แต่งนิยายแอดอืด

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่35..ตัดจบบทของนาริน

ชื่อตอน : ตอนที่35..ตัดจบบทของนาริน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 04 มิ.ย. 2562 22:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่35..ตัดจบบทของนาริน
แบบอักษร

 

"นาริน"

 

อ่าาาา หลังจากที่รุกกับเฮียแบบหนักหน่วง ลิ้นพันลวัน!! ร่างกายเปลือยเปล่าทั้งคู่

เฮียเอ : อ่าาา / เฮียเอามาจ่อของเรา

เรา : ฮ่ะเฮีย!! หนูกลัวว

เฮียเอ : ทำไม ไม่เคยหรอ?

เรา : อื้อ !!

เฮียเอ : ห้ะ!! เออ ๆ อ่าา /เฮียดูตกใจก่อนที่จะยัดเข้ามา

กึดดดด!!

ฮึ่บบ เจ็บ!! น้ำตาคลอ

เฮียเอ : อ่าาา!!ซี๊ดดดด

จากยัดเข้ามาจนสุด เฮียก็เปลี่ยนเป็นโยกเอว จากที่เจ็บๆ ก็เบาลง เปลี่ยนเป็นความเสียวซ่าน.. เพราะ ฮอร์โมน อารมณ์มาเต็ม...หล่อลื่นไปด้วยน้ำรัก..... ผ่านไปจนถึงจุดสุดยอดของทั้งคู่...กระทั่งเวลาผ่านไปยันเช้า!!

ร่างเปลือยของทั้งสอง ก็หลับไหลกันไปตอนไหนไม่รู้...รู้ตัวอีกที..คือเป็นของอีกวันละ พระอาทิตย์ส่องแสงแยงตาผ่านม่านเข้ามา

พลันมาคิดถึงเรื่องที่ผ่านมา มันน่าอายนัก เราจะมองหน้าเฮีย รึทำตัวยังไงดี!! เรารู้สึกดีใจนะ ที่เราได้ผู้ชายคนนี้มาเป็นผู้ชายคนแรกของเรา เพราะยังไงเราก็เราก้แอบชอบเฮียมานานแล้วเหมือนกัน... จะเป็นยังไงก็จะไม่เสียใจหรอก เรารู้เฮียไม่ได้รุ้สึกไรกับเรา มีเเต่เราเท่านั้นที่รู้สึกอยู่ฝ่ายเดียว เรากับเขาห่างกันคนละชั้น เจ้านายกับลูกน้อง เเถมยังมา ได้เสียเพราะ ยานรกของไอ้พวกเลวนั่นอีก!!

? : คิดไรอยู่!!

เรา : ห่ะๆ ตื่นละหรอ ป่าว ๆ เฮีย เอ่อ!!

เฮียเอ : อื้อ อะไร??

เรา : หนูขอโทษนะ

เฮียเอ : อื่ออเรื่อง!! / พลิกตัวนอนคว่ำ แต่พูดต่อ

เรา : เรื่องนี้แหละ

เฮียเอ :เรื่องไรเล่า!!

เรา : อื้ออก็เรื่องที่ให้เฮียช่วย..... / จะพูดยังไง!!

เฮียเอ : เออไม่เป็นไร มึงก็เด็ดดี!!

เรา : งื้อ เฮียบ้า!!

เฮียเอ : เอ้าบ้าอะไร??

เรา : หนูจะทำไงต่ออ่ะ!! เพราะหนู ทำให้เฮียฆ่าคนตาย แถมยัง...ต้องมาช่วย หนูให้หมดฤทธิ์ยาบ้าๆนี่อีก!!

เฮียเอ : ก็ไม่ต้องทำไง ทำตัวปกติ กูไม่ติดคุกหรอก!! แค่ฆ่าเศษเดน มนุษย์เลวๆ

เรา : หนูต้องลาออกไหม เฮียจะไล่หนูออกไหม

เฮียเอ : อยากออกไหมล่ะ

เรา : อือออ หนูไม่รู้จะมองหน้าเฮียแบบไหน แต่ก็ยังไม่มีงาน ไม่มีที่ไป เพิ่งเข้ามาทำงานเดือนเดียวก้ก่อเรื่องเเล้ว!!

