ปีกฝัน(Peakfan)

จะเป็นอย่างไร…เมื่อฟาร์ เพื่อนสนิทที่สุดของอันดาตั้งแต่อนุบาล กลับมาเรียนที่โฟลเบลตอนกลางเทอม และดูเหมือนว่าการกลับมาครั้งนี้ของเธอจะไม่ธรรมดาซะด้วยสิ แล้วแพมล่ะ…จะรับมือกับเรื่องนี้ได้อย่างไร?

Chapter 29 : รอยลิปสติกสุดซี๊ด

ชื่อตอน : Chapter 29 : รอยลิปสติกสุดซี๊ด

คำค้น : นิยายวาย,ชายรักชาย,หญิงรักหญิง,โรงเรียน,รักวัยรุ่น,เฮฮา,ตลก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 38

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มิ.ย. 2562 21:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 29 : รอยลิปสติกสุดซี๊ด
แบบอักษร

 

Chapter 29 

รอยลิปสติกสุดซี๊ด 

“เฮ้ย! นี่มันเกิดอะไรขึ้นอ่ะ” ออกัสอุทานทันทีที่เห็นพี่สาวกลับบ้านมาเกือบเช้า เขาที่กำลังหาอะไรดื่มเพื่อให้สร่างเมาจึงรีบวิ่งหน้าตั้งมาหาพี่สาว เมื่อเห็นรอยลิปสติกติดเต็มแก้มเต็มคอของอันดา

“เจ้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! โห!!!!! อะไรเนี่ย” ออกัสวางแก้วลงแล้วบิดหน้าพี่สาวไปมาเพื่อดูรอยพวกนั้นให้ชัดๆ

“อะไรของแกเนี่ย ทำหยั่งกับหน้าฉันมีอะไรติดอยู่”

“ยิ่งกว่ามีอีก ไปส่องกระจกในห้องน้ำดูเลย แล้วมาอธิบายให้ฉันฟังเดี๋ยวนี้!!!!!”

“เออๆ อะไรวะ” อันดาทำหน้างุนงงแล้วก็เดินเข้าห้องน้ำ และเมื่อเธอเอื้อมมือไปเปิดไฟก็…

“เฮ้ย!!!!! หน้าฉัน!!!!” อันดาอ้าปากค้างแล้วก็รู้สึกร้อนผ่าวขึ้นทันที เธอยกมือขึ้นกุมหน้าแล้วรีบล้างคราบลิปสิกสีส้มที่เกาะติดใบหน้าออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเดินออกมาจากห้องน้ำที่มีออกัสยืนกอดอกทำหน้าเป็นเครื่องหมายคำถามอยู่ตรงนั้น

“ของใคร…” ออกัสพูดห้วนๆ

“อะไรของใคร ฉันไม่เข้าใจ” อันดาทำท่าจะเดินหนี แต่ออกัสคว้าแขนเสื้อพี่สาวเอาไว้ทัน

“เรื่องของฉันเจ้รู้หมด และพอเรื่องของเจ้ เจ้จะไม่เล่าอะไรให้ฉันฟังเลยงั้นเหรอ น่าน้อยใจนะ” ออกัสทำหน้าเคืองๆ อันดาจึงจำยอมแต่โดยดี

“โอเคๆๆๆ อยากรู้อะไรล่ะ จะเล่าให้ฟังทั้งหมดเลย” อันดาเดินมายังห้องครัวแล้วก็หาอะไรดื่มเช่นกัน ออกัสจึงเดินตามมาอย่างรวดเร็ว

“รอยลิปนี่…ของใคร” ออกัสถามตรงมากถึงมากที่สุด และเขาเองก็เริ่มกลัวคำตอบ เขาแอบภาวนาในใจว่ารอยลิปนี่อาจจะเป็นของแพม แต่ดูจากรอยนับไม่ถ้วนนั้น คง…ไม่ใช่แพม แต่ก็ภาวนาว่าคงไม่ใช่ฟาร์ (ขอให้ไม่ใช่ทีเถอะ!!!!)

