เหล่าปราชญ์พเนจร
email-icon

(◕ㅁ◕✿)ขอขอบคุณทุกกำลังใจนะเจ้าคะ

ตอนที่ 66 คราดาราเข้าใจถูกยามเช้า

ชื่อตอน : ตอนที่ 66 คราดาราเข้าใจถูกยามเช้า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 45

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 พ.ค. 2562 23:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 66 คราดาราเข้าใจถูกยามเช้า
แบบอักษร

ตอนที่ 66 คราดาราเข้าใจถูกยามเช้า  

         ฟ้าหลังฝนย่อมปรากฏรุ้งกินน้ำสดใส

         ความหม่นหมองตลอดหลายทิวาราตรีผ่านพ้นไป

         แทนที่ด้วยเสียงหยดน้ำค้างร่วงลง และเสียงนกร้องขับขานเสภา

         แสงตะวันสาดส่องสู่คฤหาสน์หลังพงไพร ห้องนอนประมุขตระกูล ภายในตกแต่งด้วยเครื่องเรือนเรียบง่าย มุมผนังแอบซ่อนกลไกลับมากมายราวฐานลับจอมโจร ชั้นหนังสือที่โยกหนังสือแล้วประตูลับจะเปิด หากอยากเปิดลิ้นชักต้องกดปุ่มใต้เตียง เรื่องกลไกคือเรื่องถนัดของชาวเมืองแห่งความลับ บุรุษสตรีกว่าแปดส่วนมีความสามารด้านกลไก การทำงานของข้อต่อ เรื่องคิดค้นประดิษฐ์ และประกอบชิ้นส่วนต่างๆให้กลายเป็นเครื่องมือหรืออาวุธแบบใหม่คือเรื่องที่ชาวเมืองแห่งความลับเชี่ยวชาญ เครื่องยนต์ อาวุธปืนหรือกระทั่งหลอดไฟล้วนเป็นสิ่งวิเศษที่นักประดิษฐ์ชาวซีเคร็ทออฟวอร์พัฒนาจากเศษซากอารายธรรมโบราณ และบางสิ่งนั้นสร้างเองโดยไม่พึ่งพาแบบพิมพ์เขียวหรือต้นแบบใดๆ

         อีธานมีพรสวรรค์ด้านการประดิษฐ์อุปกรณ์ แต่ชายหนุ่มไม่สนใจทางด้านนี้ เขาชอบเป็นผู้ใช้ นักทดลองมากกว่านักวิจัย ไม่ชอบคิดค้นสร้างสรรค์ความสะดวกสบาย

         เจ้าหนุ่มหล่อยังมีอีกนิสัยหนึ่งที่แลเหมือนคนแก่คือเขาชอบวัตถุโบราณ ยิ่งพวกปืนโบราณมีมนตร์ขลัง แฝงลวดลายแห่งกาลเวลา เขายิ่งชอบ

         “อือ”

         แว่วเสียงครวญครางใต้ผ้าห่มหนา บนเตียงปรากฏเนินเขาเตี้ยคลับคล้ายมีสตรีนอนคลุมโปงไม่อยากลุก เช้าวันใหม่มาเยือนอย่างไม่อาจสั่งห้ามดวงตะวันให้ลอยขึ้นทางตะวันออก ช่างเป็นเรื่องน่าหงุดหงิดอย่างยิ่งเมื่อต้องตื่นเช้าหลังทำกิจกรรมบนเตียงอย่างเริงรมย์อิ่มเอม รสชาติความหวานกลมกล่อม เผ็ดร้อนซาบซ่านยังหลงเหลือร่องรอยบนเรือนร่างเพรียวบางอรชร อาการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อกระตุกเป็นบางคราวบอกได้เลยว่าเมื่อคืนพวกนางร้อนแรงเพียงใด อย่างน้อยฝ่ายหญิงก็ล้มศีรษะจมหมอน ไม่อยากตื่นเลย

         “พี่จ้า!!”