เฮียเอ : งั้นเอางี้นะ ... อยู่ต่อ ทำตัวปกติแต่!!

เรา : แต่??

เฮียเอ : มาเป็นเด็กกู กูจะเลี้ยงดูมึง รับผิดชอบในส่วนที่มึงเสียให้กู!! กูจะเพิ่มเงินเดือนให้ มึงต้องมาหากูเวลาที่กูต้องการ!! และที่สำคัญมึงห้ามยุ่งเรื่องส่วนตัวกู ไม่ว่ากูจะมีใครห้ามมาเเสดงท่าที ว่าเป็นเจ้าของกู

เรา : เหมือนส้มหรอ,?

เฮียเอ : เออ!! กูเขี่ยทิ้งละ น่ารำคาญ!! มึงนี่ประชดเก่ง!!

เรา :หนูประชดไร พูดความจริงป่ะ

เฮียเอ : ว่าไง ตกลงเอาป่ะ?? กูเพิ่มเงินเดือน เป็น 25000!! ทำงานด้วย เป็นเด็กกูด้วย

เรา : ขอคิดก่อน!! หนูไม่ได้มาขายตัวนะ หนูพลาดเฉยๆ !!

เฮียเอ : เออๆ ไปอาบน้ำ กลับได้แล้วกูจะนอน

เรา : ค่ะ!! / เราก็เข้ามาอาบน้ำ เอาเสื้อผ้าชุดเก่ามาใส่

ออกมาเฮียมันก็นอนเหมือนเดิม!!

เรา : หนูไปนะ

เฮียเอ : อื้อ เงินวางบนโต๊ะ!! หัวเตียงกูนอนละ

เรา : ไม่เอา!!

เฮียเอ : เรื่องของมึง!!

เฮียพูดจบเราก็เดินออกมาจากห้องโดยที่ไม่หยิบเงินมาสักบาท!! ใช่เราไม่ได้มาขายตัวไง แต่แม่งเฮียก็เป็นคนตรงๆเกิน! ไม่ส่งไม่ถามอะไรสักอย่าง!!

เรากลับมาที่ห้อง พี่นดาแหละ เวลานี้พี่นดาไปทำงาน เราจะเจอกันแค่ตอนเย็นๆเท่านั้น!! พี่นดาเลิกงาน5โมงถึงห้องก็ 5 โมงครึ่งประมาณ.. เราก็ออกไปผับประมาณ 18:30 เรากลับห้องมาก็ซักผ้า!! ทำกับข้าวรอพี่นดากลับมา ทำเสร็จดูเวลา 16:00กว่าๆ เผลอนอนเล่นไป

เผลอหลับไปสะดุ้งตื่น เหงื่อไหลเต็มตัว!! แต่ไม่มีความฝันอะไร เรารู้สึกตะหงิดใจแปลกๆ!! มองนาฬิกา มัน เกือบ18:00โมงเเล้ว ปกติพี่นดาจะถึงห้องก่อน 6โมงเย็นนิ่!!!

เราเลยโทรไปหาพี่นดา...ตุ๊ดดดดๆๆ ติดแล้วเหมือนตัดสายไม่มีคนรับ เราเลยลุกมาอาบน้ำก่อน ระหว่างอาบน้ำ เหมือนมีเสียงคนเปิดประตูห้อง!! ทั้งๆที่เราล๊อคแล้ว..คงเป็นเสียงข้างห้องมั้ง!! ถ้าพี่นดามาคงเรียกเราเเล้ว เราเเต่งตัวออกมาจะไปทำงาน..มือเราไปเกี่ยวเเก้วน้ำตกแตก!! เราว่าไม่ใช่ล่ะ ต้องมีเรื่องอะไรแน่เลย

? : ไอ้นาริน! นารินๆๆ ออกมาดูข้างนอกเร็ว!!/ เสียงน้าพิณ ห้องแกอยู่ ห้องแรก เคยทักกันเรื่อย ทำงานที่เดียวกับพี่นดา

เรา : น้าพิณ มีไรค่ะ วิ่งตาตื่นมาเชียว!!

น้าพิณ : ฮื้อออ นดา ๆ / น้าพิณตาตื่นและร้องไห้ เรียกชื่อพี่นดา

เรา : พี่นดาเป็นไรน้าพิณ ....

