จางบิวตี้

เรื่องนี้อัพเดตทุกวันอาทิตย์ค่ะ

ชื่อตอน : Different 3

คำค้น : Yaoi, NC, 18+, SM

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มิ.ย. 2562 22:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Different 3
แบบอักษร

Different 3 

 

วันนี้จริงใจสามารถมาทำงานที่ร้านกาแฟได้ตั้งแต่เช้าเพราะว่าอาจารย์งดคลาสทั้งวัน แน่นอนว่ามันคือสวรรค์ของนักศึกษาทุกคน รวมถึงเขาด้วย เมื่อเช้าจริงจังก็บ่นเป็นหมีกินผึ้งอย่างอิจฉาเขา แต่ก็ช่วยไม่ได้นะในเมื่อเราสองคนมันแต้มบุญไม่เท่าหัน อิๆ

 

         “วันธรรมดาช่วงเช้าแบบนี้ส่วนมากจะเป็นพนักงานบริษัท เหนื่อยหน่อยนะ” พี่แพทเจ้าของร้านกาแฟที่จริงใจทำงานอยู่พูดขึ้น

 

         “ไม่เป็นไรหรอกครับ ใจทำไหว” จริงใจพูดด้วยรอยยิ้มสดใส ซึ่งเป็นรอยยิ้มที่ใครเห็นก็มักจะเอ็นดูเสมอ

 

         “แต่ลูกค้ากลุ่มนี้ก็ทิปหนักเหมือนกัน พี่ขอบอกเลย” แพทว่ายิ้มๆ เช่นกัน ซึ่งในร้านที่จริงใจทำงานอยู่จะมีทิปบ็อกที่ให้ลูกค้าได้ให้ทิปสำหรับพนักงาน และทุกสัปดาห์ก็จะมีการนำทิปมาหารเฉลี่ยกัน แต่ถ้าลูกค้าอยากให้เป็นรายบุคคลก็สามารถให้กับเจ้าตัวได้เลย ทางร้านไม่มีข้อห้ามในการรับทิปจากลูกค้ากับมือแต่อย่างใด เพราะถือว่าเป็นความดีความชอบส่วนตัวบุคคลนั้นๆ

 

กรุ๊งกริ๊ง

 

         “ยินดีต้อนรับคร้าบ!!” จริงใจกล่าวทักทายขึ้นทันทีที่มีลูกค้าเข้ามาในร้าน โดยที่หญิงสาววัยทำงานทั้งสองก็อดแปลกใจไม่ได้ เพราะปกติเวลาที่มาร้านนี้จะเจอแต่คุณแพทเจ้าของร้านเท่านั้น

 

         “รับอะไรดีครับ?” จริงใจถามด้วยรอยยิ้มสดใส

 

         “เอาไอซ์ลาเต้กับไอซ์ช็อกโกแลตค่ะ” จริงใจพยักหน้ารับก่อนจะกดคิดเงินอย่างชำนาญ

 

         “เป็นพนักงานใหม่เหรอคะ?” หนึ่งในสองคนถามขึ้นด้วยความสงสัย ก็นะ...ปกติเวลาที่พวกเธอมาร้านนี้ก็จะเจอคุณแพทกับสามีเท่านั้น ไม่คุ้นหน้าเด็กหนุ่มตรงหน้ามาก่อนเลย

 

         “ปกติใจทำงานช่วงเย็นครับ แต่วันนี้ทำช่วงเช้าด้วย” จริงใจตอบด้วยรอยยิ้มสดใสเช่นเคย ซึ่งทำให้ทั้งสองสาวอดที่จะเอ็นดูไม่ได้ ก็นะ...เด็กหนุ่มตรงหน้าน่ารักน้อยเสียที่ไหน ถ้าได้เอาไปเป็นน้องสาวเธอคงบีบแก้มกลมๆ นั่นด้วยความหมั่นเขี้ยวทั้งวันแน่ๆ

 

         “รอเครื่องดื่มสักครู่นะครับ” จริงใจว่าพร้อมยื่นใบเสร็จให้กับสองสาว ทั้งคู่พยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มก่อนจะไปนั่งรอ...เวลาผ่านไป...

