กัลย์ดิษฐ์(fah-sai)

ห้ามคัดลอกดัดแปลงนิยายแม้เพียงแต่น้อยนิดใครทำขอให้ชีวิตพังพินาศย่อยยับพบหาความสุขไม่เจอทำอะไรก็ไม่มีวันเจริญ! ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ ถ้าชอบก็ช่วยกดไลค์+เม้นเป็นกำลังใจให้กันด้วยน๊าา รักกก❤❤❤

บทที่23 จอมบงการ NC

ชื่อตอน : บทที่23 จอมบงการ NC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 31.3k

ความคิดเห็น : 99

ปรับปรุงล่าสุด : 31 พ.ค. 2562 20:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่23 จอมบงการ NC
แบบอักษร

 

“อ๊า…” ไร้การยับยั้งชั่งใจใดๆอีกต่อไปแล้ว รวิพรรณปล่อยใจและกายไปตามแรงปรารถนาอันมากล้น ยิ่งยามที่เธอถูกปิดกั้นจากสิ่งรอบกายเช่นนี้ อีกทั้งการที่คาดเดาไม่ได้ว่าเขาจะทำอะไร จะแตะต้องเธอตรงไหน มันก็ยิ่งพาให้ใจเต้น ทุกอย่างมันซ่านไหวชวนหวิวไปหมด และมันก็สุขสมดั่งเช่นคำที่เขาบอกไม่มีผิด และตอนนี้เธอพร้อมรับ พร้อมรับทุกอย่างที่เขาจะยัดเยียดมันให้กับเธอ

แล้วในที่สุดร่างกายที่เดิมทีต่อต้าน ก็ค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นผ่อนคลายอย่างยินยอมต่อสัมผัสอันรัญจวนที่เขามอบให้ ยอมสิโรราบต่อแรงปรารถนาที่เขากระตุ้นเร้าต่อกัน

ศิวะเดินหน้าต่อด้วยความกระหยิ่มใจ เขาขยับกายลุกขึ้นเพื่อถอดกางเกงบ็อกเซอร์ออก จ้องมองทรวงอกอวบที่กระเพื่อมขึ้นลงจากการหอบหายใจอย่างกระชั้นถี่ เนื้อตัวนวลเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อจากเลือดที่สูบฉีดภายใน ทุกสัดส่วนของเธอช่างเย้ายวนน่ามอง

“อา…” รวิพรรณพ่นลมหายใจออกมาเพื่อระบายความเสียวซ่าน เมื่อรับรู้ถึงการรุกรานที่เนินเนื้อด้านล่าง เขาส่งตัวตนเข้ามาราวเหล็กร้อนที่ถูกใส่เข้าไปในเบ้าหลอม มันพอเหมาะพอดีเหมือนเป็นเจ้าของกันและกัน

ศิวะค่อยๆขยับสะโพกทีละนิด เข้าและออกเบาๆอย่างค่อยเป็นค่อยไป ลวงสะกดเธอไว้ด้วยความหวานรัญจวนกว่าทุกครั้ง อยากให้เธอดื่มด่ำกับสัมผัสวาบหวามที่เขาบรรจงสรรสร้างขึ้นมา

ในขณะเดียวกันใบหน้าสากเคราก็ยังคงง่วนอยู่ที่ทรวงอกสล้าง เขาพรมจูบดูดดึงที่ยอดถัน ไล้ปลายลิ้นหมุนวนสลับกับขบเม้มเบาๆ จูบข้างนั้นแล้วสลับไปข้างนี้ ทำอย่างนั้นซ้ำๆเหมือนกับว่าเขาตัดใจออกห่างจากปทุมถันคู่นั้นไม่ได้เลย

“อ่า…” ศิวะครางเสียงพร่าขณะยันกายอยู่เหนือคนตัวเล็กแล้วเริ่มขยับขับเคลื่อนเร็วขึ้นด้วยจังหวะสม่ำเสมอ

ท่อนเอ็นร้อนเสียดสีเข้าออกในช่องทางรักถี่กระชั้น กดชำแรกควบทะยานเข้าใส่ ส่งกระแสเสียวซ่านแล่นริ้วไปที่จุดอ่อนไหวกลางกายสาว สร้างความกระสันให้กันอย่างเร้าเร่ง

“ซี้ด…ดี อืม...ดีเหลือเกินซัน” ศิวะสูดปากครางโหย เมื่อช่องรักกระตุกตอดรัดเขาซ้ำๆ โดยที่มือสากระคายก็จับประคองไว้ที่สะโพกผาย เพื่อเร่งตอกตรึงโต้ตอบกลับไป