         เรื่องปกติที่น้องสาวน่ารักน่าชังจักบุกห้องพี่ชาย และกระโจนใส่เตียงพ่อหนุ่มเพื่อปลุกพี่ชายขี้เซาให้ตื่นพบหน้าน้องสาวสุดที่รักเป็นคนแรก ไดอาเรียอ่านนิยายแนวรักวัยรุ่นมิน้อย และค้นพบว่าการปลุกพี่ชายด้วยความรักถือเป็นงานสำคัญของน้องสาวที่น้องสาวทุกคนต้องปฏิบัติ คุณหนูน้อยทำเช่นนี้ทุกครั้งเมื่อรู้ว่าวันนั้นเป็นวันที่พี่ชายตื่นสาย นางมีเสาสัญญาณบนหัวที่สามารถตรวจจับความเคลื่อนไหวพี่ชายสุดหล่อ เสาอาการบนหนังหัวสั่นระรัวแปลว่าวันนี้พี่ชายยังไม่ตื่น ในเมื่อเขาหลับเกินเวลา นางย่อมต้องช่วยปลุกด้วยรัก และหวังดี  

         ตุบ!!!

         “อึก!!!”

         “ตื่นเร็วพี่จ้า!!”

         สวรรค์ช่างโหดร้าย ลีโอน่ากระอักลมอึกทันทีที่ไดอาเรียกระโดดสูง และทุ่มร่างใส่เตียงเต็มแรงสาวน้อย หากเป็นอีธานโดนน้องสาวพุ่งใส่ เขาคงไม่ว่ากล่าวกระไร และคงลืมตาตื่นช้าๆ เพราะน้ำหนักน้องสาวมิมากพอสร้างความเจ็บปวดให้ร่างกายอีธานบุบสลาย แต่สำหรับลีโอน่าไม่ใช่นะ นักไวโอลินสาวร่างกายสมส่วน เอวบาง อกอวบอิ่ม สะโพกแอบอวบนิดๆ และที่สำคัญนางตัวเบาปานขนนก ไหนเลยจะรับน้ำหนักสาวน้อยไหว

         ยิ่งช่วงนี้น้ำหนักไดอาเรียเพิ่มตั้งหลายขีด

         “ว้าย!!!ทำไมแก!!!”

         “อูย”

         ไดอาเรียตกใจกรีดเสียงหลงเมื่อทราบว่าคนใต้ผ้าห่มไม่ใช่พี่ชาย แต่เป็นนางจิ้งจอกปีศาจ ลีโอน่าเลิกผ้าห่ม ยันตัวนั่งพิงหมอน ฝ่ามือดงผ้าห่มปิดบังเรือนร่างเงางาม ใบหน้ายามตื่นอย่างมีเสน่ห์เย้ายวน นางลดฝ่ามือเรียวลูบหน้าท้องที่โดนโจมตีอย่างหนัก พลางร้องเจ็บปวด “ตื่นเต็มตาเลย..” นักไวโอลินสาวพึมพำพลางทำหน้าคนท้องผูก นี้นางพึ่งโดนสาวน้อยทับใช่ไหม หนักแท้

         “พี่จ้า!!”

         “อรุณสวัสดิ์ไดอาเรีย”

         อีธานเดินออกจากห้องน้ำในสภาพแผ่นอกกำยำเปลือยเปล่า เขานุงผ้าห่มขนหนูปิดส่วนท่อนล่าง ตอนนี้ไม่ว่ามองมุมใดล้วนมีพลังทำลายล้างสูงยิ่ง ชวนสาวๆเลือดเกากำไหลนอง “!!!” “..” ไดอาเรียอาศัยกับอีธานตั้งแต่เด็ก นางย่อมเข้าใจ และเคยเห็นอีธานตอนโป๊ไม่น้อยกว่าพันครั้ง แต่กาลเวลาช่างโหดร้าย เพราะยิ่งพี่ชายโตเป็นหนุ่มรูปหล่อ ร่างกายของเขายิ่งมีอนุภาพทำลายล้างหัวใจสตรีทุกวัยให้คลุ้มคลั่ง เลือดลมสูบฉีด เขย่าอกกระแทงใจเมื่อสบแลมองเขาตอนอาบน้ำ และเปลื้องผ้า

         สรรพางค์กายกล้าแกร่งมีกล้ามตั้งแต่ลำคอจรดปลายเท้า ใบหน้าคมสัน ผิวสีน้ำตาลมีร่องรอยบาดแผลเล็กๆน้อยๆเผยอย่างเซ็กซี่ราวจะบอกว่าเขาฝึกฝน และผ่านอุปสรรคอะไรมาบ้าง ดุจดั่งเครื่องหมาย และเครื่องยืนยันว่าเขาแข็งแกร่งปานนักสู้แดนเหนือ ยามใดมองเขาแล้วเผลอสบตาเย็นชาราวดวงตาราชินีน้ำแข็งเป็นต้องหัวใจเต้นโครมคราม ขวยเขิน  

         ไอร้อนแผ่ซ่านรอบตัว เพราะชายหนุ่มพึ่งออกจากอ่างอาบน้ำ กลิ่นหอมระคนเย็นยะเยืองลอยแตะจมูกสองสาว กระตุ้นอารมณ์ทั้งแม่สาวนักดนตรี และน้องสาวแท้ๆ

         “พี่จ้า..”

