Film8526

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอน 9 ตามขอโทษ

ชื่อตอน : ตอน 9 ตามขอโทษ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 96

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ต.ค. 2562 23:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอน 9 ตามขอโทษ
แบบอักษร

เวลาหกโมงเช้า ผมตื่นขึ้นมาด้วยสภาพดูไม่ได้ด้วยซ้ำไป ตอนที่เดินไปมองกระจกที่อ่างล้างหน้า ผมรู้ได้เลยว่าต้องร้องไห้ขนาดไหนที่จะทำให้ตามันบวมขนาดนี้ ภาพเหตุการณ์เมื่อวานยังคงอยู่ในหัวของผม ถึงจะพยายามจะไม่นึกถึงเรื่องเมื่อวานแต่ไม่อาจทำได้เลย ผมยังคงคิดมากเรื่องที่มีปากเสียงกับพี่ฟง แม้ว่าคนที่ด่าพี่มันคือผมก็ตาม ผมก็ยังรู้สึกเสียใจอยู่ดี ผมรีบเคลียร์ธุระส่วนตัวให้เสร็จ ก่อนจะไปมหาลัย ผ่านไปสักพักหนึ่ง จึงค่อยขับรถออกจากลานจอดรถก่อนไปมหาลัย ระหว่างทางที่กำลังขับรถไปยังมหาลัย ผมก็ยังคงคิดถึงเรื่องของพี่ฟง และเหมือนฟ้าเล่นตลกเพราะตอนที่กำลังขับไปนั้น ดันขับไปเจอรถของพี่ฟงพอดี มันจึงทำให้ผมต้องขับรถไปให้ไว เพื่อไม่ให้พี่มันสังเกตเห็นว่าผมขับมาทางนี้เหมือนกัน แต่จู่ๆก็มีคนโทรเข้ามา ผมจึงต้องจอดรถข้างทางเพื่อรับโทรศัพท์ ผมรีบถอดหมวกกันน็อคก่อนรับสาย

"ฮัลโหลครับ พีทพูด"ผมรับสายของพี่แบงค์

"พีท แกอยู่ไหนน่ะ"

"ผมกำลังขับรถไปมหาลัยครับ พี่มีอะไรรึเปล่า"

"มีสิ รีบมาพบพี่ที่ใต้ตึกวิศวะที"

"ได้พี่ เดี๋ยวผมรีบไป"

ตัดทีที่วางสายผมก็ได้ใส่หมวกกันน็อคก่อนจะเริ่มขับไปมหาลัยในทันที แต่ก็รถเยอะมากเวลาตอนนี้ทำให้อาจไปช้าสักหน่อย พี่แบงค์คงไม่โวยใส่ผมหรอกนะ

ผ่านไปสักพัก ผมก็ได้มาถึงยังตึกวิศวะ ตอนที่ผมขับผ่านใต้ตึกเห็นมีคนใส่เสื้อช็อปยืนอยู่ใต้ตึก ให้เดามันคงเป็นพี่แบงค์ ผมจึงรีบขับรถไปจอดที่ลานจอดรถ ก่อนจะวิ่งมาหาพี่เขาที่ใต้ตึก .....ตึก....ตึก....ตึก เสียงวิ่งของผมมันดังกึกก้องไปทั่วใต้ตึก พี่แบงค์เมื่อเห็นผมวิ่งมาจึงชี้ไปที่โต๊ะตัวหนึ่ง คงจะบอกเป็นเชิงว่า นั่งที่โต๊ะตัวนั้นนะ ทันทีที่ไปถึงผมก็นั่งลงเก้าอี้ตรงข้ามที่พี่มันนั่ง ตอนนี้ผมก็ยังไม่รู้เลยว่า พี่มันมีเรื่องอะไรที่ต้องคุยกับผม แต่คงไม่ใช่เรื่องที่ผมไปร้องไห้บ้าๆกับพี่มันหรอกนะ 

"ไอพีท พี่ถามอะไรมึงหน่อยวะ"พี่แบงค์เป็นฝ่ายพูดก่อน

"ได้พี่ ว่ามาเลย"

"ตอนนี้มึงสถานะอะไรกับไอฟงวะ พวกมึงมีเรื่องกันใหญ่โตใช่ไหม"

"......เอ่อ....ทำไมพี่ถึงถามแบบนั้นล่ะ "'งานเข้าล่ะกู ทีนี้

"เมื่อวานมึงมาร้องห่มร้องไห้กับกูทางโทรศัพท์ ส่วนไอฟงก็ชวนกูไปแดรกเหล้าจนเมาเป็นหมาไม่แปลกมั้ง "

"เห้ย....พี่ฟงเป็นอะไรเหรอวะพี่"

"คงจะเป็นเรื่องที่มึงด่ามันเมื่อวานล่ะมั้ง มึงด่ามันขนาดไหนวะที่แม่งทำให้น้ำตามันตกได้"ผมอึ้งกับสิ่งที่ได้ยิน

