ชะโดตัวโต
facebook-icon

เชิญพบกับภาคต่อของ 'พี่คิณ - ณิริณ' 'พี่ภาคย์ - ไออุ่น' ในเรื่อง 'HATE ME: บงการรัก' เรื่องราวของภัทธิรา ลูกสาวคนเดียวของพี่คิณ - ณิริณ และเป็นน้องสาวฝาแฝดของพี่ภาคย์กับการที่จะต้องจำใจแต่งงานกับ 'คิริน' เพื่อแลกกับชีวิตของภิชญ์น้องชายของเธอ ***โหวต เม้น ให้กำลังใจกันด้วยนะคะ***

HATE ME 8: [คิริน ❤ ภัทธิรา] ผู้หญิงที่ถูกเลือก 100%

ชื่อตอน : HATE ME 8: [คิริน ❤ ภัทธิรา] ผู้หญิงที่ถูกเลือก 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มิ.ย. 2562 01:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
HATE ME 8: [คิริน ❤ ภัทธิรา] ผู้หญิงที่ถูกเลือก 100%
แบบอักษร

 

 

 

 

HATE ME 8: ผู้หญิงที่ถูกเลือก 

 

คิรินเดินลงมาท่ามกลางความอ้างว้างของบ้านหลังนี้ ภาพจำของวีณาไม่มีทางที่จะลืมหายออกไปจากความทรงจำของเขาได้เลย ที่เดิมๆ ในช่วงเวลาเดิมๆ แต่ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว ไม่มีน้องสาวจอมป่วนมาคอยส่งเสียงเรียกในยาวเช้าของทุกวันหรือได้ยินเสียงหัวเราะเวลาที่เธอกำลังเล่นกับไอซ์... 

 

ในยามเช้าแบบนี้ก็รู้สึกแปลกๆอยู่ไม่น้อย เขาเดินมาจนถึงห้องทานอาหารก็เห็นว่ามีอาหารเช้าเตรียมให้เขาตามปกติ แต่กลับไม่เห็นแม้้แต่เงาของวินิตรากับไอซ์เลย อานัสกับใบตอง...สาวใช้ในบ้านกำลังยืนรอเขาอยู่แทน 

 

"อานิตกับไอซ์ไปไหน?" เขาถามพร้อมกับนั่งลงบนเก้าอี้ 

 

"ไปทำบุญที่วัดครับ ธามขับรถไปให้" อานัสรายงานตามความจริง พอได้ยินดังนั้นคิรินก็หายห่วงขึ้นมาได้...ธามเป็นคนมีฝีมือและเขาก็ไว้ใจในเรื่องรักษาความปลอดภัยมากเช่นกัน 

 

จังหวะนั้นใบตองก็รีบตักข้าวใส่จานของเขา คิรินมองแล้วก็ถอนหายใจกับการแต่งตัวของสาวใช้คนนี้...เอาจริงๆ อายุของใบตองก็แก่กว่าวีณาแค่ปีเดียว ยังถือว่าเป็นวัยสาวแรกรุ่นอยู่ การแต่งตัวก็ชอบโชว์เนื้อหนังมังสาอยู่แบบนี้ตั้งแต่เข้ามาทำงานที่นี่ คิรินไม่ได้รู้สึกพิศวาทเลยแม้แต่น้อย 

 

"ฉันบอกเธอกี่ครั้งแล้วใบตอง ถ้าจะอยู่บ้านนี้แต่งตัวให้มันเหมือนคนอื่นด้วย" คิรินถอนหายใจสักพักก่อนจะเริ่มทานมื้อเช้าเงียบๆ 

 

ใบตองก้มมองตัวเองแล้วคว่ำปากลง เธอยกถาดอาหารขึ้นมากอดไว้แนบอก "ขอโทษค่ะคุณคีย์" 

 

"ช่างเถอะ จะไปไหนก็ไป" เพราะมีเรื่องสำคัญจะคุยกับอานัสจึงไม่อยากให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องอยู่ร่วมการสนทนาด้วย หลังจากที่ใบตองเดินออกห่างไปแล้ว คิรินก็เข้าเรื่องสำคัญของเขาทันที "สองแม่ลูกนั่นติดต่อมาแล้วหรือยัง?" 

