เจ้าชิบะ

ฝากสนับสนุนนิยายด้วยนะคะ

รักร้ายๆ ของผู้ชายอันตราย# 22

ชื่อตอน : รักร้ายๆ ของผู้ชายอันตราย# 22

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 34.3k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ค. 2562 17:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักร้ายๆ ของผู้ชายอันตราย# 22
แบบอักษร

22   

   

  

  

“ไอ้เพลิง กูว่ามึงควรสร่างเมาได้แล้วนะ คนบ้าอะไรแดกเบียร์แล้วเมา” พีคยืนบ่นเพลิงอยู่ข้างรถตัวเองที่พึ่งขับมาจอดข้างใน ในขณะที่คนเปิดประตูรั้วให้ก่อนหน้านี้กำลังนั่งคุยกับหมาอยู่หน้าบ้าน  

“กูก็สร่างแล้วไง เบียร์แค่ห้าขวดกว่าไม่ทำกูเมาไม่รู้เรื่องหรอก เนอะ เต้าหู้” เพลิงตะโกนบอกพีค ก่อนหันกลับมาเล่นกับหมาต่อ  

“นั่นไม่ใช่เต้าหู้ นั่นหมาจร ลูกมึงยืนกระดิกหางอยู่ในบ้านนู่น” พีคบอก เพลิงหยุดชะงักหรี่ตามองหมาตรงหน้าดีๆ ก่อนจะหันไปมองอีกตัวที่ยืนอยู่ในบ้าน  

“เอ้า เต้าหู้ ไปนั่งทำอะไรในนั้นล่ะ” เพลิงรีบผละจากหมาจร แล้วรีบลุกเดินทรงตัวเข้าบ้านทันที ทำให้พีคต้องเดินไปปิดประตูรั้วแทน ก่อนจะเดินเข้าไปข้างในบ้าน แต่ก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อเห็นว่าเพลิงทิ้งตัวลงนอนกอดกับหมาอยู่กลางบ้าน  

“ไอ้เพลิง!” พีคเรียกเสียงดุ จ้องร่างที่นอนแหมะอยู่กับพื้น  

“หา? หา?” เพลิงสะดุ้งตื่นหลังเข้าฌานไปแปปนึง พลางเหลือบมองพีคที่ยืนมองอยู่ข้างๆ   

“ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้เลย แล้วก็ไปอาบน้ำซะ สมองมึงจะได้สร่างบ้าง” พีคว่า แต่เพลิงกลับนอนมองนิ่งไม่พูดอะไร ก่อนพลิกตัวหันหนี  

“ขี้เกียจอาบ” เพลิงบอกเสียงอู้อี้ หน้าฟุบกอดเข้ากับตัวเต้าหู้   

“อย่ามาขี้เกียจ กูไม่อยากนอนกับมึงในสภาพเน่าๆบนที่นอน” พีคบอกเสียงดุ  

“มึงก็นอนคนเดียวสิ เดี๋ยวกูนอนตรงนี้เอง สบายใจได้” เพลิงยังคงพูดเสียงอู้อี้ ไม่มีท่าทีจะลุกไปไหนทั้งสิ้น พีคยืนมองร่างที่หลับอยู่ที่พื้นสักพัก ก่อนจะลอบถอนหายใจแล้วก้มไปดึงร่างเพลิงให้ลุก พร้อมจับแขนเพลิงพาดบ่า แล้วพาลากขึ้นไปบนห้องโดยที่เพลิงก็เดินสับขาขึ้นบันไดเข้าห้องนอนไปแบบงงๆ เมื่อมาถึงห้อง พีคก็จับเพลิงทิ้งตัวลงนั่งตรงปลายเตียง แต่เพลิงก็ทิ้งตัวนอนลงไปอีกที   

“ไอ้เพลิง ไปอาบน้ำ” พีคบอกพร้อมสะกิดตัวเพลิง  

“เดี๋ยวอาบตอนเช้า” เพลิงเองก็ตอบพีคในขณะที่นอนหลับตา  

“กูสั่งให้มึงไปอาบตอนนี้ นอนไปได้ไง ทั้งตัวมีแต่กลิ่นเบียร์กลิ่นหมูกะทะ”  

“นอนได้สิ เพราะใจกูสะอาด กายหยาบก็ไม่จำเป็นต้องโดนน้ำ” คำแก้ตัวโครตแถของเพลิง ทำเอาพีคถึงยืนกุมขมับทำหน้าเซ็งทันที  

  

// คออ่อนไม่พอ เมาแล้วยังขี้เกียจอีก // พีคว่าในใจ  

  

เมื่อเห็นว่าเพลิงไม่มีทีท่าจะลุกไปอาบน้ำตามที่เขาสั่ง พีคจึงลงมือจัดการถอดเสื้อผ้าของเพลิงออก ในขณะที่เพลิงนอนงัวเงียกึ่งหลับกึ่งตื่น แต่ไม่ได้ขัดขืนอะไร พีคจัดการถอดเสื้อผ้าเพลิงต่อไปเรื่อยๆจนกระทั่งเหลือเพียงบ็อกเซอร์ตัวเดียว ทำให้ร่างกายของเพลิงเผยผิวเนียนขาวปะปนกับสีแดงระเรื่อของฤทธิ์แอลกอฮอล์ พีคมองสำรวจผิวเนียนอีกฝ่ายและพึ่งจะมาสังเกตว่าตามตัวเพลิงตอนนี้ไร้รอยที่เขาเคยทำทิ้งไว้ ทำให้พีคคิดว่าช่วงนี้เขาคงจะงานยุ่งและปล่อยเพลิงอิสระมากเกินไป จนไม่มีเวลาทำเรื่องอย่างว่าเหมือนที่ผ่านมา เมื่อนึกได้ คราวนี้พีคเปลี่ยนสายตาเป็นโลมเลียเรือนร่างที่นอนอยู่ ความอยากที่ห่างหายไปเริ่มก่อตัว ก่อนจะรีบสลัดความคิดทิ้ง ลืมไปว่าตอนนี้เขาต้องพาเพลิงไปอาบน้ำนอน ไม่ใช่เวลามาลักหลับคนเมา  

