พราวนภา/เนตรอัปสรา/มณีหยาดฟ้า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คู่หมั้น (130%)...ไอ้คนมึน 55555

ชื่อตอน : คู่หมั้น (130%)...ไอ้คนมึน 55555

คำค้น : จอมโอหังเผด็จรัก , พราวนภา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 937

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 พ.ค. 2562 19:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คู่หมั้น (130%)...ไอ้คนมึน 55555
แบบอักษร

 

 

 

 

 

“คุณเหมาะจะเป็นไม้กันหมา ปากร้ายๆ แบบนี้ รับรองว่าสาวๆ ที่ผมต้องการโละทิ้งต้องแตกกระเจิงอย่างแน่นอน” คำตอบที่ถูกพ่นออกมาจากปากหยักในลักษณะขวานผ่าซาก ทำให้คนฟังถึงกับสะอึกเล็กน้อย  

“แสดงว่าฉันเป็นไม้ ส่วนคุณก็เป็นหมา” วาจายียวนย้อนเข้าให้    

“ปากดีแบบนี้มันน่า ‘ตบ’ ด้วย ‘จูบ’ เสียให้เข็ด” เดเรคโฉบริมฝีปากเซ็กซี่ไปชิดใบหน้าเนียนใส แล้วแสร้งข่มขู่เสียงกระด้างติดจะดุดัน   

“ถ้าอยากฟันร่วงก็เข้ามา” หลังจากที่แม่สาวแสบขยับเท้าก้าวถอยหลังไปตั้งหลัก เธอก็เชิดหน้าเอ่ยท้าทายด้วยท่าทางก๋ากั่นระคนอวดดี      

“โหดๆ แบบนี้สิ เหมาะจะเป็นไม้กันหมาให้ผมมากที่สุด” น้ำเสียงครื้นเครงเย้าอย่างชอบใจ 

“ฉันคงไม่ไหวถ้าต้องรับมือกับบรรดาผู้หญิงของคุณ แค่แม่พริสซี่ปากแดง กับแม่ฟีโอน่านมโตก็ปวดหัวจะแย่” อารดาทำหน้าขยาดเมื่อกล่าวถึงผู้หญิงของอีกฝ่าย    

“ว้าว…จำแม่นแบบนี้ แสดงว่าใส่ใจในทุกรายละเอียดที่เกี่ยวกับผมน่ะสิ” เดเรคแซวอย่างยิ้มๆ   

“ไม่ต้องมาทำท่ากะลิ้มกะเหลี่ยใส่ฉันหรอก ฉันรู้ว่าคุณไม่ได้พิศวาสฉัน พอๆ กับที่ฉันไม่ได้พิศวาสคุณนั่นแหละ จริงไหม?” แม่คนฉลาดกล่าวออกมาอย่างจริงจัง    

“ก็เข้าใจอะไรง่ายดีนี่” มุมปากยกสูงทำให้เธอรู้สึกฉุนขึ้นมาครามครัน  

“ผู้หญิงหน้าบ้านๆ อย่างฉันก็มีสมองนะยะ”     

“อือฮึ…งั้นผมไม่เกรงใจละนะ”     

“ฉันก็ไม่ได้คาดหวังให้คุณทำตัวเป็นสุภาพบุรุษอยู่แล้ว เพราะการเจอกันในแต่ละครั้งของเรา มันสอนให้ฉันรู้ว่าคุณเป็นคนยังไง” เจ้าของร่างอ้อนแอ้นไหวไหล่บอบบางเบาๆ ขณะเอ่ยตอบโต้อย่างฉะฉาน   

“ผมไม่ชอบอะไรที่มันคลุมเครือ คุณพูดมาให้ชัดเจนเลยดีกว่า ว่าคนอย่างผมมันเป็นยังไง คุณถึงได้ประทับใจไม่รู้ลืมแบบนั้น” แทนที่จะพูดเรื่องที่ตัวเองตั้งใจไว้เดเรคกลับย้อนคืน       

“แน่ใจนะว่าคุณจะไม่บีบคอฉัน เมื่อฟังจบ”   

“คนอย่างผมไม่เคยมีประวัติทำร้ายผู้หญิงอยู่แล้ว”  