น้าพิณ : ฮึ้กกก ฮื้ออออ นดา โดนรถชน หน้าปากทางเข้าซอยห้องเราฮึ้กก

เรา : ห้ะ!! พี่นดาไม่เป็นไรใช่ไหมป้า / เราปิดประตูห้องคว้ากระเป๋า ออกมา

น้าพิณ : ฮื่อออ นดา เสียคาที่เลย นาริณ ฮื้อออ

เรา : โห่ ฮึ้กก ไม่จริงอ่ะ น้าพิณ ฮื้อออ พี่นดาอยู่ไหนหนูจะไปหา / ความรู้สึกโคตรหน่วงจึก เจ็บแปลบบ เข้ากลางอก.. น้ำตาไหลอัตโนมัติ!! หวังแค่ว่าพี่นดา ไม่ได้เสีย

พอพูดจบเรากำลังวิ่งออกมา...

น้าพิณ : ฮึ้กกรถโรงพยาบาลรับศพ ไปแล้ว ฮื้อ กู้ภัยเค้าบอก ฮึ่กก ว่านดา เสียชีวิตคาที่เเล้ว กู้ภัย เอาผ้าห่อศพ ไปแต่งที่โรงพยาบาลแล้ว ฮื้ออ รอเเค่ญาติไปรับศพกลับบ้าน

เรา : ฮึ้กก ฮื้อออออ ไม่จริง ๆ ไม่จริงใช่ไหมน้าาฮื้ออออ / เรานั่งทรุด...ลงตรงหน้าห้อง!!! ปล่อยโฮ แบบไม่ได้สนใจสายตาคนรอบข้าง!! เพื่อนๆข้างห้องก็พากันมาปลอบเรา

เสียงที่เราได้ยิน คงเป็นดวงจิตของพี่นดาสินะ ที่จะกลับห้อง และแก้วที่ตกแตกคงเป็นลางสังหรณ์อะไรบอกเรา

พอเราเริ่มโอเคขึ้นก็โทรบอกเจ้เอิร์นว่าวันนี้ ไม่ได้ไปทำงาน แล้วเราก็นั่งรถสองเเถวมาที่โรงพยาบาล

โรงพยาบาล ??

เรา : สวัสดีค่ะ..เอ่อ ไม่ทราบว่า เคสที่เกิดอุบัติเหตุ ตรง ×× อยู่ไหนค่ะ

?? : เอ่อ คุณ เป็นญาติเค้าใช่ไหมครับ ทางโรงพยาบาล กำลังติดต่อญาติมารับศพ แต่ยังติดต่อไม่ได้เลย

เรา : ฮึ้กก หนูเป็นน้องของพี่เค้าค่ะ คุณค่ะ ฮื้ออ พี่เค้ายังไม่เสียใช่ไหม

?? : ทำใจดีๆนะครับ ตอนนี้น.ส.นดารัตน์ เสียชีวิตแล้วจริงๆ เสียตั้งแต่ที่เกิดเหตุแล้ว โดนรถกระบะชนจนกระเด็นหลายร้อยเมตร!! มีแผลหลายจุด แต่ทางโรงพยาบาล แต่งศพไว้รอญาติมารับแล้ว.... เดี๋ยวคุณช่วยติดต่อขอรับศพกลับไปทำพิธีได้เลยนะ นี่ กระเป๋าของผู้เสียชีวิตครับ

เรา : ฮึ้กก ขอบคุณค่ะ / เรารับกระเป๋าพี่นดามา และค้นหาโทรศัพท์ เลื่อนดูเบอร์พ่อแม่ พี่นดา

เราก็กดโทรออก..ตู้ดดดๆๆ รับสาย!!