คิดได้อย่างนั้น พีครีบผละจากเพลิงเดินเข้าไปเตรียมน้ำอุ่นใส่อ่างอาบน้ำทันที จนเมื่อน้ำอุ่นได้ที่ พีคจึงเดินมาอุ้มคนที่นอนสลึมสลือพาไปข้างในห้องน้ำ ก่อนจะถอดกางเกงส่วนสุดท้ายออก แล้วพาตัวเพลิงลงอ่าง ซึ่งคนที่ยังหลับไม่สนิทนั่งสะดุ้งลืมตาขึ้นมาน้อยๆ พลางย่นคิ้วหรี่ตามองพีคอย่างงงๆ  

“ทำอะไร?” เพลิงถามอย่างงัวเงีย  

“อาบน้ำให้มึงไง” พีคตอบเสียงเรียบ ก่อนไปหยิบฝักบัวแล้วลงนั่งที่ขอบอ่าง  

“จนได้นะมึงเนี่ย” เพลิงบ่นเสียงแผ่ว แต่ก็ยอมนั่งนิ่งๆให้พีคที่กำลังเปิดน้ำล้างหัวทำการสระผมให้ เป็นครั้งแรกที่พีคต้องมานั่งอาบน้ำให้คนอื่นนอกจากตัวเอง ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาไม่มีทางทำให้แน่ๆ ไม่ว่าจะกับเพลิงหรือกับใครก็ตามเพราะมันไม่ใช่เรื่องที่เขาจะต้องมาทำให้ แต่มาวันนี้ พีคกลับยอมอาบให้อย่างง่ายดาย ไม่แม้แต่จะรู้สึกรำคาญ แต่กลับสระผมให้เพลิงอย่างเบามือ จนคนถูกปฏิบัติถึงกับเคลิ้มหลับตาไปเลย  

“อย่าพึ่งนอนตายตรงนี้นะเว้ย อาบน้ำให้เสร็จก่อน” พีครีบพูดดัก เมื่อเห็นเพลิงนั่งหลับกลางอากาศ   

“กูไม่ได้หลับซะหน่อย เห็นมั้ย” เพลิงแอบสะดุ้งตื่นเมื่อถูกพีคพูดดัก ก่อนจะรีบพูดบอกอีกฝ่ายพร้อมเงยหน้าหันไปมองพีคด้วยสายตาปรือๆ พีคที่กำลังใช้ฝักบัวล้างแชมพูบนหัวอยู่ถึงกับหยุดล้างแล้วมองเพลิงที่หันมานิ่ง ก่อนจะยกยิ้มขึ้น เมื่อเห็นว่าตาที่ปรือๆเยิ้มๆของเพลิงเหมือนกำลังยั่วยุราวกับผู้หญิงที่เขาเคยเจอมาก่อน  

“อ่อยกูอยู่หรอไง” พีคยกยิ้มถามทันที ทำเอาเพลิงชะงักไปแปปนึง พลางย่นคิ้วงง  

“กูไม่ได้อ่อย แล้วกูก็ผู้ชาย อ่อยไม่เป็น”   

“แล้วอยากอ่อยเป็นมั้ย เดี๋ยวกูสอนให้” พีคยกยิ้มหรี่ตามองใบหน้าของเพลิง พลางก้มหน้าเอนตัวเข้าไปหาอีกฝ่าย จนระยะห่างจากใบหน้าของทั้งคู่อยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ เพลิงที่สัมผัสถึงลมหายใจที่ลดลงอยู่แถวปลายจมูกรีบเขยิบหน้าถอยไปนิด ใจเริ่มเต้นแรงเมื่อมองเห็นหน้าพีคชัดๆ แต่ก็ไม่ได้หลบสายตาไปไหน    

“มึงเป็นกระเทยหรือไง ถึงจะไปอ่อยแข่งกับผู้หญิงน่ะห๊ะ” เพลิงย่นคิ้วน้อยๆ มองพีคอย่างไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร  

“ใครว่ากูจะไปแข่งกับผู้หญิง กูจะสอนให้มึงใช้กับกูแค่สองคนต่างหาก” ว่าจบ พีคก็คว้ามือเพลิงจับสอดเข้าใต้เสื้อผ้าของเขา พร้อมจับลูบไล้ลากขึ้นไปจนถึงอกแกร่ง เพลิงนั่งช็อคเบิกตากว้างมองมือตัวเองอย่างตกใจหนัก เมื่อถูกพีคลากมือไปทำอะไรที่คาดไม่ถึง แถมหน้าที่ขึ้นสีแดงด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ก่อนหน้านี้ ตอนนี้กำลังแดงก่ำกว่าเดิมด้วยความเขินอาย ส่วนพีคไม่มีทีท่าจะหยุด พลางเขยิบหน้าเข้าใกล้เพลิงมากกว่าเดิม ก่อนจะเข้าขบกัดที่ริมฝีปากของเพลิงเบาๆพร้อมเลียชิมกลีบปากนั้น ก่อนเลื่อนเขยิบเข้าไปกระซิบข้างหูด้วยเสียงแหบพร่า ทำเอาอีกฝ่ายถึงกับเสียวท้องวาบพร้อมใจที่เต้นแรงกว่าเดิม  

“เพลิง..กูต้องการมึง..”  

  

ตึกตัก!   

