พราวนภา/เนตรอัปสรา/มณีหยาดฟ้า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คู่หมั้น (70%)...ขอหอมมมมมม >///<

ชื่อตอน : คู่หมั้น (70%)...ขอหอมมมมมม >///<

คำค้น : จอมโอหังเผด็จรัก , พราวนภา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 742

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ค. 2562 18:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คู่หมั้น (70%)...ขอหอมมมมมม >///<
แบบอักษร

 

 

 

 

 

 

‘เอ๊ะ! สไตล์การแต่งตัวเชยๆ หลุดโลกแบบนี้มันเหมือนใครกันนะ…’ ในระหว่างที่หัวสมองอันเฉียบแหลมกำลังครุ่นคิดอยู่นั้น แม่สาวเชยก็ทำใจกล้าเงยขึ้นมามองหน้าคู่หมั้นหนุ่ม         

               “ยัยแม่ชีหลงวัด!” วินาทีแรกที่ได้เห็นหน้าคู่หมั้นสาวชายหนุ่มก็อุทานลั่น เพราะนึกไม่ถึงว่า ‘ยัยแม่ชีหลงวัด’ สาวเชยที่เขาชอบกลั่นแกล้ง จะเป็นคนเดียวกันกับยัยเด็กแว่นที่บังอาจ ‘ขโมยจูบแรก’ ของเขาไป                             

“ไอ้ผู้ชายเฮงซวย! อุ๊บ!” อารดาหลุดอุทานด้วยวาจาไม่สุภาพทันทีที่เห็นหน้าคู่หมั้นหนุ่ม ครั้นนึกขึ้นได้ว่าเมื่อกี้ตัวเองเผลอพลั้งปากพูดอะไรออกไป แม่สาวแสบก็รีบยกมือขึ้นอุดปาก    

สาวเจ้ารู้สึกตกใจเมื่อได้เห็นหน้าชายผู้ที่ติดอยู่ในห้วงความทรงจำ ซึ่งเธอ ‘แอบรัก’ ในวัยเยาว์ อีกทั้งตะลึงงันครั้นรับรู้ว่าเขาเป็นคนเดียวกันกับผู้ชายที่เพิ่งทำให้เธอปรี๊ดแตกก่อนจะมาถึงที่นี่ แต่ซ้ำร้ายไปกว่านั้นก็คืออีกฝ่ายยังเป็นเจ้าของบริษัทเบอร์ยาน็อฟสกี้กรุ๊ป ผู้ตกเป็นจำเลยในคดีที่เธอเป็นทนายความให้กับฝั่งโจทก์  

“โอ๊ะโอ๋…นึกว่าจะตามมาเรียกร้องค่าเสียหายของ ‘บั้นท้าย’ ที่ไหนได้คุณคือคู่หมั้นของผมนี่เอง”   

“คนบ้า! พูดให้มันดีๆ นะยะ ไอ้ที่คุณว่าน่ะมัน ‘ท้ายรถ’ ของฉัน ไม่ใช่บั้นท้ายเสียหน่อย” อารดาแหวเบาๆ อย่างเหลืออด ทั้งที่ไม่อยากแสดงกิริยาไม่เหมาะสมต่อหน้าผู้ใหญ่ แต่พ่อคนกวนประสาทก็ทำให้เธอยั้งใจไม่อยู่

“อืม…ตอนเด็กเชยยังไง ตอนเป็นสาวก็ไม่ต่างกัน” ชายหนุ่มลูบปลายคางเบาๆ ขณะกวาดสายตาคมปลาบมองตั้งแต่หัวจรดเท้าของคนตัวเล็กอีกครา แล้ววิจารณ์สาวเจ้าอย่างไม่ไว้หน้า ทำเอาอารดาหน้าร้อนวาบ ไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายที่เธอรักและเทิดทูนมาตั้งแต่เด็กๆ จะกลายเป็นคนปากคอเราะรายถึงเพียงนี้        

“เฮอะ…ตัวเองหล่อตายละ” แม่สาวแสบเชิดหน้าสูง แล้วเบ้ปากประชดประชัน ท่าทางทันกันของสองหนุ่มสาวทำให้คนแก่ที่ลอบมองสถานการณ์อยู่อย่างเงียบๆ ต่างพากันอมยิ้มด้วยความพึงพอใจ  