? : ว่าไงนดาลูก / เสียงผู้หญิงคงเป็นแม่

เรา : ฮึ้กก แม่ค่ะ แม่ทำใจดีๆพี่นดา เสียแล้ว ศพอยู่ที่ โรงพยาบาล ?? แม่มารับพี่นดากลับบ้านนะคะ

แม่พี่นดา : ห๊ะ ไม่จริง นดาเค้าจะเซอร์ไพรส์ แม่ใช่ไหม ฮึ่ก อีก3วันจะถึงวันเกิดนดาไง ฮื้อออ

เรา : พี่นดาเสียจริงๆ ฮึ้กก แม่มารับพี่นดาไปพักด้วยนะ

แม่พี่นดา : ฮื้ออออ หนูนารินใช่ไหมลูก

เรา : ค่ะ หนูนาริน แม่รู้หรอ

แม่พี่นดา : นดา เคยเล่าถึงหนูให้แม่ฟัง ฮื้ออ โถ่นดาลูกแม่ ฮื้อออ / เสียงแม่ร้องไห้ สะอื้นแทบขาดใจ เราก็อดปล่อยโฮไม่ได้

กดวางสายเเล้วเข้ามาที่ห้องเก็บศพ... คือศพพี่นดา มีแต่รอย ถลอกปอกเปิก ใบหน้าเต็มไปด้วยแผล สภาพศพ ดูไม่ได้จริงๆ ขนาดแต่งแล้วนะ เราก็จับมือพี่นดา ขึ้นมาจับเเล้วพูดว่า

เรา : ฮื้ออ หลับให้สบายนะ นางฟ้าของหนู ไปอยู่ในที่ที่มีแต่ความสุขนะพี่ ไม่ต้องเหนื่อยฮึกกก แล้วนะ ขอบคุณที่พี่ดูแลหนูนะ หนูรักพี่นะ แม่พี่กำลังมารับกลับบ้านนะ

เราคุยกับพี่นดาเสร็จก็กลับมาที่ห้อง..ยอมรับว่ากลัวและหน่วงๆ เราไม่แน่ใจว่าเราจะอยู่ต่อได้ไหม เเต่เราก็เข้ามาตั้งหลักก่อนค่อยว่ากันใหม่... ครืดดดดๆ โทรศัพท์เราเข้า เบอร์แปลกๆ กดรับ!!

เรา : ค่ะ... ใครคะ

ปลายสาย : กูเอง / เสียงเฮียเอ

เรา : อื้อ เอาเบอร์หนูมาได้ไง มีอะไรคะ

เฮียเอ : มาจากไหนก็ได้ ทำไมไม่มาทำงาน หยุดไม่เห็นบอกกู กูเจ้าของผับนะ

เรา : หนูโทรไปบอกเจ้เอิร์นแล้ว ไม่ได้บอกเฮียขอโทษค่ะ

เฮียเอ : แล้วเป็นไรไม่มา แย่หรอ??

เรา : อื้อ พี่นดา เกิดอุบัติเหตุ เสียชีวิต เเล้ว หนูไม่ได้ไปทำงานหรอกวันนี้

เฮียเอ : ห้ะ คนที่เคยมาสมัครงานพร้อมมึงหรอ

เรา : ค่ะ

เฮียเอ : เออแล้วเป็นไง อยู่ได้ไหม? กูไปหาป่าว

เรา : ม่ะ..

เฮียเอ : อีก10นาทีถึง ... กูไปรับ

เรา : เฮียรุ้หรอหนูอยู่ตรงไหน

เฮียเอ : หึ อยู่ไหน

เรา : &&&ค่ะ

เฮียเอ : เค /วางสาย

เราก้ออกมารอข้างนอก คือเข้าใจป่ะ ว่าเราอยากออกมาข้างนอก ไม่ต้องการอยุ่คนเดียว รอพักนึงรถเฮียจอด เราก้เดินขึ้นไป

เฮียเอ : ไปคอนโดกูก่อนป่ะ

เรา : ค่ะ

เงียบจนถึงคอนโดเฮีย

เฮียเอ : ไปอาบน้ำอาบท่ามาพักผ่อนซ่ะ เมื่อคืนก็ไม่ได้พัก ยังมาเจอเรื่องเเย่ๆอีก

เรา : ค่ะ แต่หนูไม่มีเสื้อผ้ามา

เฮียเอ : มีชุดธรรมดากูอยู่ในตู้เลือกเอา กินไรมายัง

เรา : ยังเลยค่ะ

เฮียเอ : งั้นก้ไปอาบน้ำ เดี๋ยวหาไรกิน

เรา : ค่ะ / เราก้เลือกเสื้อผ้ามาอาบน้ำ ออกมา เฮียไม่อยู่ในห้อง ออกมาจากห้องนอนเจอเฮีย กำลังต้มมาม่าอยู่!!