  

ใจเพลิงเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน พลางหายใจไม่ทั่วท้อง เมื่อเสียงกระซิบยั่วยวนของพีคทำเอาเพลิงทำตัวไม่ถูก ไปไม่เป็น ยิ่งพีคที่ผละออกมากำลังมองตาเขาด้วยสายตาเย้ายวน เพลิงยิ่งรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะเป็นบ้า  

“ทีนี่ตามึง กูสาธิตให้แล้ว” พีคพูดบอกด้วยน้ำเสียงปกติ และเหมือนเป็นการเรียกสติเพลิงอีกครั้ง  

“ห๊ะ!!” แทบจะสร่างเมาทันที เมื่อรู้ว่าพีคให้ทำอะไร  

“เร็วๆ อย่าให้กูต้องรอ” พีคแกล้งบอกอย่างเร่งรีบ ซึ่งเพลิงรีบส่ายหน้ารัว  

“ไม่ๆๆ ไม่มีทาง! พอ กูสร่าง กูตื่นแล้ว กูอาบน้ำเองได้ มึงออกไปเลยไป!” เพลิงรีบปฏิเสธ บอกไล่ให้พีคออกไป  

“หึ ทีงี้ทำสร่างเชียวนะมึง” พีคบอกกลั้วหัวเราะ ก่อนจะยอมลุกเดินออกไปอย่างว่าง่าย ทำให้เพลิงที่เหล่มองตามพีคหันหน้ากลับมาที่เดิม พลางถอนหายใจโล่ง เมื่อนึกว่าพีคแค่แกล้งเขาเล่นเหมือนทุกที แต่ทว่าโล่งใจได้ไม่นาน ร่างสูงก็ใครบางคนก็เดินกลับเข้ามาในสภาพที่เปลือยเปล่า พร้อมหย่อนตัวลงอ่างร่วมกับเพลิง ทำให้เพลิงสะดุ้งโหยง เขยิบถอยไปอีกฝั่งอย่างรวดเร็ว จนตอนนี้พีคกับเพลิงกำลังนั่งประจันหน้าเข้าหากัน  

“มึงกลับมาทำไมเนี่ย!” เพลิงว่าอย่างตกใจ   

“กูก็ไม่ได้บอกหนิ ว่าจะไป” พีคยกยิ้มบอก สายตายังคงแทะโลมผิวกายอีกฝ่าย โดยเฉพาะช่วงอกสวย จนเพลิงต้องรีบยกมือปิดด้วยความอาย  

“กูจะอาบน้ำ” เพลิงรีบพูดแย้งอย่างจริงจัง   

“อาบน้ำ? หึ โอกาสมึงหมดตั้งแต่กูลากมึงเข้ามาในนี้เองแล้วไอ้เพลิง ตอนแรกกูก็ว่าจะไม่ทำอะไรนะ แต่สายตากับผิวมึงยั่วกูมาก มึงทำให้กูอยากเลยว่ะ” สารภาพออกมาแบบหน้าด้านๆ เพลิงนั่งอ้าปากค้าง รู้ตัวแล้วว่าพีคไม่ได้แกล้งแต่มันดันเอาจริง เพลิงรีบตั้งหลักเตรียมหนี แต่ถูกพีคเอื้อมมือไปคว้าแขนกระชากจนเพลิงเซล้มไปที่ไหล่แกร่ง ก่อนจะถูกพีคสวมกอดแน่น  

“ไอ้พีค กูไม่เอา!” เพลิงตะโกนบอกลั่น พีคเหลือบมองเพลิงพลางหัวเราะขำในลำคอ ที่ยังเห็นว่าเพลิงยังทำตัวปฏิเสธเขาเหมือนครั้งก่อนๆ  

“ปากบอกไม่เอาๆ กูถามจริงเถอะ มึงไม่เบื่อบ้างหรอที่เอาแต่บอกปฏิเสธ ทั้งๆที่สุดท้ายก็ยอมกูทุกที” พีคพูดบอกเพลิงเสียงเรียบ ทำเอาเพลิงสะอึกเบนสายตาหลบไปทางอื่น ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าที่พีคพูดมันคือความจริง  

“ก็มึงบังคับกู” เพลิงว่าเสียงอ้อมแอ้ม  

“อ้าวหรอ แหม ไม่บอกนี่กูไม่รู้เลยแหะ” พีคยกยิ้มพูดแกล้ง จนเพลิงหันกลับมามองค้อนควับพร้อมคิ้วที่ขมวดเป็นปมอย่างไม่ชอบใจ ก่อนพีคจะลองเสนออะไรบางอย่างขึ้น “งั้นเอางี้ กูมีข้อเสนอ”  

“อะไร” เพลิงตอบกลับอย่างรวดเร็ว  

“ถ้ามึงลองทำแบบที่กูสาธิตให้ดูก่อนหน้านี้ บางที กูอาจจะไม่ทำอะไรมากกว่านี้ก็ได้นะ” เรียกว่าเป็นข้อเสนอที่ไม่ได้ช่วยทำให้เพลิงสบายใจเลย ยิ่งเพลิงต้องเป็นคนรุกแบบนั้นด้วยแล้ว ส่วนพีคยังคงมองเพลิงไม่วางตา กำลังดูว่าเพลิงจะทำยังไงต่อไป ยิ่งอาการเลิ่กลั่กอย่างปิดไม่มิดบนสีหน้าและดวงตา แสดงให้เห็นว่าเพลิงกำลังกังวลสุดๆ “นับสาม สอง หนึ่ง ถ้าไม่ทำกูจะกดมึงเดี๋ยวนี้แหละ”  

“โอเค! กูทำก็ได้” เพลิงรีบพูดสวนขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ทำให้พีคยกยิ้มพอใจ ก่อนจะคลายแขนปล่อยให้เพลิงเป็นอิสระ นั่งยิ้มเหมือนโรคจิตรอให้เพลิงเริ่มทำอย่างที่เขาสอน  

“เร็วสิ ก่อนที่กูจะเปลี่ยนใจ” พีคพูดเร่งเพลิงที่นั่งอึกอักอยู่ตรงหน้า ก่อนเจ้าตัวจะลอบกลืนน้ำลายฝืดลงคอ ทำใจอยู่สักพัก ก่อนเริ่มจับมือพีคสัมผัสหน้าท้องของตัวเอง แล้วลูบไล้ขึ้นไปพลางเขยิบตัวเข้าหาพีคช้าๆ จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกันที่ปลายจมูก พีคจ้องมองเพลิงด้วยความยั่วยวนไม่วางตา พลางยิ้มเจ้าเล่ห์รอให้เพลิงที่ลังเลเข้าสัมผัสที่ริมฝีปากของเขา   

