ธีมาศ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 15 ไม่ยอมรับ!!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.3k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 29 พ.ค. 2562 18:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
15 ไม่ยอมรับ!!
แบบอักษร

 

15 ไม่ยอมรับ!! 

“นี่มันเรื่องอะไรกัน!!?”  

คุณนายช่อหทัย พัชรนที ถึงกับเดือด ควันแทบออกหูเมื่อเห็นรูปที่ชลิตานำมาให้ดูถึงที่บ้าน

นอกจากจะรูปแอบถ่ายภาพนั้นแล้ว หลานสาวก็ยังไม่พลาดที่จะเป่าหู ทำให้เธอยิ่งกระวนกระวาย ว้าวุ่นใจ เป็นห่วงนักกลัวว่าลูกชายจะถูกผู้หญิงไม่ดีล่อหลอก

“ลิต้ารู้จักยี่หวาดีค่ะคุณป้าขา เมื่อก่อนตอนที่ลิต้าไม่รู้ธาตุแท้ของเขา ก็เลยหลงคบเป็นเพื่อนสนิท แต่ตอนที่มาฝึกงานที่บริษัทของคุณลุงด้วยกัน ลิต้าถึงเพิ่งทราบ ว่ายี่หวาทำตัวแย่มาก จ้องแต่จะจับผู้ชายรวยๆ ทุกคนที่รู้ธาตุแท้เขาพากันตีตัวออกห่าง เมื่อห้าปีก่อนก็มีข่าวไปมั่วกับผู้ชายกระฉ่อนไปทั่ว นี่ก็ยังจะมาเกาะพี่พีทอีก...แม่ม่ายลูกติด ประวัติฉาวโฉ่...ลิต้าเป็นห่วงพี่พีทจริงๆนะคะคุณป้า”

“แม่ม่ายลูกติด ประวัติฉาวโฉ่ มีแต่ข่าวมั่วผู้ชายอย่างนั้นเหรอ...โอ้ย! ป้าจะเป็นลมลิต้า...เอิ้ก !!”

คุณนายช่อหทัยแทบลมจับ ไม่อยากจะเชื่อเลย ลูกชายเธอที่ครองตัวเป็นโสดมานมนาน เธอแนะนำลูกสาวบ้านไหนมาให้ก็ไม่เอา ไม่สน จนเริ่มจะอ่อนใจ จู่ๆ พฤทธิ์กลับบินไปจดทะเบียนกับแม่ม่ายลูกติดถึงอเมริกา

มันเกิดอะไรขึ้นกับลูกชายเธอกัน!? 

“ว้าย ตายแล้ว คุณป้าขา ทำใจดีๆไว้ก่อนนะคะ ลิต้าเข้าใจค่ะ ว่าคุณป้าคงทำใจยอมรับเรื่องนี้ไม่ได้ ลิต้าก็ไม่มีวันยอมรับพี่สะใภ้ที่มีมลทินอย่างนี้เข้ามาเกี่ยวดองกับตระกูลของเราเหมือนกัน แต่ว่า...คุณป้าอย่าเพิ่งคิดมากเลยนะคะ ลิต้าจะทำทุกทาง เพื่อไม่ให้พี่ีพีทตกเป็นเหยื่อของยี่หวาเองค่ะ”

ชลิตาแอบอ้างตัวเป็นผู้หวังดีต่อคุณช่อหทัย เก็บงำเอาความริษยาที่มีต่ออดีตเพื่อนสนิทเอาไว้ ตอนนี้เป็นเวลาใส่ไฟให้คุณป้าเกลียดขี้หน้าลูกสะใภ้ตั้งแต่ยังไม่ได้เจอตัวจริง

สมน้ำหน้านังหวา อย่าหวังว่าจะได้เสวยสุขสมใจ เด็กกำพร้าอย่างแก...ใครจะอยากได้มาเป็นสะใภ้กัน ทุกอย่างมันไม่ง่ายดายอย่างที่แกคิดหรอก! 