“หล่อไม่หล่อ…คนแถวนี้ก็อยากได้ทำ ‘สามี’ ก็แล้วกันละน่า” เจ้าพ่อหนุ่มกล่าวอย่างลอยๆ ทว่าเต็มไปด้วยการเหน็บแนม ซึ่งนั่นก็ทำให้สาวน้อยเม้มปากเข้าหากันด้วยความขุ่นใจ ก่อนจะสวนกลับเสียงกระด้าง

“หลงตัวเอง!”

“ผมหลงตัวเองน่ะไม่เท่าไร ว่าแต่คุณอย่าเผลอใจมาหลงผมก็แล้วกัน”      

“เอาละๆ หยุดต่อปากต่อคำกับน้องได้แล้วพ่อตัวดี” เมื่อเห็นว่าลูกชายชักจะเลยเถิดมาดามดาเลียก็เอ่ยปราม และนั่นก็ทำให้สงครามน้ำลายลูกย่อมๆ ยุติลงในชั่วพริบตา     

“เราสองคนรู้จักกันมาก่อนหน้านี้แล้วใช่ไหม ไหนลองเล่าให้มัมฟังสิว่าไปรู้จักกันตอนไหน และรู้จักกันได้ยังไง” คนเป็นแม่เอ่ยซักไซ้อย่างใคร่รู้ พร้อมจ้องหน้าบุตรชายไม่ลดละ ครั้นเห็นเดเรคไม่ปริปากว่ากระไรนางก็หันมาถามสาวน้อยเสียงนุ่มละมุน “ว่ายังไงจ๊ะหนูดาด้า เราไปรู้จักพี่เขาได้ยังไง เล่าให้ป้าฟังได้ไหม”       

จากนั้นอารดาก็เล่าถึงวีรกรรมสุดแสบที่ลูกชายของท่านทำกับเธอไว้เมื่อครู่ใหญ่ๆ ก่อนจะเล่าย้อนไปถึงการพบกันในครั้งก่อนๆ ที่ผ่านมาทุกอย่าง จะยกเว้นก็แต่เรื่องที่พ่อหนุ่มจอมโอหังปล้นจูบและพยายามจะเอารัดเอาเปรียบเธอทุกครั้งที่มีโอกาส โดยที่ชายหนุ่มส่งสายตาคาดโทษให้เป็นระยะ แต่มีหรือแม่สาวแสบจะยี่หระ ยิ่งเขาข่มขู่อย่างกลายๆ เธอก็ยิ่งใส่ไฟมากขึ้นอย่างหน้าตาเฉย สุดท้ายพ่อเจ้าประคุณก็โดนทั้งบิดาและมารดาเอ็ดยกใหญ่             

หลังจากทำความรู้จักกันพอหอมปากหอมคอ คุณนายดาเลียก็ชักชวนว่าที่สะใภ้ไปเข้าครัว เพราะเมื่อวานนี้โทร.ไปคุยกับอารดา และได้รู้ว่าเธอทำอาหารเป็นหลายอย่าง ฉะนั้นนางจึงอยากให้ว่าที่สะใภ้โชว์ฝีมือ อีกอย่างก็ต้องการเปิดโอกาสให้สามีได้คุยธุระสำคัญกับลูกชาย   

‘เขาเป็นคู่หมั้นของเรา แต่อยู่คนละฝั่งกับเราในคดีความ ถ้าเขารู้ว่าเราจะทำทุกวิถีทางให้เขาแพ้คดีพ่อคุณไม่อาละวาดลั่นหรืออย่างไร แล้วพ่อแม่ของเขาละจะรู้สึกยังไง พวกท่านจะเกลียดเราไหม จะมองหน้ากันติดหรือเปล่า โอ๊ย! ยิ่งคิดก็ยิ่งหัวจะระเบิด ให้ตายสิ!’ ขณะที่หญิงสาวกำลังล้างผักอยู่นั้น เธอก็เฝ้าแต่ครุ่นคิดวกวนไปมาด้วยความลำบากใจ พร้อมทำหน้ายุ่งเหยิง ก่อนจะสะบัดศีรษะแรงๆ เพื่อขับไล่ความฟุ้งซ่านให้มลายไป      