“คุณก็เป็นผู้ชายปากร้าย เจ้าชู้ มือไว ลามก หื่นกาม และหลงตัวเองขั้นเทพยังไงละ” สิ่งที่เธอสาธยายออกมาทำให้พ่อคนมั่นใจในตัวเองสูงลิบถึงกับแทบสำลักน้ำลายตัวเอง    

“คุณก็ดูเฉลียวฉลาดและทันคนดีนี่นา แล้วทำไมถึงยอมให้ผู้ใหญ่จับคลุมถุงชนเหมือนคนไร้สมองล่ะ หรือเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าอยากลองมีผัว” ขาดคำเขาก็กระตุกมุมปากหยักเพียงนิดเย้ยหยัน ซึ่งเธอก็ทันได้เห็นเข้าพอดี ส่งผลให้แก้มสาวร้อนวาบด้วยความอับอายระคนเคืองขุ่น    

“ปากร้าย!” เสียงหวานแหวลั่น อารดารับไม่ได้จริงๆ กับวาจาร้ายกาจที่อีกฝ่ายพ่นออกมา   

“นั่นแหละสันดานดีๆ ของผม ถ้าคุณรับไม่ได้ก็ถอนตัวจากการเป็นสะใภ้ของเบอร์ยาน็อฟสกี้ซะ” เดเรคไหวไหล่ทรงพลังอย่างไม่ยี่หระ ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด          

‘หมดเวลาเล่นเกมหมาหยอกไก่เสียที!’ หัวสมองอันชาญฉลาดของเจ้าพ่อหนุ่มสรุปอย่างเสร็จสรรพ   

“นี่คุณคงคิดว่าฉันอยากแต่งงานกับคุณจนตัวสั่นสินะ” อารดาแค่นยิ้ม แล้วเชิดหน้าอย่างหยิ่งๆ ทำให้คนฟังถึงกับสะอึก เพราะนึกไม่ถึงว่ายัยเชยจะตอกกลับได้แสบทรวงขนาดนี้  

“ก็แล้วหรือมันไม่จริงล่ะ” คิ้วเข้มที่พาดอยู่เหนือดวงตาสีเฮเซลเลิกขึ้นเป็นเชิงท้าทาย ไอ้ท่าทางเชิดหน้าคอแข็งแบบนี้แหละมันยิ่งทำให้เขาอยากเอาชนะ      

“งั้นขอบอกชัดๆ ตรงนี้เลยแล้วกัน ว่าฉันไม่ได้พิสมัยคุณ แล้วก็ไม่อยากแต่งงานกับคุณ แต่เรื่องนี้คุณต้องเป็นคนจัดการเอง ถ้าไม่อยากแต่งงานกับฉันก็บอกพ่อกับแม่ของคุณไปตรงๆ มันจะได้สิ้นเรื่องสิ้นราวกันไป” ทนายความสาวกล่าวอย่างชัดถ้อยชัดคำ  

“ผมขัดใจพวกท่านไม่ได้ คุณก็เห็นแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าพ่อกับแม่ของผมท่านคาดหวังกับการแต่งงานของเรามากแค่ไหน ฉะนั้นยังไงผมก็ทำอย่างที่คุณว่าไม่ได้เด็ดขาด” เพราะชายหนุ่มไม่สามารถขัดคำสั่งของมารดาได้ จึงเลือกที่จะใช้วิธีถอนตัวแบบบัวไม่ให้ช้ำน้ำไม่ให้ขุ่น ด้วยการกดดันให้เธอเป็นคนยกเลิกการแต่งงาน เพราะนั่นจะทำให้มารดาของเขาไม่ดันทุรังที่จะจับคลุมถุงชนอีกต่อไป         

“ยังมีอะไรในชีวิตที่คุณไม่กล้าทำอีกเหรอเนี่ย” อารดาจ้องอีกฝ่ายอย่างเหลือเชื่อ คำพูดคล้ายหยามหมิ่นทำให้ใบหน้าคมคายพลันเรียบตึง   

“ถ้าคุณกล้ามากนัก ก็ไปบอกยกเลิกการแต่งงานกับพ่อแม่ผมเองสิ” เขาสวนขึ้นเสียงแข็ง

“แต่คุณเป็นลูกชายของพวกท่านนะ ฉะนั้นคุณก็ต้องเป็นคนพูดสิมันถึงจะถูก” อารดาตอบโต้ด้วยถ้อยคำที่คิดว่ามีเหตุผลมากที่สุด   