         อยากอาศัยฐานะน้องสาวกระโจนซบแผ่นอกบุรุษในฝัน แต่เพราะเป็นน้องสาวเลยมิสามารถทำอย่างใจปรารถนา ทำเพียงเก็บความใคร่ไว้อย่างอดกลั้น และแสร้งกระแอม ปรายตาใส่ลีโอน่าที่เผลอมองเรือนร่างอีธานอย่างลุ่มหลงเช่นกัน “จะมองอีกนานไหม หา!!” “อ่ะ” นักไวโอลินสาวคืนสติเพราะเสียงแหกปากดังผ่าโซนประสาท ลีโอน่าเห็นอีธานตอนโป๊มาแล้ว กระนั้นไม่ว่าเห็นกี่ครั้งก็ชวนหัวใจทุกครา  

         “ไดอาเรียออกไปก่อนนะจ้ะ”

         “หา ทำไมข้าโดนไล่ คนที่ต้องออกไปน่ะมันแกต่างหาก ยัยอัปลักษณ์!!”

         น้องดุจัง.. ลีโอน่าหลับตาซ่อนประกายแพรวพราว คิ้วหงส์ขมวด และกระตุกไหว ดวงตาสีแดงทับทิมกลอกกลิ้งครุ่นคิดหาเหตุผลอันควรจะกล่อมคุณหนูน้อยอย่างไรดี ครั้นอีธานเอ่ยปากจัดการแทน “ออกไปก่อนไอเรีย พี่จะแต่งตัว” “พี่ข้าโดนยัยแพศยานั่นหลอกแล้วหรือ!!” “ไม่” อีธานชักเริ่มอับอายเมื่อน้องสาวตัวยุ่งมิยอมฟังแต่โดยดี เขาเพิ่มระดับเสียงเข้มขรึมกว่าเดิมปานฤดูลมพัดผ่านห้องนอน “พี่จะแต่งตัว เป็นสตรีไม่ควรทำเช่นนี้”

         แอบดูบุรุษยามนี้ไม่ดีนะ อีธานบอกไดอาเรียเช่นนี้ตั้งแต่ยามเขาเริ่มโตเป็นผู้ใหญ่ แต่น้องสาวยังเยาว์วัย ยามทั้งสองยังเล็กชอบอาบน้ำด้วยกันเป็นเรื่องปกติ แต่ยามนี้ไม่อาจทำแล้ว

         “อีนี้ก็สตรีนิ!!”

         ไดอาเรียชี้นิ้วใส่หน้าลีโอน่าอย่างไม่เกรงอกเกรงใจ ให้ความเคารพผู้ใหญ่สักนิด นางเห็นสตรีทุกคนที่เข้าใกล้พี่ชายสุดที่รักไม่ต่างจากปีศาจร้าย

         ชั่วขณะที่คุณหนูน้ำตาคลอเบ้าทำหน้าสงสารปานโดนผัวทิ้ง นางจิกตาใส่ลีโอน่าพลั่งตกตะลึงเมื่อมองดีๆแล้วนักไวโอลินสาวไม่สวมชุดนอน “!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

         สีหน้าซีดเผือกปานศพ สองมือประกบแก้มนิ่ม ตกใจปานเห็นผี ไดอาเรียนิ้วสั่น พูดไม่เป็นคำ “พ พวกพี่..ทำ..ทำ”

         ประหนึ่งจู่ๆตื่นมารู้ว่าแมวกลายเป็นหมา ไดอาเรียไหนเลยจะครองสติได้เมื่อสังเกตภาพรวม และใช้สมองวิเคราะห์สภาพสิ่งที่เห็นด้วยสายตาตรงหน้า พี่ชายอาบน้ำเสร็จแถมเดินออกจากห้องน้ำโดยที่รู้ว่าในห้องนอนมีผู้หญิงคนอื่นอยู่ แถมอีนั่นยังนอนเปลือยบนเตียงพี่ชายด้วย โอ้ ขนาดลูกลิงยังรู้เลยว่ามันหมายความว่าอะไร

         “พี่จ้าบ้าที่สุด!!!!!!!!!”