 

อานัสโค้งหัวเล็กน้อย "ติดต่อมาแล้วครับ อาทิตย์หน้าคุณภัทธิราจะมีจัดบูธแสดงสินค้า พวกมันจะใช้จังหวะนี้ลักพาตัวออกมาครับ เห็นว่าร่วมกับพวกเสี่ยอิทธิด้วยครับ" 

 

"เสี่ยอิทธิ?"  

 

"ครับ มันเป็นพวกค้าอาวุธและของเถื่อน และมีนิสัยซาดิสถ์ชอบถ่ายคลิปเวลามีเซ็กส์กับผู้หญิง เถื่อนพอสมควรครับ" อานัสนำรูปและแผนที่ที่สิรินกับอัญชนาส่งมาให้แก่เจ้านายของเขา 

 

คิรินดูมีสีหน้าเคร่งเครียดเล็กน้อย "แกเตรียมคนของเราให้พร้อมนะ ไม่ว่ายังไงฉันจะต้องได้ตัวภัทรก่อนไอ้เสี่ยนี่ นัดแนะเวลาให้ดีๆ และขู่ยัยสองคนแม่ลูกนั่นด้วยความห้ามทำอะไรนอกเหนือจากนี้ ไม่เช่นนั้นฉันจะไม่จ่ายและจะเรียกของเดิมคืน" เขามองไปยังแผนที่ที่ได้รับมาและมีความคิดอะไรบางอย่างเข้ามาในหัว "อานัส แกให้ใบตองกับใครก็ได้ไปซื้อเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวผู้หญิงมาไว้ที่สีสักสามสี่ชุด ขนาดกับสัดส่วนฉันจะส่งให้ในไลน์ ปิดห้องของวีณาให้สนิทด้วยล่ะ ใครไม่มีหน้าที่ทำความสะอาดห้ามเข้าไปเด็ดขาด" 

 

"รับทราบครับ" อานัสรู้ความประสงค์ของเจ้านายดี และก็รู้ด้วยว่าตอนนี้มีคนไม่เห็นด้วยกับการที่คิรินจะแต่งงานกับภัทธิรา...ก็ธามเพื่อนรักของเขานั่นแหละ ความลำบากใจถึงได้เกิดขึ้นในตอนนี้ ธามพยายามหาโอกาสที่จะแก้แค้นให้วีณาอยู่เรื่อยๆ 

 

เขาต้องหาจังหวะที่จะดึงสติธามกลับมาก่อนจะทำอะไรที่ไม่อาจคาดคิดลงไปเสีย... 

 

############### 

 

ณ วัดแห่งหนึ่งใจกลางกรุง 

 

วินิตราเตรียมของทำสังฆทานเพื่อมาทำบุญให้กับ คิมหันต์ อัญญา และวีณา ซึ่งเป็นครอบครัวของคิรินและเป็นผู้มีพระคุณที่ให้ชีวิตใหม่แก่เธอ หญิงวัยกลางคนพาไอซ์ลูกสาวที่เกิดจากความไม่ตั้งใจมาร่วมทำบุญด้วย ในชีวิตเกิดเหตุการณ์ขึ้นมามากมายและผ่านมาได้จนถึงตอนนี้นับว่าสวรรค์เมตตาให้เธอใช้ชีวิตต่อมากแล้ว 

 

ส่วนธามที่รออยู่ด้วยนอกเขาได้มายืนสงบนิ่งอยู่หน้าโกศบรรจุอัฐิของวีณา แววตาของบอดี้การ์ดหนุ่มนั้นเศร้าเสียเหลือเกินแต่ในนั้นก็แฝงไปด้วยความแค้นอยู่เต็มอก รัก...คิดถึงเหลือเกิน แม้แต่คำว่ารักยังไม่มีโอกาสที่จะได้พูดให้เธอได้รับฟัง แล้วมันจะมีประโยชน์อะไรที่จะพูดมันออกไปในตอนนี้ สิ่งที่เขาจะทำเพื่อเธอได้ดีที่สุดก็คือการที่เขาจะได้ฆ่าคนที่มันทำให้เธอต้องตัดสินใจจบชีวิตตัวเองลง 

 

"คุณวีไม่ต้องกังวลนะครับ ผมจะทำทุกอย่างเพื่อให้พวกมันเจ็บปวดที่สุด ให้มากกว่าที่คุณวีต้องเจอ" 

 

จังหวะนั้นเอง... 

