ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 21 : ตัวกระตุ้น

ชื่อตอน : บทที่ 21 : ตัวกระตุ้น

คำค้น : ดีแล่น , กะเพรา , ไอ้ยักษ์เถื่อน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 798

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ค. 2562 07:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 21 : ตัวกระตุ้น
แบบอักษร

ดีแล่น Talk  

     ผมมองยัยลูกหมาจัดกระเป๋าเสื้อผ้าของผมและของเธอใส่ตู้เสื้อผ้าจัดอย่างดีและเรียบร้อยอยู่ หลังจากที่โดนผมด่าไปเมื่อตอนกลางวัน ยัยนั่นก็ทำตัวนิ่งๆ เหมือนหุ่นยนต์ ให้ทำอะไรก็ทำตามคำสั่งทันที บางทีก็เหมือนกวนประสาทผม แต่ยัยนั่นก็แค่กลัวผมด่าอีกแค่นั้นแหละ เหอะ! แต่จะไม่ให้ด่าได้ยังไงพูดไม่ฟัง! ผมบอกไปแล้วนะว่าอย่ายุ่งกับผู้ชายคนอื่นในขณะที่อยู่กับผม! แต่ยัยนี้ก็ไม่ฟังแถมยังมีคุยไลน์กันด้วย ผมแทบอยากจะบีบคอยัยนี่ให้ตายคามือจริงๆ ซื่อบื้อ! โดนไอ้หมอจีบอยู่ยังไม่รู้ตัว! แต่ฝันไปเถอะไอ้หน้าจืดคิดจะยุ่งกับทาสของผม! รอหมดสัญญาก่อนเถอะ! หึ้ย! หงุดหงิดว่ะ!!

ติ๊ดๆ (เสียงไลน์ดัง)

++ ไอ้ไอ อัศนัย ++ (ไอ : ไอ้เวรเอ้ย! เมมชื่อกูซะเต็มยศเลย มึงไม่ใส่นามสกุลกูไปเลยวะ)

     ผมมองชื่อของไอ้ไอ เพื่อนสมัยเรียนของผม เราสองคนสนิทกันได้ส่วนหนึ่งเลยนะ เพราะความปากหมาเหมือนกันล้วนๆ พออยู่ด้วยกันเหมือนผมสองคนวิ่งเล่นกันอยู่ในทุ่งหมา และอาจจะรวมถึงความหล่อที่มีมาตั้งแต่เกิดด้วย ว่าแล้วก็นะ! ไอ้เวรนี้อีกคน! มันบังอาจมากที่มาเจ๊าะแจ๊ะกับยัยลูกหมา พอดีเมื่อเช้าผมบังเอิญเจอกับไอ้ไอพอดีเพราะอุบัติเหตุนิดหน่อย ผมทะเลาะกับยัยลูกหมาระหว่างมา เลยทำให้รถของไอ้ไอจิ้มตูดรถผมอย่างบังเอิญ.....

ไอ้ไอ : สรุปคืนนี้มึงยังไง กูพร้อมละ

ผม : จัดไป! ร้านไหนมีแนะนำไหม กูไม่ค่อยชินเมืองไทยว่ะ

ไอ้ไอ : ไม่ชินเมืองไทยแต่ชินเด็กสาวไทยปะวะ (ดูปากมันสิครับ ผมว่ามันต้องมีฟาร์มหมาเลี้ยงในปากแน่ๆ เลย)

ผม : ไอไม่เสือกสิครับ (ผมตอบกลับอย่างกวนๆ เช่นกัน)

ไอ้ไอ : แต่กูอยากเสือกกับน้องกะเพราว่ะ แหม อยากกินผัดกะเพรา (Fuck* ไอ้นี่มันวอนตีน! อีลูกหมาก็อีกคนไปบอกชื่อมันทำไมก็ไม่รู้! น่าโมโหจริงๆ)

ผม : แล้วอยากแดกตีนไหมล่ะ (ผมเริ่มหงุดหงิด ไม่ใช่ไอ้ไอนะ แต่เป็นยัยลูกหมาที่นั่งดูทีวีไม่รู้เรื่องอยู่!! แค่เห็นก็หมั่นไส้!! เสือกน่ารักทำไมวะ!!)

