email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) เข้ามาอ่านกันเยอะๆน๊า รักทุกคนค่ะ

ชื่อตอน : BAD GUY ..... 20 {100%}

คำค้น : วิศวกรรมโยธา , ฟิวเจอร์ , นินาว , สองแสบ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 17k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ส.ค. 2563 18:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
BAD GUY ..... 20 {100%}
แบบอักษร

 

 

 

 

 

“ฟิวเจอร์ นินาวมีเรื่องจะบอก นินาวท้อง!”  

ฉันตัดสินใจบอกความจริงกับเขาไป เพราะคิดว่ายังไงเขาก็คงดีใจที่มีเขาถึงแม้ว่ามันจะเร็วไปก็ตาม แต่คำตอบที่ได้จากเขา มันทำให้ฉันแทบล้มทั้งยืน 

“!!! ท้องงั้นหรอ อย่ามาอำฉันหน่อยเลยนะ” เขามีสีหน้าตกใจกับเรื่องที่ฉันบอกออกไป และนี่คือเรื่องจริง ฉันท้อง ท้องกับคนใจร้ายคนนี้  

“เรื่องแบบนี้ใครเขาอำเล่นกันหละ นาวท้องกับฟิวเจอร์นะ”  

 “ฮึหรอ งั้นก็ไปเอามันออกซะเพราะฉันไม่ต้องการมัน ! แล้วเธอแน่ใจหรอว่ามันเป็นลูกฉันไม่ใช่ลูกของไอ้เวรฟิล์มนั่น ! ” เมื่อได้ยินในสิ่งที่เขาพูดออกมา น้ำตามันก็ไหลหัวใจยิ่งบีบอัดแรงจนเจ็บไปหมด นี่หนะหรอคนที่จะมาเป็นพ่อของลูกฉัน ไม่ใช่ลูกของเขางั้นหรอ แล้วใครกันหละที่เป็นคนทำให้เขาเกิดมาแบบนี้ ใจร้ายเกินไปแล้วนะ  

“ฟิวเจอร์นายหมายความว่ายังไง นายคิดว่าฉันท้องกับฟิล์มอย่างนั้นหรอ”  

“หมายความว่าไงหนะหรอ ก็ตามที่พูดนั่นแหละ”  เขามองฉันด้วยสายตาที่ผิดหวังในตัวฉัน เฮอะ คิดว่าฉันท้องกับฟิล์มจริงๆงั้นสินะ  

“แต่เขาเป็นลูกของเราสองคนนะ นาวไม่เคยนอกใจเลยสักครั้งเพราะนินาวรักฟิวเจอร์นะ” 

ฉันมองเขาด้วยน้ำตาภาพที่เกิดขึ้นมันไม่ชัดเจนเอาเสียเลย เพราะมันพร่ามัวไปด้วยน้ำตาที่มาบดบังใบหน้าของเขา ฉันคิดผิดจริงๆ ที่คิดว่าคนอย่างเขาจะมีความเป็นสุภาพบุรุษมากพอ และรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเขาเองเป็นคนก่อขึ้นมา  

“ฮึ รักงั้นหรอ เรื่องปัญญาอ่อนแบบนั้นฉันไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด! และถ้าไม่อยากให้มันเป็นตัวถ่วงชีวิตเธอหละก็ ไปเอามันออกจากท้องเธอซะ!” 

“ทำไมนายพูดแบบนี้ฟิวเจอร์ นี่ลูกของเรานะ นายไม่รักเขาเลยหรือไง นายเป็นคนทำให้เขาเกิดมาเองนะ ทำไมถึงพูดจาทุเรศแบบนี้ ชีวิตหนึ่งชีวิตเลยนะ นายมันเป็นพ่อที่ชั่วที่สุด !”  

