악마 ปีศาจเขียน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เมียมาเฟีย44

คำค้น : คริสยอล

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 57

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ค. 2562 06:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียมาเฟีย44
แบบอักษร

 

악마 ปีศาจเขียน​​ 

 

 

 

เมียมาเฟีย๔๔ 

 

 

 

 

รถยนต์คันหรูวิ่งเข้ามาในคฤหาสน์หลังใหญ่ เมื่อรถจอดนิ่งสนิท คริสจึงก้มมองอีกคนที่ยังคงนอนหลับสนิทตลอดทาง เขาคงไม่ปล่อยให้เด็กแสบออกไปดื่มเหล้าคนเดียวอีกแน่ถ้าจะกินแล้วหลับไม่รู้เรื่องแบบนี้ 

 

”ชานยอล ชานยอลครับ” คริสเรียกพร้อมกับเขย่าตัวเล็กน้อย แต่คนหลับเพียงส่งเสียงอือผ่านลำคอกลับมาเท่านั้น 

 

”ลี่คุนว่าพี่อี้ฝานให้ลูกน้องพากลับห้องเขาเถอะค่ะ” มาเฟียเงยหน้าจากใบหน้ารั้นๆไปมองคนพูด เขานึกว่าลงไปจากรถหมดแล้ว หญิงสาวยังนั่งอยู่อีกเหรอ นี่เห็นการกระทำของเขายังไม่เอะใจสักนิดเลยสินะ 

 

”เธอลงไปปาร์ตี้กับพวกเถอะ เดี๋ยวฉันตามไป” เขาสั่งด้วยโทนเสียงที่ไม่ค่อยพอใจนัก หญิงสาวเม้มริมฝีปากตัวเอง เธอไม่อยากไปก่อน เธอต้องการที่จะไปพร้อมกับมาเฟียหนุ่มต่างหาก 

 

”ลงไป”  

 

“อือออ หนวกหู” คนหลับโวยวายพร้อมกับงัวเงียตื่นขึ้นมา ชานยอลลุกขึ้นนั่งอย่างลำบากเพราะรู้สึกมึนๆอยู่บ้าง เขามองคนข้างๆก่อนจะยกมือสองข้างจับที่ใบหน้าของมาเฟียหนุ่มเอาไว้ 

 

”คุณคริสเหรอ” น้ำเสียงคนเมาดังขึ้นเมื่อจ้องใบหน้าหล่ออยู่นานแต่ไม่แน่ใจนักว่าใช่คนที่ตัวเองอยากเจอหรือเพียงแค่ตาฝาดไปเอง คริสไม่ตอบเพียงนั่งนิ่งๆเพราะอยากรู้ว่าคนเมาจะทำอะไร 

 

”ทำไมไม่ตอบล่ะ ใจร้ายจัง ทีอยู่โรงพยาบาลยังบอกว่าเราเป็นคนรัก แต่กับเพื่อนทำไมไม่พูด เงียบทำไม ใจร้าย” ใบหน้าน่ารักจ้องมองคนตรงหน้าพร้อมกับพูดในสิ่งที่อยู่ในใจออกมา ถ้าเป็นปกติอยากคิดเลยว่าเด็กแสบจะพูดแบบนี้ให้ได้ยิน นอกจากยิ้มรับแล้วทำเป็นไม่สนใจเท่านั้น แต่นี่คงเป็นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป 

 

”ไม่อยากงี่เง่านะ แต่มันก็มีน้อยใจบ้างเหมือนกัน ยิ่งจำไม่ได้แล้วด้วย ฮึ คุณมาเฟีย ถ้าจำผมไม่ได้ก็อย่าไปชอบคนอื่นนะ ชอบผมคนเดียว จำไว้นะ” จากนั้นเสียงของคนเมาก็เงียบไปพร้อมกับใบหน้าที่ซบลงที่อกของมาเฟีย คริสยกยิ้มอย่างชอบใจ เขายังจำเด็กแสบไม่ได้ แต่สมองและหัวใจมันสั่งให้เขาทำตามที่เด็กแสบพูดบอกมานานแล้ว เขาจำไม่ได้ว่าเด็กคนนี้เป็นคนรัก แต่สมองกลับสั่งให้ดูแลรักษาเด็กคนนี้เอาไว้ บางทีไม่อยากให้เด็กคนนี้อยู่ใกล้ แต่พอเขาหายไปก็กระวนกระวายตามหาด้วยความเป็นห่วงเพราะกลัวเด็กแสบเกิดอันตราย เขาเหมือนคนย้อนแย้งในตัวเอง 

