EYEY.

อ่านแล้วจะติดใจ แต่ถ้าซื้อหนังสือไว้จะมีติดตัว ❤️

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 [100per.]

คำค้น : ทราฟชาม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 46.8k

ความคิดเห็น : 71

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ธ.ค. 2558 15:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 [100per.]
แบบอักษร

 

 

 

 

 

ตอนที่ 2

 

 

 

 

 

ตลก กลับบ้านไปได้แล้ว

 

ขอบคุณที่ให้ผมนั่งด้วยนะครับ

ผมพูดตอบเสี่ยน้อยพอเขาได้ยินก็ไม่มองหน้าผมอีกเลยพวกเพื่อนเขาก็เข้ามาถามผมใหญ่ว่าเป็นใครมาจากไหนผมก็ตอบไปหมด อีกอย่างอยากจะให้เสี่ยเขาได้ยินด้วย คึคึ และก็ได้รู้ว่ากลุ่มเสี่ยเขามีเพื่อนห้าคน ไอ้อชิ พี่เฟสคนที่ได้ยินผมทำวิระกรรมไว้น่ะครับเขาค่อนข้างพูดน้อย(มาก)แต่ผมก็ได้รู้ว่าเขาไม่ได้เอาไปบอกเสี่ยน้อยถ้าเจอข้างนอกผมจะไปขอบคุณเขาซะหน่อย ต่อมาก็พี่ริโซ่ เขาเป็นเจ้าของบริษัทนำเข้ารถยนต์ต่างประเทศเชียวน๊า เพิ่งจบบริหารมามาดๆเลยละทั้งสูงทั้งหล่อแต่น้อยกว่าเสี่ยผมอยู่ดี  กับพี่โคม่า เฮียเขาเป็นเจ้าของผับที่นี่เองครับอันนี้ผมก็เพิ่งรู้แต่เฮียเขาก็ใจดีดูเป็นผู้ชายอบอุ่นแต่เจ้าชู้ไม่หยอกเลยทีเดียวเพราะตอนนี้กำลังนัวเนียกับสาวสวยของเขาอยู่แถมยังเป็นนายแบบในนิตยสาร RRR เล่มล่าสุดด้วย! และก็พี่วิลเขาเป็นลูกครึ่งเป็นเจ้าของห้างสรรพสินค้าหลายแห่งต่างประเทศก็ยังมี ผมว่าพ่อกับแม่เขารวยกันทุกคนแน่ๆครับ ส่วนเสี่ยน้อย ไม่แม้แต่จะพูดเรื่องของตัวเองพวกเพื่อนเขาก็ไม่มีใครกล้าบอกผม ชิ ไปหาเองก็ได้ และผมมั่นใจว่าพี่เขาหล่อที่สุดในกลุ่ม! หน้าตาที่ออกจะโหดๆเขาไว้ผมปรกหน้านิดหน่อยผมว่าถ้าบังคับให้ตัดจะตัดรึเปล่านะ หึหึ ต้องหล่อมากแน่ๆครับ! อีกอย่างหุ่นดีอย่างพวกออกกำลังกายทุกวันน่ากอดมากๆเลยครับ

 

เห้ย! ปล่อยกู!” 

เสียงร้องตกใจของเสี่ยน้อยดังขึ้นผมเงยหน้ามองร่างสูงอย่าตื่นตกใจเช่นกันก่อนจะเจอกับสายตาโหดๆของแก ผมค่อยๆมองร่างกายตัวเองก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ เพราะผมดันเผลอกอดร่างสูงไปจริงๆ คนอะไรห้อมหอม เนื้อก็แน่น! ก่อนจะปล่อยแขนออกจากเสี่ยเขาอย่างเสียดาย

 

น้องชาม นี่ตลกจัง  เสียงทุ้มของพี่วิลพูดออกมาขำๆ

 

แรดน่ะสิไม่ว่า  ผมหันไปมองไอ้อชิพร้อมเบ้ปากออกมานิดๆ ไม่อยากรับเป็นพี่เลยครับผมละหมั่นไส้คนอะไรก็ไม่รู้ปากดีจริงๆ มันเองก็เบ้ปากใส่ผมเช่นกัน