 

         “ขอบคุณที่มาอุดหนุนนะครับ” จริงใจพูดขึ้นขณะที่สองสาววัยทำงานจะเดินออกจากร้าน แต่ทั้งคู่ก็เดินเลี้ยวมาที่เคาน์เตอร์อีกครั้งแล้วยื่นเงินแบงค์ 20 ให้กับจริงใจ

 

         “ถือว่าเป็นทิปเล็กๆ น้อยๆ นะจ๊ะ”

 

         “ขอบคุณมากเลยครับ” แม้ว่าจะเป็นแค่เงินเพียงเล็กน้อยแต่จริงใจก็ไม่คิดจะมองข้าม ร่างเล็กรับมันด้วยความดีใจและขอบคุณทั้งสองสาวอย่างจริงใจสมชื่อ...พักกลางวัน...แน่นอนว่าร้านกาแฟในช่วงพักกลางวันวุ่นวายมาก ดีที่จริงใจได้กินข้าวเที่ยงตั้งแต่ 11 โมงแล้ว ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่มีเวลากินแน่ๆ

 

         “เดี๋ยวใจไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึงนะครับพี่แพท” จริงใจพูดขึ้น

 

         “โอเคจ้า เดี๋ยวพี่เป็นคนรับออเดอร์แทนก่อนแล้วกัน” จริงใจพยักหน้ารับก่อนจะรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำทันที

 

...อีกด้านหนึ่ง...

 

         “ไปหากาแฟดื่มกันหน่อยมั้ย?” พลินชวนอาทิตย์ขึ้นหลังจากที่เพิ่งออกจากห้องประชุมที่ประชุมตั้งแต่ 9 โมงเช้า

 

         “ดีเลยครับ ผมง่วงจนตาจะปิดแล้ว” อาทิตย์ว่าขำๆ

 

         “ไปร้านเดิมแล้วกัน” พลินว่าก่อนที่ทั้งคู่จะตรงไปยังร้านกาแฟแถวๆ บริษัททันที...

 

         “เอาเหมือนเดิมนะครับ” พลินพยักหน้ารับตามคำถามของอาทิตย์ก่อนจะไปนั่งรอ ซึ่งอาทิตย์รับหน้าที่ไปสั่งกาแฟให้ และรอไม่นานเสียงใสเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น ซึ่งพลินรู้สึกคุ้นๆ กับเสียงนี้ไม่น้อย

 

         “เอสเพรสโซ่เย็นกับไอซ์ลาเต้ได้แล้วครับ”

 

         “เดี๋ยวผม...”

 

         “เดี๋ยวฉันไปหยิบเอง” พลินพูดก่อนจะลุกออกจากเก้าอี้เพื่อเดินไปหยิบกาแฟทันที

 

         “กาแฟอยู่ทาง...อ๊ะ คุณ!” จริงใจทำหน้าตกใจทันทีเมื่อเห็นคนตัวสูงตรงหน้า ซึ่งเขาจำได้ดีว่าเคยเจอคนตัวสูงที่ไหน

 

         “...” พลินมองหน้าเด็กตรงหน้านิ่งๆ เพราะไม่คิดเหมือนกันว่าอีกคนจะทำงานที่นี่ เขามากินกาแฟร้านนี้บ่อยแต่ก็ไม่เคยเจออีกฝ่ายเลยสักครั้ง

 

         “เอ่อ...สวัสดีครับคุณเอ่อ...พี่ชายพี่พิช?”

 

         “ฉันเป็นอา” พลินตอบเสียงเรียบ จริงใจหน้าแตกดังเพล้งทันทีก่อนที่ร่างเล็กจะยิ้มแหยๆ ออกมา

 

         “แหะๆ สวัสดีครับคุณอาพี่พิช” จริงใจพูดทักทายอีกครั้งอย่างมีมารยาท ก็นะ...ยังไงก้เคยเจอกัน ถ้าเขาไม่ทักทายก็ดูเป็นเด็กไม่มีทารยาทน่ะสิ พลินไม่ตอบอะไรพร้อมกับหยิบกาแฟสองแก้วเดินกลับไปที่โต๊ะ

 

         “ทำหน้าดุตลอดเลย” จริงใจพึมพำออกมาเสียงเบา แต่พลินกลับได้ยิน คนตัวสูงหันขวับไปมองคนตัวเล็กทันที จริงใจเบิกตากว้างอย่างตกใจก่อนจะรีบลนลานทำอย่างอื่นทันที

 

         “พะ...พี่แพทครับ เดี๋ยวใจไปเก็บโต๊ะนะครับ” จริงใจว่าก่อนจะรีบวิ่งออกจากเคาน์เตอร์เพื่อไปเก็บโต๊ะทันที พลินมองตามคนตัวเล็กไปนิ่งๆ ก่อนจะเดินกลับไปที่โต๊ะ

 

         “นั่นใครเหรอครับ? ผมเห็นทักทายคุณด้วย?” อาทิตย์ถามอย่างสงสัย

 

         “...” พลินนิ่งไม่ตอบ

 

         “เอ...หรือว่าคนที่คุณให้ผมไปสืบประวัติ?”