 

”แล้วจะให้ไปชอบใครได้ ขนาดจำไม่ได้แต่พอหายไปใจฉันมันก็จะบ้าตายอยู่แล้ว” น้ำเสียงที่นุ่มนวนดังขึ้นแผ่วเบาเพราะกลัวว่าจะทำให้คนหลับตื่น 

 

”ลี่คุนขอตัวนะคะ” เฮ้อออ คริสถอนหายใจออกมาเมื่อหญิงสาวที่นั่งอยู่ในรถไม่ยอมลงไปสักที แต่อยู่ฟัง ก็ดีเหมือนกัน จะได้เลิกมาวุ่นวายกับเขาสักที 

 

”นายครับ จะให้ผมไล่พวกเขากลับก่อนไหมครับ” มาร์คที่ยืนรออยู่ข้างนอกรถถามขึ้นเมื่อผู้เป็นนายอุ้มคนรักออกมาจากในรถ คริสหันไปมองตามเสียงที่ดังโวยวายเพราะคนเมา คนพวกนี้เป็นเพื่อนเขาสมัยที่เป็นนักเรียนและมหาลัย แต่ไม่ได้สนิทกันมา พอคุยกันได้ ไม่รู้ทำไมวันนี้ก็ได้พากันมารวมตัวกันที่บ้านของเขาได้แบบนี้ แต่ถ้าจะให้ไล่ไปมันก็ดูไม่ดีนัก เพราะตระกูลของเพื่อนบางคนยังคงมีผลประโยชน์ต่อเขาอยู่ คบไว้เล่นๆก็ไม่เสียหาย แต่ถ้าล้ำเส้นเกินไปก็ตัดออกได้โดยไม่ต้องสนว่ามันเป็นใคร 

 

”ไม่ต้อง ปล่อยไว้แบบนั้นแหละ แต่อยากให้เข้าไปวุ่นวายในบ้าน” มาร์ครับคำ จากนั้นมาเฟียหนุ่มจึงอุ้มเด็กแสบขึ้นไปบนห้องของตัวเอง เขาวางเด็กแสบไว้บนเตียงสีน้ำตาลเข้ม ก่อนจะเดินไปหาอุปกรณ์มาเช็ดตัวให้ 

 

”อือ” เด็กแสบครางออกมาเสียงเบาเมื่อรู้สึกว่ามีคนกำลังรบกวนเวลานอนของตัวเอง คริสยิ้มออกมาก่อนจะถอดเสื้อแขนยาวของเด็กแสบออก เมื่อถอดเสร็จทั้งตัวนอกแล้วตัวใน เขาจึงทำการเช็ดคราบสกปรกตามแขนก่อนที่จะเช็ดตามลำตัวขาวอมชมพู 

 

”ผิวนุ่มอย่างกะเด็ก” มาเฟียพูดยิ้มๆ เมื่อเช็ดเสร็จเรียบร้อยจึงได้หยิบชุดนอนที่คิดว่าน่าจะเป็นของเด็กแสบมาสวมใส่ให้ 

 

”เด็กจริงๆ” คริสพูดขึ้นขำๆเพราะชุดที่เขาสวมใส่ให้มันเป็นลายการ์ตูนน่ารักสีเหลืองแขนยาวน่ารักเมื่อยู่บนตัวของเด็กแสบ เมื่อใส่เสื้อเสร็จมาเฟียก็มันมาถอดกางเกงยีนออกจากตัวของเด็กแสบ 

 

”อืออ ไม่เอา จะนอน” ชานยอลร้องขึ้นอย่างรำคาญเมื่อถูกพลิกตัวไปมาเพื่อถอดกางเกง 

 

