พราวนภา/เนตรอัปสรา/มณีหยาดฟ้า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คู่หมั้น (40%)...เอาเเล้วไง!!!

ชื่อตอน : คู่หมั้น (40%)...เอาเเล้วไง!!!

คำค้น : จอมโอหังเผด็จรัก , พราวนภา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 733

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2562 19:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คู่หมั้น (40%)...เอาเเล้วไง!!!
แบบอักษร

 

 

 

 

 

 

“คุณ!” วินาทีแรกที่ได้เห็นหน้าอีกฝ่ายชัดๆ หญิงสาวถึงกับเบิกตากว้าง และอุทานเสียงหลง เพราะไม่นึกว่าโลกใบนี้มันจะกลมได้อย่างน่าโมโห    

“โอ๊ะโอ๋…สวัสดียามบ่ายครับแม่ชีสี่ตา เราเจอกันอีกแล้วนะ” เมื่อเห็นว่าคู่กรณีเป็นแม่สาวแสบเดเรคก็กระตุกยิ้มร้ายลึกที่มุมปากหยัก แล้วลอยหน้าทักทายด้วยท่าทางยียวน ทว่าเธอยังไม่ทันจะได้ตอกกลับเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน     

เพล้ง!  

สองหนุ่มสาวต่างหันขวับไปยังต้นเสียง เมื่อเห็นว่าชิ้นส่วนของน้องเขียวสะอื้นหล่นลงมากระทบพื้นถนนอย่างจัง อารดาก็รีบขยับเท้าไปหารถตัวเองซึ่งอยู่ใกล้ๆ ทันที ส่วนเจ้าพ่อหนุ่มก็ทำเพียงยืนล้วงกระเป๋าทอดนัยน์ตาสีเฮเซลมองดูด้วยท่าทางไม่อนาทรร้อนใจ     

“โธ่…น้องเขียวลูกแม่ เสียโฉมเลย” เจ้าของร่างเพรียวระหงมองรถคู่ทุกข์คู่ยากอย่างเศร้าสร้อย เพราะการเกิดอุบัติเหตุในครั้งนี้คงทำให้ลูกรักของเธอต้องเข้าอู่ซ่อมไม่ต่ำกว่าหนึ่งเดือนแน่ๆ      

“คุณทำรถฉันพัง ฉันจะแจ้งความจับคุณในข้อหาขับรถประมาท” หลังจากคร่ำครวญด้วยความเสียใจ แม่สาวแสบก็ตวัดตาขุ่นคลั่กมองใบหน้าหล่อเหลา พร้อมยัดเยียดข้อกล่าวหาให้เขาทันควัน  

“เฮ้…อย่ามองผมเหมือนฆาตกรสิยาหยี ที่จริงผมไม่ผิดนะ เพราะผมขับรถของผมมาดีๆ แต่คุณต่างหากละที่ผิดเต็มๆ เปา ถ้ารถเสียทำไมไม่เปิดไฟฉุกเฉิน” เดเรคยอกย้อนด้วยท่าทางหน้าซื่อตาใสจนน่าหมั่นไส้ และวาจาเหน็บแนมแกมกวนประสาทแต่ถูกต้องทุกอย่างนั้นก็ทำให้คนฟังต้องเม้มปากจนเกือบเป็นเส้นตรง   

“ผมพูดแทงใจดำจนใบ้รับประทานเลยเหรอเด็กน้อย” เมื่อเห็นเธอไม่โต้ตอบว่ากระไรเขาก็ยิ่งได้ใจ

“คุณมันเลว!” คนตัวเล็กเค้นเสียงกระด้างประณามด้วยความคับข้องใจ ขณะกำหมัดตัวสั่นเทิ้ม ท่าทางกราดเกรี้ยวของสาวน้อยยิ่งทำให้เขานึกสนุก      

“แค่รถผม ‘จูบก้น’ รถคุณ เรียกประกันมาเคลียร์ก็จบ ไม่เห็นต้องโวยวายขนาดนั้นเลยคุณผู้หญิง ถ้าผม ‘จูบก้น’ คุณก็ว่าไปอย่าง” พ่อเจ้าประคุณไหวไหล่กว้างเล็กน้อย ก่อนจะลอยหน้าสวนกลับอย่างกวนๆ นัยน์ตาสีเฮเซลไหวระริก   