ไอ้ไอ : หวงเก่ง! 5555555 เออ! งั้นเจอกันที่ร้าน xxxxx พอดีเป็นร้านเปิดใหม่เป็นแนวร้านอาหารและมีพวกเหล้าขาย จะได้มาระลึกความหลังกันหน่อย (แซวเก่ง! เถอะมึงไอ้ไอ ผมคิดในใจ)

ผม : เออ! มึงแชร์โลมาดิ (ผมบอกให้มันแชร์โลเคชั่นร้านมาเพราะว่าผมไม่ค่อยคุ้นเส้นทางที่นี่เท่าไหร่)

ไอ้ไอ : อ่ะ โลมา 🐬 (ไอ้เหี้ยไอ! มันแชร์โลมาจริงๆ ครับ รูปปลาโลมาเลยที่มันส่งให้ผม)

ผม : กวนตีนเก่ง ไอ้ห่า! เอาดีๆ (ผมพิมพ์บอกมันไปพรางยิ้มอย่างคิดถึงมัน)

ไอ้ไอ : เออเลิกเล่นก็ได้ คนเหงาก็งี้ 55555 (แหวะ! จะอวกคนเหงา! มึงอะมันร้ายไอ้ไอ! คนเขาดูออก!)

ผม : เออ! แค่นี้ก็สิ้นเรื่อง งั้นเจอกันทุ่มนึงและกัน (ผมตอบกลับ)

ไอ้ไอ : ได้! ไว้เจอกันนะจ๊ะน้องกะเพรา 555555

ผม : ~^_||{>@%((&(-?;!\) ไอ้เวร! (ความกวนตีนและปากหมานี่ยกให้มันจริงๆ หาเมียได้ไหมชาตินี้มึงเนี่ย! ใครได้มันเป็นผัวคงน่าสงสารชะมัด)

      ผมคุยกับไอ้ไอเสร็จก็หันไปมองยัยลูกหมาที่นั่งอยู่บนเตียงนอน พอเธอเห็นผมจ้องเขม็งส่งไปเธอก็ไถลตัวลงไปนั่งกับพื้นข้างล่างทันที ผมอยากจะขำแต่ก็ต้องเก็กขรึมเอาไว้ พรางคิดว่าผมควรพายัยลูกหมานี้ไปดีหรือทิ้งไว้อยู่ในห้องพักนี้ดี แต่ถ้าผมไม่พาไปแล้วยัยนั้นแอบคุยกับไอ้หน้าจืดผมก็ไม่รู้อีก และพอผมพาไปไอ้ไอมันก็จะมาเต๊าะยัยนี้อีก เห็นมันแบบนั้นเรื่องผู้หญิงนี่ร้ายไม่เบานะครับ เอาไงดีวะ! เฮ้อออ! ไปก็ไปวะ!

       "มึงไปอาบน้ำแต่งตัวไป กูจะพาไปกินข้าวข้างนอก" ผมหันไปสั่งยัยลูกหมาเสียงเรียบ

       "ค่ะ" เธอตอบผมก่อนจะลุกขึ้นไปอาบน้ำ ไม่นานเธอก็ออกมาด้วยชุดคลุมอาบน้ำสีขาว ผมเลยเข้าไปอาบน้ำต่อ ผมอาบน้ำเสร็จออกมาก็พบกับยัยลูกหมาที่แต่งตัวเสร็จแล้ว เธอกำลังทาลิปสติกอยู่สงสัยบัวให้มา

        "ชุดบ้าอะไรของมึง!" ผมถามออกไป ไม่ใช่ว่ามันไม่ดีหรอกนะแต่มันโป้ไปสำหรับผม ยัยนี้ยังเด็กอยู่! และดูชุดที่ใส่สิ! ชุดปาดไหล่ลายดอกไม้เล็กๆ สีแดง เอวลอยนิดหน่อย กับกระโปรงลายเดียวกันและสีเดียวกันกับเสื้อ ไม่อยากจะพูดว่ามันดูเซ็กซี่และน่าฟัดมาก

        "ชุดนี้ดีที่สุดแล้วนะคะที่หนูเอามา และก็คุณบัวเธอให้มาด้วย" ยัยลูกหมาตอบ และก้มหน้าลง เฮ้ออออ จะบ้าตาย!

        "ช่างเถอะ! ทีหลังอย่างใส่อีกกูไม่ชอบ! และแต่งหน้าทำไม! จะออกไปอ่อยใคร! ไปกับกูไม่ได้แรดกับคนอื่นหรอก!" ผมเริ่มหงุดหงิดยัยนี้แหละ ทำอะไรขัดใจไปทุกเรื่อง!