เรา : เฮียทำไรอ่ะ

เฮียเอ : ต้มมาม่า กินได้ป่ะ?

เรา : ได้ค่ะ / เราก้กินมาม่ากับเฮีย หิวๆเเต่กินไรไม่ลง เข้ามาแปรงฟันละนอน เฮียก็นอนพร้อมเรา เเต่วันนี้เฮียไม่ทำไรเรานะ แต่กอดเรา เรารู้สึกดีกับเฮียนะ ยิ่งมาทำแบบนี้เรายิ่งรัก เฮียมาทำแบบนี้ทำไม มาทำให้เรารักทำไม เรานอนกอดเฮียเเล้วก็กลับไป

? : นาริน ดูแลตัวเองดีๆนะ พี่จะไปแล้ว พี่จะกลับไปอยู่กับลูกเเล้ว

เรา : ฮื้อออพี่นดา พี่นดากลับมาใช่ไหม พี่นดา ฮื้ออ พี่นดา ไม่ได้ตายใช่ไหม กรี๊ดดดด / ภาพพี่นดาโดนรถชน เลือกไหลท่วมตัว แขนขาผิดรูป ภาพชั่งติดตา มีผู้ชายคนนึงผลักพี่นดาอย่างเเรงจนเซไปหารถที่กำลังวิ่งอยู่อย่างเร็ว!! เราจำได้ว่าเคยเห็นผู้ชายคนนี้ ในห้องพี่นดา มีรูปคู่อยู่ เค้าคือแฟนพี่นดาที่เสียไปแล้ว

กรี๊ดดด ฮื้อออออ !!

? : หญิงๆ มึงเป็นไร ๆๆ / เราสะดุ้งตื่นเหงื่อไหลท่วมตัว!!

เรา : ฮื้อออ พี่นดาา

เฮียเอ : ไม่มีไรหรอก มันแค่ฝัน!! แค่ฝันนะ / เฮียก็กอดเราแน่นขึ้นละลูบหัว!!

เรา : ฮื้ออ หนูกลัว

เฮียเอ : เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปเก็บของออกมาอยู่ ที่ใหม่นะ จะได้ทำใจได้

เรา : แต่หนูไม่รู้จะไปอยู่ไหน หนูกลัว หนูไม่มีเงิน

เฮียเอ : อยู่คอนโดกูมั้ย

เรา : ไม่เอาหรอก

เฮียเอ : งั้นไปอยู่ที่ผับเลยก็ได้!! มีห้องนอนอยู่ 2ห้อง กูเตรียมไว้ เผื่อนอน.

เรา :ก็ได้ค่ะ ไว้หนูพร้อมเดี๋ยวหนูย้ายออกมา

เฮียเอ : อือ ตามใจมึงนอนเหอะ!!

เฮียกระชับแขนกอดเราแล้วก็หลับ ทั้งคู่

พอวันรุ่งขึ้นเราก็นั่งรถไปเก็บของออกจากห้อง ขอโทษนะพี่นดาหนูอยู่ไม่ได้ หนูทำใจอยู่ไม่ได้จริงๆ เราพูดไปเก็บของไป เสร็จออกมาที่ผับเลย ป้านิ่มให้กุญแจห้องเราเอาของมาเก็บ เราก้จัดของเข้าที่

จนเวลาผ่านไป 5เดือน เราก้ยังคงทำงานที่เดิม ทำใจพอได้เรื่องพี่นดา ส่วนพ่อแม่ก็ส่งให้ทุกเดือน พอมีเก็บบ้างตั้งใจจะสร้างบ้านใหม่ให้แม่ เพราะเฮียให้เงินเราเพิ่มขึ้น โทรไปหาพ่อแม่ประจำ แล้วก็ไปนอนกับเฮียมีอะไรกันบ้างบางครั้ง ไม่ค่อยมีใครรู้หรอกว่าเรากับเฮียมีอะไรกัน เว้นแต่ป้านิ่ม แกเหมือนจะรู้ เเต่ก้ไม่พูดอะไร เพราะเฮียแกโหด เลยไม่ค่อยมีคนพูดถึง จนวันนี้เฮียให้ไปนอนด้วย เราก็ไปตามใจเฮียทุกอย่างแหละ ไม่เคยเรียกร้องอะไร ผ่านศึกเกมรักกับเฮียไปอีกหนึ่งคืน จนเช้า เสียงประตูห้องเฮียดัง!! ซึ่งปกติไม่เคยมีใครมาหาเฮียเลย!!!