“หยาบคาย!” เธอแทบจะกระทืบเท้าเต้นเร่าๆ     

“เอาเป็นว่าคุณเอานามบัตรผมไปก็แล้วกัน เสียค่าซ่อมไปเท่าไรก็โทร.มา ผมจะให้คนโอนเงินเข้าบัญชีให้” เขาว่าพลางยัดนามบัตรที่เพิ่งหยิบออกมาจากกระเป๋าสตางค์ใบหรูใส่มือเรียว แต่อารดากลับขยำมันจนแทบไม่เหลือชิ้นดี จากนั้นก็ปานามบัตรเจ้ากรรมลงแทบเท้าของอีกฝ่าย สร้างความไม่พอใจให้เขาอย่างมหาศาล กรามแกร่งขยับเข้าบดอัดกันจนเกิดเสียงดังกึกๆ       

“คิดจะเอาเงินฟาดหัวฉันงั้นเหรอ” ทนายความสาวเอ่ยเสียงห้วนจัด

“ผมยอมชดใช้ค่าเสียหายให้แล้ว คุณจะเอายังไงอีกแม่คุณ” พ่อหนุ่มจอมโอหังกล่าวอย่างนึกหงุดหงิด แล้วกระแทกลมหายใจออกมายาวเหยียด น้ำอดน้ำทนของเดเรคไม่ได้มีมากนักหรอก หากสาวเจ้าพยศมากๆ เธอก็อาจจะได้ประจักษ์ถึงด้านมืดของเขาก็เป็นได้    

“ขอโทษน่ะเป็นไหม หรือพ่อมหาเศรษฐีใหญ่อย่างคุณมันกล่าวคำขอโทษไม่เป็นมาตั้งแต่เกิด” ถ้อยคำเหน็บแนมเรียกเสียงคำรามกลั้วลำคอหนา

‘อืม…เห็นท่าทางท้าทายแล้วเปรี้ยวปากชะมัด’ เดเรคคิดอย่างมันเขี้ยวแกมคาดโทษในใจ  

“ผมไม่ขอโทษ แต่จะปลอบให้คุณหายตกใจก็แล้วกันนะทูนหัว…” ขาดคำเจ้าพ่อหนุ่มก็กระชากร่างอรชรมาปะทะแผ่นอกผ่าวระอุ ร้อยรัดเอวอ้อนแอ้นไว้ด้วยวงแขนกำยำ แล้วก้มลงบดขยี้กลีบปากสีกุหลาบอย่างหน่วงหนัก   

อารดาเบิกตาโพลง วินาทีแรกนั้นเธอนิ่งงันคล้ายถูกสาป ทว่าพอเรียวลิ้นสากตั้งท่าจะบุกทะลวงเข้าไปช่วงชิงความหวานล้ำภายในโพรงปากอ่อนนุ่มอย่างย่ามใจ ร่างแน่งน้อยก็ทะลึ่งพรวด พยายามเบี่ยงหน้าสวยหวานหลังกรอบแว่นหลบเลี่ยงพัลวัน และดิ้นรนขัดขืนอย่างสุดความสามารถ พร้อมกันนั้นกำปั้นน้อยทั้งสองข้างก็ระดมทุบเข้าที่ไหล่กว้างไม่ยั้ง หากแต่กำลังเพียงหยิบมือไม่อาจต้านทานแรงพิศวาสที่บุรุษผู้ช่ำชองปลุกเร้าได้ไหว สุดท้ายแม่สาวไร้เดียงสาก็ต้องยอมให้พ่อหนุ่มจอมตะกละตักตวงรสชาติแสนหวานซ่านทรวงจนหนำใจ กระทั่งลมหายใจของเธอขาดเป็นห้วงๆ นั่นแหละ เขาถึงได้มอบอิสรภาพให้อย่างอ้อยอิ่ง         

เจ้าของเรือนร่างเย้ายวนอ่อนระทวยจนแทบทรุดลงไปกองกับพื้น หากพ่อจอมฉกฉวยไม่ยึดเอวคอดกิ่วเอาไว้เสียก่อน ทันทีที่ตั้งสติได้เธอก็เงยหน้ามองเขาอย่างแค้นเคือง พร้อมขืนกายออกจากพันธนาการร้าย     

“จูบกี่ครั้งก็ยังหวานถึงใจ” เดเรคยักคิ้วพลางจ้องกลีบปากเจ่อตาเป็นมัน  

“คนเลว!” ทนายความสาวกระชากเสียงกระด้างก่นด่าด้วยความเจ็บใจอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ อารดาคิดเสมอมาว่าเธอก็แน่คนหนึ่ง แต่ปะทะกับเขาคราใดเป็นต้องแพ้ราบคาบ แถมยังถูกไอ้ผู้ชายเฮงซวยเอารัดเอาเปรียบด้วยการกอด จูบ ลูบ คลำ อยู่ร่ำไป แม้แต่ข้างถนนโล่งๆ เขาก็ยังไม่เว้น

“นั่นเป็นการด่ากลบเกลื่อนความอายใช่ไหมเบบี๋ เพราะเมื่อกี้ผมรู้ว่าคุณก็ชอบจูบของผมเหมือนกัน” พ่อคนหลงตัวเองเข้าขั้นว่าพลางหลิ่วตาให้   

“ไอ้คนทุเรศ! คุณทำกิริยาต่ำๆ กับผู้เสียหายจากการกระทำของคุณแบบนี้ได้ยังไง คุณยังมีจิตสำนึกของความเป็นคนหลงเหลืออยู่บ้างไหมฮะ!”         

