาพูดโพล่งออกมา 

"!!!" เจสสิก้ายืนนิ่งอย่างตกตะลึง 

"เรารักมินนี่และรักมากด้วย ส่วนกับเจสเราคิดแค่เพื่อน ที่เรายอมให้เจสมาอยู่ที่บ้านเพราะเห็นเจสกำลังมีปัญหา มันไม่ได้มีความหมายอะไรเกินคำว่าเพื่อนเลย ขอโทษด้วยถ้าทำให้เจสเข้าใจผิด" 

"แต่นังนี่มันมีลูกแล้ว ราล์ฟยังจะเอามันลงหรอคะ!!! ผู้หญิงดีๆ ที่่ไหนหอบลูกมาจับผู้ชาย ไอ้เด็กบ้านั่นก็ด้วย สงสัยแม่มันจะสอนมาดี ถึงได้แกล้งเล่นละครให้คุณต้องยอมรับเป็นพ่อ เก่งนักก็ไปหาคนอื่นสิ อย่ามายุ่งกับผู้ชายของฉัน ลากไอ้เด็กไม่มีพ่อนั่นออกไปด้วย!!!" เจสสิก้าสติหลุดไปแล้ว เธอด่ากราดเสียงดังไปทั่ว 

เพียะ!!! 

​มินนี่ตวัดมือใส่ใบหน้าสวยอย่างแรงทำเอาเจสสิก้าล้มลงไปกับพื้น 

"ว่าฉัน...ฉันยอมได้ แต่อย่ามาว่าลูกฉัน!!!" ทุกคนตกตะลึงที่มินนี่เดินไปตบหน้าของนางแบบสาว เพราะไม่คิดว่าเธอจะสู้คน แต่ก็แอบสะใจไม่น้อยที่เจสสิก้าโดนตบจนหน้าคว่ำ 

"อีนี่!!!" เจสสิก้าเองก็ไม่ยอมลุกขึ้นมาง้างมือเพื่อจะตบกลับทันที ราล์ฟเห็นดังนั้นจึงจะเข้าไปดึงหญิงสาวให้หลบออกมา เพราะเจสสิก้าตอนโกรธนั้นดูน่ากลัวมาก ยัยตัวเล็กของเขาคงรับมือไม่ไหว แต่ผิดคาด! มินนี่ยกมือจับแขนข้างที่เจสสิก้ายกขึ้นเตรียมตบเอาไว้ก่อนจะใช้มืออีกข้างตบกลับไปทันที แถมยังตบถึงสองทีอีกด้วย 

"โอ๊ย!!! นังมินนี่!!!" หญิงสาวจับไปที่มุมปากเพราะความเจ็บ และเมื่อเห็นว่ามีเลือดไหลออกมายิ่งเดือดใหญ่ 

"อย่ามายุ่งกับฉันและลูกของฉันอีก อ้อ...อีกอย่าง ผู้ชายคนนี้เป็นของฉันไม่ใช่ของเธอ!!!" มินนี่พูดจบก็เดินไปจับมือราล์ฟไว้แน่นพร้อมกับหันไปพูดกับเหล่าคนงานว่า 

"ขอบคุณทุกคนมากนะคะ ต่อไปมินนี่กับลูกฝากตัวด้วยนะคะ ตรงไหนที่มินนี่ทำไม่ดีหรือไม่ถูกขอให้ทุกคนบอกมินนี่ได้เลย ไม่ต้องเกรงใจนะคะ มินนี่ยินดีรับฟังค่ะ" หญิงสาวยิ้มหวานให้ทุกคน เหล่าคนงานจึงยิ้มให้เธออย่างจริงใจเช่นกัน ป้ามาเรียมองภาพตรงหน้าอย่างมีความสุข 

"เฮ้อ...อิจฉาคนมีคู่ชะมัด ผมไปก่อนนะพี่พอดีผมมีธุระ" ไรอันพูดขึ้นมา 

"อื้มม แล้วเจอกัน" ราล์ฟเข้าใจว่าตอนนี้น้องชายของเขาคงอยากใช้เวลาส่วนตัวเพื่อทบทวนเรื่องราวต่างๆ ของแบบนี้มันต้องใช้เวลา แล้วสักวันน้องเขาจะผ่านมันไปได้ 

"อ้าว...เพิ่งมาถึงเอง จะออกไปอีกแล้วหรอคะ ไม่พักเหนื่อยก่อนหรอ" 

"555 นัดสาวๆ ไว้น่ะมินนี่ พลาดได้ไง ไปละๆๆๆ" เขาทำท่ากะล่อนใส่เธอก่อนจะโบกมือให้หญิงสาวและเดินออกจากห้องไป 

"เฮ้ย!!!!!" เสียงราล์ฟตะโกนดังขึ้นเมื่อเห็นเจสสิก้ายกแจกันกระเบื้องที่วางอยู่บนโต๊ะรับแขกขึ้นเพื่อเตรียมทุ่มใส่มินนี่ เสียงร้องของชายหนุ่มทำให้สายตาของทุกคนจับจ้องไปยังสาวเจ้าปัญหา ชายหนุ่มรีบดึงมินนี่หลบได้ทันท่วงที ประกอบที่คนงานผู้ชายเข้าไปรุมจับตัวเจสสิก้าเอาไว้ 