 

ไปว่าน้องเขาแบบนั้นได้ยังไง เดี๋ยวก็จะได้มาเป็นแฟนเพื่อนมึงแล้วนะ   พี่ริโซ่พูดพร้อมหันไปชนแก้วกับพี่โคม่าอย่างถูกอกถูกใจ ผมเองก็ถูกใจแต่ไม่มีแก้วให้ยกชน

 

กูไม่ได้ชอบผู้ชาย มาอีกแล้วไอ้คำพูดสุดแสนจะเจ็บปวด ผมหันไปมองหน้าเสี่ยน้อยด้วยสายตาตัดพ้อเต็มที่ จนร่างสูงมองผมเอือมๆ

 

ผมก็ชอบผู้หญิงเหมือนกันแหละ!”

 

กูผู้หญิง??”  เสี่ยน้อยพูดพร้อมกับชี้นิ้วเข้าหาตัวเองพร้อมทำสีหน้า งงสุดๆ

 

ไม่ใช่ซะหน่อย ผมจะบอกว่าผมไม่ได้เป็นเกย์หรืออะไรแต่ผมชอบผู้ชายแค่พี่คนเดียว ผมพูดออกมาอย่างอ้อมแอ้มอดจะเขินไม่ได้ ยกมือขึ้นมาเกาแก้มตัวเองเบาๆรู้สึกหน้ามันร้อนมากกว่าเดิมเพราะคำพูดเหมือนจะสารภาพรักร่างสูงอีก

 

ดูยังไงก็เกย์ กูขอบอกอีกว่าไม่ได้ชอบและก็เลิกยุ่งกับกูซะ  เสียงทุ้มต่ำพูดแค่นั้นก่อนจะลุกขึ้นยืนเดินออกไปเพื่อนๆเขาก็งงเช่นกันผมทำท่าจะลุกตามแต่พี่วิลจับแขนไว้  ผมหันไปมองหน้าพี่เขาที่ยิ้มปลอบๆมาให้

 

อย่าเพิ่งตื้อมันเลย มันไม่ชอบพูดอะไรซ้ำซากนะ ไว้รอโอกาสหน้าเถอะเชื่อพี่ 

 

หึ มันคงรำคาญมึงแล้วละนะ   ไอ้อชิพูดพร้อมกับหัวเราะเยาะผมใหญ่จนถูกพี่วิลมองดุๆถึงได้เงียบ ผมพยักหน้ายอมนั่งอยู่เฉยๆรอเสี่ยน้อยกลับมาอย่างเดียว พวกเพื่อนพี่เขาก็เป็นกันเองไม่มีใครรังเกียจผมยกเว้นไอ้อชิ ทุกคนก็คุยเฮฮาตามปกติ แต่ใจผมมันวุ่นวายอยู่ไม่สุขก็เพราะร่างสูงหายไปตั้งนาน จนผมตัดสินใจลุกขึ้นเพื่ออกไปตาม

 

เดี๋ยวน้องชามจะไปไหน

 

ผมจะไปตามเสี่ยน้อย!”  ผมพูดออกมาติดจะหงุดหงิดเล็กน้อยก่อนจะรีบวิ่งลงไปชั้นล่างไม่ฟังคำพูดของพวกเฮียๆเขาที่ร้องห้าม พอลงมาก็ต้องเจอฝูงคนอีกไม่ลดลงเลยรึไง! ผมมองหาร่างสูงไปทั่วแต่ก็ไม่เจอ

 

หมับ!!

 

อ้ากกก!!”

 

กูเอง!!”  ผมร้องตะโกนตกใจแข่งกับเสียงเพลงก่อนจะหันไปด้านหลังที่มีมือปริศนามาจับที่ไหล่ ก่อนจะถอนหายใจโล่งอกนิดๆเพราะเป็นเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดของผมเอง!!!