 

         “กินกาแฟไปเงียบๆ ซะ” พลินว่าเสียงเรียบ อาทิตย์หัวเราะออกมาทันที ซึ่งนั่นก็พอเป็นคำตอบให้กับเขาได้แล้วว่าเด็กที่ทักทายเจ้านายของเขาเมื่อกี้นี้คือคนที่ชื่อว่าจริงใจ เป็นรุ่นน้องของคุณพิช แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมจู่ๆ ผู้เป็นนายถึงได้ให้เขาไปสืบประวัติเด็กคนนี้ แน่นอนว่าสิ่งที่เขาได้ก็แค่ประวัติโดยผิวเผินของอีกฝ่ายเท่านั้น ชื่อ ที่อยู่ เบอร์โทร คณะที่เรียน แล้วก็สมาชิกในครอบครัว เพราะเขาไม่รู้ว่าเจ้านายของเขาต้องการแค่ไหนกัน?...เวลาผ่านไป...

 

         “ขอบคุณที่มาอุดหนุนนะคร้าบ!” จริงใจว่าเสียงใสเมื่อพลินกับอาทิตย์กำลังจะเดินออกจากร้าน อาทิตย์หันไปยิ้มให้อีกฝ่ายนิดๆ ส่วนพลินก็เดินออกจากร้านไปทันที ทำให้คนตัวเล็กที่ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์หน้าหงอยลงทันที

 

         “คนอะไร หน้าดุชะมัด”

 

         “บ่นอะไรเหรอใจ?” แพทถามขึ้นทำให้จริงใจสะดุ้งทันที

 

         “เอ่อ...ปะ...เปล่าครับๆ”

 

         “จริงสิ...พี่เห็นใจทักทายคุณพลิน รู้จักเขาด้วยเหรอ?” แพทถามอย่างสงสัย

 

         “คุณพลิน?”

 

         “ก็ผู้ชายตัวสูง หน้าตาหล่อๆ คนนั้นไง”

 

         “คุณคนหน้าดุเหรอครับ?” จริงใจถามย้ำอีกครั้ง

 

         “เดี๋ยวนะ? ฮ่าๆๆ หน้าดุงั้นเหรอ? มันก็ใช่...คุณพลินหน้าดุจริงๆ นั่นแหละ” แพทว่าพร้อมหัวเราะอย่างชอบใจในคำพูดที่ใสซื่อของจริงใจ

 

         “พอดีว่าใจรู้จักกับหลานชายของคุณเขาน่ะครับ เคยไปทำงานกลุ่มที่บ้านคุณเขา ก็เลยทักทายตามมารยาท” ใจตอบข้อข้องใจให้กับแพท

 

         “อย่างนี้นี่เอง”

 

         “คุณเขาเป็นลูกค้าประจำที่นี่เหรอครับ?”

 

         “ใช่แล้ว คนที่มาด้วยชื่อคุณอาทิตย์น่ะ เป็นผู้ช่วยคนสนิทของคุณพลิน” จริงใจพยักหน้ารับก่อนจะพูดออกมาอย่างที่ใจคิด

 

         “ดูหน้าใจดีกว่าอีกนะครับ แหะๆ”

 

         “ฮ่าๆๆ ก็นะ...คุณพลินเป็นถึงประธานบริษัท PP บริษัทใหญ่ๆ ตรงมุมถนนตรงนั้นไง สามีของพี่ก็ทำงานที่นั่นแหละ เห็นว่ากันว่าเขาเนี้ยบอย่าบอกใครเลยละ” จริงใจอดที่จะอ้าปากค้างด้วยความตกใจไม่ได้ แหงแหละ...บริษัทตรงมุมถนนที่พี่แพทว่ามันใหญ่มากๆ เลยนะ บ่งบอกถึงฐานะของอีกฝ่ายอย่างดี ไม่แปลกที่บ้านของอีกคนจะใหญ่อย่างกับวังแบบนั้น เขาว่าเขาไม่แปลกใจแล้วแหละ!...กลับมาทางด้านของพลิน...

