ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 36 : เหม็นขี้หน้า

ชื่อตอน : บทที่ 36 : เหม็นขี้หน้า

คำค้น : ดีแล่น , กะเพรา , ไอ้ยักษ์เถื่อน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ค. 2562 00:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 36 : เหม็นขี้หน้า
แบบอักษร

กะเพรา Talk

เวลา 16.45 น.

     [ถึงบ้านแล้วใช่ไหมกะเพรา] เสียงในปลายสายของหมอตฤณที่โทรมาถามฉันว่าถึงบ้านหรือยัง

     "ถึงแล้วค่ะ ขอบคุณมากๆ นะคะ ที่วันนี้อุส่าแวะไปรับยายหนูไปโรงพยาบาลด้วย" วันนี้ยายฉันมีนัดตรวจร่างกายหลังจากที่ทำบอลลูนหัวใจ หมอตฤณเลยอาสาแวะรับยายฉันไปโรงพยาบาลด้วยกันเลย เพราะหมอตฤณต้องเข้าเวรพอดีแล้วอีกอย่างศูนย์ดูแลก็เป็นทางผ่านบ้านของหมอตฤณด้วย

       [แค่นี้เองสบายมาก กะเพราก็ทานยาและทานข้าวให้ตรงเวลาด้วยละเดี๋ยวเป็นโรคกะเพาะอีก] หมอตฤณบอกฉันอย่างห่วงใย ที่หมอพูดแบบนี้ก็เพราะว่าวันนี้ฉันไปโรงพยาบาลแล้วก็มีอาการแปลกๆ อย่างคลื่นไส้อาเจียน และเวียนหัว ที่จริงหมอตฤณจะให้ฉันตรวจดูอาการแต่ฉันเกรงใจหมอตฤณและคิดว่าตัวเองคงเป็นโรคกะเพาะแน่ๆ เลย เพราะช่วงนี้ฉันกินข้าวไม่ค่อยลงบางวันก็แทบไม่ได้กินอะไรเลยด้วยซ้ำ

       "ค่ะ ขอบคุณหมอตฤณอีกครั้งนะคะ เดี๋ยวหนูต้องวางสายแล้ว" ฉันบอกหมอตฤณในขณะที่ตัวฉันเดินเข้ามาถึงหน้าประตูของตัวคฤหาสน์

       [ครับ] หมอตฤณรับคำก่อนจะกดวางสายไป ฉันเลยเปิดประตูเข้าไปในคฤหาสน์

       "กะเพรา!" เสียงเรียกชื่อฉันดังสนั่นลั่นบ้าน พร้อมกับร่างยักษ์ของคุณดีแล่นที่เดินตรงเข้ามาหาฉันทันที ใบหน้าบึ้งตึงของเขาทำเอาฉันลอบกลืนน้ำลาย

       "ค่ะ เรียกหนูมีอะไรหรอค่ะ" ฉันถามออกไปด้วยเสียงเรียบๆ ก่อนจะหันสายตามองไปทางอื่น ฉันไม่อยากเห็นหน้าเขา เห็นแล้วพาลพะอืดพะอม

       "หายไปไหนมา! แล้วทำไมข้าวของของเธอถึงไม่อยู่ในห้องฉันเหมือนเดิม!!!" เขาเดินเข้ามาและกระชากแขนฉันเข้าไปประชิดตัวเขา

       "หนูพายายไปหาหมอมาค่ะ" ฉันตอบเขาแต่สายตาฉันกลับไม่มองสบดวงตาทรงเสน่ห์ของเขาเลย

      "หาหมอ? หมายถึงเธอไปเจอไอ้หมอหน้าจืดนั้นอะหรอ? ทำไมไม่บอกฉัน!!" พอพูดว่าไปหาหมอ อยู่ๆ คุณดีแล่นก็อารมณ์เสียทันที

       "หนูคิดว่าบอกไปคุณดีแล่นก็ไม่ได้สนใจอยู่ดี" ฉันพูดอย่างตัดพ้อ ไม่รู้เหมือนกันว่าฉันไปเอาความกล้านี้มาจากไหน ถึงกล้าคิดน้อยใจคนอย่างเขา

ิิิ      "แต่มันเป็นสิ่งที่เธอควรบอกฉัน! และพูดกับฉันมองหน้าฉัน!" เขาไม่พูดเปล่าพรางบีบแก้มฉันให้หันไปมองสบตากับเขาอีก งื้อออ จะอ้วก! เห็นหน้าแล้วอยากอ้วก!