”ไม่ได้จะเอา จะเช็ดตัว อยากนอนก็นอนไป” มาเฟียเถียงคนเมาพร้อมกับพลิกคนเมานอนคว่ำ 

 

”งื้อออ” แต่คนเมากลับที่จะร้องประท้วงกลับมาอีก 

 

”จะถูกเอาก็เพราะเสียงร้องนี่แหละ” คริสกัดฟันพูด เมื่อเสียงร้องครางอย่างน่ารักดังขึ้นมา ยิ่งเห็นเนื้อตัวขาวๆตรงหน้าแบบนี้แล้วด้วย ไหนจขาะขาวเรียวเล็ก แก้มก้นใสๆเหมือนกับเด็ก  

 

“อ่ะ งื้อออ เจ็บ” ชานยอลร้องขึ้นด้วยความเจ็บ แต่มาเฟียกลับกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก เพราะอยู่ๆเขาก็ก้มลงไปกัดแก้มก้นของเด็กหนุ่มเฉยเลย  

 

“บ้าเอ๊ย” คริสยื่นมือเข้าไปลูบที่แก้มก้นของเด็กแสบ เพราะแค่กัดเบาๆก็เกิดเป็นรอยแดงขึ้นมา 

 

”อืออ กัดทำไม เจ็บ” เด็กแสบพูดด้วยเสียงสะอื้น 

 

”เด็กดี ไม่ร้องนะครับ” คนเมาพลิกตัวนอนหงายก่อนจะพยักหน้ารับ ทำให้มาเฟียเห็นในสิ่งที่ไม่ควรเห็น เพราะตอนนี้ช่วงล่างของเด็กแสบไม่มีอาภรณ์ปิดเอาไว้แล้ว อึก มาเฟียกลืนน้ำลายอีกครั้ง ทำไมช่วงล่างมันถึงเช็ดลำบากกว่าช่วงบนแบบนี้นะ 

 

”หนาว” เจ้าของร่างร้องบอก  

 

“เดี๋ยวแป๊บหนึ่งนะเด็กดี เดี๋ยวเช็ดตัวก่อน” กัดฟันพูดก่อนจะเอาผ้าซับน้ำพอหมาดๆแล้วเช็ดตามท่อนขาเรียบอย่างเบามี เพราะกลัวว่าถ้าทำแรงกว่านี้แล้วจะทำให้คนเมาเจ็บแล้วเป็นรอยแดงขึ้นมาอีก 

 

”อือ” เด็กแสบร้องขึ้นมาพร้อมกับขยับตัวหนี มาเฟียรีบดึงขาซ้ายเอาไว้ เพราะกำลังจะเช็ดให้ จึงทำให้ขาขวาที่ขยับหนีอ้าไปอีกทางแล้วมันก็อ้ากว้างขึ้น อึก มาเฟียกลืนน้ำลายอีกแล้ว ไม่ไหวแล้วโว้ยยยย 

. 

. 

. 

. 

. 

. 

. 

“ไปไหนมา ทำไมนานจังวะเพื่อน” คริสเดินเข้ามาสมทบกับเพื่อนๆที่ยังคงปาร์ตี้อยู่ 

 

”ธุระส่วนตัว” มาเฟียตอบแล้วเดินไปหาที่นั่งเพื่อสงบสติอารมณ์ของตัวเอง เกือบแล้ว เกือนจะลักหลับเมียแล้ว ทำไปแค่นั้นไม่รู้ว่าตื่นมาจะโวยวายอะไรหรือเปล่า เพราะดูจากนิสัยที่ผ่านๆมาคงเป็นเด็กที่เอาเรื่องน่าดู 

 

”คริส นายทำอะไรลี่คุนหรือเปล่า ยัยนั่นออกไปตามนายแต่พอกลับมาแล้วเอาแต่ดื่มเหล้า” หนึ่งในเพื่อนของลี่คุนเดินเข้ามาแล้วถามขึ้น เพราะตั้งแต่ที่เพื่อนของเธอกลับมาก็ไม่พูดไม่จาเอาแต่ดื่มเหล้าท่าเดียว ถามอะไรก็ไม่ตอบ 

 

