ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 31 : เสียใจ

ชื่อตอน : บทที่ 31 : เสียใจ

คำค้น : ดีแล่น , กะเพรา , ไอ้ยักษ์เถื่อน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 874

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2562 19:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 31 : เสียใจ
แบบอักษร

กะเพรา Talk

 

    [สวัสดีจ่ะกะเพรา] สะ....เสียงผู้หญิงคุ้นหูรับสายพร้อมกับเอ่ยคำทักทายฉัน ฉันรีบเอาโทรศัพท์ที่แนบหูออกมาดู เบอร์และชื่อก็เป็นคุณดีแล่นนิ เอ่ะ! หรือโทรศัพท์รวนหรือฉันกดโทรผิดหรือเปล่านะ

 

   "ขอโทษค่ะ สงสัยหนูโทรผิด" ฉันบอกคนในสายไป

 

    [ไม่ผิดหรอก นี่เบอร์ดีแล่นจ่ะ เธอไม่ต้องห่วงนะตอนนี้เขาอยู่กับฉัน] ฉันฟังสิ่งที่ปลายสายพูดมาถึงกับเข่าอ่อน อยู่กับฉันนี่อย่าบอกนะว่าคือคุณแหวนเพชรนะ

 

    "คุณแหวนเพชรหรอค่ะ" ฉันถามออกไปอย่างโง่ๆ ทั้งๆ ที่ฉันก็รู้อยู่แล้วว่าคุณดีแล่นออกไปหาใคร

 

    [ดีใจจังที่เธอจำฉันได้ ดึกแล้วเธอควรรีบนอนนะจ่ะกะเพรา ไม่ต้องรอเขาหรอกเพราะว่าเขาจะอยู่กันฉันทั้งคืน แค่นี้นะ!] เสียงเหมือนกับนางร้ายในละครพูดกับฉันก่อนที่จะวางสายไป ฉันมองโทรศัทพ์ในมือที่สั่นเทาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลรินลงมา เขาอยู่ด้วยกัน!

 

    มือฉันกำโทรศัพท์ในมือไว้แน่น แม้มันจะทำให้ฉันเจ็บแผลที่มือก็ตามแต่มันไม่เท่ากับหัวใจฉันที่เจ็บปวดในตอนนี้ ฉันเสียใจ! ฉันคิดว่าเขาอาจจะรักฉัน แต่เปล่าเลยเขาก็แค่สงสารเวทนาฉันก็แค่นั้น สุดท้ายแล้วเขาก็กลับไปหาแฟนเก่าเขาอยู่ดี แล้วแบบนี้เขาจะมีฉันไว้ทำไม! ฉันทิ้งตัวลงนอนกับที่นอนนิ่มอย่างเดียวดาย สุดท้ายฉันก็เป็นคนที่เจ็บปวดเพียงคนเดียว ฉันไม่น่าไปหลงรักเขาเลย รู้ทั้งรู้ว่าในที่สุดแล้วฉันมันก็เป็นได้แค่นางบำเรอของเขาเท่านั้น ฮึกๆ ฮือๆๆ ฉันปล่อยให้น้ำตามันไหลลงไปอย่างไม่คิดจะหยุดหรือห้ามเลย ตั้งแต่ฉันมาอยู่กับเขาจะมีสักวันไหมที่ฉันจะยิ้มได้อย่างมีความสุขสักที......

 

วันรุ่งขึ้น

 

แอ๊ดดด~ แกร็ก~

 

    เสียงเปิดและปิดประตูห้องนอนทำให้ฉันที่ไม่ได้นอนแทบจะพลิกตัวหันไปดูเพราะคิดว่าคงเป็นคุณดีแล่นที่กลับมาแล้ว แต่เสียงอีกเสียงหนึ่งที่เอ่ยออกมานั้นจึงทำให้ฉันต้องแกล้งทำเป็นว่าหลับต่อไป.....

 

    "หึ! ให้ยัยเด็กนี้นอนห้องเดียวกับนายเลยหรอ" เสียงผู้หญิงที่ฉันคุ้นหูเอ่ยถามคุณดีแล่น และยัยเด็กนี่ที่เธอพูดถึงอยู่ก็คงหมายถึงฉันนั้นเอง ไม่ต้องลืมตามาก็รู้ว่าเป็นเสียงของใคร 'คุณแหวนเพชร'

 

    "ไม่ใช่เรื่องของเธอ" เสียงหงุดหงิดของคุณดีแล่นบอกคุณแหวนเพชรกลับไป

 

    "ถามแค่นี้ไม่เห็นต้องทำเสียงหงุดหงิดขนาดนั้นเลยนิค่ะ" เสียงคุณแหวนเพชรใกล้ฉันมากขึ้นพร้อมกับเตียงที่ยวบลง งื้อออออ อย่ามาทำอะไรกันตรงนี้นะ!!