 

ไอ้ปอน! มึงหายไปไหนมา!”

 

เดี๋ยวๆ กูน่าจะถามมึงมากกว่าว่ามึงหายไปไหนมา!!” 

 

กูก็ไปหาเสี่ยน้อยน่ะสิ!” พอผมพูดแค่นั้นไอ้ปอนก็ตาโตทันทีก่อนจะรีบดึงแขนผมไปที่โต๊ะที่เรานั่งอยู่พร้อมกับขยับเข้ามานั่งชิดผมจนจะเกยขึ้นมานั่งตักแล้วครับ กลิ่นเหล้านี่หึ่งเชียวจนผมยกมือมาปิดจมูกตัวเองมันก็ฟาดมือเรียวบนแขนผมทันที

 

สัส กูเจ็บนะ

 

ดี! แล้วมึงต้องเล่ามาให้กูฟังให้หมด! ว่าเดินอะไรขึ้น มันทำหน้าอยากรู้อยากเห็นจนออกนอกหน้า ผมกระตุกยิ้มนิดๆก่อนจะต่อรองมันก่อน

 

ถ้าอยากรู้มึงห้ามเอาเรื่องนั่นไปบอกไอ้พัด!” 

 

โอเคจ๊ะ    เดี๋ยวคือมึงเร็วมาก  พอมันยอมผมก็เริ่มเล่าให้มันฟังตั้งแต่เจอเสี่ยน้อยจากข้างล่างมันเองก็เริ่มทำหน้าเครียดเมื่อผมเล่ามาถึงประโยคที่เสี่ยเขาชอบผู้หญิง! คิดแล้วก็เสียใจแต่ผมก็ไม่ถอดใจหรอกยังไงเสี่ยน้อยก็ยังไม่มีแฟนผมก็จะเดินหน้าต่อไป ไอ้ปอนฟังจบก็ตบไหล่ผมหนักๆจนผมไม่คิดว่านี่หรอแรงผู้หญิง?

 

สักวันเขาจะเป็นของเรา

 

อือหือ โคตรคม! ผมยิ้มให้มันมันเองก็ยิ้มมาให้ผมก่อนที่มันจะโดนผู้หญิงที่ไหนไม่รู้ว่าดึงตัวไปแต่ก่อนจะไปมีบอกให้ผมไปตามหาเสี่ยน้อยต่อ ไม่บอกผมก็จะไปอยู่แล้ว! ผมหันไปมองทั่วพื้นที่ในนี้แต่ก็ไม่เจอก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเสี่ยน้อยอาจจะไปขี้ก็ได้!(?)

ผมเดินผ่านผู้คนบริเวณทางเดินไปห้องน้ำทั้งเหล้าทั้งบุหรี่แล้วยังมีคู่ชายหญิงนัวเนียกันมาตลอดทางเข้า ผมรีบเดินเร็วๆผ่านมาทันทีเพราะบางคนก็มองมาที่ผมด้วยสายตาช่ำๆจนผมอดจะกลัวไม่ได้ ผมเดินเข้ามาภายในห้องน้ำที่เงียบสนิท ....ก่อนที่เท้าชะงักก้าวไม่ออก เหมือนเดินบนถนนคอนกรีตที่เขายังทำไม่เสร็จปูนเลยติดอยู่ที่ขา

 

อ๊า~ อ๊ะ! อื้ออ~~ ทราฟคะ~เร็วอีก~ อ๊ะ

 

ชี๊ดดด ...

เสียงครางกระเส่าดังออกมาจากห้องน้ำด้านในสุดพร้อมเสียงดังกึกๆไม่หยุดเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังมากบ่งบอกได้ว่าคนที่กระทำนั้นรุนแรงแค่ไหน จะอะไรก็ไม่เท่ากับชื่อที่เสียงแหลมของผู้หญิงเรียกออกมา ....หัวใจผมบีบแน่นจนอยากจะร้องไห้ออกมาตรงนั้นแต่ก็ไม่มีแม้แต่น้ำตา ผมยืนฟังพวกเขาทำจนเสร็จยิ่งเสียงครางต่ำดังขึ้นมากเท่าไหร่ผมยิ่งรู้สึกเจ็บที่อกข้างซ้าย ไม่นึกเลยว่าตัวเองจะเป็นเอามากขนาดนี้ถึงขนาดฟังเสียงแบบนี้แล้วไม่เกิดอารมณ์ แต่มันเหมือนมีดหลายๆเล่มพุ่งเข้ามาแทงผมคนเดียว

 

ผลั่ว!