       "หนูไม่อยากเห็นหน้าคุณดีแล่น!" ฉันพูดพร้อมกับหันหน้าหนี

       "เฮ้ออออ และของของเธอบนห้องฉันหายไปไหน" เสียงเข้มติดสำเนียงถอนหายใจก่อนจะเอ่ยถามเรื่องของของฉันที่ขนย้ายลงมาที่ห้องข้างล่างโดยไม่บอกกล่าวเขา พรางใช้สองมือของเขาจับหน้าฉันให้หันไปจ้องมองสบตากับเขาอีกครั้ง

        "นะ... หนูย้าย ลงมาห้อง อวัะ....." ฉันยังพูดไม่ทันจบประโยชน์ดี อยู่ๆ ท้องไส้ฉันก็ปั่นป่วน คลื่นไส้และอยากอ้วกออกมาทันทีที่เห็นหน้าของคุณดีแล่น ฉันรีบสะบัดตัวออกจากการเกาะกุมของเขาและวิ่งเข้าห้องน้ำไปอ้วกออก แง่ๆ ฉันเป็นอะไรเนี่ย.....

        "โอกกกก อ้ากกก แหวะ โอกกก" ฉันอาเจียนออกมาพร้อมกับไส้และเครื่องใน แฮ่! หลอกเล่นนะ พร้อมกับอาหารกลางวันที่ฉันกินไปต่างหาก มันไหลย้อนกลับออกมาหมดเลย งื้ออ เสียดาย

        "ดีขึ้นไหม" คุณดีแล่นที่วิ่งตามฉันมา ถามขึ้นอย่างเป็นห่วง เขาเป็นห่วงฉันด้วยหรอ ฉันควรจะดีใจใช่ไหม และเขายังคอยลูบหลังฉัน ให้ฉันอ้วกได้ดีขึ้นอีก ทำไมต้องมาทำดีให้ฉันใจสั่นแบบนี้ด้วยนะ

         "ดีขึ้นค่ะ" ฉันตอบก่อนจะเอื้อมมือไปดึงฝาชักโครกมาปิดและนั่งลง ก่อนที่คุณดีแล่นจะคุกเข่านั่งย่องๆ ข้างๆ ตัวฉันและจับมือฉันไปแนบที่แก้มเขา งื้ออออ อย่ามาอ้อนแบบนี้ได้ไหมอ่ะ

         "เป็นอะไร ไม่สบายหรอ กะเพรา! มองหน้าฉันอย่าหลบสายตา" คุณดีเล่นถามฉันเสียงอ่อนโยน ฉันมองหน้าเขาได้แว็ปเดียวเท่านั้นก่อนที่จะพะอืดพะอมขึ้นมาอีกรอบ ฉันเลยหันหน้าหนี แต่คุณดีแล่นก็ไม่ยอมจับหน้าฉันให้จ้องสบตากับเขาอีก

         "อวัะ...... โอกกกกก อากกกก แหวะ" ฉันที่สบตาเขา ตอนนั้นจากอาการพะอืดพะอมก็กลายเป็นอ้วกพุงใส่คุณดีแล่นแทน แง่ๆ ฉันตายแน่ๆ เลย คุณดีแล่นตีฉันแน่ๆ เลย

         "ขอโทษค่ะ" ฉันที่หลังจากอ้วกจนหมดไส้หมดพุงก็รีบยกมือไหว้ขอโทษเขา

        "เฮ้ออออ ช่างมัน! ฉันจะขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อน" คุณดีแล่นทำหน้าอึ้งๆ ก่อนจะหลับตาอย่างเก็บกลั้นอารมณ์ และเขาก็ถอนหายใจออกมายาวๆ

        "ค่ะ" ฉันพูดกับเขาแค่นั้น คุณดีแล่นลุกขึ้นยืนและเดินจากไป

        ฉันนั่งพักตรงนั้นสักครู่หนึ่งก่อนจะเดินกลับห้องเพื่อไปอาบน้ำบ้างพักนี้ฉันรู้สึกเหนื่อยๆ เพลียๆ อาจจะด้วยฉันร้องไห้อย่างหนักมาหลายวัน แล้วก็นอนน้อยติดกันมาหลายคืนบวกกับกินอะไรไม่ลงฉันเลยไม่ค่อยได้กินข้าว มันเลยทำให้ฉันมีอาการเป็นแบบนี้ ฉันว่าฉันต้องไปนอนงีบสักพักหนึ่งก่อนจะตื่นมาช่วยป้ามลเตรียมอาหารเย็นดีกว่า........

🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

ความคิดเห็น