“แค่รถผมชนท้ายรถคุณ ทำไมต้องทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ด้วย รถคุณมันไม่ท้องหรอกน่าแม่ชีน้อย แต่ถ้าผมชน ‘บั้นท้าย’ ของคุณก็ไม่แน่เหมือนกันนะ อาจจะป่องภายในสามวันเจ็ดวันก็เป็นได้” วาจาที่กระเด็นออกมาจากปากหยักทำให้เธอโมโหจนแทบเนื้อเต้น ดวงหน้านวลเนียนร้อนฉ่าด้วยความกระดากอายและเดือดดาลระคนกัน    

“กรุณาให้เกียรติฉันด้วย” เสียงห้วนจัดถูกเค้นออกมาจากลำคอระหง ท่าทางเชิดๆ นั้นทำให้คนมองนึกอยากจะดึงแม่เจ้าประคุณเข้ามากระหน่ำจูบอีกหนนักเชียว      

“ถ้าผมไม่ให้เกียรติคุณจริงๆ ละก็ป่านนี้คุณคงเป็น ‘เมีย’ ผมข้างถนนไปแล้ว ผมมันพวก ‘เซ็กส์จัด’ และจุดติดง่ายเสียด้วยสิยาหยี แบบว่า…จูบเดียวก็ ‘เสียว’ ได้”        

“ไอ้คนลามก!” เธอตวาดกร้าวพลางง้างฝ่ามือขึ้นกลางอากาศหมายจะฟาดลงที่ซีกหน้าคร้ามคมให้สาแก่ใจ แต่เสียงเข้มก็โพล่งขึ้นเสียก่อน   

“ลองตบผมดูสิ ผมจูบคุณอีกแน่ บอกไว้ก่อนนะทูนหัว ว่าคนอย่างผมมันถนัดนักละบทตบจูบ เมื่อกี้คุณก็ประจักษ์มาแล้วนี่นาว่าผมจูบเก่งมากแค่ไหน เอ๊ะ! หรือว่าจำไม่ได้หือ ผมจะได้ทวนความทรงจำให้” เขาจงใจยื่นใบหน้าหล่อระเบิดเข้ามาเฉียดพวงแก้มหอมกรุ่นจนเธอแทบผงะ ก่อนที่แม่สาวแสบจะลดมือลงข้างลำตัวด้วยท่าทางฮึดฮัด         

“คุณมันคน…”   

“ผมทำไม” ชายหนุ่มยอกย้อนอย่างยวนยั่ว การต่อล้อต่อเถียงของเขากำลังทำให้เธอสติแตก อยากจะเข้าไปซัดปากอีกฝ่ายสักหมัดสองหมัดนัก หากแต่ทำได้เพียงกัดฟันข่มกลั้นโทสะเอาไว้อย่างสุดความสามารถ       

“ฮึ่ย…ฝากไว้ก่อนเถอะ ไอ้คนกวนประสาท!” แม่สาวแสบเค้นเสียงกระด้างด้วยความคับข้องใจระคนอาฆาตมาดร้ายเต็มอัตรา ก่อนจะสะบัดหน้าพรืดใส่คนตัวโต

จากนั้นเจ้าของร่างระหงก็เชิดหน้าคอแข็งก้าวฉับๆ กลับไปยังรถคู่ใจของตัวเอง พอลองสตาร์ตดูอีกครั้งลูกรักของเธอก็ชักกระตุก ทำให้ขายหน้าเสียอย่างนั้น   

“เฮ้…ดูท่าว่ารถคุณจะเป็นโรคลมชักนะยาหยี ผมว่าคุณพามันไปหาหมอจะดีกว่าไหม” พ่อหนุ่มมาดกวนยังคงส่งเสียงกลั้วหัวเราะมายั่วแหย่ไม่เลิก    

“ไม่ตลกย่ะ” ทนายความสาวยื่นหน้าออกมานอกกระจกรถ แล้วตะโกนตอบโต้ด้วยน้ำเสียงกระด้าง ก่อนจะพยายามสตาร์ตน้องเขียวสะอื้นดูอีกครา       