ก๊อกกกกกๆๆ

เรา : อื้อออใครมา เฮียๆ หนูไปเปิดให้นะ

เฮียเอ :ไม่ต้อง!! เสียงใครมาวะ คนจะนอนโว้ย/เฮียบ่น แต่มีเสียงดังมาจนสะดุ้ง!!

? : มึงจะเปิดดีๆรึให้กูพังห้ะ!! / เสียงผู้หญิง

เฮียเอ : เหี้ย!! หญิงลุก ไปแต่งตัวดีๆ ม๊ากูมา!! /ดูเฮียมันตกใจและ รีบลุกแต่งตัวอย่างเร็ว เราก็เข้ามาล้างตัวที่ห้องน้ำ!! ออกมา เฮียเข้ามาเรียกเราพอดี!!

เฮียเอ : ออกมาข้างนอกหน่อย

เรา :ค่ะ! /เราก้ออกมา เห็นผู้หญิงวัยกลางคน น่าตาดีมาก กับการ์ดชุดดำ2คน ดูน่ากลัวแปลกๆ เราก็สวัสดีไป เค้าก็ถามชื่อเรา ว่าเราเป็นผู้หญิงยังไงมานอนกับผู้ชายๆ บลาๆๆ ทั้งเฮียเองและเราก็ไม่รู้จะตอบไงเราก็ตอบความจริงทุกอย่าง คุยไปมาจนจับใจความได้ว่า ม๊าจะให้เฮียหมั้นกับผู้หญิงคนอื่น ที่ไม่ใช่เรา โอเคเราเข้าใจนะ เราก็อด เสียใจไม่ได้หรอก ได้แต่กลั้นน้ำตา จนม๊าจะกลับบอกให้เรากลับด้วย เราก็กลัวแหละ แต่ยังไงก็ต้องมา...

#ขึ้นรถ

ม๊าเฮียเอ : เธอ เป็นลูกเต้าเหล่าใคร ทำไมถึงทำตัวแบบนี้!! / คำถามกึ่งด่ากึ่งถามเราก็ตอบไปตรงๆ

เรา : พ่อแม่หนูอยู่ จังหวัด××ค่ะ หนูเข้ามาทำงานที่ผับเฮียเอ ๆได้พักนึงแล้ว พ่อหนูป่วยทำงานไม่ได้ หนูมาทำงานหาเงินส่งให้พ่อไปหาหมอให้น้องเรียน แม่ปลูกผักรับจ้างรายวันซึ่งไม่พอ ค่าใช้จ่ายหนูเลยเข้ามาหางายทำที่กทม.จนเจอเฮียเอค่ะ

ม๊าเฮียเอ : เธอชอบลูกฉันหรอ,? หรือทำเพราะเงิน

เรา : ป่าวค่ะ หนูชอบเฮียจริงๆ หนูยอมเค้าทุกอย่างแต่เค้าบอกเค้าจะรับเลี้ยงดูแลหนู หนูย้ายมาอยู่ที่ผับ เพราะไม่ทีที่อยู่ พอเฮียให้ไปหาหนูก็ไป!!

ม๊าเฮียเอ : แต่ที่ฉันบอกจะให้ลูกฉันหมั้น ฉันพูดจริงๆ เธอคงทำใจได้ใช่ไหม ยังไงเธอกับลูกฉันก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว!! ฉันมีหน้ามีตาทางสังคมเธอเป็นเด็กบ้านนอกจนๆ ซึ่งไม่มีอะไรมาเทียบเลย!!

เรา : ค่ะหนูเข้าใจค่ะว่าหนูไม่มีอะไรดี หนูรักเฮียทุกอย่างไม่ว่าเฮียจะมีใครหนูก็จะต้องทำใจให้ได้

ม๊าเฮียเอ : ดี!! ถ้าฉันจะให้เธอเลิกยุ่งกับลูกฉัน เธอจะเอาเท่าไหร่!! 2แสนก็พอมั้ง เศษเงินของฉันเธอคงไม่มีปัญญาหาขนาดนี้หรอก

เรา : ค่ะ หนูไม่มีปัญญาหา แต่หนูไม่เอาหรอกค่ะ อุ้บ!! / จู่ๆ เราก็เกิดอาการเวียนหัว จะอ้วก เราคงเมารถใช่ไหม??

