banoffypie

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ ๘ : เทพมังกรน้อย (๒)

ชื่อตอน : ตอนที่ ๘ : เทพมังกรน้อย (๒)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.2k

ความคิดเห็น : 34

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มิ.ย. 2562 23:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ ๘ : เทพมังกรน้อย (๒)
แบบอักษร

เพี้ยะ! 

 

“เอาริมฝีปากสวยๆของท่านมาร้องครวญครางใต้ร่างข้าดีกว่า..” มันใช้ฝ่ามือหยาบกร้านฟาดเข้าที่ใบหน้าอย่างจังก่อนจะฉีกถึงเสื้อผ้าของริวสึเกะอย่างกักขฬะ ลิ้นชื้นแฉะแตกลากไล้จากหัวไหล่ไปจนถึงแอ่งชีพจร เด็กหนุ่มกำหมัดแน่น เขาเปล่งเสียงร้องออกมาดังลั่น ในใจคร่ำครวญแสนสาหัสแต่เรื่องคราวนี้จะโทษใครไม่ได้ ต้องโทษตัวเองที่ประมาทเกินไป ปล่อยช่องว่างปล่อยให้ปีศาจเข้ามาทำร้ายได้

 

“อื้อ ปล่อยนะ ฮึก” ริวสึเกะพยายามดิ้นให้หลุดออกจากการเกาะกุม ดวงตากลมคู่สวยแทบจะลุกเป็นไฟ ทันที่ฝ่ามือของมันแตะไปตามร่างกาย เขาก็แทบอาเจียนออกมาอยู่แล้ว “ฮึก ปล่อยข้า!”

 

“ร่างกายของเทพมังกร..หึ”

 

“รุจ...ช่วยข้าด้วย” น้ำตาใสพิสุทธิ์เอ่อท้นช่างดูน่าสงสาร เทพมังกรผู้พิทักษ์ทะเลหลับตาแน่น เขากู่ร้องถึงใครบางคน ชายหนุ่มที่ไม่มีคิดทำร้ายเขา..

 

ปึก! 

 

“อั่ก!” เสียงร้องโหยหวนของมันทำให้เขาลืมตามองภาพตรงหน้า เส้นผมสีทองและเรือนร่างองอาจสง่างามแทบทำให้เขาลืมหายใจ ปีกนกสยายสีชาวบริสุทธิ์ราวกับเทพผู้สูงส่งบนสรวงสรรค์ งดงามจนไม่อาจบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้ เขาตั้งใจจะง้างธนูสีทองอีกครั้ง ก่อนที่มันจะปักเข้าที่กลางอกของปีศาจ แปรเปลี่ยนร่างกายเป็นเงาดำทมิฬกระจัดกระจายหายไปราวกับไม่มีอยู่จริง

 

“รุจ!”

 

“ริว..ท่านเป็นอย่างไรบ้าง” ชายหนุ่มเสกผ้าขาวสะอาดขึ้นมาผืนหนึ่งห่อหุ้มเด็กหนุ่มเอาไว้ทั้งตัว เกือบไปแล้ว.. หากเขาไม่คิดออกตามหาเทพมังกรน้อย ปล่อยให้อีกฝ่ายเที่ยวเล่นตามอำเภอใจเหมือนทุกครั้ง ไม่รู้ผลลัพธ์คราวนี้จะออกมาเช่นไร ถึงเขาจะไม่ใช่เทพใกล้ชิดอย่างเทพสายฟ้าไรจินที่เป็นสหายของเทพมังกร แต่เขาก็ยินดีจะดูแลริวสึเกะ โดยไม่สนใจคำติฉินนินทาของใครทั้งนั้น

 

กามเทพผู้ดลบันดาลรักให้คนทั้งโลก เมื่อเป็นความรักของตัวเองกลับกลายเป็นตัวโง่งม!

 

“ข้ากลัว..ข้ากลัวเหลือเกิน”

 

“ท่านไม่เป็นไรแล้ว ข้าจะไปส่งท่านที่วัง แล้วจำเอาไว้อย่าเที่ยวตามอำเภอใจเช่นนี้อีก”

 

“ฮึก..อื้อ เข้าเข้าใจแล้ว” เด็กหนุ่มสะอึกสะอื้นไม่เหลือความหยิ่งผยองเหมือนคราวที่แล้วสักนิด เขารวบอีกฝ่ายมากอดเอาไว้แนบอก เป็นครั้งแรกที่เทพอย่างเขารู้สึกเหมือนหัวใจจะขาดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

 

มันคงเป็นความรัก.. 