“ถ้ายังนิ่งอยู่แบบนี้ กูเปลี่ยนใจแล้วนะ” พีคเรียกทัก ทำให้เพลิงเหลือบตาไปมองพร้อมลอบถอนหายใจเบาๆ ก่อนหลับตาเข้าขบกัดปากพีคด้วยความเงอะงะ พีคถึงกับยกยิ้มขำนิดๆให้กับความไร้เดียงสาของเพลิง ก่อนจะจับเพลิงผละออกจากตัวเองเล็กน้อย ทำเอาคนที่พึ่งเริ่มทำได้ไม่นานย่นคิ้วงง  

“มึงมาหยุดกูทำไม” เพลิงถามอย่างงงๆ  

“มึงไม่ต้องทำตามที่กูบอกแล้ว กว่าจะได้ที่ กูรอหงำพอดี ..หึหึ หล่อจนคนเค้าอยากได้เป็นผัว แต่ประสบการณ์โครตห่วย มึงยังจะไปรุกใครได้อีกวะ ไอ้เพลิง” พีคพูดสบประมาทเพลิงอย่างชัดเจน ทำเอาเพลิงหน้าเสีย ชักสีหน้าใส่อย่างไม่ชอบใจ  

“กูรุกได้และก็ไม่ได้ห่วยด้วย” เพลิงเถียง  

“แต่สำหรับกู..มึงมันห่วยว่ะ” ว่าจบ พีครีบจับล็อคหน้าของเพลิงพร้อมกดริมฝีปากบดจูบ ก่อนแทรกลิ้นร้อนๆสอดเข้าเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กๆอย่างเร้าร้อน เพลิงที่ถูกดึงไปจูบรีบใช้มือดันอกแกร่งของพีค ทำตัวต่อด้านอย่างทุกที จนพีคต้องผละจากปากเพลิงออกมาแปปนึง   

“เลิกดันได้แล้ว ดันไปกูก็ไม่หยุดให้มึงหรอก” พีคพูดว่าออกมาเมื่อเห็นว่าเพลิงต่อต้านเหมือนทุกที  

“แต่..”  

“ยอมกูได้แล้วหน่า หลังๆมาเนี่ย กูยอมมึงมามากแล้วนะ” พีคพูดบอกเสียงอ้อนอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน ทำเอาเพลิงหยุดชะงักทันที พีคเมื่อเห็นเพลิงนิ่งเงียบไม่พูดอะไร จึงจับรั้งเอวบางให้เข้ามาแนบชิดตนเอง ก่อนจะทำการจูบเพลิงต่อ แต่รอบนี้ต่างออกไป พีคจูบริมฝีปากเพลิงนุ่มนวลกว่าเดิมและเพลิงก็ยอมจูบตอบแต่โดยดี ก่อนที่ลิ้นร้อนๆของทั้งคู่จะแลกลิ้นเกี่ยวพันกันไปมาอย่างเคลิบเคลิ้ม จนเพลิงเผลอเลื่อนมือที่วางทาบกับอกแกร่ง เลื่อนขึ้นโอบรอบคอพีคอย่างลืมตัว พีคใช้จังหวะที่กำลังเคลิ้มเลื่อนมือลงไปที่ร่องบั้นท้ายของเพลิงแล้วลูบไล้ขึ้นลง จนเพลิงรู้สึกจั๊กจี้และการค่อยๆตื่นตัวของแก่นกายที่ไม่ใช่แค่เพลิงคนเดียว  

  

// เฮือก.. //  

  

“อื้อออออ..” เพลิงผวา เมื่อนิ้วยาวของพีคสอดเข้าไปในช่องทางรักของเพลิงโดยไม่ทันตั้งตัว ด้วยความที่สมองพร่าเลือนจากการจูบที่ดูดดื่ม ทำให้เพลิงไม่รู้ว่าพีคเอานิ้วเข้าไปหยอกล้อบริเวณช่องทางเข้าตอนไหน รู้สึกตัวอีกทีพีคก็สอดนิ้วขยับหยอกล้อกับช่องทางด้านในแล้ว  

“อ๊าา..อ๊ะ..” เพลิงผละออกจากริมฝีปากพีคพร้อมตัวสั่นเล็กน้อย พลางร้องครางด้วยความเหนื่อยหอบ พีคเงยหน้ามองเพลิงด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกระหายจากการอัดอั้นไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่ากับเพลิงนาน พร้อมขยับนิ้วเข้าออกไปมาและกดเน้นเข้าจุดเสียวด้านใน 

“อื๊อออ..อ๊าา” เพลิงส่งเสียงร้องครางออกมาอย่างสุดทน เบ๊หน้าซุกไหล่แกร่งด้วยความเสียวซ่าน ยิ่งเสียงครางข้างหู ทำให้พีคอยากรีบสอดใส่เข้าไปเต็มที พีคจึงถอนนิ้วออกมา  

“มึงขยับให้กูไหวมั้ย” พีคบอกเสียงพร่า เอียงหน้าเหลือบไปมองคนที่ฟุบอยู่บนไหล่แกร่ง พลางยกยิ้มขึ้นเมื่อเพลิงเงยหน้ามองพีคด้วยสายตาเย้ายวน แต่กลับส่ายหน้าน้อยๆ เพราะไม่อยากเป็นคนขึ้นคร่อม   

“งั้นยกตัวขึ้นหน่อย” พีคพูดบอกอีกครั้ง จนเพลิงถึงกับทำหน้าเหว๋อ  

“ละ..แล้วมึงจะถามกูเพื่อ” เพลิงว่าเสียงสั่น  

“ถามไปงั้นแหละ เห็นว่าแดกเบียร์มา เอาเร็ว..ยกตัวขึ้น” พีคสั่งอีกครั้ง เพลิงค่อยๆยันตัวขึ้นด้วยขาที่สั่นระริกๆ พร้อมขยับตัวจ่อตรงแท่งร้อนของพีคที่จับจ่อให้อยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม ก่อนที่เพลิงจะค่อยๆลดตัวลงบนแท่งร้อนของพีค  