 

กึก.....

ผมมองร่างสูงของคนที่ผมชอบอยู่ตรงหน้าสายตาคมเบิกนิดๆแต่ก็กลับมาเฉยชาเหมือนเดิม ก่อนจะยกยิ้มมุมปากให้ผมพร้อมกับเดินผ่านตัวผมออกไปโดยไม่สนใจอะไร ผมเองก็ไม่ได้ตามไปแต่กลับจ้องไปที่ร่างเพรียวหุ่นดีของสาวสวยตรงหน้าที่ออกมาสภาพแทบเหมือนโดนรุมโทรมยังไงยังงั้น คิ้วเรียวสวยเลิกขึ้นงงๆก่อนจะเดินไปล้างมือแล้วออกไปจากตรงนี้ ผมเองก็ไม่เข้าใจว่าตัวเองจะมายืนอยู่ตรงนี้ทำไม

 

หึหึหึ 

หัวเราะให้กับความสมเพชของตัวเองก่อนจะรีบกลับหอทันทีก่อนจะกดส่งข้อความให้ไอ้ปอนไปด้วย ผมว่าผมกลับไปอ่านหนังสือดีกว่า ไม่อยากเก็บมาคิดอะไรมากเสี่ยเขาไม่ได้มองผมด้วยซ้ำทำแบบนี้ก็ไม่แปลกอะไร แต่ผมต้องทนให้ได้ก็ในเมื่อผมชอบไปแล้วผมไม่หยุดหรอก แต่ขอพักหน่อยครับ...

 

 

เช้าผมเดินลงรถเมล์มามหาลัยอย่างกับร่างที่ไร้วิญญาณ วันนี้เป็นวันที่สองแล้วที่ไม่ได้เจอเสี่ยน้อยเพราะผมมีงานยุ่งแทบต้องสอบย่อยอีก โต้รุ่งมาสองวันแล้วก็ว่าได้แต่ผมก็ไม่เคยชินสักทีเคยโต้มาเยอะกว่านี้ยังสลบคาห้องน้ำผมอยู่คนเดียวไม่มีใครเห็นหรอกครับตื่นเองเลย....ผมเดินเข้าร้านนมสดปั่นก่อนจะยืนมองเมนูด้วยดวงตาที่กลายเป็นแพนด้าแล้วตอนนี้

 

คุณหมอ งานหนักหรอคะ

 

เหอๆ ครับ...   ผมตอบแม่ค้าที่รู้จักกันเพราะผมมาซื้อที่นี่บ่อยๆ เขาก็ยิ้มมาให้อย่างใจดีผมก็สั่งของกินที่ตัวเองทานประจำก่อนจะเดินไปนั่งโต๊ะที่ว่างอย่างเอื่อยเฉื่อย อย่าว่าแต่ผมเลยพวกไอ้ปอนแทบจะไม่เหลือคราบนางงาม ผมวางกระเป๋าไว้เก้าอี้ข้างๆก่อนจะหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านต่อ

 

ไอ้ทราฟมึงแดกเหมือนเดิมใช่ป่ะ

เออ

 

พรึ่บ!

