Monster'M

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ep15

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.7k

ความคิดเห็น : 38

ปรับปรุงล่าสุด : 29 พ.ค. 2562 20:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep15
แบบอักษร

ก๊อก! ก๊อก!

เหมยอิงเดินมาเปิดประตูก็พบกับแม่บ้านคนเมื่อวาน

"คุณท่านให้มาตามคะ"

"คะ เดี๋ยวเหมยลงไป"

เหมยอิงเดินลงมาด้านล่างก็พบกับอดัมและฟาโรนั่งรอเธอที่โต๊ะอาหาร

"หลับสบายหรือเปล่าเหมย"อดัมเอ่ยถามหลานสาว

"สบายมากคะ"

อดัมหันไปมองลูกชาย ฟาโรลุกขึ้นดึงเก้าฝั่งตรงข้ามเขาให้เหมยอิงนั่ง

"เชิญนั่งครับคุณน้องสาว"ฟาโรพูดหยอกล้อ

"เอ่อ...ขอบคุณค่ะ"เหมยอิงนั่งลงด้วยความรู้สึกแปลกๆแม่บ้านเดินมาตักข้าวให้เธอเหมยอิงนั่งตัวเกร็งที่มีคนมาทำอะไรแบบนี้ให้

ฟาโรมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความสนใจ

"หึ หึ เหมือนว่าหลานสาวป๊าจะไม่ค่อยโอเคน่ะครับ"

"มีอะไรหรือเปล่า"

"ปะ เปล่าคะ เหมยแค่ไม่ชิน"เหมยอิงยิ้มแห้งๆให้กับทั้งสอง

"ไม่ต้องเกรงใจ ต่อไปนี้ที่นี่ก็เหมือนบ้านของเหมย"

"ขอบคุณค่ะ"เหมยอิงยิ้มให้เขาด้วยความซาบซึ้ง

"ฟาโร วันนี้พาน้องไปซื้อเสื้อผ้าใหม่ด้วย"

"คร้าบบ ทราบแล้วครับท่านอดัม"

"......."เหมยอิงก้มหน้านิ่ง

"จริงซิ เหมยลุงมีเรื่องที่ต้องบอกให้เหมยรู้ไว้"

"มีอะไรหรอค่ะ"

"อันที่จริงเรื่องนี้เป็นความต้องการของพ่อเหมยกับลุง เราสองคนเคยสัญญากันเอาไว้ว่าถ้าเรามีลูกจะให้ลูกๆของพวกเราแต่งงานกัน เพราะงั้นพวกเราจึงได้หมั้นหมายหนูกับฟาโรเอาไว้ เมื่อเหมยอายุครบ25ปีจะให้แต่งงานกัน"

เคร้ง!

เหมยอิงเผลอปล่อยช้อนในมือ

"หมะ หมายความว่ายังไงค่ะ"เหมยอิงถามด้วยเสียงตะกุกตะกัก

"ถึงแม้จะเกิดเรื่องเมื่อหลายปีก่อนแต่ทั้งคู่ก็ถือว่าเป็นคู่หมั้นกันแล้ว"อดัมบอกเธอด้วยสีหน้าเป็นกังวลเล็กน้อย

เหมยอิงเงยหน้ามองคนที่นั่งตรงข้ามเธอด้วยสายตาสั่นไหว

ฟาโรยกยิ้มมุมปากมองเธอด้วยสายตาพึงพอใจ

"ลุงไม่ได้เร่งรัดอะไร เอาไว้หนูพร้อมเมื่อไหร่ค่อยแต่งก็ได้ ระหว่างนี้ก็ค่อยๆศึกษากันไปก่อน"

"เอ่อ..คือว่า.."เหมยอิงหาเสียงตัวเองไม่เจอไปชั่วขณะราวกับทำอะไรไม่ถูก เธอควรจะตอบว่ายังไงดี แล้วควรทำยังไงต่อไป

"อย่าห่วงไปเลยน่ะ คุณคู่หมั้น ฉันไม่รีบ"

"........"

"ไว้เธอรู้จักฉันดีค่อยตัดสินใจอีกทีก็ได้"

ฟาโรจ้องคนตรงหน้าด้วยสายตาสนุกสนาน

"......."