“ลิต้าจะไปทำอะไรได้ลูก ป้าต้องจัดการเอง” คุณนายช่อหทัยคิดได้ก็รีบหยิบมือถือมา โทรข้ามทวีปหาลูกชาย

รอสายเพียงไม่นานอีกฝ่ายก็กดรับ ทักทายเธอกลับมา ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“สวัสดีครับคุณแม่ พอดีเลย ผมว่าจะโทรหาคุณแม่ มีเรื่องสำคัญต้องแจ้งให้คุณพ่อคุณแม่ทราบน่ะครับ”

“เรื่องสำคัญที่ว่านั่น ใช่เรื่องที่แกแต่งงานกับผู้หญิงที่ชื่อยี่หวาหรือเปล่า” คุณช่อหทัยดักคอลูกชาย ทำเอาพฤทธิ์ชะงักไปเลย

“คุณแม่ทราบ...คุณแม่มีตาวิเศษเหรอครับ ทำไมถึงทราบว่าผมแต่งงานกับยี่หวาล่ะ ผมว่าจะเซอร์ไพรส์คุณพ่อคุณแม่อยู่เลย”

“จ้ะ เซอร์ไพรส์มาก!! แม่เซอร์ไพรส์จนลมจับแล้ว!”

“เอ๋?” พฤทธิ์อย่างงง มารดาพูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร หรือจะมีใครไปพูดอะไรให้ท่านไม่สบายใจ?

“แม่ไม่เอานะตาพีท ผู้หญิงโสดๆ สวยๆ มีตั้งเยอะแยะ เรื่องอะไรจะไปเอาผู้หญิงมีลูกมีผัวแล้วมาตบแต่งด้วย เราไม่อายเขาหรือไง เลือกมากนัก สุดท้ายกลับได้แม่ม่ายผัวตายมาเป็นเมีย” คุณนายโวยวาย รับไม่ได้อย่างยิ่ง ความตั้งใจแต่เดิมนั้นก็คิดเอาไว้ ว่าจะไม่บังคับลูกชายคนเดียวอยู่หรอก แต่ครั้งนี้มันออกจะมากเกินไป...

เธอคิดว่าลูกชายจะต้องฉลาด รู้จักเลือกในสิ่งที่ดีสำหรับตนเองและครอบครัว กลับกลายเป็นเลือกมากจนได้แม่ม่ายมีลูกติดมาตั้งสองหน่อ!

รูปของเด็กน้อยสองคนที่เธอเห็นจากมุมไกลๆ ยังตัวเล็กอยู่มากก็จริง หน้าตาก็เหมือนจะน่าเอ็นดู แต่เห็นไม่ชัดเพราะถ่ายจากที่ไกลเกินไป ทว่า...จะดูน่ารักอย่างไรก็ไม่ใช่สายเลือดของพฤทธิ์ ความน่ารักนั้นไม่ได้ช่วยอะไรหรอก! 

“ยี่หวาไม่ใช่แม่ม่ายผัวตายนะครับคุณแม่ ผมยังไม่ตายครับ” พฤทธิ์ร้อนตัว ก็เขานี่อย่างไรเล่า สามีของเธอ ตายที่ไหนอะไรกัน!

“เฮอะ ไม่ทันไรก็ออกตัว รับแทนกันเลยเหรอ หมดกัน ลูกฉัน...สาวๆมีเยอะแยะ แต่ไปหลงแม่ม่ายผัวตาย นี่แกจะให้แม่อกแตกตายใช่ไหมนายพีท!” คุณนายช่อหทัยโวยวาย ยิ่งกลัดกลุ้ม เธอนึกเกลียดยี่หวากับเด็กสองคนนั่น ตั้งแต่ยังไม่เห็นหน้าเลยเสียแล้ว!

