ปีกฝัน(Peakfan)

จะเป็นอย่างไร…เมื่อฟาร์ เพื่อนสนิทที่สุดของอันดาตั้งแต่อนุบาล กลับมาเรียนที่โฟลเบลตอนกลางเทอม และดูเหมือนว่าการกลับมาครั้งนี้ของเธอจะไม่ธรรมดาซะด้วยสิ แล้วแพมล่ะ…จะรับมือกับเรื่องนี้ได้อย่างไร?

Chapter 28 : แฟนสุดซี๊ด

ชื่อตอน : Chapter 28 : แฟนสุดซี๊ด

คำค้น : นิยายวาย,ชายรักชาย,หญิงรักหญิง,โรงเรียน,รักวัยรุ่น,เฮฮา,ตลก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 40

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ค. 2562 23:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 28 : แฟนสุดซี๊ด
แบบอักษร

 

Chapter 28

แฟนสุดซี๊ด

“ฟาร์ๆ ถึงแล้ว” อันดาบอกทันทีที่จอดรถคันโตข้างๆประตูบานใหญ่และดับเครื่องยนต์ แต่ดูเหมือนเด็กสาวที่นั่งข้างๆจะยังคงไม่รู้สึกตัว

“ฟาร์! ฟาร์! รีบเข้าบ้านได้แล้ว” อันดาบอกขณะโน้มตัวไปถอดเข็มขัดนิรภัยให้ แต่ฟาร์ก็ยังคงไม่ตื่น เด็กสาวเพียงแต่ปรือตาขึ้นแล้วบิดตัวไปมาเท่านั้น และก็เหมือนทำท่าจะหลับต่อ

“ไม่ได้นะ! มา เดี๋ยวฉันจะพยุงแกเข้าไปก็แล้วกัน” อันดาเอื้อมมือไปเปิดประตูรถฝั่งตัวเองเพื่อวิ่งอ้อมไปหาฟาร์อีกฝั่ง แต่ทว่า เด็กสาวผมสั้นกลับรั้งตัวเธอเอาไว้ก่อน

“ไม่เอาอ่ะ ไม่อยากเข้าบ้าน” เสียงยานคางของฟาร์ดังขึ้นแล้วส่ายหน้าแดงๆของตัวเอง

“ไม่อยากเข้าบ้านแล้วจะนอนบนรถรึยังไงฮะ”          

“อืมๆ อยากนอนบนรถนี่แหละ” ฟาร์ตอบเสียงยานคางอีกครั้ง

“จะบ้าเหรอ เมื่อยตายเลย แกนี่เมาแล้ววุ่นวายจังเลยนะ” อันดาบ่น และเพราะคำพูดของเธอ ฟาร์จึงสะบัดข้อมือตัวเองออกจากแขนของอันดาที่รั้งเอาไว้แล้วนั่งกอดอกพร้อมกับทำหน้าบูด

“เอ้า! เป็นอะไรอีกเนี่ย ช่วงนี้แม่งเข้าใจยาก” อันดาถามด้วยความไม่เข้าใจและย่นคิ้วเล็กๆ

“เออ…กูมันเข้าใจยาก ไม่เหมือนน้องแพมคนดีของแกนิ รู้ใจกันไปหมด” ฟาร์มองอันดาอย่างเคืองๆแล้วก็หันหน้าหนี

“ฮะ…อะไรอ่ะ แพมเกี่ยวไรด้วย”

“ก็เห็นเอาอกเอาใจกันนักนิ แพมอยากกินนี่ไหม อยากได้นี่ไหม เชอะ!” ฟาร์ยังคงทำหน้าบูดและเบือนหน้าหนี

“อะไรของแกเนี่ย มาเชอะชิชะอะไรใส่ฉัน เมาแล้วพูดอะไรเรื่อยเปื่อย” อันดาส่ายหน้าอีกครั้งแล้วหันไปคว้ากระเป๋าเล็กๆของฟาร์มาจากเบาะหลัง

“แล้วแกอ่ะ ไม่แคร์ฉันเลยเหรอไง ทำไมไม่ถามฉันบ้างว่าฉันอยากได้อะไร อยากกินอะไร อยากไปไหน รู้สึกยังไง” ฟาร์พูดต่อ

“แล้วทำไมฉันจะไม่แคร์แก แกมันเพื่อนซี๊ของฉันเลยนะเว้ย” อันดาตอบตามตรง

“เหอะ…ยังจำได้อยู่เหรอว่าฉันเป็นเพื่อนซี๊แก นึกว่าได้เพื่อนสนิทคนใหม่แล้วลืมฉันไปแล้วซะอีก”

“ฟาร์…แกเป็นอะไรวะ แกต้องการบอกอะไรกับฉันกันแน่”

“นี่แกยังไม่เข้าใจอีกเหรอว่าฉันหมายถึงอะไร” ฟาร์หันกลับมาจ้องตากับเพื่อนสนิทด้วยความขุ่นเคือง