         รับความจริงไม่ไหว ไดอาเรียน้ำตาแตกพลันวิ่งม้วนหางหนี ทิ้งอีธาน และลีโอน่าอึ้งทำอะไรไม่ถูกชั่วขณะ

         “เรื่องนี้ข้าไม่เกี่ยว เจ้าลืมล็อคประตูใช่ไหม”

         นักไวโอลินสาวทำหน้าปลาตายพลางโยนความผิดให้ชายหนุ่มอย่างหน้าไม่อาย ฝ่ายอีธานอยากบอกว่าเขาล็อคประตูห้องนอนทุกครั้ง แต่มิรู้น้องสาวทำอย่างไรจึงแอบเข้าห้องเขาได้ทุกครั้ง

         โต๊ะไม้ ตู้เสื้อผ้า ภาพแขวนผนัง กระจกส่องแต่งตัว และหน้าต่างแก้วใสมีม่านบังแสงแดด ลีโอน่ากลิ้งบนเตียงครู่หนึ่งพลางก้าวเท้าลงพรม นางคว้าชุดนอนเนื้อผ้าบางที่ห้อยไว้บนราวแขวนมาสวมใส่พอเป็นมารยาท และตรงไปช่วยอีธานแต่งตัว “ไม่ตามน้องสาวรึ” “..ปล่อยนางเถอะ” ลีโอน่าติดกระดุมให้อีธาน พลางถามด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ชายหนุ่มปล่อยนางช่วยแต่งกาย ปากเผยอตอบอย่างใส่ใจ ทว่าแฝงด้วยความจนใจที่ไม่รู้จะอธิบายน้องสาวเช่นไร

         วันนี้ลีโอน่า และอีธานมีอีเว้นสำคัญ ช่วงเช้าชายหนุ่มต้องตรวจสอบสินค้า และเจรจาธุระในฐานะโนอา และช่วงเย็นต้องเข้าร่วมงานเต้นรำวันเกิดคนรู้จักในฐานะประมุขตระกูลอีธาน งานช่วงเย็นเขาอยากให้ลีโอน่าไปเป็นคู่เขาซึ่งนางไม่ปฏิเสธคำชวน แถมยังสนอกสนใจอยากร่วมงานด้วย เรื่องนี้ทำให้ชายหนุ่มสุขหฤทัยนัก เพราะหลายปีแล้วเขาไม่เคยชวนสตรีอื่นไปเป็นคู่งานเต้น หากเป็นเมื่อก่อนคงควงน้องสาวไปร่วมงาน

         “แล้วครั้งนี้ไม่ชวนนางหรือ”

         ติดกระดุมเรียบร้อย จัดผ้าพันเอว ห้อยพู่กัน และกระชับเสื้อให้เรียบราบ ลีโอน่าเคยช่วยคุณพ่อแต่งตัว เรื่องบางอย่างนางไม่เก่ง และยังไม่ชำนาญ ทว่าหากฝึกฝน และช่วยอีธานแต่งตัวทุกวัน นางย่อมเก่งมิแพ้สาวใช้

         “ย่อมต้องพานางไปด้วย”

         อีธานเอ่ยเสียงเย็น กระนั้นฟังอ่อนโยนปานความอ่อนโยนมีให้น้องสาวเพียงคนเดียว ไม่ว่างานเลี้ยง งานฉลอง หรืองานประเภทใด ไดอาเรียมักคู่กับอีธาน

         ทว่าสำหรับตอนนี้ชายหนุ่มต้องยอมรับว่าเขาตัวสูงกว่าน้องสาวมาก ในเมื่อความสูง และอายุต่างกันมากเช่นนี้ เรื่องบางเรื่องจึงไม่อาจทำ

         “แล้วข้าทำแทนได้หรือ”

         ลีโอน่าตบๆเสื้ออีธานพลางคลี่ยิ้ม “ไม่ใช่ทำแทน” อีธานบอกแค่นั้น ลีโอน่าเข้าใจ

         สมัยก่อนชายหนุ่มไม่เคยเลือกคู่ของเขา ตอนนี้เขาเพียงเจอคู่ที่ใช่เท่านั้น

         “ให้ข้าคุยกับไดอาเรียหรือไม่”