“อ้าว! เดเรค เข้ามาทำไมลูก” เมื่อเงยหน้าไปเห็นเจ้าของร่างทรงพลังยืนแอ็คท่าเก๊กหล่อพิงขอบประตูครัว ผู้เป็นแม่ก็เอ่ยถามด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม              

“ผมคิดถึงคู่หมั้นของผมครับ” ชายหนุ่มตอบอย่างยิ้มๆ ก่อนจะเดินเข้ามาหยุดยืนชิดร่างเพรียวระหงที่กำลังก้มหน้าก้มตาหั่นผักอย่างขะมักเขม้น ลมหายใจผ่าวร้อนที่รินรดต้นคอจากทางด้านหลังทำให้เธอตัวแข็งทื่อ ละมือเรียวจากการหั่นผัก แล้วค่อยๆ ช้อนนัยน์ตาสีนิลขึ้นมองใบหน้าหล่อระเบิดระเบ้อ   

“แหม…ปากหวานจังเลยนะพ่อคุณ” เสียงแซวจากคนแก่ทำให้อารดาหลุดออกจากภวังค์ กะพริบตาปริบๆ คล้ายเรียกสติกลับมาเข้าร่างดังเดิม  

“ก็ปากหวานเฉพาะกับว่าที่สะใภ้คนโปรดของมาดามเท่านั้นแหละครับ” พ่อหนุ่มจอมกะล่อนยังไม่วายหยอดคำหวานมาเรียกรอยยิ้มกว้างจากผู้เป็นมารดา  

“น่ารักแบบนี้ ต้องให้รางวัล” นางดาเลียวางมือจากสิ่งที่กำลังทำอยู่ แล้วเดินเข้าไปโอบกอดบุตรชายเอาไว้ ก่อนจะกดจมูกลงบนแก้มสาก   

ฟอด!!!

“งั้นมัมไปหาแด๊ดแป๊บนึงนะลูก” ครั้นเห็นว่าบรรยากาศกำลังเป็นใจผู้อาวุโสก็เปิดโอกาสให้หนุ่มสาวทั้งสองได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง   

“อ้อ…อย่าลืมเทคแคร์ว่าที่สะใภ้ของมัมให้ดีๆ ด้วยละ” คนที่กำลังเดินยิ้มร่าไปยังประตู หันกลับมากล่าวย้ำเตือนลูกชายหัวแก้วหัวแหวน 

“รับรองว่าผมจะดูแลสุภาพสตรีท่านนี้เป็นอย่างดีเลยครับ” พ่อหนุ่มเจ้าสำราญขยิบตาให้มารดา พลางขยับเข้ามาประชิดร่างอ้อนแอ้นมากขึ้น ก่อนจะถือวิสาสะโอบไหล่คนตัวเล็ก แล้วรั้งเธอเข้าแนบลำตัว การกระทำอันน่ารักน่าชังทำให้นางดาเลียปลื้มปริ่มจนยิ้มแทบไม่หุบ      

“ฉันว่าคุณหยุดสร้างภาพว่าพึงพอใจในตัวฉันเถอะค่ะ” คล้อยหลังผู้อาวุโสเสียงหวานก็เอ่ยขึ้นอย่างฉะฉาน ขณะขืนกายจนหลุดพ้นจากวงแขนแกร่ง ทั้งที่ในใจแอบหวั่นไหวอยู่ไม่น้อย พอรู้ว่าเขาเป็นทั้งคู่หมั้นและเด็กผู้ชายในอดีตคนนั้น…คนที่เธอแอบรัก มันพลอยทำให้อารดาทำตัวไม่ถูก แต่ต้องคอยเตือนตัวเองว่าพ่อหนุ่มมากรักอย่างเขาไม่มีทางหยุดอยู่ที่ผู้หญิงธรรมดาอย่างเธอแน่นอน           