ฉันตะโกนออกไปด้วยความเสียใจที่สุด น้ำตามากมายไหลออกมาไม่รู้จบ ฮือ สุดท้ายเขามันก็แค่คนเห็นแก่ตัวคนหนึ่ง ที่ไม่มีความเมตตาให้กับเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองเลยแม้แต่น้อย  

“แล้วแน่ใจหรอว่าไอ้เด็กที่อยู่ในท้องของเธอหนะมันลูกฉันจริงๆ!! ไม่ใช่กับไอ้ผัวเก่าเธอหนะห่ะ!  ฮึ เธอจะให้ฉันเชื่อได้ยังไงในเมื่อพักหลังมานี้เธอไปไหนมาไหนกับมันตลอด คิดว่าฉันไม่รู้เรื่องงั้นหรอ แต่เสียใจนะนินาว ฉันรู้และฉันเห็นทุกอย่างที่เธอทำ เธอหนะมันมั่ว ทั้งๆที่มีฉันเป็นผัวอยู่แล้ว ยังไปมั่วกับผัวเก่าอีกคน ร่าน !”  

ความอดทนของฉันหมดลงทันทีที่เขาพูดจบ ทุกถ้อยคำที่พูดออกมามันช่างเฉือนหัวใจของฉันให้ทรมาน นี่คงเป็นความจริงที่เขามองฉันเป็นคนแบบนี้มาตลอดสุดท้ายฉันมันก็แค่ผู้หญิงไม่ดีในสายตาของเขาเท่านั้น  

เพี๊ยะ เพี๊ยะ  

“ฉันมันมั่วงั้นหรอ แล้วตัวนายเองนั่นหละฟิวเจอร์ที่มั่ว นายคิดว่าฉันสามารถนอนกับใครง่ายๆก็ได้อย่างงั้นหรอ ที่ฉันยอมนายทุกอย่างก็เพราะว่าฉันรักนาย รักมาก ถึงยอมเจ็บอยู่อย่างนี้เรื่อยมา ยอมทน ยอมจนคนอื่นหาว่าเป็นบ้าไปแล้วหรือไงถึงยอมคนที่ไม่เคยรักฉันเลย”  

ฟิวเจอร์ยืนเงียบมองมายังฉันด้วยสีหน้าที่หม่นลง ฉันจ้องเข้าไปในตาของเขาอย่างไม่คิดเกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย มีเพียงแค่น้ำตาแห่งความเสียใจที่มันไหลออกมาอย่างไร้เสียงนะอื้นอย่างที่เคยเป็นมา ฉันคงรักเขาต่อไปไม่ได้แล้ว เพื่อปกป้องสิ่งมีค่าที่สุดในชีวิตของฉัน 

“………” 

“ฮึ แต่ตอนนี้ฉันได้คำตอบแล้วหละว่าฉันไม่มีทางที่จะเปลี่ยนนายได้เลยจริงๆ และถ้านายต้องการให้ฉันเป็นอย่างที่นายพูดหละก็ ได้ ฉันมันมั่วเองแหละ และก็จำเอาไว้อย่างหนึ่งว่าเด็กที่อยู่ในท้องฉันตอนนี้คือลูกของฉันคนเดียว ! ไม่ใช่ลูกของนาย และต่อไปอย่าได้มาทวงสิทธ์ใดๆทั้งสิ้นเพราะเมื่อถึงเวลานั้นฉันจะไม่มีให้นายเลยแม้แต่น้อย! ต่อให้นายตายลงต่อหน้าต่อตา ฉันก็จะยืนมองดูด้วยความสมเพจ  ” 

ฉันพูดจบก็เดินจบแล้วทุกอย่างมันจบแล้ว พอกันทีกับเรื่องราวที่ทำให้หัวใจของฉันบอบช้ำมานาน ถึงเวลาที่จะต้องรักษาหัวใจของตัวเองแล้ว ต่อจากนี้ไปผู้ชายคนนี้ที่ชื่อฟิวเจอร์ จะเป็นคนที่ฉันเกลียดมากที่สุดในชีวิต  

 

“อ้าว นินาวเป็นไงมาไงถึงได้มาหาพี่ที่บ้านได้ หืม”  

“พี่นิว ฮือๆๆๆ ” ฉันวิ่งเข้าไปกอดพี่สาวแน่นพร้อมกับน้ำตาแห่งความเสียใจไหลออกมาไม่หยุด เหมือนต้องการที่จะประจานตัวเองกับความโง่เขลา  

“ยัยนาว เกิดอะไรขึ้นแล้วนี่ร้องไห้ทำไม ใครทำอะไรเราบอกพี่มา” ฉันได้แต่ส่ายหน้าในอ้อมกอดขอพี่สาว ฉันยังไม่พร้อมที่จะอธิบายอะไรให้พี่สาวฟังตอนนี้ อยากจะร้องไห้ให้มันขาดใจไปข้างหนึ่งเลย  