"เนอะ "ฟาโรยิ้มให้เธอจนตาหยี

เหมยอิงมองคนตรงหน้าด้วยความไม่ไว้วางใจ

"คะ..."เหมยอิงฝืนยิ้มให้เขา

ฟาโรมองเธอด้วสายตาที่อ่านยาก ก่อนหันไปสบตาคนเป็นพ่อ

อดัมเองก็มองลูกชายด้วยสายตาเรียบนิ่ง

 

แถมนิดหน่อย

 

นิคาร์ลอดย้ายกลับมาอยู่ที่คฤหาสน์เพื่อเตรียมการบางอย่าง

"เจ้านาย.."

"เรียบร้อยดีใช่ไหม"

"เป็นไปตามที่เจ้านายคิดครับ"

"ดี งั้นฉันคงต้องไปเจอมันหน่อย"นิคาร์ลอดยกยิ้มมุมปากด้วยความพอใจ

ห้องใต้ดิน

กลิ่นสนิมและกลิ่นคาวลอยมาแตะจมูก นิคาร์ลอดเดินตรงไปยังด้านในสุด

"มึง! "

แกร๊ง!

เหมินเทียนคำรามลั่นทันทีที่เห็นนิคาร์ลอด

"ไง เก่งดีนี่"

"หึ กูไม่ยอมให้เหมยอิงอยู่กับคนอย่างมึงหรอก"

"......."นิคาร์ลอดเอามือล้วงกระเป๋ายืนฟังนิ่งๆ

"มึงมันชั่ว มึงฆ่าพ่อกับแม่กู กูจะฆ่ามึง!!"

แกร๊ง แกร๊ง

เหมินเทียนพยายามดิ้นรนให้หลุดจากพันธนาการ

"นี่.....เหมินเทียน"

"......."

"มึงไม่เคยเอะใจอะไรเลยหรือไง"

"มึงพูดอะไร"

"หึ ก็น่ะ ถ้าเอะใจก็คงไม่โง่ตามฆ่ากูมาตั้งหลายปี"

"มึงหมายความว่าไง!!"

"ถ้ารู้ก็คงไม่โดนไอ้อดัมหลอกใช้"

"มึง!! หุบปาก!"

"หึ มึงมีสิทธิ์สั่งกูตั้งแต่เมื่อไหร่"นิคาร์ลอดแสยะยิ้มร้ายกาจ

"......"เหมินเทียนกัดฟันข่มกลั้นความโกรธเอาไว้

"มึงกล้าลอบทำร้ายคนในครอบครัวกู กูก็จะทำแบบเดียวกัน"นิคาร์ลอดเอ่ยเสียงเย็น

"หึ มึงจะทำอะไรได้ ตอนนี้น้องสาวกูก็ปลอดภัยแล้ว กูไม่กลัวอะไรทั้งนั้น"เหมินเทียนยิ้มอย่างสะใจ

"งั้นหรอ หึ..."

กึก!

เหมินเทียนชะงักเมื่อเห็นคนตรงหน้าแสยะยิ้มหยัน

"คิดถึงน้องสาวใช่ไหม ไว้กูจะพาเหมยอิงมาเยี่ยมก็แล้วกัน"

"มึง!! มึงจะทำอะไรน้องกู ไอ้เหี้ย! มึงอย่ายุ่งกับน้องกู มึงฆ่ากูซิ ฆ่ากูเลยปล่อยน้องกูไป"เหมินเทียนพูดอย่างลนลาน

แกร๊ง! แกร๊ง!

เสียงโซ่ดังกระทบกันจากการขยับของคนที่ถูกพันธนาการ

"ฆ่าให้ตายมันง่ายไป ฆ่าให้ตายทั้งเป็นสะใจกว่า ว่ามั้ย"นิคาร์ลอดมองคนตรงหน้าอย่างคนที่เหนือกว่า

"กูจะฆ่ามึง! ไอ้คาร์ลอดกูจะฆ่ามึง!"

"จำไว้ว่าทุกอย่างมันเกิดจากความโง่ของมึงเอง"ว่าจบก็หันหลังเดินออกไป

"ปล่อยกู! ปล่อย! กูจะฆ่ามึง!"เหมินเทียนตะโกนตามหลังด้วยความเคียดแค้น

"เจ้านายครับ"เคนเอ่ยเรียกเจ้านายของตน

"ว่าไง"

"เคเตรียมการเรียบร้อยแล้วครับ"

"อืม..."

 

 

ใครที่คิดว่าฟาโรร้าย คุณคิดถูกคะแต่จะร้ายยังไงร้ายแค่ไหนรอติดตามนะค่ะ จะร้ายสู้พระเอกได้หรือเปล่าน่าาาาา อิอิ

 

อย่าลืมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน่าาาา รักรีดดดดดด

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น