“กลัวใจตัวเองหรือไงยาหยี” คำถามของอีกฝ่ายส่งผลให้พวงแก้มนวลของคนฟังแข่งกันแดงระเรื่อชวนมอง น่าแปลกที่ลึกลงไปแล้วเดเรคไม่ได้นึกรังเกียจหรือต่อต้านอย่างเอาเป็นเอาตาย เมื่อรู้ว่าแม่สาวเชยคือคู่หมั้นของตน แต่เขาก็ยังไม่พร้อมที่จะสละโสดอยู่ดี          

“ฉันกลัวคุณจะฝืนใจจนกระอักเลือดตายต่างหากละ” หญิงสาวสวนกลับด้วยสีหน้านิ่งๆ ก่อนจะหันไปสนใจหม้อซุปบนเตา น้ำคำเรียบๆ ทว่ากลับสามารถทำให้เจ้าพ่อผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับสะอึกไปเล็กน้อย       

“เขาว่าผู้หญิงมักจะปากกับใจไม่ตรงกัน เห็นทีจะจริงก็คราวนี้” แม้จะไม่ชอบใจในคำพูดยียวนกวนประสาทของอีกฝ่าย แต่อารดาก็รู้ดีว่าสิ่งที่เธอสมควรทำในเวลานี้คือเยือกเย็นให้ได้มากที่สุด        

“พอดีว่าฉันไม่ใช่ผู้หญิงในแบบที่คุณนิยามด้วยสิ ก็เลยพูดอะไรอย่างที่ใจคิดเสมอ” วาจาของแม่สาวปากกล้าทำให้เขาอึ้งไปชั่วขณะ ครั้นจะอ้าปากตอบโต้ก็มีคนเดินเข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน     

“คุณดาด้ามีอะไรจะให้ดิฉันช่วยไหมคะ” แม่บ้านวัยกลางคนเอ่ยถามด้วยท่าทางนอบน้อม เจ้าของร่างเพรียวระหงที่กำลังสาละวนเคี่ยวน้ำซุปอยู่หน้าเตาหันมาเผยยิ้มหวานให้ผู้มาใหม่ ทำเอาคนที่ลอบมองเรียวหน้าหวานใสอยู่เป็นระยะถึงกับตาพร่า   

“มีจ้ะ ช่วยหั่นแครอทให้ดาด้าหน่อยนะคะ” อารดาเอ่ยเป็นเชิงไหว้วานมากกว่าจะออกคำสั่ง ส่งผลให้คนที่ย้ายไปยืนแอ๊คท่าเอาไหล่กว้างพิงผนังถึงกับอมยิ้มด้วยความพึงพอใจ      

“ได้ค่ะคุณดาด้า” สาวใช้พยักหน้าเบาๆ ก่อนจะลงมือหั่นแครอทอย่างคล่องแคล่ว ส่วนอารดาก็หันไปทำยำรวมมิตร กระทั่งน้ำซุปเคี่ยวจนได้ที่เธอจึงปิดแก๊ส       

ทันทีที่สาวใช้หั่นแครอทเสร็จเรียบร้อยแล้ว เดเรคก็เดินเข้าไปกระซิบกระซาบอะไรบางอย่างกับหล่อนให้พอได้ยินกันแค่สองคน จากนั้นสาวใช้ก็ทำตัวลีบออกไปจากห้องครัว    

“ขอหอมให้ดาด้าหน่อยค่ะ” เธอเอ่ยพร้อมยื่นมือออกมา ครั้นไม่มีการตอบรับใดๆ อารดาก็หันไปทางด้านข้างเพื่อจะพูดกับสาวใช้อีกครา “ขอหอมหน่อยค่ะ”      

ฟอด!!!

ทันใดนั้นหญิงสาวก็เบิกตากว้าง ตัวแข็งทื่อประหนึ่งถูกสาป ขณะที่...

 

 

  แจ้งด่วน!!!

E-BOOK…จอมโอหังเผด็จรัก วางขายใน www.mebmarket.com แล้วนะคะ เอฝากเดเรคกับอารดาด้วยจ้า ^^  

จัดโปรโมชั่น จากราคา 299 เหลือ 229 บาท

 

ตามไปสอยตามลิ้งค์นี้เลยจ้า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTAyOTI2NCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6Ijk0MjY0Ijt9

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น