“อืมมมม..” พีคครางในลำคออย่างห้ามไม่อยู่ เมื่อเพลิงกดตัวนั่งจนกลืนแท่งร้อนของพีคจนสุด  

“อ๊ะ..อื๊ออออออ..” เพลิงคิ้วขมวดกัดริมฝีปากล่างด้วยความเสียวและรู้สึกอึดอัดเมื่อมีสิ่งแปลกปลอมเข้ามาในร่างกาย พีคเงยหน้ามองเพลิง ก่อนรั้งท้ายทอยเพลิงให้ก้มลงมาหา ทาบริมฝีปากจูบเพลิงพร้อมสอดลิ้นเกี่ยวพันลิ้นเล็กเพื่อให้เพลิงผ่อนคลายขึ้น พลางเลื่อนมืออีกข้างไปบีบเค้นสะโพกนิ่มและเริ่มขยับขึ้นลง   

“อืมมม..อืออ” เพลิงครางเสียงแผ่วจากลำคอ สัมผัสที่เสียดสีจากช่องทางรัก ทำให้เพลิงผละจากริมฝีปากอีกครั้ง พร้อมร้องครางออกมาหน่อย "อ๊ะ..ฮ่าา.." 

“ช่วยกูขยับหน่อย..น้ำในอ่างไม่ทำให้มึงเหนื่อยมากหรอก” พีคพูดบอกด้วยเสียงแหบพร่า มองเพลิงด้วยสายตาโลมเลียอย่างพอใจ เมื่อเพลิงเริ่มโยกขยับขึ้นลงตามที่บอก พีคเองก็ช่วยพยุงบั้นท้ายเอาไว้เช่นเดียวกันเพื่อช่วยพยุงขยับขึ้นลงอีกแรง   

“อ๊ะ..อ๊าาาาาาา” เพลิงครางลั่น เมื่อพีคเด้งสะโพกสวนขึ้นมากับจังหวะที่เพลิงกดตัวลง ทำให้แท่งร้อนเข้าไปได้ลึกกว่าเดิม   

“พะ.พีค..เบา..อ่าาา” เพลิงบอกเสียงกระเส่า ยามที่พีคเริ่มกระแทกสะโพกแรงขึ้นรับจังหวะยามที่เพลิงกระแทกตัวลงมา   

“ซี๊ดดด..อ่า..มึงจะตอดรัดดีไปไหนวะ” พีคพูดบอกเสียงพร่าพอๆกัน เพลิงอายหน้าแดงก่ำ ก่อนจะเร่งสะโพกตัวเองให้ตามจังหวะของพีคที่เร็วขึ้น ยิ่งแท่งร้อนกระแทกโดนจุดเสียว เพลิงยิ่งเบ๊หน้ากัดริมฝีปากครางอย่างสุดจะทน  

“อ๊ะ..อ๊ะ..อื๊ออออ..ไอ้พีค..” เสียงแหบพร่าครางออกมาไม่หยุด ยิ่งแรงเพลิงยิ่งเสียว จนเผลอเงยหน้าร้องครางออกมาพร้อมกันกัดปากเป็นครั้งคราวด้วยความเสียวซ่าน  

  

ตับ ตับ ตับ   

  

เสียงน้ำกระทบผิวยามเพลิงกับพีคกดจังหวะกระแทกดังขึ้นให้ได้ยินระรัว หยดเหงื่อของทั้งคู่เริ่มไหลซึมตามร่างกายผสมกับหยดน้ำที่กระเด็นไปโดนตามผิว   

“อ่าาา..ไอ้เพลิง..เร็วอีก” พีคสั่ง ก่อนเลื่อนมือไปลูบไล้แผ่นหลังพร้อมก้มไปชิมยอดอกเล็กของเพลิงอย่างกระหาย ดูดเม้มขบกัดเบาบ้างหนักบ้างตามแบบฉบับของพีค ซึ่งนั้นยิ่งทำให้เพลิงเจ็บแบบเสียวขึ้นไปอีก   

“อ๊ะ..ฮ่าา..อ๊าาาา” เพลิงรีบเร่งขยับขึ้นลงตามที่พีคบอก มือที่โอบคอเลื่อนจิกแผ่นหลังของพีคจนเกิดรอยข่วน ในขณะที่พีคกำลังเล้าโลมหยอกล้อกับยอดอกทั้งสองข้าง ก่อนรีบผละออกมาเมื่อเพลิงก้มหน้าซบเข้ากับไหล่กว้างของพีค  

“อื๊อออ..ไอ้พีค..อ่าา..มะ..ไม่ไหว..แล้ว..” เพลิงครางออกมา เมื่อรับรู้ว่าตัวเองใกล้ปลดปล่อย  

“ซี๊ดดด..อีกนิด..อ่าา” พีคสูดปากครางบอก ก่อนรีบเร่งสะโพกรัวๆ เพื่อให้ตัวเองได้เสร็จเหมือนกัน  

“อื๊ออออออออ..” เพลิงเกร็งตัวครางลั่นพร้อมกับปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมา ก่อนที่จะกลืนไปกับน้ำในอ่าง ส่วนพีคก็กระแทกสะโพกเเน้นไปสองสามที ก่อนจะเสร็จเหมือนกัน  

“ซี๊ดดดด..อ่าา..” พีคปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปในช่องทางหลังของเพลิง ก่อนหายใจเหนื่อยหอบประสานกับเพลิงที่หายใจหอบอยู่ข้างหู พลางลูบไล้หลังอย่างแผ่วเบาไปพลางๆ   

“เฮ้ออ.. ค่อยหายเครียดหน่อย” พีคสูดหายใจลึกๆ ก่อนถอนหายใจโล่งเมื่อได้ปลดปล่อยพร้อมพูดระบาย เพลิงที่ฟุบอยู่ถึงกับยันตัวออกจากไหล่ ย่นคิ้วมองหน้าพีคอย่างสงสัย  