“นิวเกิดอะไรขึ้นทำไมน้องนาวถึงร้องไห้หนักมาแบบนี้” เสียงพี่เขยเดินเข้ามาใกล้ แต่ฉันก็ไม่ได้ผละออกจากกอดของพี่สาวตัวเอง ร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวดไปทั้งหัวใจ  

“นิวก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะไฟต์ อยู่ๆน้องก็วิ่งมากอดนิวแบบนี้ ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า”  

“ฮือๆๆ ฮึก ฮือๆ ทำไม ทำไมมันเจ็บแบบนี้ ทำไมต้องทำร้ายความรู้สึกของนาวแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วย ฮือๆ เจ็บเหลือเกิน” ฉันร้องไห้อยู่อย่างนั้นนานหลายนาที ประจานความรู้สึกที่มันแหลกไม่เหลือเลย แต่วินาทีต่อมาสติทุกอย่างก็มืดดับลงไปทันที 

“นินาว! / นินาว!”  

 

วันต่อมา ณ โรงพยาบาล 

“อื้อ” ฉันกระพริบตาเบาๆเพื่อปรับสายตาเพราะรู้สึกปวดกระบอกตามาก สงสัยเพราะฉันร้องไห้มากเกินไป   

“นิว น้องนาวฟื้นแล้วครับ” ฉันได้ยินเหมือนเสียงของพี่ไฟต์สามีของพี่นินิว พี่สาวฉันรีบเดินมาใกล้ ฉันเลยส่งยิ้มให้พี่สาวที่คอยเคียงข้างตลอด  

“นาว เป็นไงบ้าง ไม่สบายตัวตรงไหน” 

“นะ น้ำ นาวขอน้ำหน่อยคะ”  

“ได้ๆๆ ค่อยๆ ดื่มนะ” ฉันรับน้ำจากพี่สาวขึ้นดื่มอย่างกระหาย ก่อนจะส่งแก้วคืนแล้วเอ่ยขอบคุณเบาๆ 

“ขอบคุณค่ะ”  

“นินาว นี่มันเรื่องอะไรกัน ฮึ ทำไมอยู่ๆถึงร้องไห้จนเป็นลมไปแบบนี้ เกิดอะไรขึ้น ใครทำอะไรเราบอกมาพี่จะไปจัดการให้” 

“นินิวใจเย็นๆก่อนที่รัก น้องพึ่งฟื้นนะครับ” ฉันเงียบไม่พูดอะไร ฉันมันเป็นลูกที่ไม่ดี ทำให้พ่อแม่พี่สาวกับพี่ชายเสียใจ เพียงเพราะคิดว่าความรักจะสามารถยึดเหนี่ยวอะไรบางอย่างไว้กับเราได้ แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่เลยสักอย่าง ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกแย่และน้ำตาก็ไหล 

“พี่นิวคะ นาวขอโทษ นาวเป็นน้องสาวที่ไม่ดีของพี่นิวกับเฮียเนมม์ เป็นลูกไม่ดีของคุณพ่อกับคุณแม่ นาวทำเรื่องที่น่าอาย ฮือๆๆๆ นาวขอโทษ ” ฉันยกมือไหว้พี่สาวที่เปรียบเสมือนแม่คนที่สองของฉันคอยดูแล เอาใจใส่ทุกอย่าง คอยให้คำปรึกษาทุกๆเรื่องๆ  

“ไม่เป็นไร พี่รู้ว่าน้องสาวของพี่ไม่ใช่ผู้หญิงใจง่ายแบบนั้น ถ้าไม่รักจริงๆน้องพี่คงไม่มีทางยอมเขาหรอก ” 

“นาวขอโทษ เพราะนาวคิดว่าความรักที่นาวมีจะสามารถเหนี่ยวรั้งเขาไว้ได้นาวพยายามยอมรับสิ่งที่เขาไม่ดีได้หมด นาวยอมอดทนมานานเพียงงหวังว่าสักวันเขาจะกลับมารักนาวแค่คนเดียว แต่สิ่งที่เขาต้องการไม่ใช่หัวใจของนาวเลย เขาต้องการเพียงแค่ร่างกายของนาวแค่นั้นเอง ฮือๆๆๆ นาวมันโง่ โง่ๆที่ไม่เชื่อที่คนอื่นเคยเตือน โง่ที่เห็นผิดเป็นถูก และโง่ที่ไปหลงรักคนอย่างเขาสุดหัวใจ จนต้องมาเจ็บอยู่แบบนี้” 