“นี่อย่าบอกนะว่าแกอิจฉาแพม เพราะถ้าแกคิดอย่างนั้นฉันก็ไม่มีอะไรจะต้องพูดแล้วแหละ” อันดาอารมณ์คุกรุ่นด้วยอีกคนและโยนกระเป๋าของฟาร์ให้เพื่อนสาวทันที

“แต่เพื่อนสนิทมันก็ควรจะมีคนเดียวไม่ใช่เหรอวะ งั้นเขาจะเรียกว่าเพื่อนสนิทได้ยังไงกัน”

“แกไม่ได้เป็นเพื่อนสนิทของฉัน แกเป็นเพื่อนซี๊ของฉัน”

“ฮะ! นี่แกจะยกตำแหน่งเพื่อนซี๊ให้ฉัน และก็ให้แพมอยู่ในตำแหน่งเพื่อนสนิทงั้นเหรอ โคตรแตกต่างกันเลยอ่ะ” ฟาร์เลือดขึ้นหน้าอีกครั้ง

“แล้วแกจะเอายังไง ฉันไม่อยากจะบอกว่าแกงี่เง่าหรอกนะเพราะแกกำลังเมา แต่ฉันก็ทำได้แค่นี้แหละ และฉันก็รักแกไม่ต่างจากเดิมถึงจะมีเพื่อนสนิทอีกกี่คนก็ตาม” อันดาพยายามอธิบาย

“รักเหรอ แกรักฉันตรงไหนไม่ทราบ แกเอาอกเอาใจแพม ไม่สนใจฉันเลยด้วยซ้ำ ทั้งๆที่แกควรจะสนใจฉันมากกว่าแพมด้วยซ้ำ”

“แล้วแกจะให้ฉันทำยังไง แกถึงจะสบายใจ บอกมาสิ ฉันจะทำให้แกทุกอย่างเลย” อันดาหันกลับมาจ้องตากับเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างๆ แต่ทว่าตอนนี้…ฟาร์กลับขยับเข้ามาใกล้เธอ

“ก็ให้ฉันอยู่ในตำแหน่งที่เหนือกว่าแพมสิ ตำแหน่งที่มีแค่ฉันคนเดียวที่ได้รับ ตำแหน่งที่สำคัญกับแก” ฟาร์จ้องตาสีดำของอันดาแบบไม่วางตา ส่วนอันดาก็ค้นหาคำตอบในดวงตาสีน้ำตาลเบื้องหน้าเหมือนกัน

“แล้วแก…” พูดไม่ทันจบ เด็กสาวผมสั้นก็โน้มตัวเข้าหาอันดาที่หลังพวงมาลัยทันที และ ริมฝีปากของเด็กสาวผมสั้นก็ประทับรอยจูบลงบนริมฝีปากแดงระเรื่อเบื้องหน้า

อันดาที่เอนหลังชิดกับเบาะนั่งได้แต่กะพริบตาปริบๆกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ทว่า สัมผัสที่ร้อนแรงของฟาร์กลับทำให้เด็กสาวผมดำหน้าตาดีเคลิ้มตาม อันดายกมือขึ้นสัมผัสท้ายทอยของเพื่อนสนิทแล้วเงยหน้าขึ้นจูบตอบเพื่อสัมผัสกับกลิ่นลิปสติกรสส้ม และไม่นาน เสื้อคลุมตัวยาวของฟาร์ก็ถูกถอดออกเผยให้เห็นเกาะอกอันวาบหวิว

“แกรู้ไหม ฉันพยายามแค่ไหนเพื่อที่จะเจอแกอีกครั้ง” ฟาร์พูดหลังจากถอนริมฝีปากออกจากเพื่อนรัก แล้วเอื้อมมือไปปรับเบาะที่อันดานั่งอยู่

“แกหมายความว่าไงวะ” อันดายังคงจ้องมองสาวเซ็กซี่เบื้องหน้าด้วยหัวใจตุ้มๆต่อมๆ…โอยๆๆ ใจจะวาย

“แกเนี่ย เป็นคนเข้าใจอะไรยากจังเลยนะ แต่ก็น่ารักมากจนฉัน…ไม่อยากเป็นแค่เพื่อนแล้วล่ะ” ฟาร์กอดรอบคออันดาทันที แล้วโน้มใบหน้าไปสัมผัสกับเพื่อนสนิทอีกครั้ง พร้อมกับพรมจูบเบาๆที่ข้างแก้ม อันดาก็หลับตาลง ปล่อยให้เพื่อนสาว...ทำตามแต่ใจปรารถนา

“เอิ่ม…ฉันว่าแกควรจะเข้าบ้านได้แล้วนะ” อันดากะพริบตาปริบๆเมื่อช่วงเวลาเร่าร้อนได้ผ่านไปสักพักแล้ว และหันหน้าแดงๆที่เต็มไปด้วยรอยจูบไปหาเด็กสาวที่นั่งข้างๆ ส่วนฟาร์ในตอนนี้ยิ้มแป๊นแล๊นและหยิบเสื้อแขนยาวที่ทิ้งเรี่ยราดขึ้นสวม