"พี่ฟง ร้องไห้เหรอครับ"ยังคงอึ้งต่อไป

"ใช่ รีบไปง้อ เอ๊ย ขอโทษมันดีกว่านะ พี่แนะนำ"

หลังจากที่พี่แบงค์แนะนำกับผมจึงรีบกดโทรศัพท์เพื่อโทรไปหาพี่ฟง แต่ไม่ว่าโทรเยอะขนาดไหนพี่มันก็ไม่รับ ส่งข้อความไปก็ไม่อ่าน ถึงจะอ่านก็ไม่ตอบ ผมจึงวิ่งหาบวกกับขับรถหาจนจะทั่วมหาลัยแล้ว ก็ไม่เจอตัวของพี่มันเลยสักนิดเดียว

ผมไปตามหาจุดที่พี่มันจะไปนั่ง แต่กลับไม่เจอตัวเลย จนมีคนโทรมาหาผม ไม่รู้ลมอะไรหอบมาให้พี่คิงโทรหาผม

"ฮัลโหลครับ พี่คิงมีอะไรเหรอพี่"

"เฮ้ย มึงพูดเบาๆเดี๋ยวไอฟงมันตื่น"คำพูดดูกำกวมไหม

"พี่ฟงนอนอยู่กับพี่เหรอ ผมจะฟ้องไอกัส"

"ใจเย็นๆก่อน มึงมาที่บ้านกูตอนนี้เลย ถ้าอยากจะเจอไอฟง"

ผมไม่รอช้าที่จะตัดสายทันที เพื่อที่จะได้ขับรถตรงไปยังบ้านพี่คิง แต่ก็รู้สึกตะหงิดๆใจบางอย่างว่าทำไมพี่ฟงถึงนอนอยู่บ้านพี่คิงได้วะ แม่งถ้าพี่มันทำอะไรพี่ฟงนะกูจะฟ้องให้กัสให้ยับเลย

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ผมขับมาถึงหน้าบ้านพี่สักที แม่งเป็นอะไรที่มันทันใจเลยต้องรอให้ประตูรั้วบ้านพี่มันเปิดอีก ไหนจะต้องรอให้พี่เดินมาเปิดประตูให้อีก ไอ้เวรถ้ากูพังประตูบ้านพี่มันคงจะไม่ด่ากูใช่ไหม

ทันทีที่ประตูเปิดออกผมก็รีบถามพี่คิงว่าพี่ฟงอยู่ห้องไหน ก่อนจะรีบเดินขึ้นไปในห้องนั่งเล่น สิ่งแรกที่ผมเห็นคือ พี่ฟงกำลังนอนกอดหมาไซบีเรียอยู่บนโซฟา ที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำไม่กังวลเรื่องค่าไฟเลยสักนิดเดียว ผมค่อยๆย่องเดินไปข้างๆพี่ฟงแล้วนั่งลงอย่างเงียบๆสงบๆโดยไม่ทำให้พี่มันตื่น ก่อนจะใช้มือลูบผมสีน้ำตาลที่แสนนุ่ม ด้วยใบหน้าที่ยิ้มกรุ้มกริ่ม ผ่านไปไม่กี่นาที พี่มันก็เริ่มขยับตัว น่าจะใกล้ตื่นแล้วล่ะ พี่ฟงค่อยๆลืมตาขึ้นก่อนจะลืมขึ้นมาเห็นหน้าผมที่ตอนนี้นั่งอยู่ข้างๆเขา ผมเห็นว่าหน้าของพี่ฟงยังสะลึมสะลืออยู่ ผมจึงอาศัยโอกาสนี้แกล้งจูบหน้าผากของพี่มันไปหนึ่งที เท่านั้นแหละครับตื่นมาโวยวายหน้าแดงใส่ผมเลย ไม่รู้น่ารักดี หรือน่าแกล้งดี ฮาๆ พี่มันเมื่อตีผมเสร็จค่อยพูดเลย

"ทำบ้าอะไรเนี่ย ไอพีท"หน้าแดงสุด

"ผมนึกว่าพี่ชอบให้ผมทำแบบนี้ซะอีก ผมคิดไปเองสินะ"ผมแอบพูดแหย่พี่มันเข้าไปอีก

"ไอ......."พี่มันไม่ได้พูดคำหลังออกมาแต่ถ้าให้เดาพี่มันด่าผมชัวร์

"พี่ฟง ผมจะมาขอโทษครับที่ด่าพี่เมื่อวาน ยกโทษให้ผมนะ"อ้อนวอน

"........."