“พี่เข้าใจๆ นาวต้องใจเย็นๆนะ เลิกร้องไห้ได้แล้วนะเดียวก็เป็นลมไปอีกหนหรอก” ฉันพยักหน้าเข้าใจก่อนนะจะพยายามเลิกร้องไห้ ถึงจะร้องไห้ไปเขาก็คงไม่กลับมาหาหรอก เพราะเขาเป็นคนผลักไสฉันออกมาเอง ฉันจะต้องเกลียดเขาให้เหมือนกันที่พูด ฉันไม่มีทางยอมเอาหัวใจของตัวเองไปเป็นของเล่นให้เขาเหยียบย้ำอีกต่อไป  

“ฮึกๆๆ ฮือๆๆๆ ” 

“พี่อาจจะไม่รู้เรื่องราวความรักของนาวกับผู้ชายคนนั้นหรอกนะ เพราะพี่จะไม่ถามนาวเลยด้วย นาวโตพอที่จะเรียนรู้โลกด้วยตนเอง มีสุขก็ย่อมมีทุกข์เป็นเรื่องธรรมดาแต่ถ้าสิ่งไหนมันไม่ดีเราก็ควรจะตัดมันออกไปจากชีวิตเรา แต่ถ้าผู้ชายคนนั้นมันเลวจริงๆ เห็นแก่ตัวอย่างที่พูดมา นาวก็ต้องเลิกรักเขาซะ แล้วหันมารักตัวเองกับรักหลานตัวน้อยของพี่ที่อยู่ในท้องของนาวดีกว่านะ” พี่นินิวดึงมือฉันให้มาจับตรงท้องของฉันที่มีสิ่งมหัศจรรย์ สิ่งล้ำค่าที่ฉันหวงแหนที่สุดในตอนนี้ และมันก็ฉุกให้ฉันคิดขึ้นมาได้ว่า ณ เวลานี้ ลูก เท่านั้นสำคัญกับฉันมากที่สุดเหนือสิ่งอื่นใดในโลกนี้ 

“แต่นาวกลัว กลัวว่าคุณพ่อคุณแม่กับเฮียเนมม์จะผิดหวังกับนาว” ฉันกลัวจริงๆ ถึงท่านจะใจดีไม่เคยดุด่าก็ตาม แต่เรื่องนี้ที่มันเกิดขึ้นมันเกินกว่าที่ท่านจะรับได้ 

“ไม่ต้องกลัวอะไร ทั้งนั้นเพราะยังไงคุณพ่อกับคุณแม่ต้องเข้าใจ” ฉันพยักหน้าเมื่อพี่สาวพูด อย่ากลัวที่จะเผชิญในสิ่งที่กำลังจะเกิด จงสู้กับมันก่อนอย่างไม่ยอมแพ้ เพื่อสิ่งเดียวที่ฉันมีอยู่ตอนนี้ 

สองอาทิตย์ต่อมา 

ตอนนี้ทุกคนในครอบครัวของฉันทราบแล้วว่าฉันท้อง ซึ่งในตอนแรกฉันนึกว่าคุณพ่อกับคุณแม่ท่านจะโกรธจะเกลียดฉัน แต่ไม่เลย ท่านทั้งสองคนเข้าใจและปลอบใจฉันให้กำลังใจ จนฉันอดที่จะร้องไห้ออกมาไม่ได้ ฉันโชคดีที่มีครอบครัวที่เข้าใจและพร้อมที่จะให้อภัยเสมอ ถึงแม้ฉันจะทำผิดมากก็ตาม 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก  

