marcelen

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

4. Little mafia ฉีกกฏรักฉบับนางมารร้าย

ชื่อตอน : 4. Little mafia ฉีกกฏรักฉบับนางมารร้าย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.6k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ค. 2562 23:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
4. Little mafia ฉีกกฏรักฉบับนางมารร้าย
แบบอักษร

 

บทนำ

 

 

เซี่ยงไฮ้, ประเทศจีน

คฤหาสน์ตระกูลอี๋

 

“ป๊านี่มันหมายความว่าไงครับ!!! นี่ป๊าจะให้ผมไปแต่งงานกับผู้หญิงปากคอเราะร้ายแบบนั้นนะเหรอ” ผมเดินเข้ามาในห้องทำงานของป๊าที่ตอนนี้กำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่บนโต๊ะ

“ใช่ค่ะ ที่รักนี่คุณจะให้ลูกไปแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นได้ไงฉันตั้งใจจะให้หย่งสือแต่งงานกับเหม่ยหลินนะ” ม๊าผมพูดเสริมขึ้นอีกถึงความคิดที่จะแต่งงานกับเหม่ยหลินไม่มีก็เถอะแต่คงต้องเห็นด้วยก่อนเพราะตอนนี้ผมคงไม่สามารถที่จะสมยอมแต่งงานกับยัยตัวร้ายปากดีแถมหัวแข็งคนนั่นหรอก

“ใจเย็นๆก่อนทั้งสองคนฟังที่ฉันพูดก่อนได้มั้ย” ป๊าผมวางมือจากเอกสารที่ถืออยู่แล้วเงยหน้าขึ้นมามองผมกับม๊าด้วยสีหน้าเรียบๆไม่บ่งบอกว่าคิดอะไรอยู่แววตาสุขุมของป๊าทำให้ผมกับม๊าเดินไปนั่งลงโซฟาโดยไม่พูดอะไรสักคำจากนั้นป๊าก็เดินมานั่งลงตรงหน้าด้วยท่าทีสบายๆ

“ที่ฉันจะให้แกแต่งงานกับหนูโซราเพราะเห็นว่าธุรกิจที่เราทำด้วยกันมันราบรื่นแถมตอนนี้อำนาจของทางฝั่งนู้นยังมีมากมายหากเราได้เป็นทองแผ่นเดียวกันกับพวกเขาคงจะสามารถขยายอำนาจของทางเราได้มากเช่นกันหนูโซราไม่ดีตรงไหน เธอทั้งสวย ฉลาด มีไหวพริบ แถมการต่อสู้ยังมีฝีมือไม่ธรรมดาแกก็เห็นแล้วไม่ใช่เหรอหย่งสือ” ป๊าพูดพร้อมกับมองหน้าผมให้ตายสิก็ไม่อยากยอมรับหรอกนะ

“ผมรู้ครับป๊าว่าเธอสวย เธอก่ง เธอฉลาดแค่ไหนแต่ผมไม่ชอบผู้หญิงอวดดีแบบนั้นผมไม่ชอบคนที่ทำเหมือนตัวเองอยู่เหนือคนอื่นตลอดเวลาแบบนั้นครับป๊าถ้าจะให้ผมแต่งงานกับเธอนะผมว่าเหม่ยหลินยังดีกว่าเลย” เหม่ยหลินเพื่อนสมัยเด็กของผมครอบครัวของเธอรู้จักครอบครัวผมเราสองคนรู้จักกันมาตั้งแต่เด็กถึงโตมาแล้วเธอจะสวยแค่ไหมผมก็คิดกับเธอแค่เพื่อนเท่านั้นเหม่ยหลินต่างจากยัยจอมอวดดีคนนั้นมาก เธอน่ารัก อ่อนหวาน แถมยังอ่อนโยนอีกด้วยแต่ผมก็ไม่ได้ชอบเธออยู่ดี

“นี่ลูกจะยอมแต่งงานกับเหม่ยหลินใช่ไหมหย่งสือ” พอม๊าได้ยินแบบนั้นก็พูดขึ้นอย่างดีใจ

“ไม่ใช่ครับม๊าผมจะบอกว่าถ้าผมต้องแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นม๊าเข้าใจนะครับ”

“งั้นลูกก็แต่งงานกับเหม่ยหลินสิลูกจะได้ไม่ต้องแต่งกับผู้หญิงเกาหลีคนนั่น” ก็อยากตกลงแต่ประเด็นคือผมไม่อยากแต่งกับใครทั้งนั้น!!!!

“หยุดพูดกันสองคนได้แล้ว ฉันในฐานะหัวหน้าครอบครัวตระกูลอี๋ของสั่งให้แกแต่งงานกับหนูโซราไม่ว่ายังไงก็ตามห้ามขัดคำสั่งของฉันถ้าแกไม่ตกลงฉันจะตัดแกออกจากมรดกทั้งหมดของตระกูลร่วมถึงทุกอย่างที่แกกำลังทำอยู่ฉันจะยึดคืนทั้งหมด!!!” คำพูดของป๊าเหมือนมีมีดนับพันเล่มกำลังแทงเข้ามาที่หัวใจผมแทบฉีกขาด!!!! ม่ายยยยย!!!! ยัยมารร้ายทำไมต้องเป็นเธอด้วยยยยยยย!!!!!!

“แต่ที่รักค่ะ” ม๊ายังคงพยายามพูดแต่ป๊าก็เหลือบตามองด้วยหางตานิดหน่อย...อ๊าาชีวิตผมจบสิ้นแล้ว

“ฉางเฟิน คุณรู้ใช่ไหมว่าผมพูดจริงทำจริงเหม่ยหลินไม่ใช่คนที่จะยืนอยู่ข้างๆหย่งสือได้คนที่อ่อนแอแบบนั้นมีแต่จะเป็นภาระให้หย่งสือ โซรา คือคนที่คู่ควรกับหย่งสือทุกอย่างหยุดความคิดของคุณเอาไว้ที่รัก” คำพูดของป๊าทำให้ม๊านิ่งเงียบพูดอะไรไม่ออกผมก็ไม่กล้าจะเถียงอะไรเพราะป๊าเป็นคนที่พูดจริงทำจริงด้วย

“ผมเข้าใจแล้วครับป๊า” แต่เอาเถอะแต่งได้ก็หย่าได้รอผมได้อำนาจทั้งหมดของป๊าแล้วค่อยหย่ากับเธอก็ได้

“ป๊ารู้ว่าแกคิดอะไรอย่าคิดว่าจะเป็นดั่งหวังละหย่งสือ” ป๊ามองหน้าผมพร้อมกับกระตุกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหยิบซาขึ้นมาจิ๊บผมกับม๊านั่งหน้าเครียดมองป๊าอย่างไม่เข้าใจ

‘ป๊าเห็นอะไรดีในตัวเธอกันนะให้ตายสิ!!!’

 

 

อีกด้านหนึ่ง

โซล, ประเทศเกาหลีใต้

 

 

“ไม่!!! หนูไม่ยอมแต่งกับไอ้ผู้ชายเฮงซวยคนนั้น!!!!” ฉันตะคอกออกมาโมโหจะให้อารมณ์ดีได้ไงละเมื่อไม่กี่นาทีก่อนพ่อฉันเดินเข้ามาหาที่ห้องทำงานพร้อมกับคำพูดที่ว่า

‘พ่อจะให้ลูกแต่งงานกับหย่งสือ’

หย่งสือ!!! หย่งสือ!!! ไอ้บ้าคนนั้นที่ชอบทำท่ากวนใจฉันคนที่ชอบค่อนแคะฉัน!!! จะให้ฉันแต่งงานกับคนแบบนั้นได้ไง!!!

“พ่อมาบอกลูกไม่ได้มาขอให้ลูกแต่งถ้าไม่แต่งลูกจะถูกตัดสิทธิ์จากมรดกทั้งหมดแม้แต่บัตรเครดิตก็ไม่สามารถใช้ได้” ฉันมองหน้าพ่ออย่างไม่ชอบใจ

“คุณพ่อ!!! หนูอายุ33แล้วนะนี่พ่อจะมาบังคับหนูได้ไง”

“ก็เพราะแกอายุ33นั่นแหละฉันถึงเป็นห่วงนี่คนอื่นทยอยแต่งงานกันไปหมดละเหลือแค่แกเนี่ยขนาดแฟนฉันยังไม่เคยเห็นแกมีแฟนเลยสักคนจนอายุปูนนี้ละ” คำพูดของพ่อเจ็บจี๊ดเข้ามาที่กลางใจให้ตายสิ!!! นี่มันความจริงฉันไม่เคยมีแฟน!!! คนสวยๆ เลิศๆ อย่างฉันต้องหาคนที่คู่ควรเท่านั้นแต่ดูผู้ชายสมัยนี้สิเฮอะ!!!

“พ่ออยากจะทำอะไรก็ทำไปเลยยังไงหนูก็ไม่แต่งไม่เด็ดขาด!!” ฉันพูดคำขาดก่อนจะหันหน้าหนีพ่ออย่างเอาแต่ใจที่ผ่านมาพ่อเอาใจฉันมาตลอด และ ฉันมั่นใจว่าเรื่องครั้งนี้พ่อก็จะยอมใจอ่อนถ้าฉันบอกว่าไม่

“ได้!! อย่าเสียใจทีหลังละกัน” พ่อพูดแค่นั้นก่อนจะเดินออกไปจากห้องทำงานของฉัน ฉันมองตามหลังของผู้เป็นพ่อที่แม้จะอายุมากแล้วแต่ใบหน้าของเขายังคงความหล่อเหลาอยู่เสมอพ่อไม่หันกลับมามองฉันสักนิดคงโกรธมากแน่ๆแต่ฉันก็ไม่ยอมหรอกนะใครจะไปอยากแต่งงานกับไอ้บ้านั้นกันละ

“ดงวู นายคิดว่าครั้งนี้พ่อจะโกรธนานหรือเปล่า” ฉันหันไปพูดกับลูกน้องคนสนิทของฉันที่ยืนยิ้มอยู่ข้างๆ

“ผมก็ไม่แน่ใจครับเดาใจท่านยากมากจริงๆ” ฉันทิ้งตัวลงเก้าอี้อย่างอารมณ์เสียให้ตายเถอะทำไมต้องมาทะเลาะกับพ่อเรื่องแบบนี้ด้วยนะแต่ช่างเถอะเดี๋ยวอารมณ์ดีค่อยไปง้อพ่อละกัน

..

..

2 ชั่วโมงต่อมา

 

 

“ไม่ได้ครับ ตอนนี้คุณโซกำล้งทำงานอยู่” เสียงเอะอะโวยวายข้างนอกทำให้ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองแล้วประตูห้องก็ถูกเปิดออกมาพร้อมกับลูกน้องคนสนิทของพ่อ

“คุณจองชอก คุณฮยอนบิน มีอะไรหรือเปล่าค่ะแล้วนั้นลังอะไร” ทั้งสองคนมองหน้ากันอ้ำอึ้งก่อนจะยิ้มเจื่อนๆออกมา

“นายท่านสั่งให้เราสองคนมาเก็บของครับ และ นี่คือแจ้งการปลดคุณหนูออกจากตำแหน่งประธานครับ” ทันทีที่ฮยอนบินพูดจบมันเหมือนกับวิญญาณของฉันหลุดออกจากร่างนี่พ่อเล่นกันขนาดนี้เลยเหรอ!!!!!

“แจ้งการนั้นไม่เป็นทางการฉันไม่ออกการจะปลดประธานบริษัทได้ต้องเรียกผู้ถือหุ้นทั้งหมดมาลงมติให้เป็นเอกฉันท์นิ” คุณจองชอกจึงพูดขึ้นทันที

“ใช่แล้วครับคุณหนู และ นี่ก็เป็นลายเซ็นของทุกคนที่เห็นด้วยกับการปลดคุณหนูออก ส่วนนี่เป็นข้อความที่ท่านฝากมาถึงคุณหนูครับท่านบอกว่าท่านจะไม่คุยกับคุณหนูจนกว่าคุณหนูจะเลิกหัวแข็งแล้วทำตามสิ่งที่ท่านต้องการ” ฉันหยิบกระดาษสองแผ่นมาดูก็ต้องอยากขย้ำกระดาษนี้ทิ้ง!!!! ไอ้บ้าหย่งสือนายทำชีวิตฉันวุ่นวายจริงๆโว้ย!!!!!

กระดาษแผ่นแรกระบุแจ้งการปลดฉันจากตำแหน่งประธานอย่างเป็นทางการโดยที่พ่อจะให้ลูกพี่ลูกน้องอย่างอึนโฮที่พึ่งเรียนจบไม่นานมาบริหารแทนทุกอย่างการแต่งตั้งมีผลนับตั้งแต่วินาทีที่พ่อลงลายเซ็น

ส่วนกระดาษแผ่นที่สองเป็นข้อความที่พ่อเขียนมาถึงฉัน

‘ที่ผ่านมาพ่อตามใจลูกมากเกินไปจนตอนนี้สิ่งที่พ่อพูดลูกไม่เคยฟังสักนิดถ้าลูกไม่ยอมแต่งงานกับหย่งสือทุกสิ่งทุกอย่างพ่อจะยึดคืนทั้งหมดพ่อให้เวลาลูกคิดอีกห้าวันถ้าลูกยังหัวดื้อแบบนี้เตรียมเก็บของออกจากบ้านทั้งหมดได้เลยแต่ไม่สิของทุกอย่างที่ลูกมีลูกจะไม่ได้มันไปเลยแม้แต่ชิ้นเดียวพ่อจะไม่คุยกับลูกจนกว่าลูกจะทำสิ่งที่พ่อต้องการ’

“กรี๊ดดดดด!!!!!!” ฉันกรีดร้องออกมาอย่างโมโหนี่มันจะเกินไปแล้ว!!!!!

เพล้ง!! เพล้ง!! เพล้ง!!!!!

ฉันกวาดทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่บนโต๊ะลงพื้นอย่างโมโหฉันจะไม่มีวันยอมแพ้เด็ดขาด!!!! ฉันชเวโซราจะไม่มีวันยอมแต่งงานกับไอ้บ้าหย่งสือเด็ดขาด!!!!!!!!

“กลับไปบอกพ่อสะว่าชาตินี้ฉันไม่มีวันแต่งงานกับหมอนั่นเด็ดขาด!!!”

 

3 วันต่อมา

 

“พ่อค่าาาา เมื่อไหร่จะยอมคุยกับหนูค่ะ” ฉันเดินโซซัดโซเซลงมาจากห้องนอนก็ปรี่ไปหาพ่อทันทีนับตั้งแต่วันนั้นทุกอย่างฉันไม่สามารถใช้ได้ รถ บัตรเครดิต โทรศัพท์ แม้แต่อาหารพ่อยังไม่ยอมให้แม่บ้านเตรียมให้ฉันแล้วฉันต้องมาต้มรามยอนกินเองให้ตายสิ!!!!!!

“พ่อบอกว่าเขาจะไม่พูดกับลูก” แม่ที่นั่งอยู่ข้างๆพูดขึ้นเพราะพ่อหันไปกระซิบแม่ให้ตายสิ!!!

“ถ้าพ่อไม่คุยกับหนูละก็หนูจะเปลี่ยนใจละนะว่าจะยอมทำตามที่พ่อพูดแล้วแท้ๆ” ฉันลุกขึ้นทำหน้าจู๋มองไปยังผู้บังเกิดเกล้าอย่างงอนๆจิ๊!!!

“หมายความว่าไง” และนั่นก็ได้ผลพ่อยอมหันมาพูดกับฉันทันทีที่ฉันพูดแบบนั้น

“ไหนว่าพ่อไม่คุยกับหนูไง”

“ถ้าแกยังไม่ยอมพูดฉันจะไล่แกไปนอนข้างถนน” อ๊ากก!!!! ตาแก่ร้ายกาจจริงๆ!!!!

“หนูบอกว่าหนูยอมตกลงเรื่องที่พ่อเสนอมาก็ได้!!!” ฉันนั่งคิดนอนคิดมาสามวันเต็มหลังจากที่โดนพ่อเล่นงานทุกทางก็ทำให้ฉันคิดออกว่าแค่ยอมแต่งให้จบๆไปจากนั้นค่อยหย่าก็ได้ไม่เห็นต้องสนอะไรแค่ทำให้ได้ใจพ่อก็พอ

“จริงๆหรือเปล่าไม่ใช่ว่าแกจะมาโกหกคนแก่อย่างฉันหรอกนะ” พ่อยังทำท่าถามลองเชิง

“จริงค่ะหนูจะยอมแต่งงานกับหมอนั่น” ฉันกลอกตาพูดอย่างไร้อารมณ์

“หย่งสือ เขาชื่อ หย่งสือไม่ใช่หมอนั่น” กรี๊ดดดดด!!!! จะอะไรหนักหนาเนี่ยพ่อ!!!!

“ค่ะ!!! หนูจะแต่งงานกับหย่งสือ!!!!!!” ฉันกระแทกเสียงออกไปอย่างโมโหแต่พ่อและแม่กับยิ้มอย่างพ่อใจ

“จนกว่าจะถึงงานแต่งงานพ่อจะไม่คืนทุกอย่างให้แกห้ามแกคิดตุกติกละเพราาะสิ่งที่แกคิดมันไม่ง่ายหรอกนะ” อ๊ากก!!! ฉันอยากจะอาละวาดลงตรงนี้จริงๆเลย!!!!!! แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากก้มหน้ายอมรับความจริง!!!

“ค่ะ!!!!”

 

 

 

 

 

ตอนแรกเอาแค่น้ำจิ้มไปก่อนละกันฮ่าๆเรื่องนี้ไม่รู้จะไปในทิศทางไหนเดาใจตัวเองไม่ออกเหมือนกันแต่ไรท์ชอบคู่นี้ตั้งแต่คิดคาแรคเตอร์ของตัวละครแล้วนะฮ่าๆ

ความคิดเห็น