         น้องสาวนิสัยดุร้ายปานแมวเหมียว หวงพี่ชายยิ่งชีพ หากให้ลีโอน่าที่เปรียบประหนึ่งนางมารพูดคุยด้วย มีหวังคุณหนูน้อยอกแตกตายแน่

         ดวงตาสีเงินส่องประกายวูบไหว เขาก้มลงจูบหน้าผากนาง บอกว่างๆไปคุยกับไดอาเรียเถิด เอาจริงๆอีธานไม่รู้เลยว่าใครจะอกแตกตายกันแน่ ระหว่างน้องสาวผู้มีสายตาพิฆาตหรือหญิงสาวที่รักของเขาที่มากนิสัยกวนประสาทระดับแม่มดยังอาย

         “หวังว่าพวกเจ้าจะเข้ากันดี”

         เพราะหากพวกนางไม่เข้ากันดีๆ อย่าหาว่าอีธานใจร้ายเมื่อต้องลงมือสั่งสอนพวกนางด้วยตัวเอง

         เวลาชายหนุ่มเด็ดขาด เขาโหดมากนะ ไดอาเรียดูดี แต่ลีโอน่ายังไม่รู้

         “ฮึๆ”

         นักไวโอวินสาวขบขัน วันนี้ช่วงเช้านางว่างไม่มีอันใดทำ ปกติคงหยิบไวโอลินคู่ใจมาเล่นสักหลายเพลง แต่ในเมื่อวันนี้ไดอาเรียหยุดเรียนมีเวลาว่างเช่นกัน อือ.. คงต้องไปหาสักหน่อยแล้ว

          “ขอโทษด้วยเรื่องคำพูดคำจาน้องข้า นางเป็นเด็กดีเพียงแต่..”

         จะให้พี่ชายเอ่ยปากว่าน้องสาวคลั่งพี่ชายเป็นบ้าเป็นหลังก็ฟังกระอักกระอ่วนใจคนพูด ลีโอน่าเข้าใจพลางกอดคอชายหนุ่มจากข้างหลัง และก้มหอมแก้มเขาเบาๆ “ไม่ต้องห่วง นางน่ารัก” “อือ”

         น้องสาวเขาดีเลิศทุกด้านคือเรื่องจริง แต่ยังมีนิสัยติดพี่เท่านั้นที่อีธานไม่รู้จะแก้ไขเช่นไร

         ตรงต่อเวลา ชายหนุ่มทานข้าวเข้ากับนักไวโอลินสาว นางส่งเขาหน้าประตูคฤหาสน์ด้วยสายตารักใคร่หวงแหน อีธานบอกจะรีบกลับก่อนเวลาอาหารเย็น ลีโอน่ารับคำ และบอกเขาไม่ต้องรีบหรอก ทำงานให้เต็มที่เถอะ อย่ากังวลเรื่องลีโอน่าเลย เห็นนางบอบบางเช่นนี้ แต่หัวใจแข็งแกร่งนะรู้หรือไม่ อีธานรู้ว่าลีโอน่าแกร่งปานใด นั้นล่ะเขาถึงห่วงว่าน้องสาวจะอกแตกตาย

          ยืนมองส่งชายหนุ่มนั่งรถ และรถแล่นออกไปไกล ลีโอน่ายกมือเกี่ยวปอยผมสลวยพาดไว้หลังหู นางแอบบิดขี้เกียจ และก้าวเท้าเข้าคฤหาสน์ วันนี้อากาศแจ่มใสมีแสงแดดอบอุ่นทอดละอองทั่วทุกหย่อมหญ้า “อากาศดีจัง” สำหรับนาง และเขานับเป็นวันที่ไม่เลว แต่สำหรับใครบ้างคนที่ยังรับความจริงไม่ได้ และร้องห่มร้องไห้ปานเขื่อนแตกในห้องนอน.. “ทำอย่างไรดี”

         ลีโอน่าเดินบนระเบียงไม้แลเงาสะท้อน สีหน้าครุ่นคิดประดับอมยิ้มบางๆแลอ่อนละมุนละไม  

         ชายกระโปรงยาวพัดสะบัดพลิ้ว

         แต่ละย่างก้าวแฝงความคิดลึกล้ำ และแผนการร้อยแปดแบบ

         งานกำราบน้องสาวไม่ยาก แต่คิดว่ามันต้องสนุก และ..หรรษามากแน่ๆ

         --

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น