“ทีแบบนี้ไล่เลยนะ เมื่อกี้…ทำไมไม่ไล่ล่ะ” ฟาร์กระซิบที่ข้างหู อันดาถึงกับร้อนผ่าว

“ก็…อย่าพูดมากอยู่เลยน่า อายจะตายอยู่แล้วเนี่ย” เด็กสาวหน้าสวยคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่ แล้วเอื้อมมือไปเปิดแอร์ทันที

“ร้อนเนอะ” ฟาร์ทำท่าจะถอดเสื้อคลุมออกอีกรอบ แต่อันดาก็คว้าเอาไว้ทัน

“เข้าบ้านเหอะ นี่ก็จะเช้าแล้วเนี่ย” อันดาเม้มริมฝีปาก ขณะที่เพื่อนสนิทของเธอยื่นหน้าเข้ามาแล้วจุ๊บที่ริมฝีปากของเธอเบาๆอีกครั้ง

“ไม่อยากกลับเข้าไปเลยอ่ะ” ฟาร์ทำท่าออดอ้อน อันดาที่ไม่เคยเห็นฟาร์ในโหมดแบบนี้ถึงกับใจอ่อน

“ไม่กลับก็ไม่กลับ เฮ้ย! ต้องกลับสิ เดี๋ยวพ่อแม่เป็นห่วง” เด็กสาวยังคงหัวใจเต้นตุ้มๆต่อมๆ

อันดาและฟาร์เป็นเพื่อนกันตั้งแต่เด็ก เธอและเพื่อนรู้ใจกันหมดทุกเรื่องและสนิทกันมากถึงมากที่สุด ฟาร์เป็นผู้หญิงน่ารักคนหนึ่ง แต่เธอไม่เคยมองฟาร์ในแบบที่เธอกำลังมองอยู่ในตอนนี้เลย ฟาร์คือเพื่อนที่เธอคิดว่าคือเพื่อนตลอด แต่ทว่า เด็กสาวเซ็กซี่ขี้อ้อนตรงหน้านี้…คือฟาร์จริงๆนะเหรอ

“อันดา…” เด็กสาวที่ขโมยจูบเธอไปเรียกขึ้นอีกครั้ง

“อะไร…”

“ฉัน…รักแกว่ะ” ฟาร์ตัดสินใจพูดออกมาตามตรง เพราะอันดาเป็นคนเข้าใจอะไรยาก และบอกให้ชัดเจนว่าจูบที่เธอมอบให้นั้น มันมาจากความรักไม่ใช่มาจากจูบระหว่างเพื่อนเท่านั้น

“อืมๆ รู้แล้ว…ก็จูบฉันซะขนาดนี้” อันดาพูดเองเขินเอง

“ฉัน…ไม่อยากเป็นเพื่อนแล้วอ่ะ ถึงจะเพื่อนซี๊ก็เถอะ” ฟาร์ทำหน้าอ้อนอีกครั้งแล้วกอดแขนของอันดาไว้

“แล้ว…อยากเป็นอะไรล่ะ” อันดาหันไปสบตา และรับรู้ได้เลยว่า…ต้องมนต์เข้าให้เสียแล้ว

“แล้วจะให้ได้เปล่าล่ะ”

“บอกมาก่อนสิ” อันดาอมยิ้มนิดๆ เพราะรู้ว่าฟาร์กำลังจะขออะไรเธอ ส่วนฟาร์ก็สางผมสั้นยุ่งๆของตัวเองแล้วก็เม้มริมฝีปาก

“เป็น…แฟน…ได้ไหมอ่ะ” ฟาร์ดูเขินแล้วก็เกยหน้ากับไหล่ของเพื่อนสาวเป็นการออดอ้อนอีกครั้ง

“ว่าไงล่ะ” ฟาร์ทำเสียงเว้าวอนเพราะอันดาไม่ตอบ

“ก็….อืม!” เด็กสาวผมดำพยักหน้าแล้วก็พยายามกลั้นยิ้มเอาไว้

“จริงอ่ะ!!!!!!” ฟาร์แสดงท่าทีดีอกดีใจออกมาทันที

“อืม!”

“แล้วๆๆๆ เป็นแฟน…เป็นแฟนคนเดียวเลยใช่ไหม หนึ่งเดียว คนเดียว” ฟาร์ดูลนลานและดีใจมาก แววตาของเด็กสาวเปล่งประกายออกมา อันดาจึงมองใบหน้าของเพื่อนสนิทที่ตอนนี้กำลังจะกลายเป็น…แฟนของเธอ

“แฟน…ก็ต้องคนเดียวสิถามได้”

“รักอันดาที่สุดในโลกเลย!!!!!!!!”

ตายแล้ว!

ในที่สุด น้องแพมกวางน้อยผู้อ่อนหวานของพวกเรา

ก็ถูกแม่เสือสาวอย่างฟาร์แย่งชิงอันดาไปได้

แล้วต่อจากนี้ หัวใจดวงน้อยๆของแพม

จะเป็นยังไง…ร้องไห้รอได้ไหม? TT

ติดตามต่อตอนหน้าค่ะ

^^

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น