เมื่อความเร่าร้อนของทั้งสองร่างมาถึงจุดแผดเผาจนไม่อาจทัดทาน ศิวะจึงเปลี่ยนจังหวะรักจากนุ่มนวลอ่อนหวานที่อยากเอาใจหญิงสาวเมื่อตอนต้นมาเป็นหนักหน่วงและร้อนแรง พละกำลังมีเท่าไรก็เร่งเดินหน้าใส่ไปไม่ยั้ง ยิ่งเห็นว่าเธอไม่ท้วงติงก็ยิ่งไม่ผ่อนปรน

“คุณศิ…อ๊ะ มะ ไม่ไหว…อื้ม…” ความรู้สึกวูบวาบเล่นงานเธอจนไม่อาจจะเอ่ยคำพูดโดยบังคับเสียงไม่ให้สั่นได้ รวิพรรณจึงทำได้เพียงส่ายหัวแล้วเม้มปาก กลั้นเสียงครวญครางไม่ให้ร่ำร้องเกินพอดี ขณะที่กำลังถูกคนข้างบนรุกล้ำด้วยจังหวะหนักแน่นที่แสนมั่นคง

รวิพรรณหัวหมุนเมื่อรสรักที่ชายหนุ่มมอบให้เธอนั้นหนักหน่วงขึ้นอย่างทวีคูณ กระนั้นก็ยังรับเอาความโหดร้ายที่แสนหอมหวานที่เขายัดเยียดให้เธออย่างไม่มีทางเลือก

ศิวะเกร็งกายพลางขบกรามแน่น เมื่อปลายทางสุดท้ายใกล้ดำเนินมาถึง สะโพกของเขาขยับขึ้นและลง ขึ้นและลง ท่อนลำสวนแทงเข้าและออก เข้าและออกถี่กระชั้น จนกระทั่งหญิงสาวหวีดครางเนื้อตัวสั่นเทาเมื่อถึงฝั่งฝันนำไปก่อน ทว่าเขายังคงเคลื่อนขยับร่างกาย ถาโถมเติมเต็มให้ ก่อนจะตามเธอไปในไม่กี่อึดใจถัดมา

ศิวะเอื้อมมือไปดึงผ้าปิดตาหญิงสาวออก มองใบหน้าหวานที่กำลังหอบเหนื่อยจากบทรักที่พึ่งจบลงก็ยกยิ้มน้อยๆ แล้วกดจูบไปที่หน้าผากเล็กแผ่วเบา

“ปล่อยได้แล้ว” รวิพรรณเอ่ยพลางแหงนหน้ามองข้อมือของตนที่ยังถูกมัดตรึงไว้อยู่อย่างนั้น

“อีกรอบนึง” ศิวะส่ายหน้าไปมาอย่างไม่ยอม ก่อนจะบอกความตั้งใจของตน

“อีกรอบก็ได้ แต่ปล่อยซันก่อนนะ มัดแบบนี้ซันเมื่อย อีกอย่างซันอยากกอดคุณ นะคะ…” รวิพรรณมองสบตาเขาอย่างต้องการร้องขอ เมื่อน้ำตาใช้ไม่ได้ผล ลองเปลี่ยนมาเป็นลูกอ้อนดูหน่อยก็แล้วกัน

“……..” ศิวะไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงมองเธออย่างนึกชั่งใจ เพราะเกรงว่าแม่ตัวดีจะไม่สิ้นฤทธิ์ง่ายๆ

“นะคะ คุณก็รู้ว่าเวลามีอะไรกันซันชอบกอดคุณ ชอบท่าที่ได้นั่งอยู่บนตัก ชอบเวลาหันหน้าเข้าหากัน ชอบเวลาได้กอดคุณ” เมื่อเห็นเขายังคงนิ่งงัน เธอจึงเอ่ยขึ้นซ้ำอีก คราวนี้พูดเป็นฉากเป็นตอน อธิบายให้เขาเห็นภาพได้ชัดเจน

“ถ้าแผลงฤทธิ์ล่ะก็ โดนหนักแน่ๆ” ศิวะได้ฟังก็แทบจะยับยั้งชั่งใจไว้ไม่ไหว แค่คิดถึงภาพคืนวันเก่าๆก็อยากจะให้มันเกิดขึ้นซ้ำใหม่ในทันทีทันใดเสียไม่ได้ จึงเอื้อมไปปลดพันธนาการทั้งหลายที่ผูกมัดเธอไว้ออกจนหมดสิ้น

พลั่ก!!! ตุ้บ!!!