”ไม่นิ” มาเฟียตอบเสียงนิ่งก่อนจะคว้าแก้วไวน์ขึ้นมาจิบจากนั้นก็ทำท่าไม่สนใจหญิงสาวอีก 

 

”นายจะไม่รู้ได้ยังไงในเมื่อลี่คุนออกไปหานาย” หญิงสาวไม่ยอมลามือ ยังคงโวยวายออกมาด้วยความไม่พอใจในตัวของมาเฟีย คริสตวัดสายตามองคนพูดขึ้นเสียงใส่ 

 

”ฉันจำได้ว่าไม่ได้สนิทกับเธอถึงขั้นมาตะคอกเสียงใส่ได้แบบนี้” น้ำเสียงนิ่งเอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจ น้ำเสียงที่เปล่งออกมาไม่ได้ดังมากมายอะไร แต่คนฟังกลับขนลุกขึ้นมาอย่างหวาดกลัว 

 

”เธอกลับไปอยู่กับกลุ่มของเพื่อเธอซะ” มาเฟียพูดขึ้นก่อนจะวางแก้วในมือลงด้วยท่าทางไม่พอใจ 

 

ว้าว วี๊ดวิ้ว  

 

เสียงร้องโฮแซวดังขึ้นมาพร้อมกับเด็กหนุ่มชุดเหลืองทั้งชุดเดินขยี้ตาออกมาจากในบ้าน เด็กแสบปรือตามองคนร้องแซวก่อนจะกวาดตามองจนทั่วเพื่อหาคนที่ตามหา เมื่อเขามองหาจนเจอจึงเดินตรงเข้าไปหาทันที คริสมองเด็กชุดเหลือที่เดินเข้ามายืนตรงหน้า เขาจ้องเด็กแสบอย่างไม่พอใจนัก  

 

“ง่วง” ? เด็กแสบตรงหน้าร้องบอก เล่นเอาสีหน้าโกรธๆของมาเฟียถึงกับงงเลยที่เดียว 

 

”ง่วงแล้วทำไมไม่นอน” คริสถามอย่างสงสัย 

 

”ไม่” เด็กแสบตอบ ก่อนจะเดินเข้าใกล้มาเฟียแล้วขึ้นไปนั่งคร่อมอยู่บนตัก 

 

วี๊ดวิ้ว 

 

เสียงร้องแซวดังมาจากเพื่อนๆที่เห็นเหตุการณ์ แต่มาเฟียไม่ได้สน เพราะคนที่เขาสนคือเด็กแสบที่นั่งคร่อมตักเขาอยู่ต่างหาก 

 

”ทำไมไม่ขึ้นไปนอน” เด็กแสบซบหน้าลงที่ไหล่ของมาเฟียพร้อมกับพูดเสียงอู้อี้ออกมา 

 

”เดี๋ยวขึ้นไป” มาเฟียตอบ 

 

”ง่วง”  

 

“ง่วงก็ขึ้นไปนอนก่อน”  

 

“ไม่เอา ไปนอนด้วยกัน นอนกอดน้องนะ” ‘ฮึ อย่าดุน้องนะ ไม่เอา ป้อนข้าวน้องนะ เวลาที่น้องไม่สบาย ป๊าก็จะป้อนข้าวน้อง’ มาเฟียหนุ่มจ้องคนตรงหน้านิ่ง เหมือนว่าเขาเคยได้ยินคำว่าน้องแล้วน้ำเสียงอ้อนหนี้มาจากที่ไหนสักที่  

 

“ทำไมต้องนอนกอด” มาเฟียถามยิ้มๆ คนถูกถามเงยหน้าออกมาจากไหล่พร้อมกับน้ำตาคลอ 

 

”น้องไม่สบาย” พร้อมกับพูดเสียงเบาออกมา 

 

”ตรงไหนที่ไม่สบาย ก็เห็นดีทุกอย่าง...ไข้ก็ไม่มี” มาเฟียพูดขึ้นก่อนจะยื่นริมฝีปากเข้าไปจูบที่หน้าผากของคนที่บอกว่าไม่สบาย แล้วพูดขึ้นมาอีกครั้ง การกระทำของมาเฟียอยู่ในสายตาของเพื่อนทุกคน ไม่คิดไม่ฝันว่าจะเห็นท่าทางที่อ่อนโยนจากมาเฟียงค้าอาวุธ 