“ของ…” อะไรบางอย่างเหมือนจุกอยู่ที่คอของอันดา เธอเม้มริมฝีปากและกลั้นยิ้มเอาไว้

“ของใครล่ะเจ้!!!! รีบๆบอกมาเถอะ ใจจะขาดแล้วเนี่ย”

“ของ…ฟาร์”

“ฮะ!!!!!!!!!!!!!!!!” ออกัสตะโกนออกมาลั่นห้องครัวแล้วทำหน้าเหวอ

“จะตกใจอะไรขนาดนั้นล่ะ ทำหยั่งกับเห็นมนุษย์ต่างดาวอยู่หน้าบ้าน”

“แล้วจะไม่ให้ฉันตกใจได้ยังไงล่ะ เจ้ กับ…ฟาร์ เฮ้ย! พวกแกคบกันเป็นเพื่อนมาตั้งแต่ประถมแล้วนะ แล้วอยู่ๆก็…แบบว่า ใครจะไม่ตกใจล่ะ” ออกัสลนลานมากและหน้าแพมก็ผุดขึ้นมา

“ความเป็นเพื่อนมันก็เปลี่ยนไปเป็นอย่างอื่นได้ไม่ใช่เหรอวะ อย่างแกกับไอ้ธีมอ่ะ เป็นคู่กัดยังกลายเป็นแฟนกันได้เลย ฉันก็ไม่เห็นว่าเรื่องของฉันกับฟาร์จะแปลกตรงไหน” อันดายังคงอมยิ้มขณะที่จิบโกโก้ร้อน

“แต่ว่า…” ออกัสพูดไม่ออกเลย เพราะว่าตอนนี้เขารู้สึกห่วงความรู้สึกแพมยังไงก็ไม่รู้

อันที่จริงแล้ว เขาเฝ้ามองความรู้สึกที่อันดามีต่อแพมและแพมที่มีต่ออันดามมานานแล้ว เขารู้ว่าแพมรักอันดาแบบใจบริสุทธิ์ และถึงอันดาจะไม่รู้ อันดาเองก็คอยอยู่เคียงข้างแพมเสมอ คอยดูแล คอยเทคแคร์ และเขาสองคนก็อาจจะได้คบกันถ้าอีกฝ่ายหนึ่งสารภาพออกมาก่อน

ซึ่งถ้าแพมบอกกับอันดาว่าเธอคิดยังไงกับอันดา มันคงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น แล้วตอนนี้ ที่อันดากลับมาพร้อมกับรอยลิปแบบนี้ นั่นก็ต้องหมายความว่าฟาร์สารภาพทุกอย่างกับอันดาตัดหน้าแพมไปแล้วแน่ๆ แล้วคำตอบของพี่สาวล่ะคืออะไร ทั้งสอง…ตกลงคบกันแล้วหรือยัง

“แล้ว…แล้วเจ้กับฟาร์ แบบว่า…เอิ่ม…ตัดสินใจคบกันรึยังอ่ะ” ออกัสถามต่อ พี่สาวจึงหันมามองพร้อมกับอมยิ้ม

“อืม! จะเหลือเหรอ”

“โอยๆๆๆๆๆ นี่มันอะไรกันเนี่ย” ออกัสยกมือขึ้นกุมศีรษะ พี่สาวจึงย่นคิ้วใส่เขาทันที

“ทำอะไรเนี่ยออกัส ทำหยั่งกับว่าแกไม่ชอบอะไรฟาร์” อันดาถามด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง

“ก็เปล่า”