กรี๊ด แกพี่ทราฟ

 

เสี่ยน้อยย กรี๊ดด หล่อกว่าในรูปอีกแก

 

เสียงกรี๊ดกร๊าดดังขึ้นเบาๆของนักศึกษาที่นั่งอยู่ในร้านก่อนอยู่แล้ว ผมมองหน้าร่างสูงที่นั่งลงบนโต๊ะห่างจากผมแค่โต๊ะเดียว ดวงตาคมสบเข้ากับผมแค่แวบเดียวก็หันไปสนใจเพื่อนตัวเองต่อ กลุ่มเขาก็มากันครบทั้งไอ้อชิพี่เฟสแล้วก็พี่พิ้งค์ ผมพยายามยิ้มให้ร่างสูงพร้อมกับโบกมือน้อยๆอย่างกับคนบ้า ยอมบ้าอ่ะครับถ้าเสี่ยเขาเห็น ตอนนี้ไอ้อชิเดินไปสั่งของกินแล้วด้วย ผมรีบปิดหนังสือไว้ก่อนจะหยิบแก้วนมสดไปด้วย

 

พรึ่บ!

ผมนั่งลงบนเก้าอี้ที่ว่างคาดว่าน่าจะเป็นของไอ้อชิพี่เฟสกับพิ้งค์หันมามองทันทีผมไม่สนผมสนแค่เสี่ยน้อยที่ตอนนี้ก็มองผมเช่นกัน

 

คิดถึงผมป่ะ   เนี่ย! ต้องเจอความด้านระดับชาม! ร่างสูงขมวดคิ้วนิดๆก่อนจะขำในลำคอออกมาพอให้ผมได้ยิน

 

มึงเป็นใคร  อึ่ก! โคตรเจ็บ!! ไม่ได้ห้ามถอย!

 

เห้ย! ไอ้ถ้วยมึงมานั่งกับพวกกูทำไม!!!”  ห๋า ผมหันไปมองร่างสูงของไอ้อชิปากดีที่ยืนมองหน้าผมอย่างหาเรื่องเต็มที่จนพี่พิ้งค์เอื้อมมือไปจับแขนมันไว้อย่างปรามๆ แต่ผมไม่สนลอยหน้าลอยตาใส่อย่างเดียวก่อนจะหันมาหาเสี่ยน้อยต่อ ตอนนี้คนก็เริ่มมองมากันแล้วอันที่จริงปกติเขาก็มองมาที่กลุ่มของเสี่ยเขาอยู่แล้วไง

ออกไปเลยสัส”  ไอ้อชิมันยังไม่ล้มเลิกความพยายามจนผมเองก็เริ่มหงุดหงิดเช่นกันอุตส่าห์ได้นั่งใกล้เสี่ยน้อยเขาแล้วแท้ๆ

 

ไม่ออก!”

 

โว้ยยย กูต่อยมันได้มั้ยเนี่ย!!”

 

เอาสิ! ถ้าไม่กลัวเสี่ยน้อยโกธรอ่ะ ข้อหาทำแฟนเขาเจ็บเลยนะเว้ย!”

 

ห้ะ!!!”  เสียงคนทั้งร้านประสานกันแทบจะพร้อมเพียงผมทำหน้าเหลอหลาก่อนจะกระตุกยิ้มชอบใจออกมาเพราะสิ่งที่ตัวเองพูดมันก็เป็นความจริง100% ผมหันไปมองหน้าเสี่ยน้อยที่เปลี่ยนมาทำสีหน้ารำคาญผมเต็มที่แต่เขาไม่แคร์เลยว่าที่ผมพูดไปคนอื่นจะเชื่อแบบไหน ผมว่าอีกไม่นานคำพูดผมต้องกระจายไปทั่วแน่ๆเสี่ยน้อยเขาดังน้อยที่ไหนล่ะ แบบนี้ก็เข้าทางผมเลย!