“ผมไปละแม่ชีน้อย เสียใจด้วยนะที่ไม่สามารถไปส่งที่โบสถ์ได้ เพราะวันนี้ผมรีบจริงๆ” หลังจากก้มลงมองหน้าปัดนาฬิกาฝังเพชรเรือนหรูที่ประดับอยู่บนข้อมือแกร่ง เดเรคก็กล่าวอำลาเธออย่างอารมณ์ดี    

“อ้อ…อยากได้ค่าเสียหายเท่าไรก็โทร.ไปแล้วกันนะทูนหัว สำหรับ ‘บั้นท้าย’ ของคุณ เอ๊ย! ท้ายรถของคุณ ผมจ่ายไม่อั้น แต่ถ้าจะให้ดีผมขอแนะนำให้คุณจับมันแยกชิ้นส่วน แล้วนำเศษเหล็กผุๆ พังๆ ไปขาย จากนั้นก็หาเงินไปซื้อรถคันใหม่มาขับ” ขาดคำพ่อหนุ่มช่างยั่วก็ขยิบตาให้ หย่อนนามบัตรอีกใบลงในรถของเธออย่างถือวิสาสะ ก่อนจะเดินไปขึ้นรถสปอร์ตคันหรู             

“ไอ้ผู้ชายเฮงซวย! ไอ้มหาเศรษฐีนิสัยยอดแย่! ฉันขอสาปแช่งให้ชีวิตของคุณพบแต่ความหายนะ” เธอแผดเสียงไล่หลังเขาไปติดๆ ด้วยความอัดอั้นตันใจ  

“แค่ถูกจับคลุมถุงชนก็ถือเป็นหายนะสำหรับผมมากพอแล้ว แต่ถ้าไปเจอหน้าว่าที่เจ้าสาวแล้วไม่สวย เอ็กส์ เซ็กส์ อึ๋มส์ ผมจะถือว่าเป็นเพราะคำสาปแช่งของคุณ และผมจะตามคิดบัญชีกับคุณแน่ ยัยแม่ชีหลงวัด!” น้ำเสียงห้าวกระด้างติดจะดุดันบ่นอุบ ท้ายประโยคเจ้าพ่อผู้ยิ่งใหญ่ก็คำรามด้วยความหงุดหงิดงุ่นง่านเหลือคณา    

 

 

หลังจากโทร.ไปเรียกช่างมาลากรถไปเข้าอู่ซ่อม อารดาก็รีบโบกแท็กซี่ให้มาส่งยังคฤหาสน์เบอร์ยาน็อฟสกี้ อาณาจักรอันกว้างใหญ่ไพศาลสุดแสนอลังการ ซึ่งตั้งตระหง่านอยู่ในย่านใจกลางเมืองไมอามี เนื่องจากเลยเวลานัดหมายมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว

“นายคะ คุณอารดามาถึงแล้วค่ะ” สาวใช้นางหนึ่งเดินเข้ามารายงานประมุขของบ้านที่กำลังนั่งดูโทรทัศน์กับภรรยาสุดที่รักในห้องรับแขกระหว่างที่รอว่าที่ลูกสะใภ้ 

“งั้นก็ไปเชิญเข้ามาได้เลย” มาดามดาเลียเอ่ยอย่างยินดี  

“ค่ะนายหญิง”

“คอยดูนะคะ ว่าหนูดาด้าจะน่ารักอย่างที่ฉันบอกคุณหรือเปล่า” คล้อยหลังสาวใช้นางดาเลียก็หันไปพูดกับสามีด้วยท่าทางตื่นเต้น จนอีกฝ่ายอดจะหลุดหัวเราะออกมาไม่ได้   

“สวัสดีค่ะคุณลุง คุณป้า” ทันทีที่ก้าวขาเรียวพ้นธรณีประตูอารดาก็กล่าวทักทายผู้อาวุโสอย่างอ่อนหวานระคนนอบน้อม สร้างความประทับใจให้แก่สองสามีภรรยาเป็นอย่างมาก

“สวัสดีจ๊ะหนูดาด้า” มาดามดาเลียเดินเข้ามาสวมกอดว่าที่สะใภ้คนโปรดด้วยความเอ็นดูระคนรักใคร่ ก่อนจะจูงมืออีกฝ่ายมานั่งแนบข้างที่โซฟาในฝั่งตรงข้ามกับผู้เป็นสามี ส่วนนายแดเนียลก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างยิ้มๆ เพราะรู้สึกขันกับอาการเห่อว่าที่สะใภ้ของเมียรัก   