“ผมไม่อยากเห็นพ่อกับแม่ผิดหวัง” เขายังคงยืนยันคำเดิม

“เฮ้อ…นี่มันใช่เวลามาทำตัวเป็นลูกกตัญญูไหมเนี่ย” แม่สาวเชยถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะกล่าวประชดประชันอีกฝ่าย ทว่ายังไม่ทันที่เดเรคจะได้ตอบโต้ยัยตัวแสบ น้ำเสียงนุ่มละมุนของผู้มาใหม่ก็ดังแทรกขึ้นเสียก่อน        

“คุยอะไรกันอยู่ลูก ดูท่าจะสนุกเชียว” คุณนายดาเลียเดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มาหาหนุ่มสาวทั้งคู่ ก่อนจะมองหน้าคนนั้นทีคนนี้ทีประหนึ่งจะบอกเป็นนัยๆ ว่านางยังต้องการคำตอบอยู่       

“ไม่มีอะไรหรอกครับมัม ดาด้าเขาก็แค่ซักไซ้ไล่บี้เรื่องผู้หญิงของผม นี่ขนาดยังไม่ได้แต่งงานกันนะครับเนี่ย” เดเรคเอ่ยตอบด้วยสีหน้าที่คิดว่าปกติที่สุด และวาจาช่างแถซึ่งหลุดออกมาจากเรียวปากร้ายกาจก็ทำให้อารดานึกเข่นเขี้ยว ก่อนจะทำหน้าไม่ถูกเมื่อมารดาของอีกฝ่ายหันมาถามไถ่       

“จริงหรือเปล่าจ๊ะหนูดาด้า” เมื่อไม่รู้ว่าจะตอบเช่นไร ตอนนี้เธอเหมือนน้ำท่วมปาก หญิงสาวจึงได้แต่ทำท่าอ้ำๆ อึ้งๆ และยกมือเรียวขึ้นลูบท้ายทอยแก้เก้อ ก่อนที่มาดามดาเลียจะชักชวนหนุ่มสาวทั้งสองไปทานข้าวเย็น และนั่นก็ทำให้อารดาลอบผ่อนลมหายใจออกมาด้วยความโล่งอก                 

หลังจากทานข้าวเย็นเสร็จ ทั้งหมดก็ย้ายมานั่งพูดคุยกันที่ห้องรับแขก รวมทั้งเดเรคที่กำลังทำหน้าตึง เพราะถูกมารดาสุดที่รักบังคับแกมขู่เข็ญ ทั้งที่เขาออกตัวตั้งแต่ทีแรกแล้วว่าจะต้องไปจัดการธุระสำคัญ  

“วันนี้ดึกแล้วหนูดาด้าไม่ต้องกลับหรอกนะลูก ค้างที่นี่ดีกว่า” นางดาเลียกล่าวขึ้น หลังจากที่เห็นหญิงสาวก้มลงมองหน้าปัดนาฬิกาที่ประดับอยู่บนข้อมือกลมกลึงหลายครั้งหลายครา      

“แต่ว่า…” อารดาทำท่าอึกอักจะค้าน แต่เสียงหนึ่งก็สวนขึ้นเสียก่อน

“ค้างที่นี่แหละดีแล้ว รถหนูก็ยังซ่อมไม่เสร็จนี่นา” นายแดเนียลช่วยเมียรักเกลี้ยกล่อมว่าที่สะใภ้อีกแรง และนั่นก็ยิ่งทำให้คนฟังรู้สึกลำบากใจ     

“เอ่อ…หนูนั่งแท็กซี่กลับก็ได้ค่ะ” เธอพยายามบ่ายเบี่ยง  

“ว้าย! ไม่ได้จ้ะ ไม่ได้เด็ดขาด นั่งแท็กซี่กลับในเวลากลางค่ำกลางคืนแบบนี้มันอันตราย” มาดามดาเลียอุทานเสียงหลง ทำหน้าแตกตื่นตกใจพร้อมโบกไม้โบกมือห้ามปรามพัลวัน     