       "ขอโทษค่ะ" เธอตอบก่อนจะเก็บลิปสติกเข้ากระเป๋าสะพายในเล็กๆ สีขาว แต่ก็ไม่ยอมลบหน้าออก โว๊ยยยย!! หงุดหงิด!! รู้งี้ให้อยู่บ้านก็ดี! ผมรีบแต่งตัวอย่างหงุดหงิด พอเสร็จแล้วผมก็พายัยลูกหมาออกมาที่ร้านที่นัดกับไอ้ไอไว้ทันที

ร้านอาหาร xxxxxxx

       "ไอ้ฝรั่งทางนี้โว๊ย" ไอ้ไอกวักมือเรียกผม ผมเดินตามไปทางที่มันนั่งอยู่ โดยมียัยลูกหมาเดินตามมา

       "นี่อะไร อาหารว่างหรือไง" ผมถามออกไปอย่างกวนๆ ทันทีที่ผมมาถึงและเห็นโต๊ะว่างไม่มีอาหารใดๆ แต่ผมก็พอรู้ว่ามันเพิ่งมาถึงเหมือนกัน

        "กวนตีนเนอะมึงอ่ะ" ไอ้ไอตอบผมพร้อมกับกวักมือเรียกบริกรมารับออเดอร์

        "มึงจะยืนโง่อีกนานป่ะ นั่งสิวะ" ผมหันไปด่ายัยลูกหมาที่มายืนอยู่ข้างๆ ผม และไม่ยอมนั่งลง

        "ไอ้ดีแล่น มึงก็ด่าน้องเขาอยู่ได้ เบื่อมันก็อย่าลืมพี่ไอนะครับ พี่ไอใจดีกว่าเยอะเลย" ไอ้ไอไม่พูดเปล่า มือมันนี่ก็ไวเหลือเกิน มาหยิกแก้มยัยลูกหมาด้วย ยัยบ้านี้ก็นั่งนิ่งให้มันโดนตัวอยู่นั้นแหละ โว๊ะ!

       "มือมึงไม่ต้องสาระแนมาด้วยก็ได้ขอแต่เสียงอย่างเดียว! นี่ก็นั่งให้มันจับอยู่ได้! ประสาท" ผมหันไปบอกไอ้ไอมันและหันไปด่ายัยลูกหมาต่อ

        "ไอ้ดีแล่น!!" ไอ้ไอเรียกเตือนสติผม มันเหล่สายตาไปทางยัยลูกหน้าที่นั่งก้มหน้าลง เงียบๆ เฮ้อออ สำออยจริงงง!

        "เออ! ช่างเถอะ! มึงสั่งเหล้าแดกกัน" ผมบอกมันพร้อมกับเรียกบริกรมารับออเดอร์อีกครั้ง

        "สั่งเล่าเลยอ๋อว่ะ! เห้ย! มึงก็เล่ามาก่อนดิ" ผมจ้องหน้าไอ้ไอ มันจ้องผมกลับและยักคิ้วก่อนที่เราสองคนจะ.....

        "ฮ่ะๆๆๆๆๆๆๆ / ฮ่าๆๆๆๆๆๆ" ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาพร้อมกัน แม่งยังกวนตีนเหมือนเดิมเลย

       "มึงนี่กวนตีนเหมือนเดิมเลยว่ะ ไอ้เหี้ย! ฮ่าๆ" ผมเอ่ยบอกไอ้ไอไป

       "มึงก็เหมือนเดิมวะ เหี้ยเหมือนเดิม ฮ่าๆ" ผมกับไอ้ไอก็เป็นแบบนี้แหละครับ อย่าถือสาการคุยที่เหมือนจะตีกันแบบนี้เลย เอาจริงๆ แล้วผมกับมันถือว่าสนิทกันมากเลยตอนเรียนแต่พอเรียนจบ ต่างคนต่างก็มีชีวิตเป็นของตัวเอง ผมก็ติดตามมันอยู่บ้างในข่าวแวดวงธุรกิจ พอมาเจอกันมันทำให้ผมคิดถึงสมัยเก่าๆ เพื่อนกูรักมึงว่ะไอ้ไอ! ตลกอีคนเขียนไม่ใช่นิยายวาย (เหม่อลอย : กลัวจนมือสั่น)

       "เออ และมึงมาเมืองไทยนี้มาทำอะไรวะ คือมาอยู่เลยหรือยังไง" ไอ้ไอถามผมในระหว่างที่เรากินข้าวและจิบแอลกอฮอล์กัน

       "มากินข้าวกับมึงวะ พรุ่งนี้ก็บินกลับและ" ผมตอบอย่างกวนตีนมันกลับไป

        "ไอ้เวร! กูถีบเลย! กวนตีน!" ไอ้ไอยกเท้าถีบผมจากใต้โต๊ะจริงๆ ฮ่าๆ นิสัยเดิมไม่เปลี่ยน