 

ฆนรุจพาอีกฝ่ายกลับวังใต้ท้องทะเล แต่เนื่องจากเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง ย่อมไม่ต่างจากคนแปลกหน้า เมื่อเทพรับใช้เห็นเจ้านายอยู่ในสภาพน่าเป็นห่วง แถมคนที่พามาก็ไม่มีหัวนอนปลายเท้า ไหนเลยจะยอมให้เข้ามาในวังได้โดยง่าย

 

“ไม่ต้องห่วง ข้าไม่เข้าไปหรอก แค่มาส่งคุณชายของพวกเจ้าเท่านั้น”

 

“คะ คุณชายน้อย!” “ท่านทำอะไร? เป็นถึงเทพคิดจะรังแกเทพมังกรงั้นหรือ..”

 

“ข้าเปล่า”

 

“ท่านมันก็แค่เทพชั้นต่ำ ไม่คู่ควร!” คันทาโร่ร้องไห้ปริ่มจะขาดใจ หากคุณชายน้อยเป็นอะไรไป โลกมนุษย์และสวรรค์ต้องวุ่นวายเป็นแน่ เขาลองจับจุดชีพจรเห็นว่าคุณชายน้อยแค่อ่อนเพลียเท่านั้น ต้องให้หมอตรวจร่างกายอีกรอบเขาถึงจะวางใจ! “ท่านก็รู้ดีว่าตำแหน่งของเทพมังกรนั้นสูงส่ง เกี่ยวพันกับโชคชะตามนุษย์มากมายนัก คุณชายน้อยไม่ใช่ของเล่นของเทพเจ้าสำราญอย่างท่าน เทพรูปงามอย่างท่านจะหานางฟ้าที่ไหนมาเคี่ยวกรำก็ได้ทั้งนั้น แต่ต้องไม่ใช่ท่านริวสึเกะ” เสียงร้องโหยหวนของเทพรับใช้แทงทะลุเข้าบาดหัวใจ กามเทพหนุ่มกำหมัดแน่น อีกฝ่ายพูดเป็นเรื่องจริงทั้งนั้น

 

“...”

 

“ใช่ ข้ามันก็แค่เทพชั้นต่ำ” เขาพูดได้แค่นั้นก็ยืนส่งริวสึเกะให้เทพรับใช้พาเข้าไปดูแลในตำหนัก ชายหนุ่มมองภาพจนลับสายตาก่อนจะถอนหายใจพร่างพรู เป็นแค่ฝ่ายแอบรักก็ทำได้แค่นี้เท่านั้น ดื้อดึงมากไป จะกลายเป็นตัววุ่นวาย น่ารำคาญในสายตาคนอื่นเสียเปล่าๆ ชายหนุ่มหลุบตามองพื้น ปีกสีขาวสยายกางเต็มหลัง โผบินคืนสู่ถิ่น ทิ้งไว้เพียงขนนกเกลี้ยงเกลา

 

เด็กหนุ่มนอนพักได้ไม่นานก็เริ่มฟื้นตัว เนื่องจากกลับสู่ใต้บาดาล พลังในการฟื้นตัวจึงมากขึ้นเท่าตัว เด็กหนุ่มสะดุ้งตื่น เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเหมือนฝันร้ายที่ตามหลอกหลอน เขากลัวจนน้ำตาไหลอาบแก้ม ปากก็พึมพำชื่อผู้หนึ่งตลอด จนเทพบริวารที่รับใช้ต่างมองหน้ากัน

 

“ท่านริว..จิบน้ำเจ้าค่ะ”

 

“ข้า..ข้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร” เขารับน้ำมาจิบ ลำคอยังมีความร้อนผ่าว ฝันร้ายที่เขาฝันมันเกิดขึ้นจริง นี่คือหลักฐานของปีศาจร้าย เขากระชับลำคอก่อนจะไอโคลก

 

“คันทาโร่พาท่านเข้ามาเจ้าค่ะ” เทพปลานอบน้อม ต่างเข้ามาช่วยดูแลเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้า เด็กหนุ่มสังเกตเห็นขนนกสีขาวกระจุกหนึ่งที่ทัดหูกันเอาไว้จึงเอ่ยถามเสียงเข้ม

 

“พวกเจ้าไปเอาขนนกมาจากไหน”

 

“มันตกอยู่ตรงหน้าประตูวังเจ้าค่ะคุณชาย” ริวสึเกะขมวดคิ้วแน่นก่อนจะนึกได้ว่ามีใครคนหนึ่งที่เป็นคนช่วยเหลือเขาเอาไว้ แล้ว..หมอนั่นหายไปไหนแล้ว เดิมทีจะต้องโผล่หน้าตายียวนเข้าทวงความดีความชอบสิ ไม่ใช่คิดอยากจะมาก็มาอยากจะไปก็ไปแบบนี้ เห็นข้าเป็นตัวอะไร!