“เดี๋ยวนะครับคุณแม่ ใจเย็นๆก่อนนะครับ ผมว่าคงมีการเข้าใจอะไรผิดแล้ว ยี่หวาเป็นเมียผมมาตั้งแต่แรกแล้วนะครับ ส่วนน้องบิ๊กกับน้องบูมก็ลูกของผมด้วยเหมือนกัน ผมเป็นสามีของยี่หวา ยังไม่ได้ตายนะครับ” พฤทธิ์ชี้แจง แต่แทนที่จะรับฟังกัน มารดาของเขากลับแหวกลับมาเสียงเข้ม

“ตาพีท นี่แกหลงยัยแม่ม่ายกับเจ้าเด็กสองคนนั่นขนาดหนักเลยสินะ ถึงกับรับสมอ้างเป็นเมีย รับสมอ้างเป็นพ่อเด็กอีก แม่ไม่เข้าใจเลย มันเกิดอะไรขึ้นกับแก ทำไมถึงเห็นผิดเป็นชอบไปได้...ผู้หญิงแย่ๆอย่างนั้น แม่ไม่มีทางยอมรับเด็ดขาด ไม่ต้องพามาเข้าบ้านเราเลยนะ แม่ไม่รับไหว้ ส่วนพ่อของแก ถ้าแม่ว่ายังไงเขาก็ต้องว่าตามกัน!”

คุณนายช่อหทัยโวยวายเสียงแข็ง ตั้งแง่ต่อต้านยี่หวากับเด็กๆตั้งแต่เพิ่งเริ่มเท่านั้นเอง

พฤทธิ์นึกรู้ว่า มารดาของเขาจะต้องไปรับฟังข้อมูลอะไรผิดๆมาแน่นอน...

“มันไม่ใช่อย่างที่คุณแม่เข้าใจเลยนะครับ เอาเป็นว่า ผมกลับไปเมื่อไหร่จะรีบพาหวากับเด็กๆไปกราบคุณพ่อคุณแม่ แล้วจะอธิบายให้ทราบทุกอย่างเลย แต่ว่าตอนนี้คุณแม่อย่าเพิ่งร้อนใจไปเลยนะครับ หวาไม่ได้เป็นอย่างที่คุณแม่ฟังมาแน่นอน ผมรับประกันได้เลย”

“แม่ไม่เชื่อ แกกำลังหลงเขาก็เลยไม่ยอมพูดความจริงกับแม่น่ะสิ พวกผู้ชาย เวลาหลงใครก็กลายเป็นคนโง่ แม่ผิดหวังในตัวแกจริงๆตาพีท!”

“โธ่...ผมจะอธิบายยังไงดีนะ...โอ๊ะ น้องบูม อย่าแกะผ้าพันแผลออกนะลูก!!!” พฤทธิ์คุยกับมารดาอยู่ แต่เหลือบไปเห็นน้องบูมกำลังแอบแกะผ้าพันแผลที่มือออก เด็กอะไรซนจัง!

“พีท! อะไรของลูกเนี่ย เรายังคุยกันไม่จบเลยนะ!!” คุณนายขุ่นใจ คุยโทรศัพท์กันทีไร เจ้าลูกชายเป็นต้องวุ่นวายกับเด็กพวกนั้นทุกที! 

ครั้งก่อนก็ก่อเรื่องอะไรสักอย่างจนเธอต้องหยุดคุยกับพฤทธิ์กลางคัน ตอนนี้ก็มาอีกแล้ว ฮึ! ลูกตัวรึก็ไม่ใช่ แต่ร้องลั่นเป็นห่วงเป็นใยเจ้าเด็กนั่นเหลือเกิน!!!

คุณช่อหทัยรอลูกชายกลับมาคุยสาย รออยู่เป็นครู่ กว่าที่จะได้ยินเสียงพฤทธิ์อีกครั้ง

“ขอโทษนะครับคุณแม่ น้องบูมซนมาก ผมต้องช่วยหวาดูแก แกเพิ่งทำน้ำมันกระเด็นใส่มือตัวเองไป ตอนนี้ก็จะแกะผ้าพันแผลออกอีก เผลอไม่ได้เลยครับ”

ลูกชายเล่าด้วยความเอ็นดูและห่วงใยต่อน้องบูม ทว่ามารดานั้น ฟังแล้วผะอืดผะอมหนัก!

ดู้ดู! เจ้าพีทพูดอย่างไม่มีเคอะเขิน นั่นลูกคนอื่น ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเจ้าตัวเองเลยสักนิด!!! 