 

ไร้สาระจริงๆ กูว่ามึงเอาเวลาไปเรียนดีกว่านะ เสียงทุ้มพูดออกมาเรียบๆก่อนจะมองผมนิ่งๆ

 

เรียนก็ส่วนเรียนสิ อีกอย่างมันไม่ได้ไร้สาระนะครับ 


ไม่ไร้สาระยังไง?” พอเจอคำถามนี้ผมเองก็ไปไม่เป็น จนร่างสูงตรงหน้าหัวเราะขึ้นมาเบาๆ แต่ไอ้อชิก็ยังไม่ละความพยายามมันก็ยังเถียงกับผมต่อแต่ผมก็ไม่ยอมจนมันต้องหาเก้าอี้มานั่ง ผมก็แนะนำตัวกับพี่พิ้งค์ไปพี่เขาก็ใจดีเป็นผู้หญิงหวานๆหน้าตาก็สวยแหละครับตัวเล็กมากนี่ถ้าไอ้ปอนรู้ต้องอิจฉาผมแน่ๆ

 

พี่ทานข้าวยัง ผมหันไปถามร่างสูงที่เอาแต่ดื่มกาแฟเย็นอยู่ ก่อนจะหันมามองหน้าผมนิ่งๆ คือเสี่ยเขานิ่งได้อีก! แต่ผมจะทำลายความนิ่งนั่นไปซักวันแล้วหันมามองผมอย่างรักใคร่แทน คอยดู

 

อืม   แค่นั้นแหละครับผมขยับเข้าไปนั่งใกล้เขาอีกได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆลอยมาด้วย

 

หน้ามึงน่ากลัวสัส  ผมอดจะขำออกมาไม่ได้เพราะเสี่ยน้อยเริ่มถดตัวถอยห่างจากผม

 

แล้วกลัวป่ะ  ผมถามพร้อมยักคิ้วใส่ มันต้องสยองมากใช่มั้ยครับเสี่ยน้อยถึงทำหน้าผวาออกมาแบบนั้น ตอนนี้สภาพผมยิ่งดูไมได้อยู่ด้วย!

 

กูเริ่มกลัวแล้วเนี่ย สัสหลอนชิบหาย  พอเสี่ยน้อยพูดออกมาแค่นั้นๆไอ้อชิก็ขำออกมาทันทีจนผมต้องหันไปมองมันค้อนๆขนาดพี่พิ้งค์ยังแอบขำเลยครับ แต่ผมไม่โกธรหรอกนะครับ....อืม ผมเบะปากใส่เสี่ยน้อยทันที เกิดมาไม่เคยทำอะไรแต๋วขนาดนี้มาก่อน ผมชะงักไปนิดเมื่อโทรศัพท์ในกระเป๋าสั่นเบาๆพอหยิบขึ้นมาดูก็เป็นไลน์ไอ้พัดที่บอกว่ารอผมอยู่หน้าตึกเรียน ผมถอนหายใจเซ็งๆ

 

พี่ ผมต้องไปแล้วอ่ะ ตอนเที่ยวเดี๋ยวผมไปทานข้าวด้วยนะๆ   ผมพูดพร้อมกับกระพริบตาปริบๆยิ้มอ้อนร่างสูงไปอีก

 

กูจะไปกินข้างนอก

 

มารับผมด้วยสิ!”


มันใช่ธุระกูมั้ยครับ   ร่างสูงพูดพร้อมส่ายหน้าใส่ผมจนผมทำหน้างอออกมาจริงๆ

 

ไม่รู้ละ ยังไงผมก็ต้องไปกับพี่ให้ได้!”  ผมพูดแค่นั้นก็ทำท่ามุ่งมั่นใส่พร้อมลุกขึ้นยืนไหว้พี่เฟสพี่พิ้งค์ไม่ลืมที่จะสะบัดหน้าใส่ไอ้อชิก่อนจะไปเอากระเป๋าตัวเองเดินออกจากร้าน ไม่วายหันไปบ๊ายบายเสี่ยน้อยอีกถึงเขาจะไม่ได้หันมามองผมก็เถอะ!

 

งานนี้ได้ทานข้าวสองต่อสองแน่ครับ! รีบไปหาไอ้ปอนให้ช่วยดีกว่า คึคึ

 

 

 

 

...........................................................................

 

เม้ติชมได้ค่ะรู้สึกแปลกๆกับตอนนี้ 555

น้องชามเรานี่สุดๆเลย-,,-

 

TBC.

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น