ทันทีที่เรียวขาเป็นอิสระ รวิพรรณก็ยันสองเท้าไปที่ชายโครงของชายหนุ่ม ออกแรงดันสุดแรงเกิดจนคนที่ไม่ทันได้ตั้งหลักหงายท้องตึงตกเตียงลงไป ก่อนที่เธอจะรีบกระโดดลงจากเตียงทันที

“รวิพรรณ!”

“ว๊าย!”

สิ้นเสียงคำรามของชายหนุ่มก็ตามมาด้วยเสียงหวีดร้องของหญิงสาว ที่ยังไม่ทันจะก้าวเท้าไปถึงไหนก็โดนมือหนาคว้าลงที่แขน ก่อนจะออกแรงฉุดกระชากให้เธอกระเด็นลงไปนอนบนเตียงอีกครั้ง

“ฉันเตือนเธอแล้วนะ” ศิวะเอ่ยเสียงเข้มขณะที่ตามมาคร่อมตัวเธอเอาไว้

“ปล่อย อื้อ…” รวิพรรณเพียรดิ้นรนอย่างหนัก ใช้สองมือปัดป่ายประทุษร้ายชายหนุ่มเท่าที่จะพอทำได้ แต่ก็ถูกเขารวบสองมือแล้วตรึงไว้เหนือศีรษะอีกครั้ง ทั้งร่างกายที่ถูกคนตัวใหญ่กดทับทิ้งน้ำหนักลงมา ก็เป็นเหตุให้เธอไร้อำนาจที่จะต่อกรกับเขาได้ เขาปิดกั้นเธอทุกทาง แม้กระทั่งริมฝีปากก็ถูกเขาเข้าครอบครองริดรอนสิทธิ์ในการเปล่งเสียงใดๆ

ร่างบางถูกจองจำจนขยับเคลื่อนไหวไม่ได้แม้แต่นิด ปากถูกปิดด้วยริมฝีปากร้อนที่ตะโบมจูบเธออย่างหนักหน่วง กายไม่ได้เขยื้อนปากไม่ได้ขยับ มีเพียงลมหายใจที่ได้รับสิทธิ์ให้เคลื่อนที่เข้าออกได้ แต่ก็ดูจะยากลำบากเต็มที เพราะเขาเล่นจูบเอา จูบเอา จูบเหมือนสูบวิญญาณ ทั้งดูดดึงขบเม้มบดขยี้อย่างเอาแต่ใจ

“อ๊ะ อื้ม…” ทันทีที่เขาคลายริมฝีปากเธอให้เป็นอิสระ เสียงหวานก็ดังเล็ดลอดออกมาโดยพลัน เพราะเขาได้ส่งอาวุธร้ายเข้าจู่โจมเธอยังส่วนเร้นลับที่อยู่เบื้องล่างแทน

“คราวนี้ไม่ขอแค่อีกรอบแน่” ศิวะงึมงำขณะซุกไซ้ใบหน้าและริมฝีปากลงบนซอกคอนวลผ่อง ระดมจูบอย่างถ้วนทั่วพลางขบเม้มฝากรอยรักเอาไว้อย่างตั้งใจลงโทษแม่ตัวดีจอมดื้อ มือข้างหนึ่งรวบข้อมือทั้งสองของหญิงสาวตรึงเอาไว้เหนือศีรษะเช่นเดิม ส่วนอีกมือก็ค่อยๆเลื่อนลงมากอบกุมที่พุ่มทรวงอวบอัด แล้วบีบขยำเคล้นคลึงอย่างสนุกมือ

“ฉันเองก็ชอบท่านี้นะ” ศิวะเอ่ยเมื่อดึงเธอให้ลุกขึ้นมาอยู่ในท่านั่งหันหน้าเข้าหากันเหมือนเช่นที่เธอบอก สองมือจับประคองบั้นท้ายงามงอนของเธอเอาไว้ แล้วออกแรงบงการให้เธอขยับขึ้นลงตามที่เขาเป็นคนนำพา

คนหน้าด้าน! เอาแต่ใจ!