“นาว เฮียเข้าไปในห้องได้ไหม” อ้อลืมบอกไปเลยตอนนี้ฉันย้ายกลับมาอยู่ที่บ้านแล้ว ความจริงฉันอยู่คนเดียวที่บ้านก็ได้นะ แต่ทุกคนกับพร้อมใจกันกลับมาอยู่บ้านเป็นเพื่อนฉัน ทั้งเฮียเนมม์ที่ยอมทิ้งบริษัทที่ไต้หวันมาอยู่เป็นเพื่อน ตอนแรกที่พี่ชายฉันรู้ข่าว เขาก็รีบบินตรงมาหาทันที พร้อมกับสายตาที่อาฆาตแค้นผู้ชายคนนั้นและพร้อมที่จะฆ่าได้ตลอดเวลา แต่เพียงแค่เฮียเห็นน้ำตาของฉันเท่านั้นแหละ หัวใจของคนเป็นพี่ก็เจ็บไปพร้อมกันกับฉัน และที่สำคัญทุกคนดูตกใจมากที่รู้ว่าพ่อของเด็กคือฟิวเจอร์น้องชายของพี่ไฟต์สามีของพี่สาวฉัน ฉันขอให้ทุกคนไม่ต้องไปยุ่งเกี่ยวกับคนอย่างเขาอีกเป็นอันขาด มีเพียงพี่ไฟต์เตอร์เท่านั้นที่ดูจะสะเทือนใจไม่น้อยที่น้องชายตัวเองเป็นคนแบบนี้ ถ้าเปรียบเทียบแล้วเขากับพี่ชายก็ต่างกันจริงๆนั่นแหละ  

“นาวไม่ได้ล็อคคะ ว่าไงคะ เฮียมีอะไรหรือเปล่า” ฉันหันไปหาพี่ชายพร้อมกับรอยยิ้มเพื่อไม่ให้เขาต้องเสียใจไปด้วย ความเสียใจฉันขอรับไว้คนเดียวก็พอ เวลามันจะช่วยเยียวยาฉันเอง 

“เฮียแค่อยากจะรู้ว่า นาวตัดสินใจจะไปเรียนต่อที่อังกฤษจริงๆใช่ไหม” ความจริงแล้วตั้งแต่ที่ฉันบอกความจริงกับเขาไปเราสองคนก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย ข้าวของที่อยู่ห้องเขา ฉันก็ไม่เคยคิดที่จะกลับไปเอาเลยแม้แต่ชิ้นเดียว ฉันไม่อยากเจอหน้าเขา ยิ่งเจอยิ่งตอบย้ำสิ่งที่เขาพูดมาในวันนั้นได้เป็นอย่างดี  

“ค่ะ นาวขอทำเรื่องย้ายที่คณะเรียบร้อยแล้ว เหลือแค่เทอมเดียวแค่นั้นแหละคะก็จบปริญญาตรีแล้ว” 

“ไปเรียนที่ไต้หวันกับเฮียไม่ดีกว่าหรอ” ฉันดีใจที่มีครอบครัวที่เข้าใจฉัน และยอมรับในสิ่งที่ฉันเผชิญ และคอยให้กำลังใจอยู่ห่างๆ ไม่ก้าวก่ายจนทำให้อีกฝ่ายต้องอึดอัดใจ 

“เฮียคะ นาวรู้ว่าเฮียเป็นห่วงทุกคนเป็นห่วง แต่นาวสัญญาว่านาวจะดูแลตัวเองดีๆ แล้วก็จะดูแลหลานเฮียเป็นอย่างดีเลยค่ะ” ฉันพูดไปด้วยพร้อมกับจับมือพี่ชายแน่น เป็นคำสัญญา 

“เฮ้อ เฮียหละอยากไปฆ่าไอ้นั่นจริงๆเลย แต่ก็เอาเถอะ เฮียเชื่อว่าถ้านาวตัดสินใจอะไรไปแล้ว สิ่งๆนั้นจะต้องดีที่สุด” 

“ขอบคุณนะคะเฮีย รักที่สู๊ดเล้ย” ฉันกอดพี่ชายแน่น ถึงเราสองพี่น้องจะไม่ค่อยได้เจอกันแต่เราก็ยังรักและห่วงใยกันเสมอ 

“ฮึ เฮียก็รักนาวเหมือนกัน งั้นลงไปข้างล่างกันเถอะ คุณพ่อกับคุณแม่มาถึงแล้ว” ฉันพยักหน้าแล้วเดินลงไปข้างล่างพร้อมกับพี่ชาย 

 

 

ช่วงนี้ดราม่าทำงานหนักมาก สงสารนินาว ฟิวเจอร์เจอหนักแน่งานนี้  

#ลีมุนอา 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว