marcelen

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 33 NCนิดส่งท้าย

ชื่อตอน : ตอนที่ 33 NCนิดส่งท้าย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ค. 2562 10:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 33 NCนิดส่งท้าย
แบบอักษร

 

 

 

 

 

6 เดือนต่อมา

 

“ท่านประธานค่ะวันนี้มีประชุมตอน10โมงเกี่ยวกับระบบการพัฒนาซอฟต์แวร์แบบใหม่ค่ะ” ฉันหันหน้ามองเลขาคนสนิทพร้อมกับพยักหน้าอย่างเข้าใจในขณะที่กำลังเดินเข้าบริษัทที่ได้รับสืบทอกมาจากพ่อของฉันตลอดระยะเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมาฉันมารับช่วงทำงานต่อหลังจากที่คุณแม็กหายดีช่วงแรกเขาก็บินไปๆมาๆระหว่างอเมริกากับเกาหลีแต่หลังๆมานี่เขาแทบจะไม่ยอมกลับไปถ้าไม่มีฉัน..

ตอนนี้ฉันขึ้นแท่นเป็นผู้บริหารมาแรงสุดๆฉันได้ขึ้นปกนิตยสารหลายเล่มเป็นนักธุรกิจที่มาแรงสุดๆในขณะนี้ขึ้นเป็นมหาเศรษฐีอีนดันต้นๆของประเทศภายในเวลาไม่นานด้วยการสนับสนุนจากคนรักทำให้ชีวิตของฉันประสบความสำเร็จได้มากเพียงนี้...

“แล้ววันนี้ฉันมีนัดที่ไหนหรือเปล่า”

“ไม่ค่ะ มีแต่ประชุมช่วงเช้า”

“โอเค” ฉันเดินขึ้นลิฟต์ของชั้นผู้บริหารด้วยท่าท่านนิ่งก่อนจะก้มอ่านรายงานเล็กน้อยก่อนเข้าประชุมในอีกสองชั่วโมงข้างหน้าไม่นานก็มาถึงชั้นทำงานของฉันแต่วันนี้ไม่รู้ทำไมพนักงานทุกคนถึงมองฉันพร้อมกับยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แต่ช่างเถอะฉันสะบัดไล่ความคิดเรื่อยเปื่อยออกก่อนจะเดินเข้าห้องแต่มิวายหันมาสั่งเลขาสาวสวย

“ห้ามใครรบกวนนะฉันต้องการสมาธิถึงเวลาค่อยเรียก...อ้อแล้วก็ชงกาแฟมาให้หน่อยนะ”

“ค่ะ” พอเห็นเธอรับคำฉันก็เดินเข้าห้องทันทีแต่เพียงแค่เปิดประตูเข้าไปเท่านั้นแหละกลิ่นหอมฟุ้งของดอกไฮเดรนเยียเตะเข้าจมูกพอมองไปรอบๆห้องทุกอย่างถูกตกแต่งด้วยดอกไฮเดรนเยียอย่างสวยงาม...ฉันเดินเข้าไปอย่างช้าๆพร้อมกับมองไปรอบๆห้องมันสวยมากราวกับฉันกำลังหลุดเข้ามาในโลกนิยาย

“นี่มัน...อะไรกัน” แต่เดินไปไม่ถึงกลางห้องด้วยช้ำฉันก็โดนฉุดไปก่อน

“ยัยลิสมานี้” เสียงของเรดาร์ดังขึ้นทำให้ฉันขมวดคิ้วมองอย่างไม่เข้าใจ

“ยัยเรแกมาตั้งแต่เมื่อไหร่แล้วนี่อะไรกัน” เรดาร์ลากแขนฉันไปที่ห้องรับแขกที่ตอนนี้โดนกั้นกลายเป็นห้องแต่งตัวฉันมองรอบๆอย่างไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร

“รีบเปลี่ยนชุดแล้วแต่งหน้าเชื่อฉันเถอะว่าแกต้องอยากสวยที่สุดตอนนี้” ฉันมองหน้าเรดาร์อย่างไม่เข้าใจแต่เอาเถอะช่วงนี้ยัยเรยิ่งอารมณ์หน้ากลัวอยู่เพราะเจ้าตัวเล็กในท้องทำอารมณ์ว่าที่คุณแม่ขึ้นๆลงๆบ่อยๆ

ฉันหยิบชุดเดรสสีทองโดดเด่นที่เรดาร์เอามาให้ขึ้นมาดูก่อนเจ้าตัวจะมองแรงมาบอกให้เปลี่ยนฉันจึงไม่ถามอะไรมากเปลี่ยนไปอย่างที่เธอบอกพร้อมกับแต่งหน้าเพิ่มนิดหน่อยไม่นานฉันก็จัดแจงตัวเองเสร็จก่อนยัยเรจะจูงมือฉันเดินออกมา

ฉันเดินออกมาจากห้องนั้นตรงไปยังตามทางเดินดอกไม้ที่โรยอยู่บนพื้นพอเดินไปเรื่อยๆฉันก็เห็นผู้ชายที่คุ้นหน้าคุ้นตายืนอยู่บนสุดทางเดินใบหน้าหล่อเหลาของเขายิ้มกริมออกมาอย่างน่ารักพอฉันเดินเข้าไปใกล้ๆเขาเสียงเพลงก็ดังขึ้นช้าๆสร้างบรรยากาศที่โรแมนติกมากกกก

I don't wanna be needing your love

I just wanna be deep in your love

And it's killing me when you're away

Ooh, baby,

'Cause I really don't care where you are

I just wanna be there where you are

And I gotta get one little taste....

พอเดินเข้าไปใกล้เขาเจ้าตัวยื่นมือมาจับมือฉันก่อนจะยกขึ้นไปจุมพิตเบาๆแล้วเขาก็ค่อยๆคุกเข่าลงตรงหน้าฉันอย่างช้าๆ

“ลลิตา ตลอดเวลาที่ได้รู้จักเธอมารู้ไหมว่าเธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ฉันอยากใช้ชีวิตด้วยทุกอุปสรรคที่เราผ่านมาด้วยกันมันทำให้เห็นว่าเธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่สามารถอยู่ข้างๆกายของฉันได้ความรักของฉันที่มีต่อเธอไม่เคยน้อยลงแม้แต่วินาทีเดียว....ได้โปรดแต่งงานกับฉันนะ” ฉันยืนมองเขาอย่างยิ้มๆเขาโกหกฉันว่าจะกลับเกาหลีแต่เขามาเตรียมเซอร์ไพรส์ขอแต่งงานฉันให้ตายเถอะน่ารักจริงๆผู้ชายคนนี้

“ค่ะฉันจะแต่งกับคุณ” ทันทีฉันตอบตกลงเสียงโห่ร้องแสดงความยินดีก็ดังกระหึ่มขึ้นอย่างมากมายทุกคนเดินออกมาพร้อมกับปรบมือสนั่นหวั่นไหวแม้แต่ตัวเลขาคนสวยของฉันยังแอบยกมือมาให้...คุณแม็กค่อยบรรจงสวมแหวนลงนิ้วนางของฉันอย่าช้าๆพร้อมกับจุมพิตมือของฉันอีกครั้งแล้วลุกขึ้นมาจูบฉันอย่างอ่อนโยนฉันสวมกอดเขาอย่างรักใคร่...

“ขอบคุณนะคะ”

“วันนี้เป็นวันครบรอบที่พ่อแม่ของเธอจากไปฉันไม่อยากให้เธอคิดถึงท่านแล้วเศร้าเพราะงั้นวันนี้ของทุกๆปีช่วยคิดถึงช่วงเวลานี้ไว้ด้วยนะลิส...“ นี่เขาคิดจะทำให้ฉันหลงเขาหนักกว่าเดิมหรือเปล่านะ

“ค่ะ....” เสียงโห่ร้องของทุกคนดังขึ้นอย่างพร้อมเพรียงพ่อแม่ของคุณแม็กก็เดินเข้ามาแสดงความยินดีกับเราบรรยากาศวันนี้เต็มไปด้วยความอบอุ่นและโรแมนติกอย่างมากความสุขที่เขามอบให้มันช่างเติมเต็มความอ้างว้างในจิตใจเหลือเกิน

‘พ่อค่ะแม่ค่ะดูอยู่หรือเปล่าค่ะ...วันนี้หนูเจอคนที่เขารักหนูและอยากใช้ชีวิตกับหนูแล้วนะคะต่อจากนี้เขาจะมาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตหนูพ่อแม่ไม่ต้องห่วงแล้วนะคะเขาจะเป็นคนที่ดูแลหนูเอง’

.

.

.

 

หนึ่งเดือนต่อมา

.

.

 

ณ ท่าเรื่อ

“ลิส...เป็นอะไรหรือเปล่า” คุณแม็กถามขึ้นหลังจากที่วิ่งมาหลบที่หลังเสากับฉันตอนนี้เราสองคนกำลังหนีห่ากระสุนที่ระดมมาทางเราสองคนอย่างมากมายเพราะการเจรจาต่อรองไม่เป็นผลทำให้ทางนั้นไม่พอใจจึงคิดจะหักหลังเราแม้ตอนนี้ฉันจะเป็นนักธุรกิจแถวหน้าแต่สถานะของฉันก็ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยาของมาเฟีย

“ไม่ค่ะ คุณไม่เป็นไรใช่ไหม”

“ไม่เป็นไร...อีกห้านาทีคนของเราจะมาอดทนไว้นะ” ฉันมองหน้าเขาเล็กน้อยก่อนจะยิ้มออกมา

“ฉันเป็นผู้หญิงของมาเฟียนะเรื่องแค่นี้มันเล็กน้อยมาก” เขาสบตาฉันนิดหน่อยก่อนจะโน้มตัวลงมาจูบฉันอย่างดูดดื่มท่ามกลางเสียงปืนที่ดังสนั่นเราสองคนยังคงมอบรสจูบที่เร่าร้อนให้แก่กันอย่างไม่สนใจสิ่งรอบข้างสัมผัสที่หอมหวนถูกส่งผ่านปลายลิ้นอย่างเนินนานและอ้อยอิ่ง...

“โว้ย!!! นายครับช่วยไปจู๋จี๋กันต่อที่บ้านเถอะครับอีกนิดเดียวคือกระสุนจะฝังเข้าหัวนานแล้วเนี่ย” แต่เสียงของแจอันก็ดังขึ้นขัดจังหวะทำให้เขาหันไปมองตาขวาง

“ไอ้นี่วุ่นวายจริงๆรีบจัดการพวกเวรนี่ได้ละฉันจะรีบพาเมียกลับบ้าน” เขาพูดพร้อมกับจูงมือฉันลุกขึ้นยิงสวนพวกนั่นหน้าหงายคนของเขาแห่กันมาล้อมพวกนี้ไว้หมดแล้ว

“รีบจังเลย...งั้นนายกลับก่อนเถอะครับทางนี้ผมจัดการให้เอง”

“จัดการให้พวกมันสำนึกหน่อยว่าอย่ามาแหยมที่ถิ่นของฉัน”

“ครับ” พอได้ยินลูกน้องรับคำสั่งเขาก็พาฉันเดินออกไปจากตรงนั้นโดยมีคนของเขาสี่ห้าคนที่รีบวิ่งมาหาเราคอยกันกระสุนให้จนมาถึงรถที่เตรียมไว้เราสองคนขึ้นรถแล้วออกมาจากท่าเรือนั้นทันที

“วันนี้ฉันพาเธอมาเสี่ยงอีกแล้วที่รัก”

“ไม่เป็นไรค่ะ...ฉันรู้ดีว่าฉันจะต้องเจอกับอะไรบ้างตอนนี้ฉันไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้วนะ” ฉันมองหน้าเขาอย่างยิ้มตั้งแต่ตัดสินใจอยู่ข้างๆเขาชีวิตของฉันก็เหมือนแขวนอยู่บนเส้นด้ายตลอดเวลาฉันเกือบถูกลักพาตัวหลายครั้งแต่มันไม่ง่ายเพราะฉันไม่ได้เหมือนเมื่อก่อนแล้วตอนนี้ฉันสามารถปกป้องตัวเองได้ไงละ

“เธอทำให้ฉันหลงเธอแทบบ้าแล้วนะ” เขาขยับตัวมาสวมกอดฉันสายตาของเราประสานกันในตาสีเขียวมรกตของเขาช่างมีเสน่ห์เหลือร้ายจริงๆอีกไม่กี่วันข้างหน้าก็ถึงวันแต่งงานของเราแล้วแต่ดูฉันกับเขาตอนนี้สิยังออกมาบู๊แหลกข้างนอกอยู่เลยฮ่าๆ

“ฉันก็หลงคุณแทบบ้าเหมือนกัน” เขาก้มลงมาจูบฉันอย่างอ้อยอิ่งก่อนจะอุ้มฉันขึ้นไปนั่งตักของเขารสจูบที่ดูดดื่มของเขาทำให้ร่างกายของฉันสั่นสะท้านไปหมดแค่เพียงนิดเดียวร่างกายก็ตอบสนองเขาทุกอย่าง....

“เครื่องติดแล้ว...เราแวะโรงแรมแถวนี้ดีไหมที่รักกว่าจะถึงบ้านกลัวได้แสดงหนังสดให้ลูกน้องดู”

“รอให้ถึงบ้านเถอะค่ะ...วันนี้ฉันจะรีดน้ำจากคุณให้หมดตัวเลยคอยดู”

“ฟังดูน่ากลัวนะ...แต่ทำไมฉันตื่นเต้นจังเลย” เขาพูดออกมาอย่างขบขันแววตาของเขาตอนนี้มันดูตื่นเต้นกับสิ่งที่จะเจออย่างมากก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปสั่งลูกน้อง

“รีบพาฉันกลับให้ถึงบ้านในอีกสิบห้านาที” คำสั่งเด็ดขาดของเขาทำให้ลูกน้อเร่งเครื่องเร็วขึ้นอย่างรวดเร็วฉันส่ายหน้าให้ความเอาแต่ใจของเขาเล็กน้อย

“ช่างร้ายกาจจริงๆนะทูนหัว”

“ก็อยากรักเมียใจจะขาดแล้วนิ...ไม่เจอกันตั้งสามวันจะลงแดงตายแล้ว”

“ค่ะ”

“อีกสามวันก็งานแต่งของเราละอยากได้อะไรเพิ่มเติมหรือเปล่า”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ...ทุกอย่างโอเคแล้วฉันไม่ต้องการอะไรเพิ่มมีแค่คุณก็พอแล้ว”

“ปากหวานจริงๆนะคุณเมีย” ฉันมองตาเขาก็รู้ว่าตอนนี้เขาข่มอารมณ์ตัวเองไว้มากแค่ไหนอีกไม่กี่นาทีก็ถึงบ้านแล้วเขาเอาฉันจนฟ้าเหลืองแน่วันนี้ ไม่นานเราสองคนก็กลับมาถึงบ้านหลังเดิมที่เราอยู่แต่บ้านถูกตกแต่งเพิ่มเติมนิดหน่อยระบบความปลอดภัยแน่นหนาขึ้นกว่าเดิมอีก..

“ไปกันเถอะเราไปขึ้นสวรรค์กัน” พอลงจากรถแขนก็ก้มลงมาซ้อนตีวฉันขึ้นไปอุ้มอยู่บนสองแขนอันแข็งแกร่งของเขา

“ช้าๆก็ได้ฉันไม่หนีไปไหนหรอกค่ะ” เขารีบวิ่งไปที่ลิฟต์ส่วนตัวที่ขึ้นไปถึงบนห้องทันทีจนใช้เวลาแค่ไม่กี่นาทีเราก็มาถึงบนห้องนอนเขาพาฉันเดินไปที่เตียงก่แนจะค่อยๆวางร่างของฉันลงแล้วเขาก็รีบถอดเสื้อตัวเองออกการมองนอนจากมุมนี้เขาช่างเซ็กซี่จริงๆ

“มองฉันแบบนั้นมันดูเร้าอารมณ์มากนะที่รัก” เขากระโดดลงมาคร่อมร่างฉันพร้อมกับบดจูบลงมาอย่างหนักหน่วงสัมผัสที่ดูดดื่มถูกส่งผ่านมาอย่างมากมายสองมือเขาลูบไล้ร่างกายของฉันไปทั่วก่อนจะค่อยรูดซิปถอดชุดเดรสของฉันภายในเวลาแค่ไมากี่นาทีฉันก็อยู่ในสภาพเกือบเปื่อยแล้ว...

“อื้อออ...ไม่เคยละสายตาจากร่างกายของเธอได้จริงๆ” พูดจบเขาก็ชุกหน้าลงที่ลำคอของฉันที่ทำให้ฉันนึกขึ้นได้

“เดี๋ยวค่ะ!! อย่าทำรอยนะฉันจะต้องใส่ชุดแต่งงานเปิดไหล่จำได้ไหมห้ามทำรอย” เขาพยักหน้าอย่างเข้าใจแต่ก็ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาตอบผู้ชายคนนี้ช่างเหลือร้ายจริงๆ

“อื้ออออ...คุณแม็กหยุดเล่นได้แล้วใส่เข้ามาสักที” เวลาผ่านไปเนิ่นนานเขายังคงเล่นกับร่างกายของฉันอย่างสนุกสนานแต่ฉันไม่สนุกเมื่อความต้องการมันมากขึ้นเรื่อยเขาเงยหน้าขึ้นมองฉันเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นไปถอดกางเกงโชว์ตัวตนที่ตั้งโด่อย่าฃเห็นได้ชัดฉันจึงดันตัวขึ้นไปหาเขาก่อนจะจับตัวตนของเขาอย่างเบามือแล้วค่อยๆโน้มตัวเข้าไปหาอย่างช้าๆ

“อู้ววว ที่รักรีบเอามันเข้าปากสักที” เลาใช้สองมือดันหัวของฉันให้รีบเข้าไปหาใครบอกอยากแกล้งฉันดีหนักละเจอเอาคืนละทำเป็นอยู่ไม่ได้

“ลิสสสสส...รีบเอาเข้าปากเถอะครับ”พอได้ยินคำร้องขอของเขาแบบนี้ฉันจึงค่อยบรรจงโน้มตัวเข้าไปหาตัวตนของเขาค่อยๆดันเข้าปากอย่างช้าๆพร้อมกับใช้ลิ้นตวัดตรงส่วนปลายทำให้เจ้าตัวครวญครางออกมาไม่เป็นภาษา

“อู้ววว อ๊าาาา อื้ออออ $]+$]+]*^]+]¥¥]” เขาใช้สองมือดันหัวของฉันเข้าออกพร้อมกับดันสะโพกเด้งรับอย่างช้าๆยิ่งผ่านไปนานเท่าไหร่เขายิ่งครางออกมาแรงขึ้นเรื่อยๆจนฉันรู้สึกได้ว่าเขากำลังจะเสร็จแต่เจ้าตัวก็ดึงออกจากปากของฉันแล้วดันตัวลงแล้วรีบขึ้นมาคร่อมตัวฉันพร้อมยกสะโพกของฉันขึ้นไปอยู่บนตักของเขาจากนั้นก็ดันตัวตนบองเขาเข้ามาช้าๆเพียงแค่สอดใส่เข้ามามันก็เสียงจนไม่รู้จะบรรยายยังไละ

“อื้ออออ ซีสสส...” เขาก้มลงมาบดจูบริมฝีปากของฉันก่อนจะเริ่มขยับสะโพกเป็นจังหวะช้าๆเนิบๆแต่มันหนักหน่วงทุกครั้งที่เขาดันเข้ามามันหนักหน่วงมากความเสียวซ่านแพร่ไปทั่วร่างกายตอนนี้ไฟรักของเรากำลังร้อนระอุขึ้นเรื่อยๆเขาเร่งจังหวะเร็วขึ้นเรื่อยๆๆ

ไม่นานเขาก็ลุกขึ้นจากตัวฉันแล้วก็จับฉันหันหลังไปแล้วยกสะโพกฉันขึ้นนั้นมันทำให้รู้ว่าเขากำลังจะเข้าสู่ท่าอะไรฉันจึงตั้งศอกทั้งสองข้างลงที่เตียงแล้วเขาก็ดันตัวตนของตัวเองเข้ามาแซ่ไว้ไม่นานเขาก็เริ่มโยกสะโพกอีกครั้งแต่ครั้งนี้มันเร็วและแรงกว่าเมื่อกี้

ตับๆ ตับๆ ตับๆ

เสียงเนื้อกระทบกันเป็นจังหวะเสียงลมหายเริ่มขากห้วงความต้องการรุนแรงขึ้นเรื่อยๆยิ่งเสียงครวญครางดังขึ้นแรงเท่าไหร่เขายิ่งกระแทกเข้ามาแรงเท่านั้นมันเข้าลึกสุดจนทำให้ฉันแทบครั่ง

“อ๊าาา อ๊าาาส อ๊าาาา” ยิ่งเขากระแทกเข้ามารุนแรงแค่ไหนฉันยิ่งเก็งมากขึ้นเรื่อยเพราะตอนนี้เหมือนฉันมหล้จะเสร็จแล้วและเขาคงจะรู้ตัวเพราะเจ้าตัวยิงสอยสะโพกเร็วขึ้นเรื่อยจนจังหวะสุดท้ายเขารีบพลิกตัวฉันนอนหงายลงอีกครั้งแล้วดันสะโพกเข้ามาจนสุดลำก่อนจะกดแซ่ทิ้งไว้สักพักมันก็กระตุกเล็กน้อยเป็นสัญญาณบอกว่าเขาปล่อยน้ำสีขาวขุ่นของเขาเข้าไปข้างในแล้ว...

“ซีสสสส...”

“อ๊าาาา.....” แม้น้ำจะผ่านไปแต่เจ้าตัวยังไม่ยอมถอนตัวตนออกเบายังกดแซ่ทิ้งไว้ข้างในร่างกายของฉันพร้อมกับล้มตัวของมาบดจูบฉันอีกครั้งทุกสัมผัสกำลังกระตุ้นอารมณ์ขึ้นมาอีกครั้งแม้พึ่งจะเสร็จไปเมื่อกี้...

“วันนี้เรามาทำลูกจนฟ้าเหลืองกันเถอะ” พูดจบเขาก็เร้าอารมณ์ของฉันขึ้นมาสร้างบทรักอันเร่าร้อนอีกครั้งและอีกครั้งดั่งคำพูดของเขาที่บอกว่าทำจบฟ้าเหลืองเพราะกว่าเขาจะยอมหยุดก็ผ่านมาถึงเช้าของอีกวันเสียแล้ว...

.

.

สามวันต่อมา

โรงแรมXXX

 

บรรยากาศในห้องห้องจัดเลี้ยงเต็มไปด้วยผู้ทรงอิทธิพลอย่างคับคั่งนักธุรกิจมากมายเข้ามาแสดงความยินดีกับฉันแล้วก็คุณแม็กคืนนี้อำนาจ และ อิทธิพลที่คุณแม็กมีตอนนี้มันมากมายกว่าเมื่อก่อนหลายเท่าตัวทำให้ผู้คนมากมายต่างยอมเช้าร่วมเป็นพันธมิตรกับเขาแทนที่จะเป็นศัตรู...

“คุณลิต้า...ดีใจด้วยนะคะขอให้ทั้งสองคนครองรักกับไปตราบชั่วนิจนิรันดร์นะคะ” คำอวยพรของเลขาแสนสวยของฉันทำให้ฉันมองหน้าเธออย่างยิ้ม

“ขอบคุณนะชินเวียร์” เธอยิ้มน้อยๆพร้อมกับพยักหน้าเบาๆ

“ต่อไปขอเชิญคุณแม็กม่ากับคุณลิต้าขึ้นมาถ่ายรูปรวมด้วยนะครับ” เสียงพิธีกรดังขึ้นทำให้เราสองคนเดินขึ่นไปบนเวทีพร้อมกับครอบครัว และ เพื่อนฝูงมากมายที่มาร่วมแสดงความยินดีด้วยครั้งนี้วันนี้เสียงหัวเราะ และ บรรยากาศแห่งความสุขถูกบันทึกไว้ในภาพถ่ายของงานวันนี้ทั้งหมดรอยยิ้มของทุกคนที่ถูกเรียกว่าครอบครัวยังคงตราตรึงในใจของฉัน....ฉันไม่เคยเดียวดายไม่เคยโดดเดี่ยวเพราะทุกคนทำให้ฉันรู้สึกได้ถึงความรัก และ ความจริงใจที่ทุกคนมอบให้แม้แต่คุณแม็กเอง...ราวกับว่าเราสองคนถูกลิขิตให้มาเจอกัน...ถ้าหากวันนั้นเขาปฏิเสธฉันก็คงไม่มีเราในวันนี้

‘ขอบคุณพระเจ้าที่นำพาเรามาเจอกันการเดิมพันหัวใจครั้งนี้มันคุ้มค่าที่เสี่ยงเหลือเกิน....’

 

จบ

End part Lita and Magma

 

 

จบไปแล้วสำหรับเรื่องของพี่ชายคนโตของเคนดริกการดำเนินเรื่องช่างยาวนานจริงๆฮ่าๆพยายามทำให้จบอย่างอบอุ่นหัวใจที่สุดแล้วนะแต่ไรท์ทำได้แค่นี้จริงๆงือผิดพลาดตรงไหนต้องขอโทษด้วยนะติมาได้เลยจะปรับปรุงให้ดีขึ้นอีก

เอาละสุดท้ายก็ขอบคุณทุกคนที่ติดตามจนมาถึงตอนนี้เดี๋ยวเรื่องต่อไปจะเป็นใครเรามาลุ้นกันอีกทีนะจ๊ะ😘

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น