“ย่ะ ซนอย่างกับลิง ทำไมไม่จ้างคนมาเลี้ยง ทำไมเราต้องมานั่งเลี้ยงเด็กเองด้วยล่ะ?” คุณนายประชด แต่ลูกชายไม่รู้ด้วย จึงตอบแบบเต็มปากเต็มคำ

“แม่เขาเลี้ยงลูกเอง ผมก็ต้องไม่ยอมแพ้สิครับ คุณแม่ก็ทราบ ผมเป็นพวกชอบเอาชนะ ยังไงก็ต้องชนะใจลูกสะใภ้ของคุณแม่ให้ได้”

“โอ๊ย! นี่เราฟังที่แม่พูดบ้างไหมเนี่ย แม่บอกแล้วไง ไม่รับสะใภ้คนนี้ ไม่-รับ เข้าใจไหมตาพีท!?” คุณนายย้ำชัดเจน นี่เป็นเรื่องใหญ่สำหรับเธอ

“แต่ผมจดทะเบียนสมรสกับหวาแล้ว รับรองบุตรก็รับรองไปแล้ว คุณแม่ครับ ตอนนี้หวาเป็นลูกสะใภ้ของคุณแม่ ส่วนน้องบิ๊กกับน้องบูมก็เป็นหลานของ...”

“แดดดี้คุยกับใครเหยอ?”

เสียงเล็กๆอยากรู้อยากเห็นของหนูน้อยจอมซนดังขึ้น พฤทธิ์ชะงัก หันไปยิ้มให้พ่อหนูซึ่งเกาะกรอบประตู ส่งตาโตใสแป๋วจ้องมองมา

“พ่อคุยกับคุณย่าน่ะ น้องบูมทักทายคุณย่าหน่อยสิลูก” พฤทธิ์ชวน เจ้าหนูน้อยก็รับลูกอย่างดี รีบส่งเสียงแจ้วตามมา ลั่นเข้าโทรศัพท์มือถือของบิดา ไปถึงคนที่อยู่อีกซีกโลกด้านหนึ่ง

“ซาวัสดีค้าบคุณย่า น้องบูมเองน้า...น้องบูมเป็นลูกของแม่หวากับแดดดี้พาฤทธิ์ เป็นน้องของบิ๊ก ตอนนี้อายุจาฉี่ขวบแย้วคับ!” แนะนำตัวละเอียด ฉะฉาน เสียงลั่นจนคุณนายช่อหทัยต้องบ่น

“อูย...เด็กอะไร เสียงทั้งดังทั้งแหลม ใครเขาจะอยากรู้เรื่องเรากันยะ นี่ตาพีท ไม่ต้องมานอกเรื่องเลยนะ แม่บอกแล้ว ว่าจะไม่รับเด็กกับแม่เด็กมาดองเป็นครอบครัวเดียวกันกับพวกเรา แกรีบเลิกๆกับแม่ยี่หวานั่นไปซะ ผู้หญิงพวกนี้ โยนเงินให้สักแสนสองแสน ขี้คร้านจะรับเงินแล้วรีบไป ไม่เห็นต้องลงทุนแต่งงานด้วยให้เสื่อมเสียวงศ์ตระกูลเลย”

คุณช่อหทัยบ่นร่ายยาว แต่ลูกชายไม่ได้ใส่ใจนัก เขาฟังแบบเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา

“ผมทำอย่างนั้นไม่ได้หรอกครับคุณแม่ หวาไม่ได้เป็นอย่างที่คุณแม่เข้าใจนะครับ ถ้าทำอย่างนั้น ผมเสียใจตายเลย”

“นายพีท!!”

“จริงๆนะครับคุณแม่ ก็อย่างที่บอก เรื่องของผมกับหวาเรื่องมันยาว ถ้าจะให้ดี ไว้ผมกลับไปแล้วจะเล่าให้คุณแม่ฟังแบบละเอียดเลยนะครับ”

“ไม่! แม่ไม่ต้องการรับฟังอะไรเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้ทั้งนั้น!!”

คุณนายเสียงแข็ง ดุดัน หากเป็นปกติ ถ้าเธอขึ้นเสียงแข็งใส่อย่างนี้ลูกจะต้องยอมแล้ว แต่นี่...

