สวนผัก

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Mission21...จบภารกิจ [END]

ชื่อตอน : Mission21...จบภารกิจ [END]

คำค้น : end

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ค. 2562 02:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Mission21...จบภารกิจ [END]
แบบอักษร

 

“งืออ เลิกไม่ได้หรอกเพราะฉันเขินกับนายคนเดียว”

 

“อ่อย?”

 

 

Part: ฟาริดา

           ห้าววว สดชื่นนในยามเช้าทุกคนไม่ต้องงงนะว่าอยู่ดีๆฉันมาสดชื่นอะไรทั้งๆที่พึ่งโดนทำร้ายมาคืองี้...ตอนนี้ก็ผ่านเรื่องร้ายๆนั่นมา 1 เดือนแล้วแพรวาและทิวโดนตำรวจจับให้เข้าคุกไม่ได้รับการประกันตัวเพราะอำนาจต่างๆของพ่อกันนาร์ถึงพ่อของแพรวาจะใหญ่แค่ไหนแพ้พ่อกันนาร์ ฮ่าๆๆๆๆ และตอนนี้ฉันก็ข่าวดีจะมาบอกละตอนฉันเป็นแฟนกับกันนาร์อย่างเต็มตัวกรี๊ด เขิน>< วันที่ฉันโดนร้ายหลังจากฉันก็กลับมาโดนหลังจากที่พากันนาร์ไปทำแผลที่โรงพยาบาลแล้วอ่ะหน่ะ บอกให้นอนโรงพยาบาลก็ไม่เชื่อ แต่พอมาถึงคอนโดเท่านั้นแหละเข้าใจเลยจ้าว่าทำไมเพราะ...กันนาร์จะขอฉันเป็นแฟนไงพอเปิดประตูเข้ามาก็เจอลูกโป่งที่เขียนว่า “เป็นแฟนกันนะ” เต็มไปหมดรวมทั้งดอกไม้และตุ๊กตา ฉันก็ไม่รอช้าตอบตกลงทันที ฮ่าๆๆ

           พลึ่ง! “โอ๊ะ!ตกใจหมดเลย”

           “ทำอะไรอยู่ หืม?ยืนหน้าแดงอยู่ได้”กันนาร์กอดฉันจากด้านหลัง แหะๆฉันกำลังมโนอยู่ตาบ้าเอ้ย

           “กำลังคิดถึงเรื่องที่ผ่านมาอยู่” ฉันหันหน้ากลับหากันนาร์

           “คิดทำไม?คิดถึงฉันดีกว่า” เขิน...

           “บ้า!อยู่ใกล้แค่นี้จะคิดถึงทำไมเล่า>

           “หึหึ”

           “นี่อย่ามาขำนะ!” จุ๊บ! 0_0 พลึ่บ!!ฉันซบอกกันนาร์ทันทีที่โดนจุ้บเพราะความหน้าแดงง่ายเวลาอยู่กับกันนาร์นี่แหละ

           “เป็นไร?เขินหรือไง?ยัยบ้อง”

           “งึกๆ”ฉันพยักหน้า งึกๆทั้งๆที่ซบอกกันนาร์อยู่

           “เลิกเขินฉันได้แล้วยัยเอ๋อออออ”กันนาร์จับหน้าฉันให้เงิงขึ้นมองหน้าเขาแล้วส่ายไปส่ายมา งือออ

           “งืออ เลิกไม่ได้หรอกเพราะฉันเขินกับนายคนเดียว”

           “......................”กันนาร์เงียบเพื่อให้ฉันพูดต่อ

           “ถ้าฉันเลิกเขินอายกับนายเมื่อไรคงเป็นวันที่ฉันเลิกรักนายเหมือนกัน”

           “.........................”

           “แต่ฉันไม่มีวันเลิกรักนายหรอกนะ เพราะกว่าจะได้มาไม่ใช่เรื่องง่าย ฉันต้องเสียน้ำตา เสียใจ มามากเพราะฉะนั้นไม่มีวันที่ฉันปล่อยนายไม่หรอก”

           “ให้มันจริงเถอะ”

           “จริงๆนะ”ฉันจองตากันนาร์แบบไม่วางตา

           “ฉันรักเธอ”

           “นายไม่เชื่อ ห่ะ??ว่าไงนะ”มะเมื่อกี้กันนาร์บอกรักฉัน

           “รัก”

           “ว่าไงนะ?”

           “รักเธอ”

           “ห่ะ?”

           “กันนร์ รัก ฟาร์” อือออ กันนาร์พูดจบก็ก้มลงจูบฉันทันทีกันนาร์ไม่ปล่อยโอกาสให้ฉันได้เพราะลิ้นร้อนขอเขาเข้ามาในปากฉันอย่างช้านิ่มนวลและอ่อนโยน จากนั้นก็อุ้มฉันมาที่โซฟาโดนที่ปากขอเรายังพละออกจากกัน

           “อืมส์ อ่าส์ กันน์”กันนาร์ไซร้คอฉันแล้วยังทำคิสมารค์ไว้อีก

           “ทีนี้ได้ยัง หืม?” จุ้บ!

           “ได้ยินแล้ว” ฉันตอบ

           “ได้ยินว่า?”

           “กันน์รักฟาร์ จุ้บ!” พูดจบฉันฝ่ายจูบกันนาร์ก่อน

           “อ่อย?”

           “ปล๊าววววว”ฉันตอบเสียงสูง

           “หึ...เธอโดนแน่”

           “ว้ายยยย”กันนาร์อุ้มฉันเข้าในห้องนอนทันทีคงไม่ต้องบอกนะว่าเข้ามาทำอะไร อิอิ

           “ฉันรักนาย กันนาร์”

           “ฉันก็...รักเธอ ฟาริดา”

 

           ฉันเชื่อว่าความรักสวยงามเสมอเพียงแต่ว่ามันจะเกิดขึ้นถูกที่ ถูกเวลา และถูกคนหรือป่าวและสำหรับฉันมันเกิดถูกที่ ถูกเวลา และถูกคน ถึงแม้ว่ามันจะผ่านความยากลำบากมามากมายก็ตามแต่มันก็เป็นเครื่องพิสูญว่าฉันรักผู้ชายคนนี้จริงๆ ผู้ชายที่ชื่อว่า “กันนาร์”

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น