“นี่มึงเครียดเรื่องงานหรอ” เพลิงถามด้วยความอยากรู้ แต่น้ำเสียงกลับแฝงด้วยความเป็นห่วงอย่างลืมตัว  

“อ่าฮะ แต่ตอนนี้กูหายแล้ว เพราะดันได้ยาดีเกินคาด” พีคยิ้มบอก สบตามองเพลิงอย่างอารมณ์ดี และเพลิงเองก็ไม่ได้โง่ถึงขั้นดูไม่ออกว่าพีคหมายถึงอะไร ก่อนจะหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย เตรียมลุกหนีจากตัวพีคก่อนที่แท่งร้อนที่ยังเชื่อมอยู่จะตื่นตัวขึ้นอีกครั้ง   

“เดี๋ยวสิ” พีคเรียกห้าม รั้งเอวเพลิงเอาไว้ไม่ให้ลุก   

“อะไรอีก” เพลิงถาม  

“ขอก๊อกสุดท้าย” ว่าจบ พีคก็ประคองหน้าเพลิงลงปากทาบริมฝีปากของเพลิงอย่างแผ่วเบา เพลิงชะงักเล็กน้อยแต่ก็ยอมจูบตอบพีคเมื่อเห็นว่าพีคไม่ได้มีท่าทีรุกล้ำไปมากกว่านี้ มีเพียงลิ้นร้อนๆที่สอดเกี่ยวพันไปมา จนเพลิงคิดว่าครั้งนี้มันช่างดูอ่อนโยนแปลกประหลาด ก่อนที่จะผละลิ้นร้อนออกจากกัน พร้อมสบสายตาประสานกันอย่างหยาดเยิ้ม  

“อาบน้ำได้แล้ว” พีคยกยิ้มบอก ก่อนยกเอวเพลิงให้ลุกออกจากแท่งร้อน แล้วจับให้นั่งหันหลังเพื่อที่จะอาบน้ำล้างผมให้ต่อ เพลิงยอมนั่งตามที่พีคบอกอย่างว่าง่าย ก่อนถูกพีคทำการสระผมให้อีกรอบด้วยสัมผัสที่เบามือเหมือนเดิม   

  

*************************************************  

  

เช้า  

 

ครืนน..ครืนน  

  

เสียงเรียกปลุกของโทรศัพท์มือถือ เรียกให้คนที่นอนสลึมสลือเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์บนโต๊ะข้างเตียง ก่อนจะกดรับกรอกเสียงลงไปด้วยความง่วงงุน  

“ฮัลโหล”  

(ฮัลโหลเพลิง อยู่คอนโดหรือเปล่า พอดีกูขับรถผ่านแถวคอนโดมึงน่ะ ว่าจะชวนมึงไปที่ที่นึง สนใจป่าว) เสียงชวนปลายสาย ทำเอาพีคขมวดคิ้วงงลืมตาตื่นขึ้นทันที ก่อนยกโทรศัพท์ออกหู เพื่อดูว่าเป็นเบอร์ใครโทรมา   

  

[ แทน ]  

  

(เฮ้ย ไอ้เพลิง ได้ยินที่กูพูดมั้ย)  

“ได้ยิน” พีคกรอกเสียงต่ำ พลางเหลือบมองเพลิงที่นอนซบแขนอยู่ข้างๆ   

(ไอ้เพลิงหรอ? ไม่สิ..นี่ใครที่พูดอยู่) แทนรีบถามเสียงเข้ม เมื่อเสียงที่คุยอยู่ดูคุ้นหูอย่างบอกไม่ถูก  

“กูเอง ..อย่าบอกนะว่าจำชื่อกูไม่ได้” พีคแกล้งตอบคนปลายสาย และแน่นอนว่าคำพูดกวนตีนแบบนี้มีไม่กี่คนที่แทนรู้ว่าเป็นใคร  

(ไอ้พีค) แทนกดเสียงต่ำทันที  

“อ่ะ จำชื่อกูได้แล้วหนิ เก่งจังเลยเด็กน้อย” พีคแกล้งพูดยั่วประสาทแทนด้วยความหมั่นไส้ส่วนตัว ซึ่งแทนกัดฟันกรอดทันทีเมื่อถูกพีคปั่นแต่เช้า  

(ไอ้เพลิงอยู่ไหน ทำไมโทรศัพท์มันถึงอยู่กับมึง)  

“ก็มันนอนอยู่กับกู จะให้มันทิ้งโทรศัพท์ไว้ที่ไหนล่ะ” พีคยกยิ้มขำ จับน้ำเสียงได้ว่าแทนกำลังหงุดหงิดเรื่องเพลิง   

(มึงอย่ามากวนตีนไอ้สัดพีค เพลิงอยู่ไหน) แทนถามเสียงเข้มกว่าเดิม ไม่เชื่อว่าเพลิงจะนอนอยู่กับพีค  

“จุ๊ๆ เบาๆสิ เดี๋ยวไอ้เพลิงก็ตื่นหรอก” พีคคงตอบแทนอย่างกวนตีน แต่ที่ว่าไปคือเรื่องจริง พลางเหลือบมองเพลิงอีกครั้ง เมื่อเห็นเจ้าตัวขยับตัวเข้าหาพีคนิดหน่อย  

(มึงเป็นอะไรกับไอ้เพลิงกันแน่วะ ทำไมมันถึงต้องไปนอนกับมึงด้วย) คราวนี้แทนเริ่มถามสิ่งที่สงสัยตั้งแต่วันที่พีคไปรอเพลิงวิ่งที่มอ   

“เรื่องของกู อยากเสือกรอถามมันเอง แค่นี้ กูจะนอน”  

(ไอ้เหี้ยพีค! มึงอย่ามา...!) ไม่รอให้แทนได้ด่า พีครีบตัดสายพร้อมกดปิดเครื่องเพลิงเพื่อตัดรำคาญ ก่อนจะเอาไปวางที่เดิมแล้วหันกลับมานอนกอดเพลิงต่อ แต่หลับไปได้สักพัก เสียงรบกวนก็ดังขึ้นอีกรอบ ซึ่งคราวนี้ไม่ใช่โทรศัพท์ แต่เป็นเสียงเคาะเรียกจากดิวที่กำลังเคาะเรียกพีครัว จนคนนอนอยู่จำต้องลุกไปเปิดอย่างหงุดหงิด  

  

ก๊อก ก๊อก ก๊อก   

  

“เฮีย! ตื่นอยู่มั้ย เฮีย!”   