 

ก๊อกๆ

 

         “มิ้นเองค่ะ” เสียงเคาะประตูดังขึ้นพร้อมกับเสียงของเลขาสาว

 

         “เข้ามาสิ” สิ้นเสียงคำอนุญาตของพลิน เลขาสาวคนสวยก็เข้ามาทันที

 

         “มีเอกสารมาให้คุณพลินเซ็นค่ะ” มิ้นว่าก่อนจะวางเอกสารบนโต๊ะ พลินพยักหน้ารับก่อนจะเปิดอ่าน

 

         “มีอะไรอีก?” พลินเลิกคิ้วถามเมื่อเห็นว่ามิ้นยังไม่ออกไปจากห้อง ยังคงยืนอยู่ที่เดิมทั้งที่หมดหน้าที่แล้ว

 

         “มีสิคะ” มิ้นว่าก่อนจะเดินอ้อมโต๊ะทำงานมาหาพลินแล้วค่อยๆ ทิ้งตัวนั่งลงบนหน้าตักของคนตัวสูง แน่นอนว่าพลินรู้ดีว่าอีกฝ่ายจะทำอะไร

 

         “ตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์หรอกนะ”

 

         “เดี๋ยวมิ้นก็ทำให้คุณมีอารมณ์เองค่ะ” มิ้นว่าพร้อมกับลูบไล้ไปทั่วแผ่นอกของพลิน โดยที่คนตัวสูงก็ไม่ได้นึกห้ามอะไร ก่อนที่มือบางจะค่อยๆ เลื่อนลงมาที่หัวเข็มขัดของเขา

 

         “มิ้นล็อคประตูแล้ว คุณพลินไม่ต้องห่วงนะคะ” มิ้นว่าพร้อมรอยยิ้มหวาน ร่างบางพาตัวเองลงจากหน้าตักกว้างก่อนจะมานั่งคุกเข่าตรงหน้าพลิน

 

กริก

มือบางค่อยๆ ปลดเข็มขัดของพลินออกแล้วรูดซิปกางเกงลง

 

         “มีอารมณ์แล้วใช่มั้ยคะ? เดี๋ยวมิ้นจะช่วยพลินเองค่ะ” มิ้นยิ้มหวานอีกครั้งก่อนจะค่อยๆ พาสิ่งที่ตื่นตัวอยู่ในชั้นในของพลินออกมา แล้วค่อยๆ ใช้มือลูบ พลินนั่งนิ่งอย่างไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไร แม้ว่าส่วนนั้นจะมีอารมณ์แล้วก็ตาม

 

         “อื้มมมม” มิ้นจับแก่นกายของอีกฝ่ายเข้าปากทันที ก่อนจะขยับปากเข้าออกรูดขึ้นรูดลงอย่างชำนาญ แน่นอนว่ามันทำให้พลินพึงพอใจจนครางในลำคอออกมา

 

         “อื้ม”

 

         “ชอบมั้ยคะ?” มิ้นช้อนตาถาม พลินไม่ได้ตอบอะไรออกมา แต่หญิงสาวก็รับรู้ได้จากเสียงครางในลำคอของอีกฝ่าย มิ้นค่อยๆ เลียวนสุดความยาวของแก่นกายใหญ่ก่อนจะเอาเข้าปากอีกครั้ง หญิงสาวทำแบบนั้นอยู่หลายครั้งจนในที่สุดพลินก็ปลดปล่อยออกมา

 

         “อ่าส์...” แต่ทว่าใบหน้าที่ลอยเข้ามาในหัวของเขาในขณะที่กำลังจะปลดปล่อยไม่ใช่ใบหน้าของมิ้น มันคือใบหน้าขาวใสที่เต็มไปด้วยแก้มกลมๆ ของใครอีกคนที่เขาเพิ่งเจอมาเมื่อครู่ ให้ตายสิ...ทำไมใบหน้าของเด็กคนนั้นถึงลอยเข้ามาในหัวของเขากัน!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คุณพลินนนนนนนนนนน  น้องจริงใจไม่ปลอดภัยอีกต่อไปค่ะ 555555555 ทีมแม่ๆ น้องจริงใจฝากปกป้องน้องจากคนแก่ด้วยนะคะ ส่วนจางบิวตี้จะนั่งจิบชาสวยๆ รอดูเขาได้กัน อุ้ยๆๆๆ 55555555

___จางบิวตี้___ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น