  

   "อย่ามาทำแบบนี้ในห้องฉัน กะเพรานอนอยู่" คุณดีแล่นบอกเธอและฉันรู้สึกได้ว่าเตียงนั้นได้คืนตัวกลับสู่ปกติแล้ว เฮ้อออออ อึดอัดชะมัด!

 

    "แคร์หรือไง ที่เมื่อคืนนี้นายยัง......" คุณแหวนเพชรเหมือนจะพูดอะไรต่อ แต่ก็ถูกคุณดีแล่นขัดขึ้นเสียก่อน

 

    "หุบปาก!" คุณดีแล่นขึ้นเสียงตะหวาดเธอ

 

    "จุ๊ๆ ไม่เสียงดังสิที่รักไหนบอกกลัวกะเพราตื่นไม่ใช่หรอค่ะ" คุณแหวนเพชรตอบกลับไปอย่างกวนประสาท คิดถึงหน้าคุณดีแล่นออกเลยอ่ะ

 

    "แหวนเพชร!" เสียงขบกรามพร้อมกับเสียงกดต่ำเรียกชื่อเธอ

 

    "อุ๊ย! ไม่เห็นต้องโกรธขนาดนั้นเลยนิดีแล่น ฉันว่าเราน่าจะหาอะไรตื่นเต้นๆ ทำกันดีไหมนะ นายก็ชอบแบบนี้ไม่ใช่หรอ บนเตียงนี้เป็นไง เตียงที่มีเด็กคนนั้นคนที่นาย........" เสียงของคุณแหวนเพชรพูดพร้อมกับทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่ม ฉันทนไม่ไหวแล้วว่ะ คือ แค่รู้ว่าเขาอยู่ด้วยกันทั้งคืนฉันก็เจ็บปวดจะแย่แล้ว นี่อะไรอ่ะยังมีน่าจะมาเริงรักกันบนเตียงทั้งที่ฉันนอนอยู่นี้นะ! ใจร้ายกันเกินไป!

 

พรึบ!

 

    ฉันลุกขึ้นนั่ง โดยที่คุนแหวนเพชรพูดยังไม่ทันจบประโยคดี แต่เรื่องนั้นฉันไม่สนใจเท่ากับภาพของคนสองคนตรงหน้าฉันหรอก ภาพที่คุณแหวนเพชรเธอนั่งอยู่บนเตียงด้วยเสื้อผ้าที่ไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไหร่บนตัวเธอมีร่างใหญ่ของคุณดีแล่นกำลังคล่อมร่างเธออยู่

 

    "อุ๊ย! ขอโทษนะกะเพราที่พวกฉันเสียงดังจนเธอตื่น" ฉันนั่งจ้องหน้าทั้งคุณแหวนเพชรและคุณดีแล่นอย่างแข็งก้าว คุณดีแล่นรีบผละตัวออกจากคุณแหวนเพชรและยื่นบนพื้นก่อนจะหลบสายตาฉัน

 

    "หนูขอตัวลงไปรอข้างล่างนะคะ" ฉันพูดพร้อมกับลุกขึ้น และเดินไปหยิบเสื้อคลุมที่พาดอยู่แถวนั้นมาใส่ ก่อนจะเดินผ่านคุณดีแล่นไปทางประตูห้องนอน

 

หมับ!

 

    ฉันที่กำลังเดินผ่านคุณดีแล่นถูกเขาจับรั้งไว้ที่ข้อมือ ฉันเงยหน้าไปสบดวงตาสีเทาอมฟ้าทรงเสน่ห์คู่นั้น สายตาที่เขาส่งมันมาให้กับฉันเป็นสายตาที่ยากจะอธิบาย ฉันจ้องเขากลับไปอย่างเสียใจก่อนที่จะแกะมือเขาออก พร้อมกับเดินจากไป ไม่มีการเอ่ยรั้งอะไรฉันอีกจากเขา เมื่อประตูปิดลงฉันได้แต่ยกมือขึ้นมาปิดหน้าและร้องไห้ออกมาอย่างเกินที่จะห้ามมัน ฉันอยากไปจากตรงนี้แล้ว ฉันกลัวว่าฉันจะอดทนต่อไปอีกไม่ไหว.....

 

 

🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

 

     

 

 

ความคิดเห็น