“เออๆ เป็นเหี้ยไรเนี่ย ปลุกกูแต่เช้า” พีคว่าอย่างหงุดหงิด เมื่อเปิดประตูมาเจอดิวที่ยืนทำหน้าจริงจังอยู่ตรงหน้า จนพีคขมวดคิ้วถามสงสัย “มีอะไร”  

“เฮีย เมื่อกี้ไอ้ฮิวโก้มันติดต่อไอ้นพมา มันบอกว่าวันนี้น้องมันเปิดสนามแข่งรถใหม่ มันอยากให้เฮียไปลองสนามที่นั่นดู แถมของเดิมพันหนักเอาเรื่อง” ดิวพูดบอก ซึ่งถือเป็นข่าวใหม่ที่ทำให้พีคถึงกับขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม  

“มันไปเอาเงินมาจากไหนไปกู้สนามคืนให้น้องมัน คราวก่อนมันแพ้เค้าเป็นล้านๆแล้วไม่มีเงินจ่าย ถึงได้เอาสนามแข่งยกให้อีกฝ่ายแทนไม่ใช่หรือไง”   

“นั่นสิเฮีย ผมก็สงสัย บางที..สิ่งที่เฮียกำลังคิดอยู่ มันอาจจะจริงก็ได้นะ เรื่องยักยอกเงินในร้านเราอ่ะ” ดิวตอบไม่เต็มเสียงเพราะกลัวว่าใครจะได้ยิน เพราะได้ยินมาจากโต้งเรื่องหนอนบ่อนไส้ที่กำลังแฝงตัวอยู่ในกลุ่มพวกเขา และตอนนี้ฮิวโก้ก็มีความเป็นไปได้สูงด้วย เพราะไม่ถูกกับพีคมาแต่ไหนแต่ไร แต่เพราะพีคดันเปิดพนันเถื่อนได้แบบกฎหมายทำอะไรไม่ได้ แถมเงินยังดี ฮิวโก้เลยมาที่ร้านพีคเพื่อเล่นพนันบ่อยๆ อีกทั้งยังชอบให้ลูกน้องตัวเองทำตัวลับๆล่อๆอยู่บริเวณร้านพีคทุกครั้งที่ตัวเองมาทำการพนัน พีคจึงจัดแบ่งลูกน้องส่วนหนึ่งรวมทั้งดิวทำหน้าที่ค่อยเฝ้าร้านเอาไว้ แต่ทุกครั้งที่มาก็เสียไปเยอะกว่าที่ได้กลับคืนมา อย่างล่าสุดไม่ถึงเดือน ฮิวโก้กลับเสียสนามแข่งใหม่ให้กับคู่พนันของตัวเอง  

“มันก็แค่ข้อสันนิฐาน แต่มึงมาก็ดีแล้ว กูมีงานจะให้มึงทำสักระยะนึง แล้วก็อย่าไปบอกกับใครรวมทั้งไอ้เพลิงว่ามึงทำงานนี้อยู่”  

“งานไรเฮีย” ดิวถามอย่างสงสัย  

“พาไอ้สองเข้าไปแฝงตัวข้างในสนามของพวกมัน คอยตามดูแลมันอยู่ห่างๆและคอยรับข่าวจากไอ้สองอีกที แล้วอย่าให้พวกมันจับได้ว่ามึงรู้จักกับไอ้สอง เข้าใจมั้ย” พีคสั่งจริงจัง ดิวถึงกับตาโตเมื่อรู้ว่าพีคจะให้สองเป็นคนแฝงตัวเข้าไป  

“เฮียเอาจริง ทักษะต่อสู้ไอ้สองมันสู้คนอื่นไม่ได้เลยนะ”   

“แล้วกูสั่งให้มันไปกระทืบใครมั้ยล่ะ กูแค่จะให้มันตีเนียนไปเป็นพวกเด็กแว๊นอยู่ในนู่น คอยแค่หาข้อมูลในนั้นให้กูเท่านั้นแหละ” ที่พีคเลือกสองเข้าไป เพราะไม่มีใครในฝั่งนั้นเคยเห็นสองมาก่อนและสองก็เป็นคนที่เขาไว้ใจที่สุดตอนนี้พอๆกับดิวและโต้ง  

“ตามนั้นก็ได้เฮีย เดี๋ยวผมหาเวลาคุยกับมันเอง”  

“เออ แล้วก็ลงไปบอกไอ้นายให้เตรียมรถในโรงรถให้ด้วย เช็คเครื่องให้ดี”   

“เฮีย นี่อย่าบอกนะ..” ดิวเลิกคิ้วมองพีคอึ้ง คิดไม่ถึงว่าพีคที่ห่างหายจากวงการนี้ไปนานจะกลับไปลองสนามใหม่ตามคำชวน  

“เออ กูจะไปลองสนามตามคำชวนของมันหน่อย”  

  

 

11.23 น.  