 

กึกๆ  

 

"ว้ายย !!" 

 

ธามหันไปหาเจ้าของเสียง เขาเห็นผู้หญิงรูปร่างสมส่วนกำลังมีปัญหากับการที่ส้นรองเท้าของเธอติดอยู่ในร่องของท่อระบายน้ำ พอได้เพ่งดูก็รู้ว่าเธอคือนางแบบที่ชื่อว่าเมย์ริน...พวกอานัสชอบพูดกับกลุ่มบอดี้การ์ดให้ฟังอยู่บ่อยๆว่าชอบผลงานการถ่ายแบบของคนนี้ ท่าทางเธอจะลำบากน่าดู... ธามเดินเข้าไปและไม่พูดอะไรมากโดยที่เขานั่งลงและค่อยๆใช้สองมือดึงรองเท้าของเธอออกมาได้สำเร็จ  

 

"ขอบคุณนะคะ" เมย์รินกล่าวขอบคุณด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน 

 

"ไม่เป็นไรครับ" ธามตอบกลับแล้วเดินออกจากตรงนั้นในทันที เมย์รินมองตามอย่างประหลาดใจ ดูเหมือนจะใจดีแต่ก็เย็นชาอยู่ไม่น้อย อย่างไรแล้วเขาก็ช่วยให้เธอเอารองเท้าเจ้าปัญหาออกมาได้สำเร็จก็แล้วกัน  

 

นางแบบสาวเดินแยกไปอีกทางเพื่อที่จะนำดอกไม้ไปวางที่หน้าโกศใส่อัฐิของพ่อและแม่ของเธอ แต่สายตาก็ยังคงสนใจธามที่กลับไปยืนอยู่หน้าโกศของใครสักคน "หล่อแต่เย็นชาก็ไม่ไหวนะ สงสัยคงจะเพิ่งสูญเสียเลยเป็นแบบนี้หรือเปล่านะ?" 

 

เวลาผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมง... 

 

วินิตราเดินจับมือไอซ์เดินออกมาจากอุโบสถของวัดแล้วพากันกลับไปที่รถ เธอฟังลูกสาวกำลังพูดถึงบรรยากาศโดยรอบด้วยรอยยิ้มพลันทำให้คิดถึงอินทุกรขึ้นมาทันที อีกไม่นานจะได้พบกับสามีและลูกอีกคนแล้วยังคิดไม่ออกเลยว่าจะต้องทำตัวยังไง...และจะพูดคุยอะไรบ้าง  

 

รู้สึกตื่นเต้นจริงๆ 

 

เมื่อมาถึงที่รถไม่เห็นร่างของธามก็มองหาว่าเขาอาจจะไปนั่งรอที่ไหนสักที่ ไอซ์แกะมือของผู้เป็นแม่ออก "ไอซ์รู้พี่ธามอยู่ไหน? เดี๋ยวไอซ์ไปพาพี่ธามมาหาแม่นะคะ" 

 

"ระวังล้มนะลูก" วินิตราได้แต่เตือนเพียงเท่านั้น เด็กออทิสติกไม่ชอบให้ใครมาขัดใจ อะไรที่พอจะตามใจได้เธอไม่ห้ามเพื่อที่ไอซ์จะได้เรียนรู้เรื่องราวต่างๆในชีวิตเธอได้ง่าย รออยู่ไม่นานไอซ์ก็เดินกึ่งวิ่งพร้อมกับจับแขนธามให้เดินตามเธอมา...เด็กสาวนั้นสุดแสนจะร่าเริงที่นานๆทีจะได้ออกมาเห็นโลกกว้างซึ่งผิดกับอีกคนที่ทำราวกับว่าโลกนี้ช่างหมองหม่นเหลือเกิน 