“ผมขอไปจับเจ้าเด็กดื้อก่อนนะครับ หนีไปแอบแกะผ้าพันแผลออกหรือเปล่าก็ไม่รู้” พฤทธิ์บ่น น้องบูมวิ่งตูดบิดไปไหนแล้วก็ไม่รู้!?

“พีท นี่ เดี๋ยวสิ อย่าเพิ่งวางสายนะ ไม่เข้าใจที่แม่พูดหรือไง ตาพีท!!!”

คุณนายช่อหทัยร้องเรียกลูกชาย แต่อีกฝ่ายวางสายไปเสียแล้ว ทำเอาเธอโกรธจนควันออกหู

ลูกนะลูก ทำไมไม่ฟังที่แม่พูดเลย จะรักหลงอะไรเจ้าเด็กเสียงแหลมนั่นขนาดนั้น ทำอย่างกับเป็นลูกตัวเองจริงๆอย่างนั้นล่ะ!

“พี่พีทไม่ฟังใช่มั้ยคะคุณป้า?” ชลิตาที่รอผลอยู่ถึงกับห่อเหี่ยวไปหมด แม้แต่คุณป้าก็ยังไม่สามารถเปลี่ยนใจพี่พีทได้อย่างนั้นเหรอ...

ทำอย่างไรดี... 

“ป้าไม่เคยเห็นตาพีทเป็นอย่างนี้มาก่อนเลยลิต้า...ท่าทางเขาจะไม่ฟังป้าจริงๆ นี่ก็รีบวางสายป้า ไปดูแลเด็ก...ชื่อน้องบูมอะไรนี่ล่ะ ท่าทางจะซนเป็นลูกลิงเลย” คุณช่อหทัยวิจารณ์ นึกภาพน้องบูมเป็นเจ้าลิงน้อยตัวจิ๋วจอมป่วน ไม่เข้าใจเลย ลิงอย่างนั้นน่ารักตรงไหน!?

“พี่พีทวางสายคุณป้าเพื่อไปดูแลลูกของยี่หวาเหรอคะ ทำไมอย่างนั้นล่ะ ไม่ทันไรเขาก็ไม่เห็นความสำคัญของคุณป้าเสียแล้วเหรอคะ?” ชลิตาโหมเพิ่มเชื้อแห่งความเกลียดชังเข้าไปในใจของผู้อาวุโส เธอต้องการให้คุณป้าเกลียดชังยี่หวากับลูกๆให้มากที่สุด พวกมันสามคนแม่ลูก อย่าหวังว่าจะได้รับการยอมรับจากคุณลุงคุณป้า!

“ต้องให้คุณลุงของหนูมาช่วยพูดกับเจ้าลูกหัวดื้อแล้วละ แต่ไหนแต่ไรตาพีทเขาเชื่อฟังคุณพ่อเขามาก ถ้าให้คุณณเรศขอร้อง เขาคงยอมฟังกันบ้างหรอก” คุณช่อหทัยตัดสินใจ ขอความช่วยเหลือจากสามีคือคุณณเรศ

ทว่าชลิตานั้นกลับหนักใจไม่น้อยเลย เธอไม่คิดว่าพฤทธิ์จะยอมรับฟังง่ายๆ ต่อให้เป็นคุณณเรศ พ่อของเขาเองก็เถอะ

เธอจะต้องหาแผนสำรอง...ห้าปีก่อนก็พลาดไปทีหนึ่งแล้ว คราวนี้ชลิตาจะไม่ยอมผิดพลาดซ้ำสองอีกแล้ว!!

 

****************************************** 

************************************** 

**** นางร้ายจะมาแล้วววว ยัยลิต้านี่วอนจริงๆ ตบๆๆๆ อ๊ะ ไรท์ลืมตัว เรื่องของเรายังเป็นแนวเบาๆ น่ารักๆอยู่นะคะ ฝากสองแสบน้อยและพระนางของไรท์ด้วยนะคะ จุบุๆๆๆ  

ขอบคุณรีดทุกท่านมากๆเลยค่ะ ^______< 

ความคิดเห็น