  

เพลิงใช้เวลาในการนอนเต็มอิ่ม ก่อนลุกขึ้นไปล้างหน้าแปรงฟันและลงไปกินข้าวตามปกติ แต่ทว่าลงมาข้างล่างวันนี้เพลิงกลับรู้สึกถึงความเงียบแปลกๆ ทั้งที่ลงมาทุกครั้งจะได้ยินเสียงคุยกันของพวกลูกน้องพีค แต่วันนี้กลับดูไร้ร่องรอยของเจ้าพวกนั้นรวมทั้งตัวเจ้านายของพวกมันเอง  

“ตื่นแล้วหรอวะ” เสียงสองเรียกทัก ทำให้เพลิงรีบหันไปหาสองที่เดินโผล่มาจากข้างใน   

“มึงอยู่คนเดียวหรอ?” เพลิงถามทันที  

“เปล่า ไอ้ไวก็อยู่ ส่วนที่เหลือไปข้างนอกหมด” สองตอบ  

“ไปไหนกัน?” เพลิงย่นคิ้วถามอีกรอบ   

“เห็นว่าไปสนามแข่งรถเปิดใหม่ แล้วฝั่งนู่นเค้าชวนเฮียเลยพาคนอื่นไปด้วย เหลือแค่กูกับไอ้ไวเนี่ยแหละที่เฝ้าบ้าน” สองตอบอย่างนอยด์ๆ ซึ่งเพลิงก็เข้าใจดีว่าสองคงอยากไปด้วย แต่ดันถูกพีคสั่งให้เฝ้าบ้านไว้เสียก่อน  

“แล้วทำไมมึงไม่ตามไปที่หลังวะ” เพลิงลองเสนอ  

“กูจะรู้มั้ยล่ะว่าที่ไหน มีแค่เฮียเท่านั้นแหละที่รู้ ส่วนมึงก็ไปกินข้าวไป กูทำแกงส้มอุ่นไว้ในเวฟน่ะ” สองบอก เพลิงพยักหน้ารับ เตรียมเดินเข้าไปในครัว แต่ทว่าเสียงกดกริ่งตรงรั้วหน้าบ้านทำให้เพลิงหยุดชะงัก หันออกไปมองพร้อมสอง ก่อนจะเดินออกไปดูเมื่อได้ยินเสียงโวยวายแว่วๆดังลอดออกมาจากอีกฝั่ง  

“ใครมาวะ” สองเดินไปถามไวที่ยืนเลิ่กลั่กอยู่ตรงประตูรั้ว  

“คุณลีเดียมาอ่ะดิ แล้วนี่คนรับหน้าปกติไม่อยู่ด้วย กูไม่รู้จะเข้าไปคุยยังไง” ไวตอบตามความจริง ส่วนเพลิงที่เดินตามหลังมาได้ยินชื่อคนรู้จัก จึงเดินผ่านทั้งสองคนไปเปิดประตูต้อนรับ ทำเอาสองกับไวยืนเหว๋อไปตามๆกัน   

“ไอ้เพลิง / ไอ้เพลิง “  

“สวัสดีครับ คุณลีเดีย” เพลิงเปิดประตูเจอสาวสวยยืนใส่แว่นดำรออยู่หน้าประตู ก่อนจะฉีกยิ้มทักทายอย่างสนิทสนม ลีเดียเองก็ยิ้มตอบ รีบโผล่กอดทักทายเพลิงแบบฝรั่ง จนทำให้สองคนที่เหลือต่างพากันงง  

“ดีใจจังที่นายเป็นคนเปิดประตู ชั้นนึกกว่าคนอื่นจะมาเปิดแล้วทำตัวไล่แบบทุกทีซะอีก” ลีเดียผละกอดจากเพลิงพร้อมพูดบ่นตามนิสัย พลางชะเง้อมองด้านในเพื่อหาใครบางคน “นี่พีคไม่อยู่หรอ”  

“ใช่ เห็นออกไปข้างนอกกับลูกน้องน่ะ นี่คุณมาหาพีคหรอ” เพลิงถามด้วยท่าทีปกติ แต่ลีเดียเบ๊ะปากให้นิดหน่อย  

“จะบ้าหรอ ชั้นบอกแล้วไงว่าจะตัดใจจากพีค ไม่มีทางที่ชั้นจะมาหาหรอก” ลีเดียบอกปัดอย่างชัดเจน  

“อ่าว แล้วนี่คุณมาหาใครล่ะ”   

“ก็มาหานายไง” ลีเดียฉีกยิ้มตอบอย่างมั่นใจ เพลิงถึงกับชะงักนิ่งไปแปป ก่อนจะถามลีเดียให้แน่ใจอีกครั้ง เพราะไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะตั้งใจมาหาเพลิงจริงๆ  

“มาหาผมเนี่ยนะ คุณคิดอะไรอยู่เนี่ย”  

“นี่ ชั้นแค่มาชวนนายไปเที่ยว ไม่ได้จะมาจีบซะหน่อย วางใจได้” ลีเดียรีบพูดแก้อย่างขำๆ กลัวว่าเพลิงจะคิดว่าตัวเองเข้าไปจีบเพลิง ถึงแม้ว่าเพลิงจะนิสัยน่าคบก็ตาม  

“แล้วนี่จะชวนผมไปไหน ช่วงบ่ายสามผมมีทำงานนะ” เพลิงบอกเวลาที่ตัวเองมี ซึ่งลีเดียก็ยิ้มเข้าใจ  

“ไปไม่นานหรอก พอดีมีคนจ้างไปร่วมเปิดงานที่สนามน่ะ แล้ววันนี้ผู้จัดการดันไม่ว่าง ชั้นเลยชวนนายไปเป็นเพื่อนไง แล้วนายก็ห้ามปฏิเสธด้วย เพราะชั้นอยากได้ผู้ชายคอยดูแล” เพลิงย่นคิ้วงงทันทีกับงานที่ลีเดียพูด มองอีกฝ่ายที่ยืนยิ้มอย่างไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรว่าทำไมถึงอยากได้ผู้ชายคอยดูแล  

“งานที่คุณรับมา มันที่ไหนล่ะนั่น” เพลิงถาม  

“ก็..สนามแข่งรถเปิดใหม่น่ะ”  

******************************************* 

อีพีค ไหนว่าไม่ทำ สุดท้ายก็เอาจนได้นะยะ  

แล้วนี่ลีเดียจะพาลูกชั้นไปสนามแข่งรถเดียวกันมั้ยนะ 

#เจ้าชิบะ 

  

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น