 

"ไอซ์พาพี่ธามมาแล้วค่ะ ไอซ์เก่งไหมคะ?" เด็กสาวยิ้มรอรับคำชม 

 

"เก่งมากจ้ะ" วินิตราลูบผมเธอด้วยความเอ็นดู  

 

ธามก้มหัวลงเล็กน้อย "ขอโทษที่ให้รอครับคุณนิต" 

 

"ไม่เป็นไรจ้ะ มาวันนี้ฉันเองก็พูดคุยกับหลวงพ่อเพลินไปหน่อย ว่าแต่ธามล่ะ...ได้อยู่เงียบๆคนเดียวเมื่อกี้พอจะเย็นลงบ้างหรือยัง?" 

 

"...." ธามนิ่งไม่ได้ตอบกลับในทันที 

 

หญิงวัยกลางคนยิ้มบางๆบนใบหน้า "ทั้งคุณคีย์ ธามและก็ทุกคน ฉันรู้ว่ารู้สึกกันยังไง หวังว่าสิ่งที่ฉันพูดพอจะช่วยดึงสติมาได้บ้างนะ ถ้าบุ่มบ่ามทำอะไรออกไปแล้วคำตอบเฉลยออกมาว่าไม่ใช่แบบที่คิดกันไว้ อาจจะเสียใจมากกว่าที่เป็นอยู่ก็ได้" ก็หวังเอาไว้ว่าหลังจากนี้คงจะไม่มีเรื่องร้ายมาให้สะเทือนใจอีกแล้ว "กลับกันดีกว่า ป่านนี้คุณคีย์น่าจะตื่นแล้วล่ะ" 

 

"ครับ" ธามรับคำแล้วเดินไปเปิดประตูให้ บอดี้การ์ดหนุ่มได้แต่นิ่งเงียบพยายามคิดทบทวนตามคำพูดของเธอ...แต่อย่างไรแล้วไฟโกรธก็ยังคงชนะอยู่ร่ำไป 

 

################# 

 

ริมชายหาด... 

 

บ้านพักตากอากาศของตระกูลรัตนโยธิน... 

 

หลังจากผ่านพ้นงานวันเกิดอายุครบยี่สิบเจ็ดปีของฝาแฝดชายหญิง ภัทธิราสวมเสื้อยืดสีขาว กางเกงยีนส์ขาสั้นสุดแสนสบายตัวเดินเล่นไปตามทางยาวของชายหาดแห่งนี้ ช่วงวันธรรมดา ไร้ผู้ผู้คนเดินพลุกพล่านแบบนี้ช่างสงบดีเหลือเกิน เหมือนตอนนี้เธอได้พักจากเรื่องราววุ่นวายต่างๆทำให้จิตใจปรอดโร่งและสมองได้ต้องมาคิดอะไรให้หนักใจ ในจังหวะที่หญิงสาวกำลังใช้เวลากับความเงียบอยู่นั้น จู่ๆก็มีสายโทรศัพท์เข้าและเรียกสติของเธอออกจากภวังค์ในทันที 

 

Nont Calling... 

 

เธอสูดหายใจเข้าลึกก่อนจะกดรับสายเขา "ฮัลโหล นนท์มีอะไรหรือเปล่า?" 

 

"เปล่าหรอก นนท์แค่จะโทรมา HBD ภัทรย้อนหลังน่ะ" 

 

"ขอบใจนะ ของขวัญที่ให้มาก็ด้วย จริงๆแล้วไม่ต้องลำบากหาซื้ออะไรมาก็ได้" 

 

"ภัทรยังไม่ได้แกะของขวัญของนนท์สินะ" ภัทธิรานิ่งเงียบและพยายามคิดคำพูดให้ดีที่สุดสำหรับเรื่องนี้ "ตอนแรกนนท์ว่าจะรอให้ภัทรกลับมาก่อนแล้วค่อยพูดเรื่องสำคัญ แต่ทนไม่ไหวน่ะเลยจะขอพูดตอนนี้ก่อนเลยก็แล้วกัน" 

 

"นนท์...." 