"พี่ครับ ผมยอมทำอะไรก็ได้นะถ้าพี่หายโกรธผม"

"ได้ งั้นมึงต้องทำตามคำสั่งกูทุกอย่าง"ดูท่าพี่มันจะสนใจเองเสียมากๆกับข้อเสนอนี้

ตอนนี้ผมกำลังเดินไปเดินมาเพื่อที่จะหยิบของให้พี่ฟงที่ตอนนี้สั่งให้พีทหยิบโน่นหยิบนี้ให้อย่างสนุกสนานมากๆ จนมีเสียงแชทเด้งขึ้นมาหน้าจอโทรศัพท์ของฟง พีทก็ได้เหลือบไปมองเช่นเดียวกัน เห็นชื่อแชทว่า ราม

วินาทีนี้บรรยากาศเหมือนตกอยู่ในภวังค์ของความเงียบที่แสนอึดอัด พี่ฟงมองหน้าผมสลับกับหน้าแชทโทรศัพท์ ก่อนจะพิมพ์แชทตอบไปราม ก่อนจะบอกให้ผมกลับบ้านไปแต่คนอย่างผมน่ะเหรอจะยอม

"มึงกลับบ้านไปก่อน เดี๋ยวกูค่อยเรียกใช้"

"ไม่ ที่ไล่ผมกลับบ้านนี้เพราะจะไปมีxxxกับไอรามใช่ไหม"ผมเว้นคำไว้เพื่อให้พี่มันนึกเอาเอง

"ไอพีท มึงพูดอะไรกูไม่เข้าใจ"แม่งพี่มันโง่ใช่ไหมเนี่ย

"ต้องให้เปลี่ยนสรรพนามเหรอ ถึงจะฟังรู้เรื่อง"

"สรรพนามอะไรมึง อยากเปลี่ยนวิธีพูดก็ตามใจมึงสิ"

"ได้ มึงอยากไปมีเซ็กกับไอ้เวรนรกนั้นอีกใช่ไหม"

".....T-T..."น้ำตาเริ่มคลอที่ตาพี่มันแล้ว

"อย่ามาร้องนะเว้ยพี่ บอกให้เปลี่ยนสรรพนามเองนี้"เริ่มใจอ่อนอีกล่ะกู

"อึก....กูไม่ร้องหรอก...ฮึก...กับเรื่องแค่นี้"ไหนว่าไม่ร้องว่าสะอื้นอยู่เนี่ย

"เฮ้อ"คงไม่มีทางเลือกแล้ว

ผมเดินเข้าไปใกล้ๆตัวพี่ฟง ก่อนจะเอื้อมมือไปดึงพี่มันเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดพร้อมกอดปลอบ ผมใช้มือค่อยๆลูบหัวของพี่มันเป็นเชิงบอก อย่าร้องนะ ถึงตอนแรกพี่มันจะพยายามผลักผมแต่เมื่อลูบหัวเบาๆ พี่มันก็เริ่มที่จะสงบลง ไม่ค่อยขัดขืนเหมือนตอนแรก ผมขยับไปกระซิบบอกพี่ฟงที่ตอนนี้น้ำตาไหลอาบแก้มแล้ว

"ผมขอโทษที่ด่าพี่ อย่าร้องเลยนะ"เสียงอ่อนโยน

"ฮึก....ฮือ..ฮึก"พี่มันยังคงร้องต่อไป จนผมหมดความอดทน

"พี่คิงครับ อยู่ไหมครับ"ผมตะโกนเรียกหาพี่คิงที่น่าจะอยู่แถวนี้

"อยู่ มีอะไรเหรอ"พี่คิงตอบพร้อมเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น

"พรุ่งนี้เป็นวันหยุดด้วย ผมขอยืมตัวพี่ฟงไปนอนกกสักวันได้ไหมครับ"

"จัดเลยน้อง"พี่คิงตอบกลับแบบไม่ต้องคิดไรมากมายเลย

"ไอคิง ไอเพื่อนเลววววววววววววว......"เสียงพี่ฟงที่ด่าพี่คิงเหมือนจะโกรธและเคืองนิดๆ

ผมที่รู้สึกถูกใจกับคำตอบพี่คิงที่เห็นดีเห็นงามกับผมด้วย ผมจึงจัดการอุ้มพี่ฟงขึ้นในท่าเจ้าหญิงก่อนจะเดินขึ้นไปที่ห้องนอนของพี่คิง อ่อ ลืมบอกไปที่ผมบอกว่าจะยืมตัวไปนอนกกน่ะ คือ ขอเอาไปนอนในห้องพี่คิงสักคืนน่ะครับ แต่พี่คิงคงไม่มีปัญหาอะไรหรอกเพราะพี่มันคงอยากหาเรื่องไปนอนห้องไอกัสนั่นแหละ แต่ได้นอนไม่ได้นอนเรื่องนั้นผมก็ไม่ทราบหรอก

เมื่อเปิดประตูเข้าไปผมค่อยๆวางพี่ฟงลงบนเตียงและจัดการห่มผ้าให้เรียบร้อย เพื่อให้พี่มันนอนต่อ จากที่พี่มันสะลึมสะลือตอนนี้ได้หลับไปแล้ว ผมจึงแทรกตัวเข้าไปในผ้าห่มเพื่อจะกอดพี่มัน ผมที่เอาหน้าซุกไปที่คอของพี่ฟงอย่างออดอ้อนค่อยๆหลับตาลงเข้าสู่ห้วงนิทรา ฝันดีนะครับ พี่ฟงที่รัก

.......ติดตามตอนต่อไป.....

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น