 

“รุจ?..รุจอยู่ที่ไหน” เด็กหนุ่มเอ่ยเสียงแหบพร่า

 

“ไม่ทราบเจ้าค่ะ” เทพบริวารก้มหน้าก้มตาไม่มีใครกล้าสบตาสักนิด ริวทาโร่สักห้ามไม่ให้ใครพูดถึงบุรุษหนุ่มรูปงามคนนั้น คนที่มีปีกราวกับเทพบนสรวงสวรรค์ พวกหล่อนได้แต่ชื่นชมความงามกันในใจ

 

ริวสึเกะรู้สึกวูบโหวงน่าประหลาด ไม่เจอกันก็แล้วไป แต่ทำไมต้องมาทำให้เขาเดือดเนื้อร้อนใจอยู่ไม่สุขเช่นนี้เล่า!

 

อย่าให้เจอเชียว เจ้าต้องรับผิดชอบที่ทำให้ข้าเป็นแบบนี้ ฆนรุจ!

 

++ 

 

 

หญิงสาวงดงามสะคราญตาผู้หนึ่งใช้นิ้วเรียวคู่สวยกรีดกรายกดเลือกคอลเลคชั่นกระเป๋ารุ่นใหม่ ดวงตาหวานฉ่ำเหลือบมองด้านข้างผู้เป็นน้องชายที่กำลังถอนหายใจติดกันเป็นสิบรอบ ความจริงแล้วหล่อนไม่ชอบยุ่งเกี่ยวความรักของใคร แน่นอนว่าความรักของหล่อนเองก็อย่าคิดมีผู้ใดมายุ่งย่าม!

 

แต่อีกฝ่ายเป็นน้องชายสุดที่รัก เธอจะหักห้ามใจไม่ให้เป็นศิราณีผู้งดงามได้อย่างไร

 

“ชอบเทพมังกรองค์นั้นหรือ”

 

“อืม..เห้ย พี่รู้ได้ยังไง”

 

“คิดว่าข้าโง่นักหรือฆนรุจ เขาเม้ากันไปทั่วทั้งสวรรค์ว่าเจ้าโดนหักอกจนดูไม่ได้ แคนเวิลเดินแบบงานการกุศล ไหนจะงานถ่ายแบบอีก ข้าถามจริงๆ เทพองค์นั้นมีอะไรดี..อย่าบอกนะว่า”

 

“อะไรพี่..”

 

“โชตะสินะ”

 

“ไม่ใช่ ข้าไม่ได้เป็นอย่างที่ท่านพี่กล่าวอ้างสักนิด ข้าสาบาน”

 

“ภายนอกเด็กนั่นก็แค่เด็กตัวกะเปี๊ยก หน้าตารึก็พอไปวัดไปวาได้ แต่ยังเด็กเกินไปจริงๆ ไว้รอให้อายุครบพันปีแล้วค่อยไปจีบก็ยังไม่สายนะฆนรุจ”

 

“ข้าไม่ได้พรากผู้เยาว์เสียหน่อย! ไม่มีกฎสวรรค์ข้อไหนห้ามจีบเทพอายุต่ำกว่า600ปีนะท่านพี่”

 

“มิน่า ข้าส่งหญิงสาวรูปงามและชายหนุ่มหน้าตาดีให้เจ้าเลือกมากเท่าไหร่ เจ้ายังไม่คิดลงเอยสักที ไม่คิดเลย” หญิงสาวพยักหน้าราวกับเข้าใจเรื่องราวเสียเต็มประดา ทั้งที่ความจริงหล่อนแค่หยอกเอินเท่านั้น อย่างไรเสียอีกฝ่ายก็เป็นกามเทพหนุ่มรูปงาม ตำแหน่งใหญ่โตอยู่ในกระทรวง มีเทพหรือเทวดา นางฟ้าที่ไหนไม่รู้จักฆนรุจบ้าง พวกนั้นคงจะอยู่ใต้พิภพมาร หรือใต้ทะเลจนสติเลอะเลือนจนไปแล้ว

 

“ข้าจะฝากฝังไมตรีจิตรกับใครไม่ต้องการให้ท่านพี่มาแทรกแซง”

 

“ข้าแค่เป็นห่วงเจ้าเท่านั้น เจ้าเป็นน้องชายคนเดียวของข้า จะเกี่ยวดองกับเทพองค์ไหนย่อมถูกจับตามองเป็นธรรมดา”

 

“เอาน่าท่านพี่ กามเทพอย่างข้ามีเรื่องความรักให้ทุกข์ใจ ถือว่าไม่เสียแรงที่เป็นผู้บันดาลความรักนะ”

 

“เจ้าไม่ไหวก็ตัดใจเสียเถอะ หรือยากจะลิ้มลองความรักเช่นข้า จิตใจผูกพันแต่มิอาจอยู่ด้วยกันได้”

 

“ข้าไม่อาจให้เขาต้องทุกข์ทรมานได้ ให้ข้าเสียใจแต่เพียงคนเดียวดีกว่า” ชายหนุ่มยกยิ้ม เมื่อถึงถึงรอยยิ้มแสนบริสุทธิ์ของเทพมังกรน้อย เช่นนั้นเขาก็มีความสุขแล้ว “อีกอย่าง..ข้าตัดใจจากเขาแล้ว ถือว่าวาสนาสิ้นสุดกันแต่เพียงเท่านี้” ชายหนุ่มรู้สึกว่ารอยยิ้มของตัวเองเกิดจากการฝืนใจ เขาลุกขึ้นยืน กางปีกสยายบินออกไปไกลแสนไกลเพื่อสงบจิตใจที่ว้าวุ่น ปิยอรเทวีมองเห็นอีกฝ่ายบินจากไปไกลถึงด้ยกมือถือรุ่นใหม่ล่าสุดที่ลูกคัสลูกเขยของหล่อนฝากเอามาให้ หน้าจอมือถือโทรศัพท์กำลังขึ้นใบหน้าของเด็กหนุ่มที่เป็นหัวข้อสนทนาเมื่อครู่ ดูเมื่อเขาจะโกรธจัดจนเห็นเขามังกรงอกขึ้นมาเหนือหน้าผาก เสียงบ่นดังลอดออกมาทันที

 

“สิ้นสุดบ้าบออะไรกัน!”

 

“ชู่ว ข้าช่วยเจ้าได้เท่านี้ เห็นแก่น้องชายที่รักเจ้าอย่างโง่งม” หญิงสาวหัวเราะคิก หล่อนวีดีโอคอลทิ้งเอาไว้สักพักแล้ว อยากเคลียร์ให้อีกฝ่ายรับรู้ว่าน้องชายของเขานั้น ซื่อสัตย์และจริงใจเพียงใด

 

“แต่เขา..เขา..”

 

“ช่วงเวลาอกหักมีใครบ้างเล่าไม่เสียใจ หรือเจ้าคิดว่ามันเพียงพอแล้ว ก็สิ้นสุดต่อฆนรุจไป ไม่ต้องรู้จัก ไม่ต้องทักทาย เจอหน้าก็แค่ยิ้มให้ เป็นเทพเทวดาที่รู้จักทั่วไปก็พอแล้ว”

 

“ข้า..ข้า..” เด็กหนุ่มอึกอัก เขายอมรับว่าได้ยินประโยคสะบั้นสัมพันธ์เช่นนั้น เขาอยากจะบินขึ้นไปยังสรวงสวรรค์ทันที ถามหน่อย..เคยถามความรู้สึกเขาหรือยัง!

 

“ข้าอยากจะช่วยเจ้าอยู่หรอกนะ มันอยู่ที่เจ้าจะยอมทำตามเงื่อนไขข้าหรือเปล่า”

 

“งะ..เงื่อนไขอะไร! ข้าล้วนทำตามทั้งสิ้น” หลังตกลงแผนการเรียบร้อย เจ้าหล่อนก็นั่งอมยิ้ม แท้ที่จริงแล้วกามเทพที่ช่วยดลบันดาลเรื่องความรักที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด ก็คือข้า!

 

จะลองเปิดเว็บไซค์หาคู่ให้พวกเทวดาดีไหมนะ..เงินน่าจะดีไม่เบา 

 

++ 

 

 

โถงโอ่อ่าบนสวรรค์ชั้น146เป็นที่จัดงานเลี้ยงราตรีในการต้อนรับองค์มหาเทพผู้หนึ่ง ฆนรุจได้รับมอบหมายจากพี่สาวให้มาร่วมกิจกรรมอันเป็นแบบปฏิบัติประจำตระกูลมาช้านาน เขาจึงต้องเข้าร่วมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้ว่าตอนนี้เขาจะยังไม่อยากพบเจอใครก็ตาม..

 

ชายหนุ่มผมทองอยู่ในสูทสีขาวบริสุทธิ์ช่างงามล้ำเหนือเทพองค์ใดในที่แห่งนี้ สมแล้วที่เป็นน้องชายของปิยอรเทวี หน้าตาดีจนปีศาจยังต้องร้องขอชีวิต!

 

“เดี๋ยวจะเริ่มการประมูลแล้ว ขอเชิญท่านฆนรุจด้วยค่ะ” นางฟ้าเรือนร่างสะโอดสะองเข้ามาเชิญเขาไปด้านหลังเวที เท่าที่ทราบจะมีการประมูลเทพเพื่อไปเดท! แน่นอนว่าที่นี่มีแต่นางฟ้า ปีศาจ สาวสวยจากทั่วทุกมุมโลกที่อยากจะใกล้ชิดกับเทวดาหนุ่มรูปงามสักครั้งหนึ่งในชีวิต เขาพ่นลมหายใจ แต่สายตากลับสะดุดกับหญิงสาผมดำขลับคนหนึ่ง ดวงตากลมคู่นั้นมองเขาราวกับจะแผดเผาให้มอดไหม้

 

ใครกันนะ.. 

 

เป็นคำถามที่ได้แต่ถามในใจ ก่อนที่เสียงประกาศของพิธีกรจะดังขึ้นและเป็นการเปิดตัวชายหนุ่มในค่ำคืนนี้โดยเขาเป็นคนสุดท้าย!

 

ฆนรุจส่งยิ้มหวานเขาโบกมือเป็นการทักทายก่อนจะได้รับเสียงตอบรับถล่มทลาย ข่าวว่าเขาหวนคืนกลับวงการทำให้สาวน้อยสาวใหญ่ต่างส่งเสียงให้เขาหันไปมอง ขอเพียงแค่เขายักคิ้วให้ หญิงสาวเหล่านั้นแทบจะละลายกลายเป็นของเหลวทั้งสิ้น

 

ชอบโปรยเสน่ห์.. 

 

ยิ้มเรี่ยราด 

 

บ้ากาม! 

 

เด็กสาวหน้าตาน่ารักมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยแววตากรุ่นโกรธ เขารึอุตส่าห์ทำตามคำขอร้องของปิยอรเทวีด้วยการแต่งหญิง อีกฝ่ายจับเขาแต่งหน้าแต่งตาสวมวิกพร้อมชุดกระโปรงพองฟู เล่นซะเขาจำตัวเองไม่ได้เลยด้วยซ้ำ!

 

‘ง่ายมาก เจ้าแค่แต่งหญิงแล้วเข้าไปประมูลฆนรุจมาให้จงได้ แล้วค่อยสารภาพรักกับเขา!’ 

 

มันง่ายซะที่ไหนล่ะเจ๊!

 

“1,000”

 

“50,000”

 

“8,000,000!” 

 

ใครจะคิดว่าการประมูลจะดุเดือดเลือดพล่านขนาดนี้ แค่งานการกุศลได้เทวดาหนุ่มรูปงามไปดินเนอร์เพียงมื้อเดียว ทำไมถึงยอมจ่ายกันขนาดนี้! ริวสึเกะกัดฟันกรอดเมื่อเขาต้องยอมเสนอเงินสูงลิ่วเพื่อจะประมูลฆนรุจในค่ำคืนนี้ หากไม่ติดว่าเขาเคยทำร้ายจิตใจอีกฝ่ายมาก่อน พูดจาไม่ดีใส่มากมาย ถ้าไม่มีแผนการเซอร์ไพร์สคิดว่าฆนรุจคงไม่คิดจะกลับมาคุยกับเขาเหมือนเดิมได้

 

“ปิดประมูล!” เสียงร้องโอดครวญของหญิงสาวดังลั่นไปทั่วบริเวณ จนคนที่เข้ามาร่วมงานจะต้องยกนิ้มืออุดหูไม่ก็ร่ายเวทกำกับหูตัวเองเอาไว้เรียบร้อยเสียก่อนจะเข้างาน ไม่ทราบว่านี่มันงานมีทแอนด์กรี๊ดหรือไง!

 

ริวสึเกะจัดการเรื่องเงินประมูลเรียบร้อยก่อนจะยืนกุมมือบิดตัวไปมา ส้นสูงที่เขาใส่มาตอนนี้เริ่มปวดหนึบจนอยากจะเขวี้ยงทิ้งอยู่แล้ว แต่เขาลงมือลงแรงมาตั้งขนาดนี้จะปล่อยให้ทุกอย่างสูญเปล่าได้อย่างไร ยิ่งคิดก็ยิ่งตื่นเต้นเมื่อเห็นชายหนุ่มกำลังเดินเข้ามาใกล้ เขายื่นมือส่งมาอย่างสุภาพให้เขาจับ เด็กหนุ่มไม่กล้าเงยหน้ามองสบสายตาได้แต่วางแปะฝ่ามือทาบทับลงไปแผ่วเบา

 

“เราไปเดินเล่นกันสักครู่นะครับ” น้ำเสียงทุ้มนุ่มที่ได้ฟังตอนนี้ไม่ต่างจากที่เขาเคยได้ยินมาก่อน แต่เมื่อลองสังเกตจะพบว่ามันช่างอ่อนโยนราวกับจะโอบอุ้มเขาเอาไว้บนฝ่ามือ เมื่อก่อนฆนรุจชอบพูดกับเขาเช่นนี้ แต่ตอนนี้เขาเป็นเด็กสาวแปลกหน้าคนหนึ่งเท่านั้น

 

จริงๆแล้วกามเทพหนุ่มอาจจะอ่อนโยนเช่นนี้กับทุกคน..

 

“ทำไมถึงทำหน้าเศร้าอย่างนั้น งานไม่สนุกหรือ”

 

“สะ สนุกสิ สนุกมากเลย”

 

“ไหนลองมาชมสวนดอกไม้สิ เผื่อจะอารมณ์ดีขึ้น” ชายหนุ่มจับจูงเขาเดินไปตามทางอย่างเชื่องช้า ประคับประคองราวกับไข่ในหิน ว่าเขาจะล้มหกคะเมนตีลังกาหน้าทิ่มแปลงดอกไม้อย่างนั้น

 

“ดอกไม้..สวย”

 

“สวยเหมือนท่าน”

 

“มะ ไม่ ข้าไม่สวย”

 

“ท่านสวยที่สุดแล้ว โดยเฉพาะดวงตาคู่นั้น” เด็กสาวกำกระโปรงแน่น ไม่รู้จะเริ่มต้นบอกอีกฝ่ายอย่างไรว่าเขาคือ ริวสึเกะ! “ดวงตาของท่านงดงามเหมือนหมู่ดาว”

 

“เจ้าพูดเช่นนี้กับทุกคนหรือไม่”

 

“ไม่..ไม่ทุกคน”

 

“แล้วทำไมเป็นข้า” เด็กสาวทำใจกล้าเงยสบกับดวงตาสีฟ้ากระจ่างใสของอีกฝ่าย หัวใจเขสเต้นระรัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน หากเต้นเร็งกว่านี้เขากลัวว่าจะต้องขาดใจตายเข้าสักวัน “ข้า..ข้าไม่ได้งดงามอย่างที่เจ้าคิด” เขาปลดวิกผมสีดำสบายถึงกลางหลังออก ก่อนจะหลุบตามองพื้นด้วยความเขินอาย เขาเป็นเพียงเทพมังกรน้อยที่ยังม่มีฤทธิ์เดช เป็นเด็กหนุ่มอ่อนด้อยประสบการณ์เท่านั้น

 

“เพราะเหตุใดท่านจึง..”

 

“เพราะข้าชอบเจ้า” 

 

“หรือแค่ต้องการเอาชนะข้าเท่านั้น” ฆนรุจพูดแทงใจดำ เด็กหนุ่มในชุดกระโปรงจ้องเขม็ง น้ำเสียงที่ตอบโต้มีความมั่นใจ

 

“ข้าชอบเจ้า จะให้พูดอีกหมื่นรอบข้าก็จะบอกว่าชอบเจ้า”

 

“แม้ว่าข้าจะตัดใจจากท่านแล้วอย่างนั้นหรือ” ดวงตาสีฟ้าคู่สวยทอดมองอีกฝ่ายไม่วางตา ริวสึเกะเม้มริมฝีปากแน่น อะไรที่เขาพอทำได้เขาก็ไปทั้งหมดแล้ว ยอมลดศักดิ์ศรีปลอมตัวเข้ามาขนาดนี้ หากคิดจะตัดรอนเขาคงไม่อาจฝืนลิขิตสวรรค์ ได้แต่หอบหัวใจชอกช้ำกลับไปดูแล!

 

“อืม..” น้ำตาหยดใสกลั่นตัวจะไหลลงมา นิ้วมือหนาเกลี่ยมันออกอย่างเบามือ ก่อนร่างทั้งร่างเขาถูกดึงเข้าไปกอดเอาไว้แน่น นี่มันหมายความว่าอย่างไร.. ข้าสมหวังแล้วหรือไม่

 

“เป็นข้าที่แพ้ท่านอีกแล้ว แพ้ความกล้าหาญและเด็ดเดี่ยว” ชายหนุ่มก้มลงหอมแก้มใส เขาได้กลิ่นน้ำหอมเจือจาง “ท่านชิงตัดหน้าข้าพูดไปแล้ว จะให้ข้าชดเชยอย่างไรดี”

 

“พูดให้ข้าฟังอีกหมื่นครั้งไม่นับว่าน้อยเกินไป!”

 

“ร้ายกาจ..ท่านรู้หรือไม่ หากข้าพูดออกไปแล้ว ท่านตอบรับ นั่นหมายถึงกามเทพจะผูกสัญญาสายใยลึกซึ้งเอาไว้ คราวนี้ต่อให้ท่านอยากจะดิ้นรนหนีข้าไปสุดหล้าฟ้าเขียว ก็อย่าคิดว่าจะทำได้!”