 

"นนท์รู้ทุกอย่างจากไอ้ภิชญ์มันหมดแล้วนะ ส่วนหลักฐานน่ะนนท์หาได้มาบ้างแล้ว แต่ยังไงนนท์จะจะไม่ยอมให้มันมาทำร้ายภัทรอีก" ภัทธิราสัมผัสได้ถึงความตั้งใจของเขา ก่อนที่เธอจะตอบกลับไป เขาก็พูดในสิ่งที่เธอไม่คาดคิดเสียได้ "แต่งงานกับนนท์นะ" 

 

ปลายสายรอคำตอบจากเธออย่างกังวลใจ ภัทธิรานิ่งไปสักพักก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงราบเรียบ "ขอบใจนะนนท์ เรื่องแต่งงานภัทรว่า...." 

 

"ยังไม่ต้องรีบตอบหรอก นนท์แค่บอกเอาไว้ก่อน นนท์ไม่สนใจหรอกนะว่ามันเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านี้ แต่นนท์อยากดูแลและปกป้องภัทรจากเรื่องบ้าๆพวกนี้ กลับมาค่อยคุยกัน นนท์ไปทำงานก่อนนะ" 

 

"ดะ เดี๋ยวสินนท์!!" 

 

ตื๊ดๆ ตื๊ดๆ 

 

ผู้กองหนุ่มชิงตัดสายไปแล้ว ภัทธิราได้แต่มองหน้าจอโทรศัพท์ก็พอจะรู้แล้วว่าหลังจากนี้ชีวิตของเธอจะมีแต่ความวุ่นวายมากยิ่งขึ้น หลังจากนั้นไม่นานก็เป็นคิรินที่ทั้งส่งข้อความและโทรหเธอไม่ขาดสาย ภัทธิราเองก็อยากจะรู้เรื่องราวแบบนี้มันจะจบลงแบบไหน รวมถึงชีวิตของเธอเช่นเดียวกัน...สุดท้ายจะเป็นยังไงก็ไม่สามารถคาดเดาได้เลย 

 

############ 

 

บริษัท Xindiario Entertainment... บริษัทผู้ผลิตสื่อรายการทีวี โทรทัศน์รายใหญ่ของประเทศไทยโดยมีชัชวีร์เป็นกรรมการบริหาร จะเรียกได้ว่านี่เป็นธุรกิจของครอบครัวเขาก็ว่าได้ ถึงแม้ว่าจะเป็นคนที่มีทุกอย่างเพรียบพร้อมแต่สิ่งที่ขาดอยู่ก็มีแต่จิตใจของเขานี่แหละ ชัชวีร์เป็นคนที่ชอบในเรื่องของการพนันและส่วนใหญ่เขาจะเป็นผู้ชนะ...รางวัลที่ได้ถ้าไม่เป็นสิ่งของก็คือผู้หญิงหรือดารานางแบบแนวหน้าเป็นคู่นอน 

 

ไม่สนว่าใครจะเต็มใจหรือไม่ ถ้าเขาอยากได้ใครหน้าไหนก็ขวางเขาไม่ได้ทั้งนั้น... 

 

ในระหว่างที่เขากำลังดูการถ่ายทำรายการวาไรตี้รายการใหม่ที่เพิ่งได้ลงจอในไม่นานนี้ จู่ๆเลขาส่วนตัวของเขาก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าเร่งรีบ  

 

"คุณชัชคะ !! คุณฌอร์ณมาขอพบค่ะ บอกว่ามีเรื่องด่วนต้องพบตอนนี้" 

 

ชัชวีร์ชักสีหน้าไม่พอใจในทันที "มาทำบ้าอะไรตอนนี้วะ?" แต่ก็ไม่นานนักหรอก...เขาหันไปยิ้มแล้วโบกมือให้พิธีกรสาวสวยที่กำลังทำหน้าที่อยู่ในรายการนั้นก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับเลขาของเขา ร่างสูงเดินผ่านสายตาผู้คนขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นของผู้บริหาร 

 