        "เรื่องงานน่ะอยู่ยาว ไว้ไปแฮงเอ้าท์กันอีกได้นานเว๊ย" ผมตอบกลับไปก่อนที่จะเอ่ยถามต่อ "และมึงละมาทำไรที่นี่ บังเอิญฉิบหาย"

        "มาขับรถชนมึงไง" มันตอบผมกลับมา

        "เห้ย! กูกลับก่อนแล้วกัน นักเลงว่ะแถวนี้" ผมแกล้งลุกขึ้นและทำท่าจะกลับ ยัยลูกหมาก็ทำหน้าเหลอหลาจะลุกตามผม

         "ถุย ทำน้อยใจไอ้ฝรั่งดองเอ๊ย! เออ! มึงกลับไปก็ดี กูได้พาน้องกะเพรากลับบ้านไปนอนกอด" ไอ้ไอพูดไม่วายพรางส่งสายตาละมุนอ่อนโยนไปให้ยัยนั่น และยัยลูกหมาก็เสือกหน้าแดงอีก! ผมว่าคืนนี้ผมต้องจัดการกับยัยลูกหมานี้ขั้นเด็ดขาดแล้วว่ะ!

        "เอ่อ..... หนูขอตัวไปเขาห้องน้ำก่อนได้มั๊ยคะ หนูทำน้ำจิ้มหกใส่กระโปรงค่ะ" ในระหว่างที่ผมนั่งคุยกับไอ้ไออยู่ ยัยลูกหมาก็ลุกขึ้นและบอกผมว่าเธอจะไปห้องน้ำ ผมพยักหน้าอย่างไม่สนใจ ยัยนั้นก็เลยเดินไปเงียบๆ

        "กูถามจริง ไม่รู้สึกอะไรจริงๆ หรอวะ น้องเขาน่ารักนะเว๊ย" ไอ้ไอเปิดประเด็นหลังจากยัยลูกหมาลุกไป

        "ไม่รู้สึก" ผมตอบกลับไป

        "ถุย! ทำปากแข็ง! มึงอะหึงน้องเขา!" ไอ้ไอยังพูดต่อ

        "กูไม่ได้หึงวะ! จะไปหึงทำไมกับผู้หญิงแบบนั้น! ก็แค่ของเล่นป่ะวะ!" ผมตอบมันออกไปอย่างไม่คิดอะไร

        "เออ ไม่หึงก็ไม่หึง อย่าปากแข็งให้มาก ระวังวันไหนไม่มีเขาขึ้นมามึงจะร้อนรนเอง ปากแข็งปากหนักให้ตลอดเถอะมึงอ่ะ!" แหมมมม ไอ้ไอมึงก็ทำมาสอนกูวะ ตัวมึงนี่ต่างจากกูมากเลย อย่าให้กูพูดเถอะ ผมได้แต่เบ้ปากใส่มันอย่างไม่สนใจ

        "ทำมาสอนกูสอนตัวเองก่อนเถอะ ไอ้ไอ!" ไอ้ไอยักไหล่เหมือนไม่สนใจ ก่อนที่มันจะหันไปสนใจโทรศัพท์ที่กำลังร้องอย่างครวญครางเพราะมีคนโทรเข้ามา ผมแอบดูหน้าจอมัน ฮั่นแน่! สาวสวยโทรเข้ามาวะ ชื่ออะไรวะนั่น อ่านยากฉิบ!!! พักอะไรวะ! เอ้ย! พกสิ! อ่าห่ะ! พกตร์เพ็ญ! คนบ้าอะไรชื่อพกตร์เพ็ญ! คนไทยนี้ตั้งชื่อกันเรียกยากและก็แปลกชะมัด (เหม่อลอย : เขาชื่อพักตร์สิริเพ็ญโว๊ยไอ้บ้า! พกตร์เพ็ญคฤหาสน์แก่สิ ไอ้ฝนั่งดอง) และไอ้ไอมันก็ลุกออกไปคุยกับยัยพกตร์เพ็ญนั้นยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ส่วนผมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรตามยัยลูกหมาก่อน หายไปนานแล้วเนี่ย......

-------------------------------------------------------------------------

*ไอ อัศนัย VS เบส พักตร์สิริเพ็ญ จากเรื่อง เพียงรัก ภักดิ์ใจ : พลอยแก้ว

🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

ความคิดเห็น