 

“หลับกันหากเจ้าผิดสัญญา ข้าจะรูดขนเจ้าให้หมดแล้วต้มยำปีกไก่ดีหรือไม่”

 

“ท่านอยากให้คนรักท่านเป็นกามเทพไร้ขนหรือ หากข้าไม่หล่อเหลาล่ะ ท่านจะยังชอบพอข้าหรือไม่”

“แน่นอน!” เด็กหนุ่มฉีกยิ้มกว้างด้วยความอารมณ์ดี

 

“ข้าชอบท่าน..ริวสึเกะ”

 

“อื้อ ข้าก็เช่นกัน”

 

“เช่นนั้นถือว่าเราสองต่างเป็นของและกันแล้ว” กามเทพหนุ่มถือเป็นสัญญาจริงจัง เขาวาดรูปหัวใจบนอากาศ มันเป็นเปล่งแสงเป็นสีชมพูก่อนจะพุ่งหายเข้าไปในฝ่ามือของเขาทั้งคู่ สลักหัวใจเป็นสัญญารักมั่นคง “ต่อไปก็ได้เวลาแสดงความรักของข้าแล้ว”

 

“เดี๋ยวก่อน..” เด็กหนุ่มถอยกรูด เขายืนอยู่บนส้นสูงไม่ถนัด แทนที่จะหนีได้พ้น กลับเป็นกล้วยเข้าปากช้างเสียอย่างนั้น ชายหนุ่มรวบเขาเข้ามาในอ้อมกอด ก้มลงใช้ริมฝีปากจุมพิตหนักหน่วงตักตวงอย่างหื่นกระหาย นับเป็นจูบแรกของเขาเชียวทำไมถึงได้รุนแรงหนักหน่วงเช่นนี้ “เบาหน่อย”

 

“ข้าอดทนมาตั้งนาน รุนแรงไปบ้างอย่าโกรธกันเลยนะ” ฆนรุจไม่ได้รู้สึกผิดอะไรทั้งนั้น เขาล้วงเข้าไปในกระโปรงลูกไม้สีชมพู ตลบชายกระโปรงขึ้นจนเห็นแพนตี้ลายลูกไม้สีขาว “เลือกได้ดี”

 

“นี่ เจ้าทำอะไร!”

 

“ทำรัก..” เขาพูดเสียงแหบพร่าก่อนจะดันร่างเล็กเข้ากับกำแพงอิฐ ดึงรั้งชั้นในตัวบางออกมากรอมที่เข่า ดูเซ็กซี่ยั่วยวนเหลือเกิน ชายหนุ่มส่งมือที่ว่างปลดกระดุมด้านหน้า เขี่ยตุ่มไตสีชมพูบนยอดอก เด็กหนุ่มครางเครือไม่ได้ศัพท์ แม้ในใจอยากจะถีบอีกฝ่ายออกไปให้กระเด็นแต่ความรู้สึกแปลกประหลาดเช่นนี้เขาเองก็อยากเรียนรู้

 

“...อื้อ มันแปลกๆ”

 

“ข้าจะสอนเจ้าเอง”

 

“สอนข้า?”

 

“ต้องเป็นข้าคนเดียวเท่านั้นที่สอนท่านได้” ชายหนุ่มกำชับเสียงเข้ม เขาตีตราจองเอาไว้แล้ว ไม่ว่าปีศาจหรือเทพองค์ใดที่หมายมั่นกับคนในดวงใจ อย่าคิดว่ากามเทพผู้เรียบร้อยอย่างเขาจะปรานี! “เช่นอย่างนี้ เจ้าต้องผ่อนคลาย” เขาส่งนิ้วเข้าไปแตะที่ปากทางสีอ่อน มันนุ่มนิ่มเชื้อเชิญเขาเข้าไปสำรวจด้านในยิ่งนัก ชายหนุ่มอยากจะยับยั้งชั่งใจ แต่ของหวานชิ้นโตอยู่ตรงหน้า ไม่กินแล้วจะปล่อยให้คนอื่นมาฉกชิมหรือ

 

ไม่มีทาง! 

 

ใบหน้าหวานแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางยิ่งดูงามขึ้นหลายส่วน อันที่จริงเขาไม่ชอบเลยที่เห็นริวสึเกะในชุดผู้หญิงอย่างนี้ เพราะเขาทั้งน่ารัก เกินใจเขาจะรับไหว!