รวิพรรณอยากจะตะโกนใส่หน้าเขาให้ดังๆนัก ทว่ากลับได้แค่บ่นเขาในใจ เพราะริมฝีปากของเธอถูกปิดสนิทแนบด้วยริมฝีปากของผู้ชายตัวโตที่โอบกอดเธอเอาไว้แน่น

เขามันคนปากร้าย เอาแต่ใจ เป็นจอมเผด็จการไม่มีใครเทียบ อารมณ์ก็แปรปรวนยิ่งกว่าสตรีวัยใกล้หมดประจำเดือน ซ้ำร้ายยังมีเด็กสาวเลี้ยงดูไว้เป็นพรวน แต่ทำไมนะทำไม ทำไมเธอถึงได้คอยแต่จะหวั่นไหวและพ่ายแพ้ให้แก่สัมผัสของเขาอยู่ร่ำไป และเมื่อยังไม่อาจหาคำตอบให้กับตัวเองได้ เธอจึงทำได้แค่เปิดรับ รับเอาทุกอย่างมาจากเขาอย่างไม่สามารถปฏิเสธอะไรได้เลย

อีกครั้งที่รวิพรรณปล่อยตัวปล่อยใจให้ล่องลอยไปตามห้วงอารมณ์ที่เขาเป็นคนจุดไฟราคะให้ปะทุขึ้นมา ปล่อยให้ริมฝีปากของเขาและเธอได้บรรจบพานพบกัน ไล้ลิ้นกระหวัดพันเกี่ยวกันอย่างคุ้นเคย เฝ้าเติมเต็มมอบความอุ่นหวานที่เร่าร้อนให้กันอย่างดื่มด่ำ สองกายเปลือยเปล่าแนบชิดสนิทเสน่หา จุดเชื่อมต่อสอดประสานเสียดสีตามแรงปรารถนาที่เต็มล้น

“อ่า…เร็วอีกซัน แรงอีก” ศิวะเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่า เมื่อเธอนำพาความเสียวซ่านมาแบ่งปันอย่างไม่ขาดสาย เธอขยับโยกบดเบียดว่องไว แต่ดูเหมือนเขาจะไม่พอ จึงร้องขอให้เธอเพิ่มทุกอย่างมากขึ้นอย่างเร่งเร้าเหลือคณา

จอมบงการ!

รวิพรรณคิดในใจแล้วจิ๊ปากเบาๆพลางเหลือบมองค้อนเขานิด แต่ก็ยอมขย่มโยกด้วยน้ำหนักที่แรงขึ้น เสียงเนื้อกระทบกันเป็นเครื่องยืนยันว่าเธอขยับเร่งเข้าใส่เต็มแรง แอบคิดในใจว่าเจ้าท่อนลำใหญ่โตนี่มันหักได้ไหม เพราะถ้าได้ล่ะก็ เธอจะเร่งใส่เข้าเต็มแรงให้มากขึ้นอีก จะขย่มๆๆขย่มให้มันหักๆไป เขาจะได้ไม่มีไว้มาคอยเอาเปรียบเธอได้อีก ยิ่งคิดก็ยิ่งหมั่นไส้จึงเร่งโยกใส่ระรัวเร็วเข้าไปอีก และไม่รู้หรอกว่ามันจะหักหรือไม่ เพราะรู้แค่เพียงว่ามีแต่เสียงของชายหนุ่มที่ดังครวญครางออกมาปานว่าจะขาดใจก็ไม่ปาน

“ซี้ด…ซัน…โอ้ว…ที่รัก” ศิวะสูดปากครางระงม เมื่อจังหวะที่เธอควบทะยานกำลังจะพาเขาตรงเข้าสู่เส้นชัยในอีกไม่นานเกินรอ

“อ๊า…” รวิพรรณโอบกอดชายหนุ่มเอาไว้แน่น ซบใบหน้าสวยลงที่ไหล่กว้าง ก่อนจะเกร็งกายค้างไว้เมื่อเขาเป็นฝ่ายกระเด้งสวนแทงขึ้นมาอย่างกระชั้นถี่

เสียงหอบหายใจแรงพอๆกับเสียงเนื้อกระทบกัน ศิวะฟาดฟันเข้าใส่ถี่รัว ทุกจังหวะจะโคนนั้นถาโถมเข้าใส่ย้ำๆซ้ำๆ กระทั่งเสียงหวีดครางหวานสุดท้ายดังขึ้นเมื่อเขาและเธอจบทุกอย่างลงพร้อมๆกันด้วยความอิ่มเอม

ทว่าดูเหมือนว่ายังอิ่มไม่พอสำหรับชายหนุ่ม เขาจึงเริ่มจัดการกลืนกินเธออีกครั้ง พอจบก็เริ่มใหม่ เดินหน้าต่อไปครั้งแล้วครั้งเล่า ประหนึ่งว่าเขาจะทำเช่นนี้ซ้ำๆตลอดทั้งค่ำคืน...

 

 

********************************************

มาแล้วๆค่า ขอโทษที่เมื่อวานหายนะ ช่วงนี้ทั้งร่างกายทั้งงานยุ่งวุ่นวายจริงๆค่ะ อย่าพึ่งทิ้งกันไปไหนน๊า รัก😊❤

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น