 

”แต่น้องปวดหัว” คนที่บอกว่าตัวเองป่วยเถียงออกมา เพราะว่าเขารู้สึกปวดหัวจริงๆไม่ได้โกหก 

 

”ปวดเพราะกินเหล้าน่ะสิ” คริสว่าขึ้นขำๆไม่มีน้ำเสียงที่บอกว่าดุเลยสักนิด 

 

”ก็น้องงอน” ใบหน้าน่ารักซบลงที่ไหล่กว้างอีกครั้งก่อนจะพูดเสียงอู้อี้ออกมา 

 

”งอนอะไร” คริสถาม แต่ก็รู้นั่นแหละว่าเด็กแสบงอนตัวเองเรื่องอะไร 

 

”มาเฟียไม่สนใจน้อง น้องงอน น้องกินเหล้า น้องไม่เคยกิน งื้อออออ ถามมาก น้องปวดหัวนะ” คริสหัวเราะขึ้นมาเสียงดังอย่างไม่สนใจใคร เพราะการกระทำของเด็กแสบตอนนี้ มันทั้งน่ารัก และก็น่าขำไปพร้อมกัน นี่หรือเปล่าที่ทำให้เขาแต่ก่อนหลงรักเด็กคนนี้ หรือว่าจะเป็นความแสบในตัวของเด็กหนุ่ม 

 

”มาเฟีย ไปนอนกัน น้องอยากนอนจริงๆนะ” พูดด้วยน้ำเสียงอ้อนๆพร้อมกับใบหน้าที่ถูไปมาที่ไหล่ของเขา ไอ้ลูกแมว 

 

”ครับๆ ขึ้นไปนอนครับ” พอเขาพูดว่าจะขึ้นไปนอน แต่เด็กแสบกลับไม่ยอมลุกขึ้นจากตักของเขา แล้วแบบนี้จะขึ้นห้องได้ยังไง 

 

”ดื้อ ลุกขึ้นครับ” เด็กแสบส่ายหัวที่ซบอยู่บนไหล่เป็นคำตอบ 

 

”อ้าว ถ้าไม่ลุกจะขึ้นห้องได้ยังไง” คนง่วงบวกกับเมาไม่ยอมตอบ 

 

”ดื้อ” มาเฟียเรียกอีกครั้ง ยังคงเป็นเสียงของความว่างเปล่าที่ตอบกลับมา  

 

“แสบ” เปลี่ยนคำเรียก ก็ยังคงไม่ตอบเหมือนเดิม เขารู้ว่าอีกคนไม่ได้หลับหรอก เพียงไม่ยอมตอบกลับมาเท่านั้น 

 

”ถ้าไม่ลุกจะอุ้มขึ้นห้องนะแสบ”  

 

“อือ” แต่ครับนี้เขากลับได้ยินเสียงตอบรับในลำคอ ทำให้มาเฟียถึงกับหยุดนิ่งไปนิด ก่อนจะยกยิ้มขึ้นมา จากนั้นจึงลุกขึ้นโดยมีลูกลิงที่เกาะเขาอยู่ สองแขนกอดรอบลำคอ สวนขาสองข้างเกี่ยวรอบเองเขาเอาไว้จากทางด้านหน้า ชานยอลที่ซบใบหน้าอยู่ที่ไหล่ของมาเฟียหนุ่ม เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยหันไปมองยังกลุ่มของหญิงสาวเพื่อนของคนรัก จากนั้นจึงยกยิ้มส่งไปให้พวกเธอ 

 

 

 

1 คอมเมนท์ 1 กำลังใจในการลงต่อฝากด้วยนะคะ 

 

 

 

โว้ยยยย ไม่คิดว่าไอ้แสบจะเมาแล้วอ้อยคว่ำขนาดนี้เหมือนตอนไม่สบายเลย ถ้ารู้ ให้เมาไปนานแล้ว 555 แต่ตอนหลัง แสบดูร้ายนะยะ 

mage

ความคิดเห็น