ม๊าเฮียเอ : เธอเป็นไรอ่ะ หน้าซีดๆ เธอพักที่ไหน??ฉันจะไปส่ง ห้ามอ้วกใส่รถฉันนะ

เรา : อุ้บบบบ!! จอดทีๆ

ม๊าเฮียเอ : เห้ย!! ไอ้ ดำจอดดิ่ อีนี่มันจะอ้วก อย่านะมึง!!

รถจอดข้างทางเราก็พุ่งออกมาจากรถ อ้วกลงข้างทาง การ์ดผู้ชายก็ลงมาช่วยเรา เอาน้ำมาให้ พอโอเคเราก็ขึ้นรถมา

เรา : เอ่อ หนูขอโทษค่ะ!! หนูไม่ไหว หนูอยู่ที่ผับเฮียเเหละค่ะ ส่งหนูที่นั่นก็ได้!

ม๊าเฮียเอ : เธอแพ้ท้องรึป่าว? / ห้ะ ไม่นะ

เรา : เอ่อ!! หนูไม่รู้ค่ะ / เราไม่รู้จริงๆแหละว่าเราท้องรึป่าว

ม๊าเฮียเอ : ดำมึงจอดร้านยาละซื้อที่ตรวจครรภ์มานะ

การ์ด : ครับๆ / รถจอดแล้วเค้าก็ลงไปซื้อที่ตรวจครรภ์มา!!

นี่ครับ! ยื่นถุงให้เรา!!

ม๊าเฮียเอ : เธอ ลงไปตรวจที่ห้องตรงโน้นที

เราก็ลงมาตรวจทำตามข้างกล่องบอก ใจเต้นตุ้บตั้บๆๆ ลุ้นในที่สุดก็ขึ้นมา2ขีดเราท้องจริงๆ เรายอมรับว่าเราเสียใจ และก็ดีใจมากพร้อมๆกัน กลับมาที่รถ

เรา : หนูท้องจริงๆ

ม๊าเฮียเอ : ห๊า!! แกท้อง ลูกไอ้เอหรอ??

เรา : ใช่ค่ะ

ม๊าเฮียเอ :แกห้ามบอกลูกฉันนะ เดี๋ยวพอท้องเริ่มแก่ แกลาออก คลอดแล้วก็เอาลูกมาให้ฉัน ฉันจะให้เงินแก1ก้อนกลับไปตั้งหลักอยู่บ้าน!!. ทุกอย่างแกต้องทำตามที่ฉันบอกทุกอย่าง!!

เรา : ฮึ้บบหนูไม่ให้ลูกคุณหรอก เค้าเป็นลูกหนู

ม๊าเฮียเอ : ไม่ได้!! แกไม่มีปัญญาเลี้ยงหลานฉันได้ดีหรอก ที่สำคัญ พ่อแม่แกรับไม่ได้ที่เเกใจแตกมาทำงานท้องกลับไป!! ยังไงก็หลานฉันฉันจะเลี้ยงอย่างดี ไอ้เอ มันจะหมั้นแล้ว!! มันคงไม่ได้มาอยู่กับแกหรอก เตรียมออกไปอยู่บ้านเหอะ ส่วนหลานฉันเลี้ยงเอง