"กรี๊ดดดดด! ปล่อยฉันนะ!!! พวกแกไม่มีสิทธิ์มาแตะต้องตัวฉัน!! ราล์ฟคะ ช่วยเจสด้วย...เจสรักคุณนะคะ" เจสสิก้าอาละวาดใส่คนงานพร้อมกันหันมาอ้อนวอนชายหนุ่ม 

"เจส...ขอโทษด้วยจริงๆ นะ แต่ฉันคงให้เธออยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว เพราะถ้าเธออยู่ มินนี่จะไม่ปลอดภัย เธอต้องหาทางทำร้ายคนรักของฉันอีกแน่ๆ ซึ่งฉันยอมไม่ได้ ถ้าหากเธอยังหาที่อยู่ไม่ได้ ฉันจะให้เธอไปอยู่ที่คอนโดของฉันชั่วคราว แต่ฉันให้เวลาแค่ 3 วันเท่านั้นนะ หลังจากนั้นเธอคงต้องช่วยเหลือตัวเองแล้ว" ชายหนุ่มพูดเสียงเย็นและยังเปลี่ยนสรรพนามที่คุยกับเธออีกด้วย 

"ราล์ฟ...ไม่นะคะ อย่าทำกับเจสแบบนี้ เจสไม่มีใครแล้ว เจสขอโทษนะคะ จะทุบตีเจสก็ได้ แต่อย่าไล่ให้เจสไปเลยนะคะ ขอร้อง...มินนี่ พี่ขอโทษนะ มินนี่ช่วยพูดกับราล์ฟให้พี่ทีได้มั้ย ช่วย..." เจสสิก้าเอ่ยกับคนตัวสูง แต่เมื่อเห็นว่าเขาไม่มีท่าทีใดๆ กลับมาเธอจึงหันไปขอร้องมินนี่แทน 

"หยุดซะที! ออกไปได้แล้ว!!! แล้วก็อยู่ให้ห่างจากคนของฉัน ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน!!!" ชายหนุ่มตวาดเสียงดัง เจสสิก้าถึงกับนิ่งไปชั่วครู่ เธอสะบัดตัวออกจากคนงานที่จับตัวเธอไว้ ก่อนจะมองไปยังราล์ฟและมินนี่รวมถึงทุกๆ คนที่อยู่ในห้องนี้ ซึ่งไม่มีใครอยู่ข้างเธอสักคน ตอนนี้เธอเจ็บ เธอแค้น และอับอายที่สุด 

"จำเอาไว้!!! ฉันไม่ยอมให้จบง่ายๆ แน่ ถ้าฉันไม่ได้ อีหน้าไหนก็จะต้องไม่ได้เหมือนกัน!!!" หญิงสาวประกาศกร้าวก่อนจะเดินกระแทกไหล่ร่างสูงออกไป 

"เฮ้อ...กว่าจะจบเรื่อง" ชายหนุ่มถอนใจเฮือกใหญ่ 

"พี่ราล์ฟ แน่ใจหรอคะว่าจะปล่อยให้เป็นแบบนี้" 

"แน่ใจค่ะ ให้มันเป็นแบบนี้แหละดีแล้ว" คนตัวโตบอกพลางยกมือลูบหัวเธอเบาๆ 

"ถ้าพี่ราล์ฟว่าอย่างนั้น ก็โอเคค่ะ" เธอยิ้มหวานให้เขา 

"ว่าแต่...เมื่อกี้คนที่บอกว่าพี่เป็นผู้ชายของเขาหายไปไหนแล้วน้าาา" เขาส่งเสียงล้อเลียนเมื่อนึกถึงตอนที่เธอพูดออกมาตอนนั้น 

"หืมมมม ไม่รู้ค่ะ สงสัยจะวิ่งหนีไปแล้ว เดี๋ยวมินนี่ไปดูให้นะคะ" ว่าแล้วหญิงสาวก็ทำท่าจะวิ่งหนีไปทันที แต่ชายหนุ่มรู้ทันจึงคว้าแขนของเธอเอาไว้ ก่อนจะก้มลงไปกระซิบที่หูเบาๆ 

"รู้มั้ย ตอนที่มินนี่พูดแบบนั้น อารมณ์พี่นี่มาเต็มเลย ไปกันดีกว่า ขึ้นห้องกัน!!!" หญิงสาวตาโตด้วยความตกใจ ยังไม่ทันที่เธอจะได้ตั้งตัวก็โดนคนตัวใหญ่ลากขึ้นห้องไปซะแล้ว โดยที่ไม่ได้แคร์สายตาของป้ามาเรียและเหล่าคนงานที่กำลังยิ้มด้วยความขำขันปนเอ็นดูเลยสักนิด ตอนนี้ชายหนุ่มรู้เพียงว่าเขาอยากกอด อยากจูบ อยากรักคนตัวเล็กจนจะแย่อยู่แล้ว 

 

 

************************************* 

มินนี่! ตบมันลูก!!! >_< 

มาตามสัญญางับ รีดน่ารักมากๆเลย ขอบคุณมากนะคะ เลิฟๆๆๆ ^^ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น