ในจังหวะที่เดินมาถึงหน้าห้องทำงาน ชัชวีร์หันไปสั่งงานเลขาของเขาอีกครั้ง "ใครจะมาพบฉันก็บอกว่าฉันติดประชุมด่วนก็แล้วกัน แล้วก็ไม่ต้องตามเข้ามาล่ะ" 

 

"ค่ะ" เลขาสาวรับคำก่อนจะเดินไปนั่งประจำที่โต๊ะทำงานของตัวเอง 

 

ทันทีที่ประตูเปิดออก... ฌอร์ณที่รออยู่ด้านในก็ลุกขึ้นด้วยสีหน้าที่ดูเป็นกังวลอยู่ไม่น้อย ชัชวีร์เลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจ "นี่เมียอนุญาตให้ออกจากบ้านแล้วหรอ?" 

 

"ผมไม่มีเวลามาเล่นหรอกนะ" ฌอร์ณถอนหายใจไปพลางๆ "แข่งรถเสาร์นี้ผมว่าจะขอถอนตัวก่อนน่ะ พ่อผมกำลังจะลงหาเสียง เลยต้องไปช่วยท่านก่อน" 

 

"งั้นหรอ?" ชัชวีร์เดินมานั่งบนโต๊ะทำงานของเขา "ไม่ใช่ว่ากลัวแพ้แล้วจะเสียพนันผมหรือยังไง?" 

 

"เปล่า คุณก็รู้นี่ว่าสนามของคุณยังไม่มีใบอนุญาต ถ้านักข่าวมาเจอผมที่นั่นจะซวยไปถึงพ่ออีก เสาร์นี้ผมต้องไปร่วมฟังปราศัย...เอาไว้เสาร์ถัดไปจะดีกว่า" 

 

"เห้อ เสียดายจริงๆนะ" ชัชวีร์มองนาฬิกาหรูที่ข้อมือของตัวเอง "แต่ก็เอาเถอะ ถึงแข่งจริงๆคุณก็แพ้ผมอยู่ดี อ้อ! อย่าลืมจัดการอะไรๆให้มันเงียบที่สุดด้วยล่ะ เข้าใจใช่ไหม?" 

 

ฌอร์ณมองหน้าเขาด้วยความสงสัย "ไม่มีปัญหา" 

 

"ดี ส่วนเรื่องเงินสนับสนุนพรรคน่ะเดี๋ยวผมจะพิจารณาเพิ่มเติมให้ก็แล้วกันนะ" เมื่อบทสนทนาจบลงแล้วเลขาสาวหน้าห้องก็เคาะประตูเพื่อที่ขอเข้ามาด้านใน เธอมาพร้อมกับดอกกุหลาบหลากสีช่อใหญ่ที่จัดได้อย่างสวยงาม ตรงกลางมีสร้อยเงินห้อยจี้เพชรรูปหัวใจเอาไว้ 

 

"ทางร้านส่งดอกไม้ที่คุณชัชสั่งมาเรียบร้อยแล้วค่ะ"  

 

ชัชวีร์รับมาก็ยิ้มอย่างพอใจ "เยี่ยม เตรียมรถให้ฉันด้วยนะ อีกครึ่งชั่วโมงฉันออกไปธุระข้างนอก" 

 

"ค่ะ" เธอรับคำแล้วค่อยๆถอยออกไปอย่างเงียบๆ 

 

แม้ว่าฌอร์ณจะไม่ค่อยชอบขี้หน้าของชัชวีร์เสียเท่าไหร่ แต่เพราะยังมีผลประโยชน์และต่างกุมความลับซึ่งกันและกันอยู่เลยจำใจต้องแสร้งทำเป็นมิตรเอาไว้ "สมกับเป็นเพล์บอยตัวพ่อนะครับ รายใหม่ในคอลเลคชั่นนี่นางเอกคนไหนหรอครับ?" 

 

ชัชวีร์ยิ้มมุมปาก "พี่สาวเพื่อนสนิทคุณไง" 

 

พี่สาวเพื่อนสนิท? 

 

ฌอร์ณพยายามคิดตามคำตอบนั้น ไม่นานก็ต้องตกใจเมื่อคิดชื่อใครบางคนได้ "พี่ภัทรหรอ?" 