เรา : ฮึ้กก หนูขอเวลาคิดได้ไหม

ม๊าเฮียเอ : ไม่ได้!! ไว้ฉันจะให้คนมาพาเเกไปหาหมอ แล้วที่สำคัญห้ามให้ไอ้เอรู้

เรา : ทำไมอ่ะ ทำไมคุณ ถึงไม่อยากให้เค้ารู้ว่าเค้ามีลูกทำไม

ม๊าเฮียเอ : ทำตามที่ฉันบอก ถึงผับละ แกลงไปได้แล้ว

เรา : ฮึ้กกก!! / เราก้าวลงรถอย่างหมดเรี่ยวแรงจะเดิน!! เราไม่น่าพลาดจนท้อง!! ยังไงเราก็ต้องให้ลูกเรากับม๊าไปใช่ไหม เข้าห้องมาละนั่งร้องไห้ จนหลับ ตกเย็นก็ออกมาทำงานปกติ... วันนี้เฮียเอพาผู้หญิงคนนึงมา น่าตาดีมาก เรามองยังชอบอ่ะ เป็นใครจะไม่ชอบ เห็นเค้ากันหนูนาๆ เฮียคงชอบคนนี้สินะ ที่บอกม๊าว่าจะหมั้นด้วย เรามองดูก็สมกันทุกอย่างผิดจากเรา ซึ่งเราก็ทำใจไม่ได้หรอก แต่ไม่มีตัวเลือกไง... ยินดีเสมอ เราก็ทำงานไปแอบมองเฮียไปเรื่อย เฮียพาพี่หนูนาเข้าห้องส่วนตัว เรารู้แหละ ว่าเค้าต้องทำอะไรกัน!! จนพักนึงเฮียออกมาเอาเบียร์ ไปอีก เราเลยจะถือไปให้ แต่เฮียไม่ให้เข้าไป เราเลยไม่ไป ใช่..เฮียลืมน้ำเเข็ง!! เราก็เอาไปให้ ไม่รู้สิ อยากไปอ่ะ เคาะห้องเราบอกเฮียลืมน้ำแข็ง เฮียก็ให้เข้าไป เรามองพี่หนูนานี่น่ารักจัง เราวางแล้วก็ยิ้มให้พี่แกก็ยิ้มตอบ หันมามองเฮียเเต่เฮีย ไม่มอง เราออกมา

แบบหน่วงอ่ะ เจ็บๆ รู้ๆอยู่แหละว่าไม่มีสิทธิ กลับเข้าห้องเรามาก็ได้แต่ร้องไห้ คิดถึงคำพูดของเเม่ คงถึงเวลา ที่เราจะกลับ ไปดูแลพ่อแม่เเล้วสินะ

วันต่อมา เราเก็บของย้ายออกมาอยู่ห้องเช่า ข้างนอกโดยที่ไม่ได้บอกเฮียหรอก ม๊าเฮียให้ออกมา ให้คนมาเก็บของเเล้วมาส่งเราที่ห้องใหม่ เราก็ขัดไม่ได้นิ่ การ์ดพาเราไปคลีนิค ตรวจบลาๆ ตามคำสั่งของม๊า แล้วก็มาส่งเราแล้วกลับ

เราทำไรเสร็จก็โทรหาแม่

เเม่รับสาย

เเม่ : ว่าไงนารินลูก

เรา : คิดถึงจังเลยแม่

แม่ : เหนื่อยไหม ไม่ไหวก็กลับมาลูก พ่อกับเเม่รออยู่

เรา : ฮึ้กก อีกไม่นานหนูจะกลับไปหาแม่นะ ดูแลตัวเองกับพ่อดีๆนะแม่

เเม่ : ใครไม่รักแม่กับพ่อรักหนูเสมอลูก พ่อกับเเม่ยังรอ

เรา : ฮึ้บบค่ะ หนูรักแม่นะ / วางสาย

ฮื้ออออ ทำไมต้องเป็นแบบนี้ฮื้ออออ ลูกจ๋าแม่ขอโทษ ที่แม่ไม่ได้ดูแลหนู ขอโทษที่พ่อหนูไม่รู้ว่ามีหนู อยากตายยยย กรี๊ดดดด!! เราร้องไห้แทบคลั่ง แต่เสียงประตูห้องเราดัง ตามมาด้วยเสียงผู้ชายคนนึง

? คุณๆ เป็นไรป่าว

เรา : ฮึ้กก ป่าวค่ะ ฉันดูละคร เสียงดังก็ขอโทดด้วยค่ะ

? : ครับๆ อย่าคิดสั้นนะคุณ

เรา : ค่ะ / แล้วเสียงก็เงียบไป

ตัด!!!! ตอนหน้าจะถึงปัจจุบัน...มาต่อเรื่องของหนูนากัน ...จบทอล์คของนารินรึหญิงไว้แค่นี้!! เจออีกทีตอนจบ

#แอดอืด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น