“เชื่อป้าเขาเถอะลูก ค้างที่นี่สักคืน แล้วพรุ่งนี้ค่อยกลับบ้านแต่เช้าก็ได้” ประมุขใหญ่ของตระกูลเบอร์ยาน็อฟสกี้พยายามโน้มน้าวจิตใจอารดาอีกครั้ง  

“คนเขาไม่อยากค้างก็อย่าไปคะยั้นคะยอเขาเลยครับ” เจ้าพ่อหนุ่มเปรยขึ้นอย่างลอยๆ ทว่ากลับทำให้หญิงสาวต้องเม้มปากจนเกือบเป็นเส้นตรง   

“เดเรค!” ผู้เป็นมารดาจิกตามองบุตรชายอย่างเอาเรื่อง   

“ครับผม” คราวนี้คนถูกเพ่งเล็งเริ่มทำเสียงอ่อย  

“อย่าเพิ่งขัดคอมัมได้ไหม”

“งั้นคุณก็ค้างที่นี่เถอะ อย่าขัดใจผู้ใหญ่เลย” กลายเป็นเดเรคเองที่เอ่ยอย่างตัดรำคาญ เพราะดูท่าว่าหากหญิงสาวยังไม่ตกปากรับคำแม่ของเขาก็จะไม่ละความพยายามง่ายๆ        

“ใช่ๆ ค้างที่นี่นะจ๊ะ ป้าจะให้พี่เขาพาดูดาว เดเรคดูดาวเก่งมาก ใช่ไหมลูก” ท้ายประโยคมาดามดาเลียมัดมือชกบุตรชายอย่างกลายๆ   

“เอ่อ…ครับมัม แต่คืนนี้ผมมีธุระสำคัญ คงไม่ว่างพาใครดูดาวหรอกครับ” ชายหนุ่มค้านทันควัน ก่อนจะส่งสายตาไปวิงวอนมารดาว่าได้โปรดอย่าบังคับเขานักเลย     

“มัมขอแค่นี้ ลูกให้ไม่ได้เหรอจ๊ะเดเรค” คนที่โดนซัดด้วยไม้ตายประโยคเด็ดทำหน้าปูเลี่ยน แต่ก็ยอมขยับปากหยักรับคำของอีกฝ่ายอย่างเสียไม่ได้    

“งั้นก็ได้ครับ”

“น่ารักที่สุดเลยลูกรัก” มาดามดาเลียเปิดยิ้มหวานหยด จากนั้นก็หันมาหาอารดา “นอนที่นี่เถอะนะหนูดาด้า จะได้ดูดาวกับพี่เดเรคด้วยไงลูก”    

“เอ่อ…คุณป้าจะให้หนูดูดาวกับคุณเดเรคเนี่ยนะคะ” วาจาคะยั้นคะยอที่หลุดออกมาจากปากคนแก่ทำให้สาวเจ้าทำหน้าแทบไม่ถูก ก่อนจะขยับกลีบปากสีกุหลาบทวนคำอย่างเหลือเชื่อ  

“ใช่จ้ะ” คุณนายดาเลียตอบด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม      

“คุณดูดาวเป็นด้วยเหรอคะ” อารดาอดที่จะหันไปถามคนที่นั่งข้างๆ ไม่ได้

“อือฮึ…” เจ้าพ่อหนุ่มกอดอกพยักหน้าอย่างภาคภูมิใจ   

“ไม่น่าเชื่อ ว่าคนอย่างคุณจะมีอารมณ์สุนทรีย์จนถึงขั้นดูดาวเป็นกับเขาด้วย” สาวแสบแขวะเบาๆ ทำให้ผู้อาวุโสทั้งคู่ต่างพากันลอบอมยิ้มกับวาจาหยิกแกมหยอก     

“ผมยังทำอะไรที่คุณไม่คาดคิดได้อีกหลายอย่างเชียวละเบบี๋” เขากระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปากเซ็กซี่ ก่อนจะจงใจ

 แจ้งด่วน!!! 

E-BOOK…จอมโอหังเผด็จรัก วางขายใน www.mebmarket.com แล้วนะคะ เอฝากเดเรคกับอารดาด้วยจ้า ^^   

จัดโปรโมชั่น จากราคา 299 เหลือ 229 บาท 

 

ตามไปสอยตามลิ้งค์นี้เลยจ้า  

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTAyOTI2NCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6Ijk0MjY0Ijt9  

 

ความคิดเห็น