 

"เดาแม่นจริงๆ เอาเป็นว่าผมไปก่อนก็แล้วกันนะ เอาไว้เสร็จปราศัยแล้วเจอกันที่สนามนะ ของเดิมพันครั้งนี้น่ะผมทุ่มไม่อั้นเลย" ว่าแล้วเขาก็เดินออกไปในทันที ทั้งที่เข้ามาตอนแรกดูจะไม่พอใจที่ฌอร์ณเข้ามาพบแถมยังขอเลื่อนการแข่งรถที่เดิมพันเอาไว้ด้วยเงินทองมหาศาล แต่พอมีดอกไม้ช่อนั้นเข้ามากลับอารมณ์ดีขึ้นมาถนัดตา  

 

เขารู้ความปารถนาของชัชวีร์ดีว่าต้องการอะไร แต่ก็จะคอยดูก็แล้วกันว่าครั้งนี้เขาจะสมหวังเหมือนครั้งที่ผ่านๆมาหรือไม่... 

 

############ 

 

บริษัท NIRINCHA... 

 

ชัชวีร์เดินถือช่อดอกไม้ผ่านสายตาพนักงานทั้งบริษัทเข้ามาราวกับว่าเขาเองนั้นคือหนึ่งในหุ้นส่วนของที่นี่ ร่างสูงเดินขึ้นมายังชั้นผู้บริหารและห้องใหญ่ริมสุดนั่นคือที่หมายของเขา ปาลินมองเห็นแขกเดินเข้ามาและกำลังจะเปิดประตูห้องทำงานของเจ้านายโดยที่ไม่แจ้งเธอสักคำ  

 

"ขอโทษนะคะ วันนี้คุณภัทรไม่รับแขกค่ะ" 

 

ชัชวีร์มองด้วยสายตาดูหมิ่น "แต่ฉันนัดน้องภัทรเอาไว้ ถอยไป!!" 

 

"ถ้านัดคุณภัทรจะบอกก่อนค่ะ ว้าย !!" 

 

ผลั่ก !! 

 

"น่ารำคาญจริงๆ" แกร็กๆ ชัชวีร์ผลักร่างของปาลินออกไปให้พ้นทางและถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปในห้องนั้น แต่ทว่า...นอกจากที่เขาจะเห็นภัทธิราที่เพิ่งกลับจากพักผ่อนกับครอบครัวแล้ว ในนั้นคิรินก็อยู่ด้วย!! 

 

มันอีกแล้ว... คนที่เจอกันในงานแต่งงานของลูกหลานท่านรองผู้ว่าคืนนั้น 

 

เจ้าพ่อคาสิโนหนุ่มนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟากลางห้องโดยที่สายตามองเขม่นผู้มาเยือนเช่นเดียวกัน เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น "ที่ไม่อยากให้มาก็เพราะนัดไว้เวรนี่ไว้หรอ?"  

 

"...." 

 

"แฮ่กๆ ปะ ปาลินพยายามบอกแล้วนะคะ แต่..." ปาลินตัวสั่นด้วยความกลัว วันนี้มันเป็นวันวิปโยคของเจ้านายเธอหรือยังไงกันนะ รถไฟชนกันใหญ่แล้ว 

 

"ไม่เป็นไรหรอกปาลิน ไปเอาน้ำกับของว่าให้แขกก่อนนะ เสร็จแล้วมาอยู่ในนี้กับภัทร" หญิงสาวอยู่ในอาการสงบ "คุณชัชวีร์นั่งก่อนนะคะ ภัทรขอตัวไปเอาของไปเก็บก่อน เชิญตามสบายค่ะ" 

_______________________________________________ 100% _________________________________ 

 

มาจ้าาา อัพพี่คีย์สักนิสนึงงง  

ย้อนอดีตตอนนี้อีกตอนแล้วเดี๋ยวก็เดินเรื่องปัจจุบันต่อเลยย 

เอาใจช่วยพี่คีย์หน่อยนะ แค่เหมือนจะรักนะแต่ไม่แสดงออก.... 

มาเม้นกันเยอะๆน๊าาาา 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น