 

นิ้วหนาส่งเข้าไปเชื่องช้าปรับให้เด็กหนุ่มคุ้นชิน เขาแยกเรียวขาออกกว้าง แทรกร่างกายเข้าไปตรงกลาง ขาที่ยกขึ้นเกี่ยวเอวเขาเอาไว้แน่น อีกฝ่ายโอบรอบคอเขาเอาไว้ ถูกจู่โจมไปทั่วทั้งตัวแบบนี้ทำได้แค่หอบครางอยู่ใต้อ้อมกอดเขาเท่านั้น แอบสังเกตเห็นเขางอกขึ้นมาเหนือหน้าผาก เขาเลยก้มลงไปจุมพิตครั้งหนึ่ง เมื่อได้ยินเสียงร้องเขาถึงได้รู้ว่ามันคือจุดอ่อนไหวอย่างหนึ่งของมังกร

 

“ข้าต้องทำอย่างไรต่อ”

 

“ทำใจให้สบาย อย่าเกร็ง ต่อไปเราจะเป็นคนเดียวกันแล้ว”

 

“ไม่ต้องใช้เวทมนตร์ก็ทำได้หรือ” เด็กหนุ่มคิดว่าต้องมีพิธีหรือใช้อาคมประกอบในการทำสัญญา ไม่คิดว่าเพียงแค่แนบชิดร่างกายแบบนี้ก็คือหลอมรวมเช่นกัน

 

“ได้สิ..” กามเทพหนุ่มจดจ่อตัวตนอยู่ที่ปากทาง เขากดสะโพกกลมกลึงให้ประสานรับความใหญ่โต เด็กหนุ่มอ้าปากพูดอะไรไม่ออก เขาปล่อยแช่ให้ช่องทางขยายมากขึ้นจากนั้นค่อยขยับ “อย่าเกร็ง..คนดี” เขาพร่ำบอกอีกฝ่ายพร้อมทั้งจูบปลอบประโลมไม่หยุด

 

“อื้อ..ลึกกว่านี้สิ”

 

“ท่านจะเจ็บ”

 

“แต่ข้าอยากให้เจ้าเข้ามาลึกๆกว่านี้!” เสียงอ้อนวอนขอไม่ได้รั้นเหมือนปกติ มันอ่อนหวานจนเขาเกือบยั้งมือไม่ทัน ถ้าหากเขารุนแรงมากเกินไปจะทำอย่างไรล่ะ! “อื้อ..มันเสียวเหลือเกิน”

 

“ข้าบอกแล้วว่าท่านต้องชอบ”

 

“มันแน่นไปหมด คับไปหมดเลย” เด็กหนุ่มโยกสั่นไปตามแรงขับควบ เขารู้สึกปวดหนึบแต่กลับสุขสม เมื่อเสียดแทงโดนจุดอ่อนไหวเขาเหมือนปลิดปลิวสำลักความสุขจนต้องส่งเสียงร้อง “อ๊า..อื้อ..ฮื่ออ”

 

“เบาหน่อย”

 

“ใครจะไปทนไหว” มังกรหนุ่มเขางอกขึ้นมายาวเป็นคืบ ส่งสายตาค้อนขวับให้ “เอาอีก” ฆนรุจใจละลายไปหมดแล้ว ใครใช้ให้เทพมังกรหนุ่มของเขาน่ารักได้ขนาดนี้ เขาพลิกอีกฝ่ายหันหลัง มือเรียวยาวดันกำแพงเอาไว้ กระโปรงสีหวานถลกขึ้น เปิดเปลือยบั้นท้ายกลมกลึงจนเขาต้องลอบกลืนน้ำลาย

 

“เจ้ารออะไรอยู่..ข้าทนไม่ไหวแล้ว” มืออีกข้างรั้งก้อนกลมนุ่มแหวกมันออกจากกัน ช่องทางที่กำลังขมิบอ้าทำให้สติของกามเทพหนุ่มขาดผึงอย่างสิ้นเชิง!

 

“ริว!” เขาคว้าสะโพกกลมให้เข้ามาใกล้ก่อนจะโจนจ้วงจนเกิดเสียงหยาบโลน เสียงเนื้อกระทบดังติดกันเสียงดัง โชคดีที่สวนดอกไม้ในตอนกลางคืนไม่มีผู้ใดเข้ามาใกล้ ไม่อย่างนั้นคงได้เป็นตากุ้งยิงกันแน่!

 

ตับ!

 

ตับ!

 

ตับ!

 

“อ๊า..รุจ!” ริวสึเกะเกร็งไปทั้งร่างก่อนจะกระตุกเฮือก ปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเปื้อนเปรอะลงแปลงดอกไม้ที่กำลังบานเบ่งบานรับแสงจันทร์ เขาเงยรับจูบแสนหวานก่อนจะหอบหายใจด้วยเหนื่อยอ่อน ส่วนกามเทพหนุ่มนักรักที่ยังไม่อิ่มเอมยังควบขับเคลื่อนแท่งร้อนจนเขาต้องสูดปากด้วยความเสียวซ่าน เขาพอจะเข้าใจบ้างแล้ว ความรักก็เป็นเช่นนี้ การแสดงความรักก็เป็นเช่นนี้

 

รู้งี้ไม่น่าเล่นตัวเสียนาน! 

 

 

TBC. 

 

 

เม้นหน่อยยยยยยยยยยย อิอิ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}