“แต่ดูปฏิกิริยาแกสิ ทำเหมือนกับไม่อยากให้ฉันคบกับฟาร์” อันดาย่นคิ้ว

“ก็ไม่ใช่อย่างนั้น แต่แบบ…เจ้จะคบกับฟาร์ง่ายๆแบบนี้เหรอ ฟาร์สารภาพรักกับเจ้ แล้วเจ้ก็เซเยส! ง่ายๆแบบเนี๊ย” ออกัสยังคงพล่ามต่อ

“แล้วจะให้ฉันปฏิเสธทำไมวะในเมื่อ…”

“อย่าบอกนะว่าเจ้เองก็แอบชอบฟาร์อยู่เหมือนกัน!!!!!” ออกัสเหลือกตาพร้อมกับอ้าปากค้าง…ซวยแล้วไงแพม

“ก็ไม่เชิงอ่ะ แต่แบบว่า…แกก็รู้ว่าฉันกับฟาร์เป็นเพื่อนกันตั้งแต่เด็กใช่ไหมล่ะ เวลามีเรื่องอะไรฟาร์ก็คอยอยู่เคียงข้างฉันตลอด แล้วพอฟาร์บอกชอบฉัน…มันก็ไม่มีอะไรที่ฉันจะต้องปฏิเสธฟาร์เปล่าวะ ฟาร์เองก็น่ารักและรู้ใจฉันทุกอย่าง และเวลาที่เราสองคนอยู่ด้วยกันก็เข้าขากันดี แกว่าอย่างนั้นไหมล่ะ” อันดาถามน้องชายกลับ

“แต่ว่าการเข้าขากันหรือว่าคอยอยู่เคียงข้างกันตลอด แบบนั้น เพื่อนก็ทำได้เปล่าเจ้ แต่การเป็นแฟน…มันต้องรักกันนะ ไม่ใช่แค่ว่าฟาร์ดีกับเจ้แล้วเจ้จำเป็นต้องคบ” ออกัสยังคงแย้ง

“แต่ฉันก็เต็มใจคบนะเว้ย พอละ ไม่คุยกับแกแล้วไปนอนดีกว่า”

“เจ้อ่ะ เดี๋ยวดิๆๆๆๆ” ออกัสวิ่งมาขวางหน้าพี่สาวที่หน้าบันไดทันที

“อะไรอีก”

“ฉันจะถามเจ้แค่ข้อเดียว แล้วจะปล่อยเจ้ไปนอน”

“อืม! ว่ามา”

“เจ้…รักฟาร์รึเปล่า” ออกัสยืนจ้องหน้าพี่สาวเบื้องหน้าด้วยคิ้วย่นๆ

“รัก! ก็ต้องรักสิ ฉันกับฟาร์เป็นแฟนกันแล้วนิ” อันดาส่งยิ้มให้น้องแล้วเดินขึ้นบันไดไป

“โอยๆ แล้วถ้าแพมสารภาพกับเจ้บ้าง เจ้จะตอบแพมยังไงไม่ทราบ โอยๆ เจ้นะเจ้ ทำไมตัดสินใจอะไรไปง่ายๆแบบนี้นะ แล้วแพมล่ะ ปวดหัวชะมัดเลยยยย” ออกัสบ่นอยู่คนเดียวแล้วเดินกลับเข้าห้องครัวไป

ฮือออออ เครียดแทนออกัสเลยทีเดียว 

อุตส่าห์เชียร์แพมมาตลอด 

แต่ฟาร์ดันชิงตัดหน้าไปซะก่อน 

ส่วนอันดา พอเพื่อนบอกชอบ ก็ไม่มีเหตุผลอะไรจะปฏิเสธ 

ฟาร์ดีกับอันดามาตลอด ตั้งแต่เด็กยันโต 

แต่การเลือกที่จะคบฟาร์เพราะฟาร์ดีต่อเธอ 

มัน…จะไหวเหรอ? 

ความรักแบบคนรัก กับ ความรักแบบเพื่อน 

มันแตกต่างกันนะอันดา 

ติดตามต่อตอนหน้าค่ะ 

^^ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น