“หนูต้องขออภัยด้วยนะคะที่มาช้า พอดีว่ารถเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อยน่ะค่ะ”   

“ว้าย! ตายแล้ว! แล้วหนูเป็นอะไรหรือเปล่าจ๊ะ บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า” นางดาเลียอุทานเสียงหลง พลางถามไถ่สาวน้อยอย่างนึกเป็นห่วง     

“หนูไม่เป็นอะไรค่ะคุณป้า ขอบคุณค่ะที่เป็นห่วงหนู” เสียงหวานเอ่ยอย่างซาบซึ้ง

“เฮ้อ…โล่งอกไปที” คนแก่ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะผายมือไปทางแก้วน้ำที่วางอยู่ตรงหน้าของอีกฝ่าย “ดื่มน้ำเย็นๆ ก่อนนะลูก จะได้ผ่อนคลายขึ้น”    

“ตามสบายนะหนูดาด้า” ประมุขของบ้านกล่าวอย่างสุขุมทว่าแฝงไปด้วยความเมตตาที่คนฟังสัมผัสได้ การต้อนรับของเจ้าบ้านที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นและเป็นกันเองทำให้หญิงสาวคลายกังวลได้มากโข

               จากนั้นนางดาเลียก็เรียกให้สาวใช้เข้ามาพบ และสั่งให้ไปเรียกลูกชายมาที่ห้องรับแขก ในระหว่างที่รอเจอหน้าคู่หมั้นหนุ่มหัวใจดวงน้อยของอารดาก็เต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก มือทั้งสองข้างชื้นเหงื่อ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกประหม่าจนแทบจะทำอะไรไม่ถูก       

               “คนหล่อมาแล้วครับมาดามคนสวย” ทันทีที่มาถึงพ่อหนุ่มกะล่อนก็ทำปากหวาน และเสียงที่หลุดออกมาจากปากหยักก็ทำให้คิ้วเรียวของอารดาขมวดเป็นปม

               ‘เอ๊ะ! เสียงนี้…ทำไมมันคุ้นหูจังนะ’  

               “มาลูก มาทำความรู้จักกับคู่หมั้นของเรา ไม่ได้เจอกันนานหลายปีคงจำหน้ากันไม่ได้แล้ว” ผู้เป็นมารดากวักมือเรียกลูกชายหัวแก้วหัวแหวนให้เดินเข้ามาใกล้ๆ ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ก่อนที่เจ้าของร่างทรงพลังจะทรุดกายลงนั่งในโซฟาตัวเดียวกันกับบิดา   

               “นี่เหรอครับคู่หมั้นของผม” เสียงห้าวทุ้มถามอย่างเหยียดๆ ขณะกวาดสายตาคมกริบมองคนที่กำลังก้มหน้างุด ก่อนที่จะฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นได้  

               ‘เอ๊ะ! สไตล์การแต่งตัวเชยๆ หลุดโลกแบบนี้มันเหมือนใครกันนะ…’ ในระหว่างที่หัวสมองอันเฉียบแหลมกำลังครุ่นคิดอยู่นั้น แม่สาวเชยก็ทำใจกล้าเงยขึ้นมามองหน้าคู่หมั้นหนุ่ม         

               “ยัยแม่ชีหลงวัด!” วินาทีแรกที่ได้เห็นหน้าคู่หมั้นสาวชายหนุ่มก็อุทานลั่น เพราะนึกไม่ถึงว่า ‘ยัยแม่ชีหลงวัด’ สาวเชยที่เขาชอบกลั่นแกล้ง จะเป็นคนเดียวกันกับยัยเด็กแว่นที่บังอาจ ‘ขโมยจูบแรก’ ของเขาไป                             

“ไอ้ผู้ชายเฮงซวย! อุ๊บ!” อารดาหลุดอุทานด้วยวาจาไม่สุภาพทันทีที่เห็นหน้าคู่หมั้นหนุ่ม ครั้นนึกขึ้นได้ว่าเมื่อกี้ตัวเองเผลอพลั้งปากพูดอะไรออกไป แม่สาวแสบก็รีบยกมือขึ้นอุดปาก...

 

   แจ้งด่วน!!!

E-BOOK…จอมโอหังเผด็จรัก วางขายใน www.mebmarket.com แล้วนะคะ เอฝากเดเรคกับอารดาด้วยจ้า ^^  

จัดโปรโมชั่น จากราคา 299 เหลือ 229 บาท

 

ตามไปสอยตามลิ้งค์นี้เลยจ้า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTAyOTI2NCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6Ijk0MjY0Ijt9

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น